
Sommigen denken: ik ben niet mooi,
-
want de Liefde heeft niet bij me aangeklopt. Ze zijn zielig.
De waarheid is dat de Liefde wel heeft aangeklopt -
maar ze deden niet open want ze waren niet klaar om haar
te ontvangen.
Ze wilden zich mooi maken, terwijl ze dat eigenlijk al waren.
Ze wilden op anderen lijken, terwijl de Liefde op zoek was naar iets oorspronkelijks.
Ze wilden weerspiegelen wat van buiten kwam en waren het
sterkere Licht wat van binnen kwam vergeten.
~
Paolo Coelho
Accra Manuscript

Aart van Wijk schreef:
<3 NAAR HUIS
<3
ik leef mijn mooie leven
aan geld en goed geen gebrek
toch is er in mij een loze ruimte
een plafond… een leegte… een lek
in die ruimte woont een groot verlangen
naar wat?… ik kan het niet precies benoemen
mijn geest voelt als een lege vaas
die verlangt naar voorjaarsbloemen
er woont in mij een diep weten
dat ik met geen mens kan delen
toch ben ik niet de enige
dit gevoel leeft in zovelen
het besef dat wij nu niet thuis zijn
dat wij ooit het paradijs hebben aanschouwd
dat ons rijke aardse leven
op dwalingen is gebouwd
boeren, buren en ikzelf
bedelaars en koningen
wij allen klampen ons hier vast
aan de verkeerde beloningen
wij ploegen dorre akkers
bewandelen doodlopende paden
vieren vreugdeloze feesten
zaaien onvruchtbare zaden
met de ogen en het hart gesloten
met onze kop in ’t warme zand
zijn wij in de woestijn van ’t leven
door koude overmand
trillend… en met paarse lippen
tot onze kin in het wak
in ijzig drijfzand weggezakt
het innerlijke natte pak
op het diepst van de misère
als wij bijna zinken
horen wij de engelen
met miljoenen klinken
‘wees liefde… laat je angsten los’
frisse lucht vult onze longen
overal klinken zachte woorden
die wij al die tijd verdrongen
‘geef je over….kom naar huis
wees in liefde verbonden
leef vanuit jouw vredige geest
wij helen al jouw wonden’
de reddingslijn wordt toegeworpen
wij klauteren naar het droge
openen onze harten
openen onze ogen
wij zien een nieuwe wereld
wij voelen… vrede, ruimte, rust
weten dat wij door onze ziel
eindelijk wakker zijn gekust
gered… door het diepe besef
verwarmd… door een innerlijk vuur
dit moment is de enige kans
op deze plaats… in dit uur
keren wij terug naar huis
het verlangen wordt bevrijd
de vaas met bloemen gevuld
het diepe weten realiteit
ik zie het in steeds meer ogen
in de expressie van zovele gezichten
het liefdevolle besluit om
niet langer te zwichten
voor de materiële verleidingen
van dit aardse bestaan
voor ieder mens is dit hét moment
om in zijn eigen licht te gaan staan
om met al wat leeft… met alle mensen
verscheidenheid in eenheid
in liefde te leven
NU… en voor altijd



































































