Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Foto’s maken, hoe leuk kan dat zijn, maar vaak echter ook confronterend.
Elke foto heeft een inhoud, bepaalde waarde en betekenis.
De waarde en de inhoud bepalen gezamenlijk wat het met je doet en de betekenis geeft je een richting aan waar je over na kunt denken.
Elke richting wordt gevoelsmatig gestuurd door eerdere ervaringen en het moment waar je in zit.
Deze ervaringen blijven in je systeem zitten. Gevoelig als ze zijn, verdrietig, pijnlijk, vrolijk, opbeurend, krachtvol en in sommige gevallen ontkrachtend.
Het is als een waarschuwing, een lering welke zegt dat er iets is wat je raakt en deze te vertalen hebt. Een vertaling waarbij de aanraking van de situatie, jou reflectie en het feit dat je geconfronteerd wordt met een of meerdere emoties ertoe doen.
Deze emotie(s) zal (zullen) je ertoe bewegen je proces gestalte te geven, te aanvaarden en tevens een antwoord te kunnen geven op dat, wat er in dat ogenblik in je op komt.
Een aanvaarding van jouw reflectie die jou in het proces stappen laat maken, om deze meer vorm te kunnen geven en zorgt voor het verder ontwikkelen van je “eigen ik”.
Zet jij je negatieven zelf om in mooie betekenisvolle foto’s…?


Werken, omdat je moet overleven...
Werken, omdat je het leuk vindt...
Werken, omdat het een soort passie is...
Werken, omdat het je voldoening geeft...
Vriendschap, omdat het er is...
Genegenheid, daar waar het hoort te zijn...
Warmte, omdat je het kunt delen...
Geborgenheid, omdat je dan kwetsbaar kunt zijn...
Luisteren naar anderen...
Tijd nemen voor anderen...
Begrepen worden door anderen...
Begrip tonen...
Samen kunnen huilen en lachen...
Om helemaal jezelf "te mogen zijn".
Allemaal "prestaties" in en van het leven die nodig zijn om te kunnen groeien. Prestaties die tijd, geduld en ruimte nodig hebben.
Tijd, om te ontwikkelen, te vormen tot iets dat gewoon en toch ook weer bijzonder is.
Geduld om te mogen ervaren en te voelen wat groei is en daarbij na te kunnen denken, hoe deze groei jou ontwikkeld.
Ruimte, om bewegingen te maken, die het beste bij je passen en dit pad te kunt bewandelen.
"Waardering" is een motivatie, er is geen enkele andere stimulans dan een ander datgene te geven, waardoor hij/zij verder kan groeien.
Het woord zegt het al; WAARDE, omdat het echt de moeite waard is om het te geven en te mogen ontvangen. RING, het heeft de werking van een cirkel, het komt ergens altijd wel op een bepaalde manier bij je terug...zodat het cirkeltje weer rond is...
***
Mitch Peters


schrijfvrienden, fijn dat ze er zijn
Het Aramese Onze Vader
De oorspronkelijke taal van het Onze Vader is Aramees.
Deze taal werd 2000 jaar geleden in Palestina door Jezus gesproken. Het gebed in de Aramese taal is in zijn oorsprong één grote klankmeditatie:
Abwoen d'bwasjemaja
Net Kadesj sjemach
Teetee malkoetach
Nechv-wee tsevjanach ajkanna d'bwasjemaja af b'arha
Habwlan lachma d'soenkchanan jaomana
Wasjbwokchlan chaoebween (wachtagheen)
Ajkanna daf gh'nan sjbwo-kchan l'ghajabween
Wela taglanl'nesjoena, Ella patsan min biesje
Metol dilachie malkoeta, waghajla watesj-boechta, l'ohlam almien
Amien°
Hendrik reikte mij deze twee aan
erg mooi
hoe simpel kan het zijn

ik lees net:
Het is nog donker buiten en het diepgewortelde gevoel om te gaan schilderen begint weer te borrelen.
Schilderen voor mij gaat over mijn leven, de streken die neerkomen, zijn vanuit mijn zielgevoel op het doek terecht gekomen.
Door het schilderen leer ik ook veel over mezelf en wanneer een schilderij dan ook bij mij af is, of ik neem tussendoor een dag(en) pauze dan zijn er de woorden voor mezelf:
'Dit is het voor nu en meer hoeft er nu niet te zijn'.
en zo werkt dit dus ook voor mij


Bewustworden- ontwaken.
Mijn briefwisseling
hoe mooi om zomaar met een ander van gedachte te kunnen wisselen
hoe beleven wij onze wereld waarin we leven
vanmorgen kreeg ik dit:
***
Voelt het niet aan alsof jij in de bioscoop zit en je naar een film kijkt, dat je leven noemt. Maar jij en ik zijn het centrum van dit alles.
De film wordt niet buiten ons afgespeeld, dat is de illusie van de projectie, maar in ons.
Tijd en ruimte behoren bij de film. Ikzelf bevind mij in iets grenzeloos, ik kan geen begin of einde vinden.
Het is gewoon, en dat 'is' kent zichzelf, maar het kent ook de film door mij, de realiteit die ik gecreeerd heb door mijn verleden.
Dat is hoe deze wereld gecreeerd wordt.
Dit youtube filmpje trekt mij bijna direct uit deze film en nu zit ik hier mijzelf te bedienen met dat wat ik geleerd heb en per definitie tot het verleden behoort.
Wat mij ooit als persoon is overkomen, is totaal zonder betekenis. Het is gewoon die film. Ik ben en als zodanig verander ik nooit, ook niet als er iets ergs in de film met mij gebeurt.
Er is wel een compassie, een oneindige liefde, voor mij als persoon in die film en dat ervaar ik steeds meer en meer.
Als ik terugval in mijn film, dan zit ik er echt in.
Nu ben ik er even uitgestapt.
De advaita leraren zeggen, doe een stap opzij, opdat de zon kan schijnen.
Weet je Karin, we moet eerlijk tegen onszelf zijn en het liefst ook tegen anderen, en geen waarde hechten aan dat wat je hebt of denkt te zijn. Zie het als een verhaal en schaam je er niet voor.
Dat is waarde geven aan iets en materialiseert in jou en in mij. Het maakt mij 'zwaarder' en trekt mij in dit drama van het leven.
Verlost van het gewicht van het verleden, door er geen gewicht aan toe te kennen, maken wij de weg vrij voor de toeschouwer die wij zijn en laten we liefde toe in onszelf en de wereld om ons heen.
Liefs,
Een ding weten we zeker over het leven:
we gaan allemaal een keer dood.
Ons lichaam sterft, maar ons bewustzijn, onze essentie blijft.
En toch is de dood een van de grootste gebeurtenissen in ons leven.
De dood is de drempel waar we allemaal een keer over heen moeten stappen.
Daarom is het dus ook belangrijk voor mij
om tijdens mijn leven bekend te raken met het ervaren van mijn essentie, de Bron, en erover te delen .....
En in het persoonlijke geeft kracht uit de Bron,
mij ook de nodige ondersteuning,
wanneer ik er open voor blijf staan..

Zij is de enige die scherp ziet:
zij ontdekt schoonheden waar anderen niets merken.

Het leven draagt je






Staak je pogingen maar om dingen los te laten.
Je hoeft helemaal niets los te laten.
Loslaten kun je niet ‘doen’, onmogelijk!
Hoe meer je iets probeert los te laten,
hoe meer je eraan vast komt te zitten.
Maar als je bereid bent de dingen die je
graag los zou willen laten totaal te ervaren,
dan zullen ze jou loslaten.
***
Erik van Zuydam


Hoeveel erkenning en waardering je ook krijgt
van de ander; het zal nooit genoeg zijn,
want waar geluk komt niet voort
uit de goedkeuring van anderen.


Kwetsbaarheid
Opeens vanuit het niets kijk zij mij aan
Ogen die sprekend stralen van stil verdriet
Ogen van het verborgen kwetsbare kind
Van hoopvol nieuw leven in het verschiet
In de verwondering, het pure beleven van het kind
In de tere bloem die zich vol vertrouwen opent
In de oude verweerde boom ..zoveel gezien
Het avondrood en de winterse luchten
Het zingen van vogels in wonderlijke toonsoorten
Zich herkennend in kwetsbaarheid van alle wezens
Twee oude mensen als getuigen van een licht
Van nooit dovende liefde
Een stil verlangen roert zich in haar ziel
Deel uit te maken van die alles doorstralende energie
Soms een stille pijn
Een dwaallicht op aarde
Verstoten uit haar ware zijn.
Die zij terugvindt in hemelse muziek
Dat doorklinkt in de stille tuin
Met blote handen en voeten in de aarde
Beleeft zij een nabijheid
Van stilte en rust
Opeens een vervult weten:
Ik Ben het zelf die ik zoek
Ik Ben mooi en eens geweven uit licht
Ik Ben liefde, Ik Ben wie Ik Ben
Ze heeft niemand meer nodig
Is zichzelf genoeg
Het laatste verlangen dient zich aan:
zal er iemand zijn om die Stilte te delen
Die mij kent omdat hij zichzelf kent?

GRIJS GEWORDEN KIND
Lopend over het strand
Voor het eerst dit jaar
Op blote voeten
Het water verovert het land
Maakt rivieren en landstroken
Trekt zich steeds strategisch terug
Om onverwachts weer op te rukken
Een groep hang meeuwen
Staan tegen elkaar te krijsen
Vliegen op als het water komt
Vervolgens luid schreeuwend
Strijdend ten aanval op de
achtergelaten schatten
Opeens weer de kleine jongen
Ren achter het terugtrekkende water aan
Jaag het op in overwinningroes
Blijf uitdagend staan tot het weerkeert
Om vervolgens net op tijd
op de vlucht te slaan
Voor het eerst dit jaar
Spelend op blote voeten
Wandelaars zien dit speelse tafereel
Glimlachend groetend
Het grijs geworden kind
JV.


DEPRESSIEF
Ik ben zo zwaar vandaag
Somber loop ik door de klei
Mijn laarzen zwaar als lood
Iedere stap een kwelling
Aan mijn linkerzij loopt mee
In zwarte cape gehuld, de dood
Ik ben zo zwaar vandaag
Niets te zien niets te beleven
De regen blijft vallen, gestaag
Ik voel mij zo met hem verwant
En geef de dood mijn hand
Neem mij mij uit dit oord!
Bevrijd mij van mijn soort!
Ik ben zo zwaar vandaag
Geboetseerd ben ik uit klei
Een mislukt stukje aarde
Absoluut van generlei waarde
Was ik maar zoals hij
Dit lichtvoetig gaat aan mijn zij
Een merel vliegt in mijn hoofd
Zingt van vreugde en licht
Veranderd op slag het gedicht
Die alle hersenspinsels dooft
Mijn lichaam is gelijk de aarde
Vergankelijk en van beperkte waarde
Ik echter kan mij verheffen hoog in de lucht
Vrij en sterk als een adelaar kan vliegen
Ruimschoots voor mijn laatste zucht
JV.

DE MENS EEN WONDERBAARLIJK WEZEN
De mens een wonderbaarlijk wezen
Wanhopig op zoek naar het vaderhuis
Voor menig deur botweg afgewezen
Steeds zwaarder te dragen het kruis
Innerlijke drang doet hem zoeken
Naar zielsverwanten, lotgenoten
Goeroes en andere betweters
Gelezen talloze boeken
Gaat de weg van blind verlangen
Vol vuur, enthousiasme en geloof
In het voorgenomen lot gevangen
Wil hij overbruggen een diepe kloof
Hij doorworsteld een verloren strijd
Zoekt naar verlossing van zijn lot
Niets geeft hem nog enig respijt
Wil het terugleggen in de handen
van zijn God
Nu denkt hij terug in het licht te zijn
Maar alleen echte ervaring zal leren
Niet meer te vluchten voor de pijn
Altijd weer die strijd, zovele keren
De pijn van kille eenzaamheid
Weer teruggeworpen in die kloof
Schrijnend gevoel van afgescheidenheid
Alleen te redden door een diep geloof
In de grootsheid en kracht van de mens
Die zelf een eind maakt aan het strijden
Laat dat zijn…….de laatste wens
Los te laten al het menselijk lijden
Een stil meegaan met de stroom
Loslatend het voortdurende verzet
Sta op……uit die boze droom
Niets wat dan nog belet
Overgave aan Hem……..
Schreeuw het uit………….
IK BEN!
JV.


TROTS
Je bent erg gericht op perfectie en daarom mag je van jezelf geen fouten maken.
Je geeft dan ook veel aandacht aan wat niet klopt, wat er misgaat, waar je in blijft stilstaan, etc.
Je veroordeelt jezelf en het gaat soms nog verder dan dat.
Je voelt je snel schuldig, want wat je ook doet: je doet het nooit helemaal goed.
Vanuit dit schuldgevoel ga je compenseren door anderen te behagen, want je wilt niemand teleurstellen of tekort doen.
Al deze gedragspatronen saboteren jouw eigen succes.
Onbewust stel je je levensplan uit, omdat je jezelf blijft veroordelen. Het keerpunt zit 'm in trots zijn.
Het leven als mens is niet altijd gemakkelijk.
Constant moet je keuzes maken en zeker als je onder druk staat, kan het zijn dat je voor iets kiest dat niet uitpakt zoals je zou willen.
Weet dat niets fout is en dat je niks hoeft te compenseren. Belangrijk is om trots te durven zijn.
Wees trots op alles wat je doet en gedaan hebt, of het je nu vooruit heeft geholpen of niet.
Dan kan de energie in je groei gaan stromen.
Ben trots op wie je bent, wat je hebt bereikt en waar je naartoe wilt.
***
lees ik net ergens
Bedenk ineens dat ik als jong meisje net zo dacht en steeds meer perfectionistisch ging worden
heb daar de ziekte van Méniere door opgelopen
wat ben ik blij en dankbaar daar los van te zijn
gewoon blij vervang ik voor trots
gelukkig met en in mijzelf
ooit
de engel voor een ander, die zichzelf vergat
levensvreugde terug gekregen
wat een rijkdom






Jij
Ik
Jij en Ik
Ik en Jij
Wij
Samen
Jij en Ik zijn Samen één
De onderstaande snoeten zien?
voelt niet goed voor mij.
Narcisme..t is wah
nu ja, oordelen werkt/mag niet
voor jou en mij dus...
“Het welzijn van de mensen is des te hoger naarmate het egoïsme geringer is.”

<3 ALS IK LEEF VANUIT MIJN HART
<3
Als ik jou wil veranderen, hou ik niet van jou.
Als ik jou nodig heb, is dat geen liefde.
Als ik van jou verlang dat jij bij mij bent, ben ik een dictator.
Ware liefde laat jou helemaal jezelf zijn.
Als jij en ik veel van elkaar houden, leidt de liefde ons naar elkaar toe op de manier die bij jou en mij past.
Dan stroomt de liefde vanzelf,
en die stroom van liefde verbindt jou en mij.
Als ik bang ben voor de toekomst, is dat door het verleden.
Dan ben ik weg uit dít moment.
Ik weet niet wat de toekomst mij brengt,
dus dan is het onzinnig om er bang voor de te zijn.
Als ik vast blijf zitten in lastige herinneringen van het verleden, is dat eveneens onzinning (maar wel heel normaal).
Het verleden is voorbij. Ik kan de gebeurtenissen uit mijn verleden niet veranderen.
Het enige dat ik kan doen is NU, NU en NU besluiten om met een vrije en onbezwaarde geest in het leven te gaan staan.
Die keuze heb ik, en meer kan ik niet doen.
Dus ik kies er voor om alle lastige gedachten en gevoelens die met het verleden te maken hebben, los te laten.
Ik mag van mijzelf NU geestelijk VRIJ zijn. Dat gun ik mijzelf.
Als ik van mijzelf houd, ben ik nooit boos op mijzelf.
Ik aanvaard mijzelf, mijn gedachtes, mijn gevoelens en mijn daden. Ik vind mijzelf goed genoeg, en ik hoef niets te bewijzen, te bereiken of te presteren.
Ik spiegel mijzelf niet aan anderen.
Zij zijn helemaal goed, en ik ben helemaal goed.
Als ik de lat alsmaar hoger leg voor mijzelf, houd ik niet van mijzelf.
Als ik echter vanuit mijn hart en mijn bezieling wil leren, ervaren, bereiken, presteren en groeien, houd ik wel van mijzelf.
Dan handel ik vanuit liefde.
Als ik van mijzelf houd, zorg ik echter ook voor genoeg rust, stilte, ontspanning en reflectie in mijn leven.
Dan zorg ik voor een gezonde balans tussen inspanning en ontspanning.
Als ik enkel mijn eigen geneugtes en vertier najaag, leef ik vanuit mijn ego.
De kwaliteit van mijn leven neemt toe als ik mij verbind met wat andere mensen nodig hebben en met wat de wereld nodig heeft.
Ik leef voor mijzelf én ik leef voor anderen.
Als ik leef vanuit mijn hart , ben ik per definitie verbonden met het grote geheel. Dan zorgen mijn hartsenergieën er voor dat ik liefdevol verbonden ben met wat er in de ander leeft.
De wereld heeft behoefte aan mijn talenten en mijn bezieling, en dus mag ik mijn licht in de wereld laten schijnen.
Als ik leef in overeenstemming met mijn geweten, kietel ik mijn ziel.
Als ik echter ontrouw ben aan mijn diepste waarheid, folter ik mijn ziel.
Omdat ik van het leven houd, van de ander houd, en van mijzelf houd, leef ik in “liefde” en “waarheid”, wat mij dat ook brengt of kost.
Kan de ander niet in “liefde” en “waarheid” leven, waardoor wij niet matchen, dan zal ik de ander blijven respecteren en liefhebben , maar dan ga ik door met mijn eigen leven.
Als ik verbonden ben met de natuur, word ik kalm en tevreden. Dan zie ik vol verwondering de pracht van Gods schepping.
De schoonheid van het leven maakt mij dan blij en vrolijk.
En omdat ik van het leven houd, zorg ik er voor dat ik met regelmaat in de natuur ben.
Het licht, het leven, de kleuren & geuren, de elementen, de seizoenen, de uniciteit van ieder levend wezen, het leven en de dood; …ik zie het, ik voel en ervaar het, en ik geniet.
Als ik mij realiseer dat ik “natuur” ben, en dat ik met de natuur verbonden ben en dus met de natuur wil leven, geef ik mijzelf een groot cadeau.
Als ik mij realiseer dat mijn leven een groot geschenk is, en als ik mij realiseer dat ik van mijn leven een groot kunstwerk kán en mág maken, maakt dat besef mij blij.
Ik ben de schepper van mijn leven, en ik ben de mede-schepper van de wereld waarin ik leef.
Als ik in verbinding leef met Gods schepping, en als ik mij realiseer dat mijn leven een bijdrage levert aan het grote geheel, en dat mijn leven waardevol en zinvol is omdat ik er een waardevolle en zinvolle invulling aan geef, jubelt mijn hart.
Dan leef ik in liefde, en dan leef ik in verbinding met alles dat puur, zuiver, liefdevol, rechtvaardig, sociaal, duurzaam, vredig, respectvol en verbindend is.
Als ik op deze manier leef, ben ik gelukkig.
En als ik op deze manier leef, draag ik automatisch mijn kleine steentje bij aan de betere wereld.
***
Aart van Wijk


Het ware spirituele pad is niet een reis in de tijd,
met een eindhalte ergens in de toekomst.
Het is niet een traject van ‘hier’ naar ‘daar’,
of van het huidige - naar een later moment.
Het is exact andersom:
de focus verschuift in omgekeerde richting:
Van daar naar Hier;
van de toekomst naar Nu.
Het ware spirituele pad bevrijdt je
uit de hoop op iets beters,… later.
Het is een proces van ontwaken uit
de droom van een toekomstig geluk.
Het leidt je naar de realisatie dat hetgeen
je zoekt enkel besloten ligt in het huidige moment.
- Erik van Zuydam -












