Lloret de mar

DOOFHEID. 

Twee zestigers praten met elkaar over ouder worden.

Zegt Jan: “Het probleem bij vrouwen is dat ze weigeren te aanvaarden 
dat ze ouder worden.
Ze gebruiken allerlei trucjes om het te verbergen.”

“Gij hebt het bij het
rechte eind” zegt Piet. “Ik ken een middel om hen 
te ontmaskeren. Als gij
wilt weten of uw vrouw hardhorig wordt ga dan op 
tien meter van haar vandaan zitten en stel een vraag. Als ze niet 
antwoordt ga je op vijf meter
afstand zitten en stel de vraag opnieuw, 
dan op twee meter en tenslotte op
één meter.”

Jan vindt het een schitterend idee en thuis gekomen neemt hij meteen 
de proef op de som. Terwijl vrouw lief in de tuin de was ophangt gaat hij 
op een tiental meter van haar vandaan zitten en vraagt: “Schat, wat eten 
we deze middag?” Er komt geen antwoord. Hij verkleint de afstand
met ongeveer de helft en stelt de vraag opnieuw: “Schat, wat eten we deze 
middag?” Er komt geen antwoord. Hij komt nog dichterbij zitten en vraagt:
“Schat, wat eten we deze middag?” Opnieuw geen antwoord.
Hij begrijpt er helemaal niets van, gaat naast haar staan en vraagt luid en klaar: Schat,
wat eten we deze middag?” De vrouw draait zich om, 
kijkt hem geërgerd aan
en antwoordt: “Voor de vierde keer, kip met frieten!”

Michael bij de Indianen.

 mensen denken ik ken de zee niet
en kan de zee niet vertrouwen
stoere vissers zeggen ik ken de zee
 en kan de zee vertrouwen
 daarom gaan ze vissen op zee
 en denken ik ken de zee
 en kan de zee niet vertrouwen

 

Mijn schoonbroer en Celine op bezoek op de camping.

Tuin spitten

In een klein dorpje in Ohio, schrijft een oude vader aan zijn enige zoon, die in
de gevangenis zit:
'Beste Jack, Ik zal dit jaar in mijn moestuin geen aardappelen en groenten kunnen planten. Ik heb geprobeerd, maar het spitten valt me te zwaar. Gewoonlijk hielp je me daarbij, maar ja...... Groetjes, je vader.'
Een paar dagen later, antwoord uit de gevangenis:
'Beste Pa, spit in hemelsnaam niet in je moestuin! Daar heb ik de LIJKEN begraven.
Getekend, Jack.'

Als gevolg van de censuur op de gevangenisbriefwisseling, staan een paar dagen later
de FBI en lokale politie aan het huis van de oude man, en graven en spitten de
hele tuin ondersteboven, op zoek naar de lijken. Er wordt niets gevonden, de
politiemensen verontschuldigen zich bij de man en vertrekken.

Dag later, opnieuw een brief uit de gevangenis:
'Hallo pa, blij met de tuin?
Getekend, Jack'

 
Hé! Hé!
Wij zijn terug van weggeweest.
Ons verlof is spijtig genoeg gedaan.
Groetjes, Karine, Jean-Claude, Knabbel en Babbel.

 
Onze baasjes hebben weer verlof en dan gaan we lekker weer naar de caravan.
Ditmaal zijn we weg van 10 augustus tot en met 2 september.
We hopen dat we ditmaal iets beter weer hebben.
Groetjes en tot na ons verlof.

 
Michael wou absoluut eens op de foto met één van ons.
Het is dan maar Babbel geworden, doordat die iets gemakkelijker blijft stilzitten.

Het sauslepeltje

Een oudere priester heeft een jongere collega op bezoek. Tijdens het avondeten
bemerkt de jonge priester het bevallige figuur van de huishoudster. Hij weet
niet wat hij zich bij de relatie van de oudere priester met diens huishoudster
moet voorstellen. De oude priester bemerkt de blik in de ogen van de jonge
priester en verzekert hem dat er niets gaande is tussen hem en zijn
huishoudster.

Een week later merkt de huishoudster op dat er al een week een
sauslepel ontbreekt. De oudere priester schrijft hierop een brief naar zijn
jonge collega: 'Ik zeg niet dat je de sauslepel hebt meegenomen, maar ik zeg ook
niet dat je hem niet hebt meegenomen; een feit is wel dat hij nu al een week
ontbreekt.'

Enkele dagen later ontvangt de oudere priester een antwoord: 'Ik
zeg niet dat je met je huishoudster slaapt en ik zeg ook niet dat je niet met
haar slaapt, maar feit is wel dat als je in je eigen bed sliep, je hem nu al wel
gevonden zou hebben.'