Zondag 23 maart 2014

Pure Liefde.

Geschreven door Licht-puntje om 11:14 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 22 maart 2014

.

Geschreven door Licht-puntje om 20:03 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 21 maart 2014

De dag van het down syndroom

Geschreven door Licht-puntje om 20:49 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 19 maart 2014

We worden allemaal...
ja allemaal...
niemand uitgezonderd...
overladen met tekens van onze overleden dierbaren

Niets is hen te dol om onze aandacht te trekken...
niets is hen te gek
Hun geduld is eindeloos
en hun boodschappen hebben een grote gemeenschappelijke deler...
LIEFDE
Dat is de taal die ze spreken...
dat is wat ze ons willen laten voelen

Dus als je je afvraagt of deze boodschap ook voor jou geldt...
JA!
Het enige wat er tussen jou en de boodschappen staat is het vertrouwen dat je nodig hebt om dwars door de pijn en het verdriet de liefde te kunnen voelen

En weet je?
Als je hun liefde en troost durft te voelen
dan merk je vanzelf dat je verdriet minder wordt en dat het gemis verandert van frequentie...
het gemis wordt dan een dun laagje aan de buitenkant....
met daaronder een helder vertrouwen en weten dat jullie voor altijd en eeuwig verbonden zijn en dat de dood geen permanent afscheid is .

Lichtinzicht

Geschreven door Licht-puntje om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 18 maart 2014

Zoek niet naar je 'andere helft'

of je zielsverwant, degene die

jou 'compleet' maakt - ze staan

al recht voor je als bewustzijn,

je perfecte partner is de wereld

zoals zij verschijnt.

Gedachten,sensaties, gevoelens, beelden

en geluiden dansen en zingen

allemaal voor jou in dit moment.

Leegte en vorm,

jullie zijn gemaakt voor elkaar!

Deze perfecte eenheid

die eigenlijk nooit uit elkaar was

laat de trouwklokken luiden.

Jeff foster

Geschreven door Licht-puntje om 11:42 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 18 maart 2014

In een sfeer van onvoorwaardelijke liefde

is er een kans dat de mind volledig ontspant,

alle vragen wegvallen en het eindeloze verlangen

en zoeken naar ‘iets meer’ verdwijnt.

Dan kan helder worden gezien

dat de afscheiding tussen ‘jij’ en ‘ik’ een illusie is.

Het is een directe herkenning van wie JIJ werkelijk bent,

voorbij alle overtuigingen en ideeën over jezelf,

over het leven en over de wereld om je heen.

Het is Bevrijding.

Het is Thuiskomen.
En in de ruimte waar een verkrampt ‘persoon’ pleegde te zijn,

daar zou een ontspanning gevonden kunnen worden,

een lichtheid, een kinderlijke onschuld en spontaniteit.

Een leven dat zichzelf leeft,

moeiteloos.

Geschreven door Licht-puntje om 11:38 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 17 maart 2014

Loslaten

Het is niet Doen alsof je niet meer bestaat

Maar weten dat je er bent

Ook al is het niet hier

En al kan ik je niet aanraken

En spreek ik je niet

Loslaten

Het is niet Proberen je te vergeten

Maar je liefde voelen in mijn hart

En dat met me meedragen

Zonder dat je bij me bent

Loslaten

Het is niet In tijd vooruit plannen

Wat ik denk te gaan doen

Of bedenk wat beter is om te doen

Of juist niet te doen Vandaag, morgen, of overmorgen

Volgende week of volgende maand

Loslaten

Is iedere dag opnieuw Voelen en luisteren naar mijn intuïtie

Kiezen vanuit mijn hart

En weten: dit is het juiste voor nu

Loslaten

Het is niet het verliezen van hoop Want die mag er altijd zijn

Maar wel het open laten

Van een uitkomst Voor een toekomst

En het leven

Vandaag voluit leven

Loslaten

Het is ten volle vertrouwen Op een dieper weten

Dat alles loopt Zoals het hoort te lopen

Voor jouw en mijn lessen

Op ieders pad

Loslaten

Het is accepteren wat zich aandient

Emoties als golven Ze komen en gaan

Ze mogen er zijn en gevoeld worden

Tranen van verdriet Tranen van vreugde

Tranen van dankbaarheid Tranen van gemis

Tranen van wanhoop Tranen van woede Tranen van geluk

Het hoort allemaal bij Loslaten

Op weg naar

Innerlijke vrede.

Geschreven door Licht-puntje om 19:39 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 17 maart 2014

Ter nagedachtenis aan de moeder van onze Michelle

Ik ben er.

Aangekomen na een korte reis...de weg was niet lang

en ik was niet alleen.

Ik had nauwelijks tijd om erover na te denken...

alsof ik een glijbaan afging.

Wat een licht...wat een liefde....wat een kleuren.

Sereen...puur...zuiver...dat is wat het is.

Ik heb geen pijn meer.

Gewoon weg! Genezen

Of eigenlijk....ja, ik ben hier, maar ben ook daar.

Ik ben eigenlijk overal tegelijk.

Daar waar ik aan denk, daar ben ik.

Als een gedachte verplaats ik mij.

Ik besef dat ik over ben gegaan...dat ik gestorven ben.

Is dit nou de hemel?

Ja....het zal wel...

maar het gaat verder dan mijn voorstellingsvermogen ooit was.

Dit is liefde....LIEFDE.

Ik kan het voelen...sterker nog...IK BEN LIEFDE.

Meer is er niet van me over....

alles wat geen liefde was heb ik achtergelaten.

De essentie is liefde en ik besta er volledig uit.

Ik zie een aantal bekenden verschijnen en ook zij zijn licht,

ook zij zijn liefde.

Ik weet dat ik met sommige van hen op aarde

geen prettig leven heb gehad,

maar het lijkt wel alsof ik niet meer bij dat gevoel kan komen....

het is weg en wat rest is begrip.

Alsof er een automatisch proces van vergeving heeft plaatsgevonden.

Ik doorzie het nu....het waarom.

Waar heb ik me toch altijd druk om gemaakt...geld, bezit, ruzies....

perse gelijk willen hebben....het betekende werkelijk niets,

ja echt helemaal niets in vergelijking met deze pure wereld van Liefde

. Alles hier is helemaal doordrongen met Llicht en

met pure onvoorwaardelijke Liefde.

Hier is geen plek voor haat, woede of boosheid...

die jas heb ik bij het sterven afgedaan.

Ik besef dat ik mensen na heb gelaten..dat mensen mij missen

en verdriet om mij hebben.

Mijn maatje, kinderen, kleinkinderen....vrienden.

Zij hebben verdriet en ik wil naar ze toe...ik wil ze troosten.

Samen met mijn begeleiders mag ik terug.

Ik zie ze....ben bij ze...roep ze....maar ze zien noch horen mij.

Mijn begeleiders geven aan

dat ik naar de hartstreek van de mensen in de kamer moet kijken.

Ik kijk als het ware door ze heen en zie

dat er in de hartstreek van mijn kleinkinderen een soort levende,

lichte en ronddraaiende energie is...

.ik zie het ook bij mijn dochters

"Het is alsof oma er nog gewoon hier bij zit"

hoor ik een kleinzoon zeggen...

.

"het is alsof hij hier gewoon bij ons aan tafel zit".

"Ja....vertrouw daar maar op....vertrouw er maar op

dat als je het gevoel hebt dat oma bij je in de buurt is

dat hij er dan ook écht is", aldus het antwoord van mijn dochter.

Ik voel hun verdriet, maar ook hun vertrouwen en hun weten

dat ik er ergens....ergens toch nog ben.

Ik voel het niet bij iedereen maar slechts bij diegene die naar het lijkt

hun hart durven open te stellen en te voelen wat zich daar afspeelt.

Mijn begeleiders geven aan dat het voor nu tijd is om terug te keren...

ik weet dat ik degene die ik achter heb gelaten

nog vaker mag bezoeken...

troost mag bieden en liefde mag brengen en ik hoop dat al degenen die

ik achter heb gelaten mij nog gewaar kunnen worden in de toekomst....

ik hoop dat ook hun harten zich openen

voor de lichte frequentie van Liefde.

Ik weet nu dat de dood niet het einde is, maar een overgang.....

een terugkeer naar het LICHT om opnieuw opgenomen te worden

in het veld van onvoorwaardelijke en PURE LIEFDE"

Geschreven door Licht-puntje om 19:37 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 14 maart 2014

Vandaag zou Mart weer helpen met de tuin

Kreeg in alle vroegte bericht dat zijn moeder thuis is gehaald

zij werd 94 jaar, een mooi mens

ook de moeder van Michelle uiteindelijk vanmiddag

Het is een rare dag dus

veel emoties komen in beeld

Michelle en haar zusje verzorgden haar

hebben afscheid genomen

Het missen tot het weerzien is begonnen

het raakt enorm

Micha heeft haar op zijn beurt gesteunt

Rust in vrede lieve mensen

we agan elkaar weer zien!

Miliza en Oma Nel

Geschreven door Licht-puntje om 23:01 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 13 maart 2014

Vriendinnen scheren hoofd kaal voor vriendin met borstkanker

Wow, als dit geen ware vriendschap is… Gerdi McKenna heeft borstkanker en gaat daarom zonder haar door het leven. Als verrassing scheerden familie en vriendinnen allemaal hun hoofd kaal.

Een vriendin zegt:

Als ik denk aan wat Gerdi allemaal moet doorstaan, dan is dit niks.

Brullen

En zo is dat. De stoere vrouwen lieten hun lokken allemaal tegelijk bij de kapper scheren en daarna werden ze opgemaakt voor de fotoshoot. Slik, bij het zien van deze video houden wij het niet droog.