Archief

Ik beloof ernaar te streven om het vertrouwen te bewaren
in ieder mens, in christen, jood, islamiet of wie dan ook
en ik beloof mij niet aan de angst voor wie of
wat dan ook gewonnen te geven.

LOSLATEN'

Loslaten betekent niet dat het me niet meer uitmaakt, het betekent dat ik het niet voor iemand anders kan doen.
Loslaten betekent niet mijzelf afsluiten,
het is het besef dat ik een ander niet kan beheersen.
Loslaten betekent machteloosheid toegeven,
wat betekent dat ik het resultaat niet in handen heb.
Loslaten betekent niet in het middelpunt staan en alles beheersen,
maar anderen toestaan hun eigen weg te gaan.
Loslaten betekent niet treiteren, schelden of ruzie maken,
maar zoeken naar eigen tekortkomingen en die verbeteren.
Loslaten betekent niet alles naar eigen hand zetten,
maar elke dag nemen zoals hij komt.
Loslaten is niet spijt hebben van het verleden,
maar erdoor groeien en leven in het hier en nu.
Loslaten betekent niet oordelen, maar de ander toestaan mens te zijn.
Loslaten betekent niet ontkennen, maar accepteren.
Loslaten betekent niet zorgen voor, maar geven om.
Loslaten betekent minder vrezen en meer beminnen.

Er was eens een kleine vrouw die langs een stoffige veldweg kwam.

Ze was al tamelijk oud maar haar loop was licht en haar lachen had de frisse glans van een onbezorgd meisje.

Bij een ineengekrompen gedaante bleef ze staan en keek naar beneden.

Ze kon niet veel herkennen.

Het wezen dat daar in het stof op de weg zat leek bijna figuurloos.

Het deed haar denken aan een grauwe flanellen deken met menselijke vormen.

Ze bukte zich en vroeg: 'Wie ben jij?'

Twee bijna levenloze ogen keken moe omhoog.

'Ik?

Ik ben het Verdriet.' fluisterde een stem stamelend en zo zacht dat ze het bijna niet kon horen.

'Och, het Verdriet!', riep de kleine vrouw blij, alsof ze een oude bekende begroette.

'Je kent mij?' vroeg het Verdriet wantrouwend.

'Natuurlijk ken ik jou!

Steeds weer heb je mij een stuk op mijn weg begeleid'.

'Ja maar, stotterde het Verdriet, waarom vlucht jij dan niet voor mij?'

'Waarom zou ik voor je vluchten, liefje?

Je weet toch zelf maar al te goed dat je elke vluchteling inhaalt.

Maar wat ik je wilde vragen, waarom zie je er zo moedeloos uit?'

'Ik... ik ben verdrietig' antwoordde de grauwe gedaante met gebroken stem.

De kleine oude vrouw ging naast haar zitten.

'Je bent dus verdrietig', zei ze en knikte vol begrip met haar hoofd.

'Vertel me eens wat jou zo bedrukt.'
Het Verdriet zuchtte diep.

Zou dit keer echt iemand luisteren?

Dat had ze zich al zo vaak gewenst.

'Ach, weet je', begon ze voorzichtig, 'Het is zo.

Niemand mag mij.

Het is nu eenmaal mijn bestemming om onder de mensen te gaan en een tijdje te blijven.

Maar als ik kom schrikken ze terug.

Ze zijn bang voor mijn en mijden me als de pest'.

Het Verdriet slikte hard.

'Ze hebben spreekwoorden uitgevonden waarmee ze me willen verbannen.

Ze zeggen 'Ach, het leven is één groot feest'.

En hun valse lachen leidt tot maagkrampen en ademnood.

Ze zeggen 'Geërgerd zijn is datgene wat hard maakt'.

En dan krijgen ze hartpijnen.

Ze zeggen 'Je moet jezelf maar bij elkaar houden'

En ze voelen het getrek in de schouder en de rug.

Ze zeggen dat alleen zwakkelingen huilen. En de opgekropte tranen doen hun hoofd bijna uit elkaar springen.

Of ze verdoven zich met alcohol of drugs opdat ze mij maar niet hoeven voelen.'
'Och ja', bevestigde de vrouw, 'zulke mensen ben ik al vaker tegengekomen!'

Het Verdriet zakte nog verder in elkaar.'

En dat terwijl ik alleen maar de mensen wil helpen.

Als ik heel dicht bij ze ben kunnen ze zichzelf ontmoeten.

Ik help het een nest bouwen waar ze hun wonden in kunnen verzorgen.

'Wie verdrietig is heeft een heel erg dunne huid.

Het leed breekt weer open als een slecht genezen wond en dat doet pijn.

Maar alleen wie het Verdriet toelaat en alle ongehuilde tranen huilt, kan zijn wonden werkelijk genezen.

Maar de mensen willen helemaal niet dat ik ze help.

In plaats daarvan schminken ze een schelle lach over hun littekens.

Of ze leggen een dik pantser over hun bitterheid heen.'

Het Verdriet zweeg.
Haar huilen was eerst zwak, toen sterker en tenslotte erg vertwijfeld.

De kleine, oude vrouw nam de in elkaar gedoken gedaante troostend in haar armen.

Wat voelt ze warm en zacht aan, dacht ze en streelde zachtjes het bevende hoopje.

'Huil maar, Verdriet,' fluisterde ze liefdevol.

'Rust maar uit zodat je weer nieuwe krachten krijgt.

Vanaf nu zal je niet meer alleen zijn.

Ik zal je begeleiden zodat de Moedeloosheid niet meer aan de macht is.'

Het Verdriet stopte met huilen.

Ze ging rechtop zitten en bekeek haar nieuwe metgezellin verbaasd aan.

' Maar...maar... wie ben jij eigenlijk?'

'Ik ?' vroeg de kleine oude vrouw grijnzend,

maar daarna lachte ze weer onbezorgd als een klein meisje: 
'Ik?
Ik ben de Hoop.'

Tot mijn verbazing las ik net weer dat iemand dacht

dat we het martelen en kruisigen van Jezus vieren met Pasen...

maar dat is natuurlijk helemaal niet het geval,

we vieren dat hij weer was opgestaan...

dat hij was herrezen uit de dood...

dat hij zelfs de dood had overwonnen.

Het is natuurlijk niet toevallig ook lente...de tijd dat alles opnieuw gaat beginnen.

Dat alles wat verdwenen leek tevoorschijn komt...

dat wat dood leek, nieuw leven wordt ingeblazen. 
Ook een prachtige tijd om te kijken bij jezelf..

wat heb jij overwonnen? 
In welk opzicht mag jij weer opnieuw beginnen...

jezelf opnieuw uitvinden en tot bloei laten komen?

1e paasdag

in het hele land was deze mooie regenboog te zien

deze was in Leeuwarden

***

'Alles is liefde' zingen de mannen van Bløf...

natuurlijk is dat een kwestie van hoe je er naar kijkt...

maar dat is met alles zo.

Kies je ervoor om boos en zuur te zijn, dan is de wereld boos en zuur.

Kies je ervoor om liefdevol te zijn en de mooie dingen des levens te zien, dan zie je dat de wereld ook liefdevol is en de moois worden dan ook overal zichtbaar. 

Perceptie...de manier waarop je kijkt, is alles bepalend. 

En wat is echte liefde anders

dan de ziel van iemand anders herkennen?

***

Geniet van het moment, 

.

He has risen

טשריסטוס איז וואַאַרלידזשק אָפּגעסטאַאַן

Christus is waarlijk op gestaan

zo wekte onze vader ons vroeger

en elke keer weer hoor ik hem dat (in mijn bol _

tevens in het Russisch zeggen

de herinnering is en blijft mooi!

Zelfs na al die tijd 
zegt de zon 
nooit tegen de aarde, 
“Je bent me wat verschuldigd”. 
Zie wat er gebeurt met 
zo'n liefde; 
Ze verlicht de hele Hemel.

Voor elk wat wils dit weekend

vrolijk-zalig en zeker een gezegende paas gewenst!

dat we ons maar bewust mogen zijn wat we willen vieren

“Mama, waarom leggen mensen bommen?”

“Het zijn voor hen zaadjes, die bommen..”

“Zaadjes?

Maar ze planten toch niks, ze maken alles kapot”

“Ze maken alles kapot, dat is waar... en zo planten ze angst, en haat, en woede, en onmacht.

En die planten ze bij de mensen, in hun hartjes en hun hoofdjes”

“En dan mama?”

“Dan gaan mensen zich tegen elkaar keren.

Ze gaan verdeeld worden in groepen.

De haat en het geweld nemen toe.

En de mensen die deze haat en ruzie nodig hebben als voedingsbodem voor hun zaadjes,

zien dat ze steeds verder kunnen planten....”

“Maar mama, dat is niet goed.

Dan zijn we toch verloren...”

“Dat is echt niet goed nee, maar we zijn nog niet verloren.

We zijn pas verloren als we de haat en angst toelaten, en we die richten op mensen die zelf vol angst zitten.

Als we ons verdelen.

Als we stoppen met te beseffen dat goed en slecht overal zit.

Niet in bepaalde groepen maar in mensen over heel de wereld.

Zullen we de haat bestrijden?"

“Zeker mama!”

“Kom dan eens hier, laat me je vast houden.

Ik hou van je, laten we samen zien wat we kunnen doen voor de wereld.

En laten we niet stoppen met genieten van terrasjes, vakantie en muziek. Laten we niet stoppen met leven en met liefde."

“Denk je echt dat dat alles zal oplossen mama?

Ben je dan niet bang...?”

“Ik ben zeker wel bang, net als iedereen denk ik..

Maar ik wil de angst niet in m’n hart toelaten daar woont enkel liefde.”

Ronald De smet

Ik hou van alle mensen evenveel 
Het maakt me niet uit of ze bruin, wit of zwart zijn.
Waar ze vandaan komen, uit welk milieu…
Het gaat mij om de mensen.

Ik voel liefde voor iedereen, zoveel ik hoef iemand niet te kennen of ik probeer hem of haar te helen.
Dat doe in mijn werk maar ook zomaar erbuiten.
Voor mij is dit niet zomaar, dit is het mooiste gift wat ze me hebben meegegeven.

Sommige vinden dit vreemd, onbaatzuchtig liefde geven maar dat komt enkel en alleen omdat je geest nog in verdeeldheid leeft: de een is meer dan de ander….
Omdat je een verdrongen beeld van liefde hebt.
En daardoor niet geleerd hebt wat liefde is.
Allereerst kan je daar niks aan doen: dit is iets van generatie op generatie doorgegeven en de wereld waarin we leefden/leven.
Dus ga jezelf daar vooral niet voor straffen.
Of extreem hoge eisen stellen.
Je doet je best!!

Het onbaatzuchtig geven van liefde aan de mensheid is voor mij iets wat automatisch gaat en is in overeenstemming met mijn zielenmissie 
Wanneer dat inhoudt dat ik daarvoor een bepaalde handeling moet verrichten of weg moet lopen bij iemand omdat dat hem of haar liefde, vrijheid brengt.
Doe ik dat!
Waarom?
Omdat ik niet gehecht ben aan factoren buiten mij en daardoor vrij ben.

Wat?
Daarvoor liet ik mijn leven achter maar eerst mocht ik leren houden van mezelf.

Wat is dat nou en hoe je dat?

Door de eerste stap te zetten:
Kies voor jezelf, voordat je kan houden van een ander moet je eerst houden van jezelf.
Kies voor een ander leven.
Zo cliché maar zo waar!

Wanneer je niet van jezelf houdt, is iedere vorm van liefde die we aan een ander geven een vorm van zakelijk belang.
Voorwaardelijk: ” Ik geef jou wat, dus jij moet mij wat geven”
Dat is iets van het ego: gebaseerd op pijn, verdriet en angst.
Ook wel het onechte zelf.

Leren houden van jezelf is lief zijn voor jezelf.
Je gevoel toestaan en keuzes maken die coherent ermee zijn.

Is je lichaam moe?
Luister ernaar en neem je rust.
De hoogste keus is altijd die van het luisteren naar je lichaam.
Je lichaam vertelt jou hoe het met je gesteld is.
Heb je pijn, zit je bekneld, ervaar je veel stress?
Dan leef je in je hoofd, hou je vast aan zaken.

Leren houden van jezelf is stoppen met oordelen over de ander en over jezelf.
Bij ieder negatief woord wat je over de ander spreekt, spreek je negatief over die delen die je van binnen zelf verafschuwt.
Een gebrek aan liefde, energie. Deze vind je pas wanneer je een eind op weg bent, dus raak niet ontmoedigd.

Gun jezelf de ruimte en LIEFDE om niet perfect te hoeven zijn!

Leren houden van jezelf is toestaan recht te hebben op je eigen mening en deze ook uit.
Dat de ander zijn of haar mening heeft en dat dat zo mag zijn.

Houden van jezelf is gezonde voeding tot je nemen, zuinig met alcohol, verzadigde vetten.
Voeding is energie!
Het heeft grote invloed op je brein en je gedachten.
Plus beïnvloedt het je gevoel van positiviteit.

Houden van jezelf is stoppen met het ‘pleasen’ van mensen.
Je hoeft maar een iemand te ‘pleasen’ en dat ben jezelf.
Wanneer je houdt van jezelf, breidt jouw liefde zich uit naar de wereld om je heen.
En heb je het niet meer nodig dat mensen je mogen.
Raak je ook uit die gevangenis bevrijdt!

Houden van jezelf is het loslaten van verwachtingen, van de ander en van jezelf.
Raak je ook nooit meer teleurgesteld.

De laatste is nog wel de belangrijkste: leren houden van jezelf is jezelf en je emoties, gevoelens er toestaan om te zijn.
Ben je sip?
Dan ben je sip, ga niet in verzet en in non-acceptatie.
Neemt de kracht van de emotie alleen maar toe.

Houden van jezelf is: dat je in de spiegel kijkt en VOELT: ” Wauw ik ben een geweldig mens en ik mag er zijn!”

De grootste liefde die er bestaat is onvoorwaardelijke liefde, die begint bij onszelf 

Do you now what it is to love yourself?

door Sabine van Aken