Toen kwamen Adrie en Marianne.
Mijn werd egvraagd of ik volgend jaar 18 Mei
hun getuige wil zijn tijdens hun huwelijk
Natuurlijk..graag zelfs
de energie dwarrelde rondom ons
dit is een gezegende relatie
en daarna fietste ik naar Wilma en Pascal
beide waren jarig geweest en bijna 20 jaar getrouwd
genoten met elkaar
toen snel naar huis vanwege de logé die onderweg was
Sylvia was er ook al
Wilma Tobias en Sandra
een hele week later
Embherlyn was een nachtje logeren
Marcia en Jeoffrey even een avondje en dagje samen
oms voel ik onverwacht een stille vrede,
een zachte kracht die mij omhult en raakt.
Hans Stolp
Zojuist kaarten laten afdrukken van wat van mijn werken
Ze zijn los te bestellen :
A5= euro 2,00
A6= Euro1,00
excl. verzenden.
incl.envelop indien gewenst
------------------------------------------
Bij een set van 4 grote en 2 kleine
is dit incl. verzenden: Euro 10,00
--------------------------------------------
Benader mij maar via een privébericht
de eerste kaarten zijn in A5...dat is 2 x zo groot als een ansichtkaart
onderstaande is ansichtformaat
zo heb ik er nog wat meer
1
zaterdag naar Oberhausen en zondag kwam mijn neef Jeoffrey
met zijn lief Marcia
en dochtertje Embherlyn aan met een heerlijke lunch.
2
een leuke foto sessie er achteraan
en met elkaar loempia s etc smullen
1
Het was een heel fijn en vol weekend
Met elkaar naar oom Servaes in Oberhausen geweest
Zijn flat was zo knetter gezellig en fleurig in welkom stemming
kijk hem eens staan glunderen
De tafel stond vrolijk gedekt
alles glom als een spiegel
en in t midden stond hijzelf
blijer kan je niet zijn
4
En dan is het weer tijd om naar huis te gaan
een enkeling geniet nog een sigaretje..
het lijkt me heerlijk
maar na 9 maanden wel stom om mee te willen gaan doen
het blijft nog wel een klein beetje bij vlagen een gevecht
Jammer genoeg pakt seniorennet niet elke foto
maar draait ze om
maar toch wel een leuk beeld
hoe we hebben mogen genieten met elkaar zo !
3
Het eten was er overheerlijk..
de sfeer des meer zelfs nog
voor een snelle herhaling vatbaar
Elon en Manuela( Wela)
2
Na de enorme taart en gezellig tafelen gingen we op weg
winkelen en genieten van het warme stralende weer
op weg naar de chinees
Het kost maar één zucht om een vlam uit te blazen.
Maar als je die vlam voedt, zal dezelfde zucht, die haar dreigde te doven, haar aanwakkeren tot het punt waarop niets haar nog kan weerstaan.
De vlam is een symbool van de geest.
Als je je geest niet voedt, als je hem verwaarloost omdat je zogenaamd betere dingen te doen hebt, zal zijn vlam zo zwak worden, dat zelfs de kleinste moeilijkheid haar zal doven.
En dit overkomt zoveel mensen!
Zij slepen zich voort, eten, drinken, knutselen wat,
maar hun geest is gedoofd.
Anderen daarentegen voeden de vlam van hun geest met gebed, meditatie en contemplatie tot zij zo machtig wordt,
dat de orkanen van het leven hen alleen maar versterken.
Ja, dezelfde moeilijkheden,
dezelfde hindernissen die de een vellen, versterken de ander.
Reken niet op de macht van de geest door jezelf wijs te maken dat hij je in tijden van nood wel zal komen helpen.
De geest is alleen krachtig als je hem voedt;
pas dan zal hij je komen helpen.
~*~
Omraam Mikhaël Aïvanhov
https://youtu.be/qqxjCxf3eNE
Even een aanrader
kijken duurt wel een uur en neem dan die tijd als t je uitkomt
Moeilijke mensen
We kennen ze allemaal. Iedereen heeft een moeilijk mens in zijn omgeving, vriendenkring of omgeving.
De stoorzenders, de intimiderende, provocerende en grensoverschrijdende mensen die met niets en niemand rekening
houden.
Die niets liever doen dan jou kwellen en jou kostbare energie afpakken.
Het zijn mensen die jou verantwoordelijk stellen voor hun eigen keuzes en je graag vals beschuldigen.
Het is vaak een onbewust levende mens in een lage trilling met veel onopgeloste problemen en innerlijke
frustraties, waardoor ze hun destructieve pijlen continu op de ander richten en voor veel onrust
en disharmonie zorgen.
Het zijn mensen die graag roddelen en jou in een kwaad daglicht zetten; dat gedrag voedt weer hun eigen
negatieve voedingsbodem en men krijgt er aandacht door.
Deze mensen doen alles om jou in hun macht te hebben en te houden.
Soms blijkt het gedrag onderdeel te zijn van een ziektebeeld, maar die grens ligt ingewikkeld.
Bovendien zijn deze mensen niet in staat tot introspectie of zelfreflectie,
omdat ze vinden dat de schuld altijd bij de ander ligt.
Vergeet niet…hoe pijnlijk deze processen ook zijn:
Er liggen kostbare levenslessen voor ons in deze omstandigheden.
Deze mensen brengen ons bij ons eigen Zelf, bij ons pure zielenleven.
Bij onze wilskracht en onze eigen keuzes.
Bij onze eigen grenzen en tolerantie.
Steeds dichter bij ons eigen gevoel en steeds meer
vertrouwend op onze eigen kracht.
Het is goed om de ander te accepteren zoals hij is,
maar we moeten zelf bepalen wat wel
en niet kan en onze eigen normen waarden en grenzen hanteren.
Uit zelfbehoud en omdat het onbevredigende disharmonieuze
contacten blijven, besluiten we soms om los te laten…
Dat kan een weloverwogen en verstandige keuze zijn…
en dan is het goed zoals het is.
© Annelies van Rheenen.
Blijf bij jezelf.
Met alle onrust die gaande is in de wereld,
is het vrij makkelijk om je mee te laten slepen.
Toch is het juist in deze tijd belangrijk
dat je de trilling van je eigen energie
zo hoog mogelijk houdt.
Door mee te gaan lijden, door mee te voelen,
door je angsten te laten triggeren,
ga je mee in de energie die in de wereld is.
En zul je heen en weer geslingerd worden in je gevoel.
Stuur liefde naar iedere situatie die je in eerste
instantie van slag maakt.
Besef dat je niet kan begrijpen waarom de dingen
gebeuren zoals ze gebeuren.
Wij kennen het onzichtbare verhaal niet.
Er is zoveel gaande op dit moment,
niet alleen zichtbaar maar ook onzichtbaar.
Veel mensen voelen ook het goede wat er aan komt.
Ergens in de verte zijn de zonnestralen voelbaar.
Blijf je daar op richten, want dat is waar we naar toe gaan.
Ook al is dat in deze tijd maar moeilijk te geloven.
Alle veranderingen gaan een bepaalde richting op.
Er komt steeds meer licht naar de aarde en
het is belangrijk dat er mensen zijn die deze energie
gaan leven, die blijven vertrouwen en die de trilling
hoog houden.
Blijf bij jezelf, stuur zoveel mogelijk liefde naar
jezelf en naar anderen.
En weet dat jij een belangrijke pion bent in dit spel.
Uit het boek : Lichtflits, momenten van inzicht
TERUG VAN WEGGEWEEST
Waarom in Godsnaam ga je naar een plek als Moria - Lesvos.
En schijn je daar ook nog van te genieten…
TJA…
’Hoe dan ook – hoe meer ik naar de verhalen luister achter de vluchteling.
Hoe meer ik tot de conclusie kom dat we allemaal vluchtelingen zijn en dat ieder mens die de moed heeft om de oversteek te maken – en daarbij soms letterlijk de dood in de ogen kijkt –
een reden heeft om hier te zijn.
En het is niet aan mij om te beoordelen of die reden juist is ja dan nee.
Men vraagt ons ook niet waarom wij naar Afrika gaan om het land te exploreren of ongebreideld toeristje te spelen zonder oog te hebben voor het feit dat het merendeel van de bevolking onderdrukt of arm is.
Laat staan dat we na willen denken over het feit dat die onderdrukking of die armoede misschien wel het gevolg is van onze inmenging…’
Hier op deze aarde waarin de zichtbare werkelijkheid is verdeeld in goed en kwaad en waarin het recht van de sterkste geldt, zullen we voor onze rechten en voor vrijheid blijven vechten tot het moment waarop we inzien dat het Universum geen verschil maakt tussen rijk en arm, Moslim of Christen.
Dat we allemaal zonen en dochters zijn van een en dezelfde Vader/Moeder en dat het niet zo kan zijn dat de een alleen maar rechten schijnt te hebben en de ander uitsluitend plichten…
- Hoe kunnen we ons staande houden:
In een wereld als deze.
Hoe kunnen we ons verhouden met het feit dat we op een tijdbom leven.
Dat er elk moment een terroristische aanslag ergens gebeurd –
dat dit ook zomaar in onze achtertuin zou kunnen zijn.
Hoe kunnen we ons verstaan met het leven als we te horen krijgen dat het ten einde loopt.
Hoe verhouden we onszelf met de vluchtelingen die overal schijnen te zitten juist nu we ze met man en macht buiten onze deuren en grenzen willen houden.
Ja HOE…
- Door onze kop in het zand te steken –
door het te ontkennen…
- Door er moedeloos en depressief van te worden…
- Nou dat lijkt me niet NEE…
Maar wat dan wel
- Door ons te gaan realiseren dat wat we ZIEN niet dat is wat we ZIJN…
- Door te aanvaarden en vooral te doorvoelen dat dit IS zoals het IS
- Dat het leven hier op aarde LIJDEN is
- Dat het een illusie is om te dromen over VREDE op aarde
- Dat je dan NIET begrijpt dat deze aarde de planeet bij uitstek is om jou te vormen en te polijsten en terug te brengen -
door vooruit te gaan -
naar die staat van bewustzijn die je al in je droeg toen je geboren werd.
En hoe zou dat in Godsnaam mogelijk zijn als er geen uitdagingen op je pad kwamen…
Wouw het leven is prachtig…
- MET de zon en de maan - MET het licht en het donker
- Met immigranten en zonder
- MET jou en zonder jou
Het leven is een onvoorstelbare mogelijkheid om jezelf terug te geven aan jouw ZELF…
- DAT kan alleen wanneer je ophoudt te willen dat het ANDERS moet zijn
- DAT kan alleen als je je realiseert dat je voortdurend gehersenspoeld wordt door de media
- DAT kan alleen door niet langer te geloven wat je ZIET – maar te durven ervaren wat IS
- DAT kan alleen als JIJ de verantwoordelijkheid neemt voor wat jij voelt en ervaart
- DAT kan alleen als je je HART de teugels laat nemen en je verstand een gewillige dienaar laat zijn
- DAT kan alleen wanneer je je controle loslaat en je zelf laat drijven op de stroom die LIEFDE heet
Op dat moment:
- Op DAT moment zijn er geen problemen – uitsluitend oplossingen
- Op DAT moment is er geen grens die nog dicht kan - omdat je HART open is en voorbij alle grenzen gaat
- Op DAT moment heb je begrepen dat het leven perfect is en dat het aan JOU ligt of je dat ook durft te zien…
- Op DAT moment sluit je de wereld in je armen…
Wil niet zeggen dat je iedereen in je achtertuin hoef te huisvesten – maar er is RUIMTE voor iedereen… <3
ONDERWEG.
Giri en ik, we waren bijna een half jaar onderweg en in Athene, Lesvos, Kos, Rhodos, etc…
We gingen – as always – met twee lege handen.
We hebben veel mogen doen – zonder iets te DOEN. Ik zal voor mezelf spreken.
Ik heb intens geleefd tussen meer dan zeventig culturen.
Ik heb honderden mensen geknuffeld.
We namen ze mee naar onze speciale plek.
Gaven ze soms en douche – soms wat te drinken –
soms iets te eten.
We maakten muziek – we zongen en we dansten.
En soms werd er stevig gevochten.
Als het nodig was kregen ze een nieuwe telefoon of wat dan ook of hielpen we ze te vluchten naar het vasteland als DAT nodig was.
Kleine dingen die je niet van tevoren kunt bedenken.
Maar wat vooral stroomde was de stroom die nooit opdroogt – en dat is de LIEFDE.
Want ik sloot ze allemaal in mijn HART.
De lieve mensen en de Ali Baba’s.
Ook DAT kan niet zonder elkaar…
Nooit voelde ik medelijden.
Nooit had ik de behoefte om te betuttelen.
Wel voelde ik mededogen en sloeg voortdurend mijn armen om mensen heen.
‘Ik kan niets voor je doen.
Maar weet dat je het nooit alleen hoeft te doen.
Want ik ben hier – altijd en eeuwig…’
I LOVE YOU…
We zijn thuis. Wat dat ook moge zijn.
Want dat was ik daar ook en ben ik ook in Kenia.
Onze Stichting is door de bodem gezakt.
Maar wij staan stevig op onze poten.
Dankbaar voor de steun die we kregen zonder iets te vragen… <3
Degene die me gevolgd hebben op Facebook zijn aardig op de hoogte.
Ik was amper thuis en toen kreeg ik een telefoontje.
‘Zou het niet tijd worden om al die prachtige verhalen uit te geven’. ‘Ach’ – zei ik – ‘wie is daar nog in geïnteresseerd’.
‘Toch gaan we het doen’ – zei ze – ‘een boek maken van al die prachtige verhalen van al die prachtige mensen’.
‘Okay’– zei ik – ‘laat maar horen wat je nodig hebt…’
En nu ben ik net een hamster.
Ik ben aan het verzamelen.
De dertig verhalen van de vluchtelingen EN alle anekdotes EN alle mooie foto’s.
Dus het lijkt erop dat dankzij Yoeke Nagel en Esther van der Ham – Uitgeverij Droomvallei - dat boek er gaat komen.
En mijn vrienden in Griekenland en onderweg –
zij verheugen zich er al op…
EN WANNEER GA JE WEER TERUG.
Ik zou het NIET weten.
Eens op een morgen word ik wakker en dan weet ik dat ik mijn rugzak moet pakken.
En tot die tijd geniet ik grenzeloos van mijn tuintje – mijn hangmat en van alle mooie mensen om me heen…
In Liefde verbonden,
Yasmin Verschure
En toen werd ik 64 jaar, fijn !
en knoeide ik snel een groot doek onder de eerste laag verf
stuurde Micha mij
de sla staat klaar
ELON
in contact met je kleinzoon
t voelt zo fijn!
1 reactie op dit bericht
effe kijken hier