">

n'Programma maakte zomaar filmpjes van wat fotomappen

">

.

.

Overgave

over Schilderen en Goddelijke begeleiding

***

Vertrouwen hebben en jezelf geheel overgeven lopen hand in hand en zijn noodzakelijk om het Goddelijke door je heen te laten stromen. Alleen als je de moed hebt om de controle los te laten en te vertrouwen op het Goddelijke, zullen er magische dingen tot stand komen, mooier dan je je ooit zelf zou kunnen voorstellen, want het gaat je verstand simpelweg te boven.

De schilderijen die ik maak, maak ik niet helemaal in m’n eentje. Elke keer als ik met m’n penseel in m’n handen voor een doek sta, lijkt alles vanzelf te gaan. Er komt een gevoel van kracht over me die door m’n handen heen lijkt te stromen. Het heeft een tijdje geduurd voordat ik dit doorhad, ik begon deze kracht op te merken toen ik langzaamaan steeds meer spiritueel getinte schilderijen en tekeningen begon te maken.

Ik bid veel tijdens het schilderen, het bidden is mijn manier om m’n ‘ik’ kleiner te maken, een stapje terug te nemen als ‘t ware, zodat er ruimte word gemaakt voor iets dat groter is dan ‘ik’, namelijk het Goddelijke. Door een stap terug te nemen en simpelweg het Goddelijke te vragen om door je heen te stromen kom je in een staat terecht die letterlijk Hemels aanvoelt, want zodra jij je-zelf overgeeft en je-zelf overlaat aan God zul je merken dat er Hemelse dingen via jou tot stand komen.

Ik heb door deze manier van werken al veel mooie dingen mogen neerzetten die ieder een eigen verhaal hebben. De eerste keer dat ik bewust werd van de Goddelijke begeleiding tijdens het tekenen was toen mijn opa mij vroeg of ik een portret kon maken van zijn zoon (mijn oom), die op jonge leeftijd was overleden. Mijn opa wilde het portret graag als verjaardagscadeau geven aan mijn oma. Ik keek naar het portret van mijn oom, die ik overigens nooit in levende lijve heb ontmoet, en wist intuïtief dat het portret heel belangrijk zou zijn voor mijn opa & oma.

Ik  pakte potlood en papier en zei tegen God (of ‘boven’ of hoe je het ook wilt noemen): ‘ik stel mezelf beschikbaar, maak er maar iets moois van, werk maar door me heen.’ Nadat het portret af was heb ik een aantal keer contact gehad met mijn overleden oom en is hij ook in mijn dromen verschenen om me te vertellen dat hij het echt is in het portret. Op de dag dat ik het portret mocht geven aan mijn oma, voelde ik een intens diep verdriet opkomen bij m’n opa & oma en barsten ze beiden in tranen uit toen ze het portret zagen. Ik geloof dat het portret als ‘trigger’ heeft gediend om een stuk van hun vastzittend verdriet los te maken, iets waar ik heel dankbaar voor ben om te mogen meemaken.

Mezelf overgeven in het volste vertrouwen, is iets wat ik dankzij het schilderen leer. Zoals alles samenloopt in het leven en toeval niet bestaat, loopt ook mijn ontwikkeling in het schilderen samen met mijn persoonlijke ontwikkeling.

Ik leer steeds meer te vertrouwen op God, en belangrijker nog, ik leer steeds weer dat de ideeën van mijn eigen ‘ik’, mijn ‘mind’, simpelweg te beperkt zijn om het Goddelijke te omvatten en dat er veel meer creatieve manieren en oplossingen zijn als je God toestaat om door je heen te werken.

Tamara Patrick

En zo vergaat het mij dus ook al jaren

intens genieten van wat er staat te gebeuren steeds

vandaag staat er weer een groot doek klaar

130 x 90 cm

nieuwsgierig als ik ben

vol verwachting en zo dus ook onderstaande tot stand gekomen

hoe mooi is dat!

Intuïtief schilderen

Een maand voor ik mijn ex partner Mart leerde kennen

had ik hem, net als vele andere werken

al getekend, met rugzak en al 

Onze evolutie ontstond ook vanzelf

k kwast wat zonder doel in kleuren

kijk en zie ineens een hele grote groep mensen lopen

en het noorderlicht waar ik zo van houd

Hier is Arthur

zijn moeder was al over gegaan

ik voelde haar er dwars doorheen

mede ook zachte aanrakingen

Als ik blijf kijken
Zoals ik altijd heb gekeken
Blijf ik denken
Zoals ik altijd dacht

Als ik blijf denken
Zoals ik altijd heb gedacht
Blijf ik geloven
Wat ik altijd heb geloofd

Als ik blijf geloven
Wat ik altijd heb geloofd
Blijf ik doen
Zoals ik altijd heb gedaan

Als ik blijf doen
Zoals ik altijd heb gedaan
Blijft mij overkomen
Wat mij altijd overkomt

Maar als ik nu mijn ogen sluit
En voel mijn ware zelf van binnen
Dan kom ik deze cirkel uit
En kan ik steeds opnieuw beginnen.

.

zondagmiddag!

Een werkstuk van zoldergehaald

was bijna klaar

olieverf op groot doek

samen in de trein richting Deventer

Een dartele hinde door de tuin

en moedertjeh werd op Mihoen getrakteerd

ons Sterretje!

De eerste keer in de zandbak

heerlijke koekjes aan het bakken

en Glenn is met mama Michelle bij zijn Oma Miliza

ja jullie zien het goed

ze is er nog steeds

wat een wonder

met elkaar veel samen zijn

praten en genieten van elke dag die er nog zo voor ze is

ze is nogal modieus deze kleine ster

plastic als sjawl, wat wil je nog meer

ook goed betaalbaar in deze tijd met de economische crisis toch!

Dementie, genezing in stilte

Ze had zich diep in zichzelf teruggetrokken.
De namen van haar kinderen wist ze niet meer
en tegen haar man zei ze beleefd:'Dag meneer.'

Ja, ver weg was ze, alsof ze alleen nog maar
door een heel dun draadje met het aardse leven
was verbonden. Haar ogen waren leeg.
Als je daarin keek, kon je haar er niet meer vinden.

Vanaf haar vroegste jeugd
waren er heftige beproevingen op haar weg gekomen.
Ze had er nooit over willen praten,
alsof ze het niet verdragen kon om die oude beproevingen met woorden weer tot leven te wekken.
Zelfs haar kinderen kenden haar diepste geheimen niet.

Soms leek het, alsof ze zich bewust had
teruggetrokken in zichzelf om daar de veiligheid
en geborgenheid te zoeken die ze op aarde
maar niet vinden kon.

Met een zekere regelmaat
begonnen haar vingers onrustig te plukken
en te trekken aan de knopen van haar vest,
alsof ze zichzelf losmaken en bevrijden wilde.

Als je innerlijk contact maakte met haar hoger wezen, 
vertelde haar hoger zelf wat ze nu deed:
die oude pijn in stilte herbeleven om het los te
kunnen laten voordat ze sterven zou.
Ze wilde straks zo graag vrij en onbelemmerd
de geestelijke wereld binnengaan.
Daarom moest ze zich nu, in het verborgene,
bewust worden van wat die donkere ervaringen
haar nu eigenlijk geleerd
en aan geestelijke winst hadden meegegeven.

Ze wist dat ze dat alleen maar in een sfeer
van volkomen veiligheid kon ontdekken
en het was daarom dat ze zich tot in die andere wereld,
waar niemand haar kon volgen, had teruggetrokken.

Maar wat was ze al die mensen dankbaar die haar
een knuffel gaven en die haar met respect de tijd
schonken om haar stille werk te volbrengen,
ook al begrepen ze niet,
waarom deze tijd nu eigenlijk zo belangrijk was voor haar 
en waarom haar ziekte niet alleen maar afbraak was,
maar haar ook iets gaf.

Zo gebeurde het dat ze later, toen ze,
gedragen door de engelen,
de aarde voorgoed verlaten had,
als een rijk en geheeld mens thuis kwam.

~Hans Stolp

Liefde is vertrouwen en hopen,
zelfs in het diepste donker.
Liefde is de andere vrijlaten
En zichzelf laten zijn.

Liefde is loslaten en pijn,
Wanneer het voor de ander
Beter is een eigen weg te gaan.

Liefde is doen wat goed is voor de ander.
Liefde is kijken met verwondering.
Want liefde ziet het goede
En niet het kwade in de ander.

Zij ziet in ieder mens een kind van God.
Liefde heeft een eindeloos geduld,
want zij weet dat de zachte krachten
het zullen winnen op aarde.
Zij verliest nooit de hoop.

Liefde is God.
Want uit God werd zij geboren
En tot God brengt zij alles wat leeft.
Wie de liefde leeft, leeft God.

~Hans Stolp

De zeven stappen die ons tot een ingewijde omvormen.
Wie voor het leven kiest als een weg van geestelijke groei,
zal een geleidelijke ontwikkeling ervaren die haar of hem allereerst leert kijken

tot voorbij de buitenkant.
Al doende groeit er een zekere gevoeligheid voor

wat de geestelijke wereld ons wil toevertrouwen.
Daardoor beginnen we ons onze roeping en onze opdracht in het leven bewust te worden.
Op de weg van geestelijke groei komen we echter ook onszelf tegen en worden we ons bewust van onze schaduwkanten.

Maar wie de moed heeft door de schaduw heen te gaan, ontdekt wie we eigenlijk zijn:
mensen die het hoger zelf in zich dragen dat door Christus zelf tot leven wordt gewekt.
Hoe meer we ons aan dit proces durven en willen toevertrouwen, hoe doorzichtiger de sluier wordt:
we worden geestelijk ziende, horende en wetende:
een ingewijde in de geheimen van deze tijd.

De zeven grote thema’s van het leven zijn:
1 Leren kijken voorbij de buitenkant.
2 Gevoelig worden voor de leiding die wij vanuit de geestelijke wereld ontvangen
3 Beseffen dat je geroepen wordt of bent
4 De vele levenslessen
5 De weg van het ego naar het hoger zelf
6 De ontmoeting met de kleine wachter op de drempel
7 De ontmoeting met de grote wachter op de drempel

De zesde stap: 
'Christus begint door ons heen te spreken'

"God op aarde" 

Hoe meer mijn ego tot rust komt
en hoe meer ik van mijn woede,
wrok en verdriet bevrijd raak,
hoe meer mijn ego tot transparante
omhulling van U, de Christus in mij, wordt.

Ik voel: hoe meer U groeit in mij,
hoe meer mijn woorden aan zeggingskracht winnen.
Spreek en klink door mij heen,
laat Uw liefde door mij heen stralen mogen
en zegenend mogen inwerken op alles wat leeft.

Maak mij zo tot Uw stem, Uw woord, Uw licht, Uw vrede.
Maak mij tot Uw kanaal op aarde.

Fijne zondag allemaal!

The Pilar of Light

is nu  klaar

 op naar een volgende

●▬ஜ۩ WOA Weekly Wonders Week 10 2014 ۩ஜ▬●

Hooggevoeligheid en reageren

Als je hoogsensitief bent, dan pakt je zenuwstelsel meer informatie op dan de gemiddelde persoon doet van zijn of haar omgeving. Doordat je als HSP- er zoveel input ontvangt, kun je gemakkelijk overladen worden door een overdaad aan info.

Daar komt nog bij dat HSP- ers een sterke emotionele beleving koppelen aan de dingen die ze opmerken. Op een bepaalde manier hebben ze dat nodig. Want door het ervaren van een innerlijke reactie heeft dat wat ze waarnemen waarde en betekenis voor hen.

Ze kunnen indrukken pas plaatsen wanneer ze weten wat deze gevoelsmatig voor hen betekenen. Iedere indruk moet iets losmaken, of dat nu vreugde, verdriet, afschuw, schrik, angst, verbazing, verwondering of wat dan ook is. Daarom zoeken ze indrukken op en halen dit diep naar binnen, door ze tot een onderdeel van hun innerlijke beleving te maken.

Daardoor is het vaak zo dat de hooggevoelige mens meer tijd nodig heeft om te reageren. De input moet verwerkt worden, doorvoeld en er moet betekenis of waarde aan gegeven worden. Pas dan wordt een reactie gevormd en naar buiten gebracht.
Dat kan soms een probleem zijn in onze extraverte snelle maatschappij, waar snel en gevat reageren een voorwaarde lijkt.

Daarbij is het belangrijk voor de HSP- er om er voor te waken om niet te veel indrukken achter elkaar op te nemen, een plotselinge heftige indruk kan al tot overprikkeling en uitputting leiden. 
Maar ook om de tijd te nemen om te verwerken door bijvoorbeeld een time-out te nemen en aan te geven er later op terug te zullen komen.
Zodat de gevoelige naturen rustig kunnen overdenken, een mening of besluit kunnen vormen en vervolgens te reageren.

De sleutel om van de valkuil hooggevoeligheid een kwaliteit hooggevoeligheid te maken bestaat volgens mij uit: op tijd rust nemen, bewust in het hier en nu leven en zoveel mogelijk te leven vanuit de eigen behoefte.

Annelies

duidelijke taal..>

Stel je wordt puur en hooggevoelig geboren
En je komt terecht in een wereld waar men het gevoel kwijt is
En hoe meer je gaat begrijpen van de wereld
Hoe meer je er achter komt dat de wereld niet georienteerd is voelen maar op denken
En dat de mensen om je heen hun gevoelens en hun hooggevoeligheid verstoppen voor de andere mensen

Je wordt heel vaak in de war gebracht
Je spreekt uit wat je voelt en ziet
Maar andere mensen vinden dat lastig en pijnlijk en ontkennen wat jij voelt
Je gaat steeds meer aan jezelf twijfelen
En gaat ook proberen om dan maar niet te voelen
En hoe meer en hoe vaker je dat doet
Hoe beter het lukt
En je raakt steeds verder van jezelf verwijderd 

Als er in je leven dan ook nog eens één of meerdere dingen gebeuren
Waarin iemand je zo in je kern pijn doet dat je beslist om helemaal niet meer te voelen 
Dan stap je over op overleven
En dat blijf je doen

En dan komt er een dag dat je merkt dat je jezelf niet meer kent
Je bent je kern uit het zicht verloren
En je angst is dat je deze kern kwijt bent
En dat je hem nooit meer terug zal vinden

Dagen, weken, maanden of zelfs jaren ga je op zoek naar jezelf
Elke dag ontwaak je meer uit de diepe slaap waarin je was
En je ontdekt dat je kern er nog is en dat je hem alleen uit het zicht was verloren

Je gaat steeds meer voelen en aanvoelen
En hoewel dit dat eng is
Kom je er steeds meer achter dat dit de enige manier is waarop je wil leven
Hand in hand met je kern 

En dan als je wakker bent
Ontdek je de belofte die je is gedaan bij je geboorte
Het lijkt onwerkelijk maar je krijgt een glimps, een beeld van het mogelijke
Het is een duidelijk weten wat jouw roeping of bestemming is 

En dat beeld is groots
Groter dat je ooit had kunnen bedenken
En dat maakt je doodsbang en ontzettend dankbaar en trots tegelijk

Stel dat jij je hierin herkent
En stel dat je nu op dit punt zou staan
Dan zou ik je zeggen......

Wees niet bang
Jouw belofte is groots
Maar niet groter dan je aan kan
Je mag nu je tijd nemen om de fundering te leggen
Te ontdekken wat je nodig hebt
Verzamel alles wat je nodig hebt
En neem je tijd
De belofte is er al en je tijd zal komen
Maar herinner dat een boom blijft staan door zijn wortels

En je zult voelen wanneer je wortels stevig genoeg zijn
En dan zullen er vanzelf dingen op je pad komen die bij jouw pad horen
Moeiteloos zullen dingen zich ontvouwen

Onthoud dat iedere bloem, boom, plant
Momenten heeft dat er gewerkt wordt aan de wortels
En dat het lijkt dat de tijd stil staat of dat er zelfs verwelking nodig is om meer kracht te kunnen sturen naar de wortels
En vier de pracht en de glorie van je bloei
En herinner deze zodat je door de fase van het wortelen heen komt

En onthoud.......
Je belofte is je gedaan 
Die blijft altijd bestaan
Heb geduld
Er zullen ALTIJD periodes van bloei in het verschiet liggen

In licht en liefde
Parel van het licht.

.