Na een slapelose nacht

toch tegen 7 uur nog even wat uurtjes mogen maken

Het loslaten van je ouderlijk huis met alles er op en er aan

er steeds even wat uurtjes doorlopen en kijken wat er nog mee naar huis kan als aandenken, t raakt blijkbaar onbewust meer dan je zelf echt door hebt, dit doe ik samen met Micha

Gisteravond  bleek dat er een hele grote container vol op de stoep stond...met een man of 8 hebben ze de zolder geleegd

gek gevoel, wilde  de rest foto albums halen en huppah weg is het

alweer een zorg minder voor mijn oudste broer, t moet deze week leeg zijn.

Elke keer vaker dat we daar zo door het donkere spookhuis rondlopen

merk ik dat t loslaten makkelijker wordt

Morgen met Micha en de broers uit eten

fijn ff samen te kunnen zijn

de opbrengst van de albums delen

Vanavond ga ik voor de laatste keer, er stonden flapovers voor mij klaar en nog wat leuke dingen

Kunnen we hier wel gebruiken als schilders ezel

misschien een trapje mee en eens in de container gluren haha zie me staan

Ook was ik naar de cardioloog en werd er tevens n hartfilmpje gemaakt

Operatie geslaagd, maar  jammer genoeg blijk ik dus weer net ff wat anders te hebben, gekke kunstenaar dus he

hebben ze toch de zenuwen beschadigd

hals borst etc en zelfs de kuit

zullen minimaal een jaar als t niet langer is deze pijn blijven houden

vandaar dat de morfine hier niets aan deed

kop op en lekker doorgaan... vlgd jaar dansen we de horlepiep

..

Wil jouw sportclub ook zulke exclusieve foto's???
Neem dan contact op via het contactformulier op 

www.fotocheese.nl

Foto Cheese, vernieuwende sportportret-, en teamfotografie!

***

'Soms voel ik onverwacht een stille vrede,
een zachte kracht die mij omhult en raakt.'

"Verwerken en loslaten leidt tot lotsaanvaarding

Ervaringen die verwerkt moeten worden.

Bijna ieder mens komt in zijn leven wel eens voor de opgave te staan om pijnlijke of verdrietige ervaringente verwerken.
Dat houdt in dat je net zo lang met bepaalde ervaringen bezig moet zijn, totdat je ze kunt aanvaardenen daarmee ook loslaten.
Je zou verwerken een vorm 
van geestelijk verteren kunnen noemen.
En pas als alle pijn en teleurstelling is verteerd, kun je loslaten.
Als je bijvoorbeeld op jonge leeftijd een van je ouders verliest, 
is dat een ingrijpende ervaring die verwerkt moet worden.
De manier waarop je die ervaring (bewust of onbewust) verwerkt, is zelfs bepalend voor de manier waarop je later 
in het leven komt te staan.
Ook in ons latere leven doen zich allerlei ingrijpende gebeurtenissen voor die we moeten verwerken, willen we met een zekere openheid en onbevangenheid in het leven blijven staan.
Een scheiding, de dood van een geliefde, een ziekte, een kind 
dat zijn eigen weg wil gaan en geen contact met jou als ouder meer wil hebben: het zijn allemaal ervaringen 
die verwerkt moeten worden.
Pas als je die ervaring ook écht verteerd en verwerkt hebt, 
kun je deze loslaten en verder gaan met je leven.
Ook als je gaat sterven en bewust naar de dood toeleeft, 
moet dat verwerkt worden.
Maar juist dan wordt heel duidelijk of je dat in je leven al geleerd hebt: verwerken en loslaten.
Er zijn mensen die de pijnlijke ervaringen van hun
leven verdrongen hebben.
Gewoon, omdat het hen te zwaar viel om zich die ervaringen bewust te maken en stap voor stap te doorleven.
Ze hebben als het ware een muur om hun hart gebouwd, waarachter de pijn verborgen bleef.
Wie dat deed, zal – zo blijkt uit de praktijk – niet zo gemakkelijk kunnen sterven: de verharding (muur) maakt het loslaten van het aardse leven zoveel moeilijker.
Alleen al daarom: om straks gemakkelijk(er) te
kunnen sterven, is het belangrijk de levensles van verwerken 
en loslaten ook écht te leren.

Vluchten en verdringen
Het verwerken of verteren van je ervaringen vergt
veel ziele-arbeid: je moet in stilte, zonder dat anderen het zien 
of beseffen, innerlijk hard werken.
Je mag zelfs zeggen dat deze innerlijke, geestelijke arbeid meestal zwaarder is dan ons dagelijkse werk. 
Het is overigens niet alleen zwaar werk, maar ook pijnlijk 
en eenzaam: er zijn maar zo weinig mensen
die écht beseffen waar je doorheen gaat.
Daarom is het niet zo vreemd dat nogal wat mensen kiezen voor wat een gemakkelijker weg lijkt: het verdringen of wegdrukken 
van de ervaringen of gebeurtenissen die pijn doen.
De keuze om de emoties (waarmee die pijnlijke ervaringen gepaard gingen) te verdringen, wordt meestal onbewust gemaakt, zonder erover na te denken.
De keuze bijvoorbeeld om je te storten op je werk
en elke vrije minuut meteen weer in te vullen.
Of om te vluchten in de roes van alcohol of drugs. Anderen kiezen voor bepaalde sportactiviteiten om
niet naar binnen te hoeven kijken en niet stil te
hoeven staan bij de emoties die daar leven.
Maar wanneer je een dergelijke keuze maakt,
leef je niet echt: je bent eigenlijk voortdurend op de vlucht voor jezelf. Maar wie vlucht voor zichzelf en het contact met het eigen innerlijk verliest, verliest ook het echte contact met anderen.
Als jij je eigen innerlijk afsluit, zullen anderen immers ook nooit jouw innerlijk kunnen aanspreken of bereiken.

De eerste stap: kiezen voor verwerken

Hans Stolp

BRIEF VAN MOEDER AAN HAAR KIND.....

“Lieve schat van me,

Als de dag aanbreekt dat je ziet dat ik ouder word, wees dan alsjeblieft geduldig met mij. Maar nog belangrijker, probeer te begrijpen waar ik doorheen ga.

Voor Foto Chees net een vingerpoppeke gehaakt

natuurlijk volgen er meer

de link zal ik links onderaan plaatsen

ook een mooie stoel extra meegekregen

als aandenken aan ons ouderlijk huis

dankbaar dus

Micha dolmoe van t sjouwen showt voor zijn broer t gevalletje

en tevens kreeg ik kamerhoge gordijnen

Jur Wenderich

'Alleen wie los kan laten

wie en wat zijn houvast was,
wie ongebaande wegen gaat,
zal vinden waar het echt om gaat.'

***

'Liefde luistert achter de woorden

en hoort wat er eigenlijk in het hart
van de ander omgaat.
Zij beheerst de kunst van het zwijgen
om de ander niet te kwetsen.
Ook zwijgt zij omdat zij de ander niet de fouten
wil afnemen die hij of zij als levensles nodig heeft.
De ware liefde verlangt er niet naar
de ander te bezitten, maar laat haar of hem juist vrij.'

***

'Liefde is je hart openen en kwetsbaar durven zijn.
Wie dat doet, zal geraakt worden door de lichtval
op een gezicht of door een kind
dat op de schouders van zijn vader zit.
Zo weeft de ware liefde draden
van verbondenheid van hart tot hart.'

***

'De liefde oordeelt niet,
maar is bescheiden en terughoudend.
Daarom kiest zij nooit voor meedogenloze eerlijkheid,
maar houdt zij rekening met wat het hart van de ander
aan kan en op dat moment nodig heeft.
De ware liefde spreekt daarom uit wat de ander nodig heeft
en niet wat wij zelf zo graag willen zeggen.'

***

'Liefde is niet zozeer geven en nog eens geven.
Zij weet dat het de hoogste gave is 
om de ander toe te laten in je hart.
Meer dan wat ook heeft de ander vooral
onze aandacht nodig en een open hart dat 
de ander omhult met respect en warmte.'

***

'Liefde weet hoe belangrijk het is jezelf lief te hebben:
wie zichzelf niet liefheeft,
kan net zo min van een ander houden.'

Hans Stolp

Servaes, wat is het stil daar in Oberhausen, alles goed met je?

en de Corretjes... hopelijk zie ik jullie snel eens samen

Nikki en de andere trouwe mee lezertjes, wat leuk al die berichtjes

Er is zoveel te vertellen en toch doe ook ik dat ff minder

nog steeds snel moe, maar blij dat t eindelijk is gelukt

er is weer toekomstmuziek wat dwarrelt rondom

doelen zijn in de maak, maar eerst eerdaags starten met mijn revalidatie

in het ziekenhuis zelf, 2 x per week  5 kwartier sporten

daar ben je dan een hele middag mee kwijt...

en een cursusmiddag stop roken oa

de regiotaxi komt een uur eerder en brengt ook n uur later weer thuis

je rijd dan met anderen een hele route af en haalt steeds weer anderen met elkaar op en zet ze af...wel gemoedelijk al met al

Alweer 2 keer heb ik met mijn eigen malle karretje zacht  gereden

eindelijk weer eens uit de pyjama en op pad

na 6 weken mag dat weer van de verzekering

doordat ik na t ziekenhuis zo was gevallen ben ik  nog steeds aan de morfine en paracetamol, wel een lichtere dosis

maar sinds deze week kan ik eindelijk voorzichtig op mijn zij slapen en  ipv een paar uurtjes, maak ik nu al halve nachten

je voelt je er flink door opknappen

Ons ouderlijk huis gaat tegen de vlakte

nieuw bouwen schijnt makkelijker en voordeliger te zijn

dan een grote renovatie omdat de brandweer

de hoogtes niet accoord verklaarde van de kamers

er komt nu een gebouw voor 20 mensen die dementerende zijn

Wie weet dus aan t einde dat wij als broers en zus er weer terecht komen?

Micha kon wat kasten ophalen en heel veel dingetjes van de zolder

n'mooie leren stoel voor zijn moedertjeh zelfs

ikzelf mag door hem al die trappen af laten halen, dozen vol met foto albums en ze doorverkopen, om van dat geld an afloop met elkaar uit eten te kunnen gaan

as donderdag gaan we met de broers Marco en Roland

en wat weken later hopelijk met Arjen en Diny

k ben dus alle fotografen uit de buurt aan t mailen

albums zijn uit de tijd, toch hebben nog veel mensne doosjes met foto  liggen, dus op hoop van zegen

De sokkenzussen komen nog elke ochtend en avond mij helpen met de steunkous en elke keer kletsen we ff gezellig met elkaar

t zijn stuk voor stuk lieverds

In die 2 jaar  van stilzitten en steeds maar pijn , ben ik wel heel snel verouderd

hopelijk komt daar in de lente weer verbetering in

fris zuurstof door de aderen en lange wandelingen

wens jullie allemaal n heel fijn weekend

n leuk bureau en wat stoelen

wagens vol geladen

gordijnen ten over

en duits handgesneden tafelschmuck van zeker 60 jaar terug

Henk Hopman

">

">

.

The Lord Bless You And Keep You.

Er waren eens twee baby's in de baarmoeder van een moeder
De ene vroeg de ander; "Geloof jij in een leven na geboorte"?
De ander antwoordde: "Natuurlijk er moet iets zijn na geboorte"
Misschien zijn we hier om ons klaar te maken
voor wat we later zullen zijn
"Onzin", reageerde de ander. "Er is geen leven na geboorte,
wat zou dat leven moeten zijn"?

"Ik weet het niet, maar er zal meer licht zijn dan hier,
misschien lopen we met onze benen en eten we met onze mond"
De ander riep: "Dat is absurd!, lopen is onmogelijk en eten 
met onze mond, waanzin! De navelstreng zorgt voor voeding, 
leven na geboorte is onmogelijk, de navelstreng is te kort"
"Ik denk dat er iets is en misschien is het er anders dan hier,

De ander reageerde:"Niemand is ooit teruggekeerd van daar
Geboorte is het einde van het leven en na geboorte
is er niets anders dan donkerte en angst
en het brengt ons nergens" 
"We weten het niet", reageerde de ander
"Maar zeker zullen we moeder zien en zij zal voor ons zorgen"

"Moeder?? Geloof jij in moeder? Waar is ze nu?
"Ze is helemaal om ons heen, het is in haar waar wij leven,
zonder haar zou deze wereld er niet zijn"
"Ik zie haar niet, dan is het logisch dat ze niet bestaat"
Waar de ander op reageerde: 
"Soms als je in je stilte bent, dan kun je haar horen,
dan kun je haar ontvangen

"Ik geloof dat er een realiteit is na geboorte
en wij zijn hier om onszelf klaar te maken voor die realiteit".

Wat gebeurd er..
Een bliksemslag bij heldere hemel..

Het hart weet het..
Ratio probeert het te begrijpen..
Wat gewoonweg niet lukt...

.

Je vindt geen vrede

 door de omstandigheden

 van je leven te veranderen,

 maar door te beseffen

 wie je ten diepste bent.

Eckhart Tolle

DE WERELD IS TOE AAN HOGER GEVOELIGE MENSEN
Waarom gebruik jij het dan als excuus?

Terwijl het een voorrecht is
om juist daarbij te mogen horen.
WANT DE WERELD HEEFT NOU JUIST JOU NODIG!
In je natuurlijke staat, 
dus gevoelig voor de wereld om je heen.

.

Voor een ieder onder u die weet wat liefde voor elkaar waard is

.DANCING IN HEAVEN ....

Zondag overleed hij na een strijd van anderhalf jaar tegen kanker.

Bowie (1947) heette eigenlijk David Jones,

maar vernoemde zich naar de Amerikaanse pionier Jim Bowie.

Hij boekte zijn eerste succes in 1969 met de single Space Oddity. 

David...bedankt!

.