We zijn terug!

Allee, lets go!
We zijn terug!
Voogeltje gij zijt.... foei!
Mi-Noes al wat gekalmeerd
Mi-Noes, onze witte kattin, is al een heel klein beetje gekalmeerd. Ze blaast en gromt als een hond telkens ze een andere kat ziet. Bachbloesems tegen 100 in't uur helpen niet, homeopatie helpt niet, van bepaalde pillen komt ze helemaal niet meer van haar kast. Nu zijn we aan het proberen met een nieuw middel, zylkène. Tot nu toe is haar hysterisch gekrijs al fel verminderd dus we hebben hoop dat het na nog een extra maandje misschien nog beter gaat. Ze heeft nochtans wel altijd de moed om 's avonds naar de slaapkamer te komen want ze ligt zo graag bij mama in bed, in mijn armen. Daar wordt ze graag geknuffeld. Vroeger kwam ze wel op schoot liggen, maar sinds de komst van eerst Dodge (nu onze buurjongen) en later Emma, wil ze dat niet meer. Jommeke terroriseerde haar echter ook door steeds achter elk hoekje te staan en haar dan te bespringen waarop zij zich niet verdedigde maar krijste. En ja, als mama was gaan werken trok Mi-Noeske zich terug op haar kast, met alle voorzieningen. Ik heb zelfs al overwogen iemand te zoeken waar ze alleen is, maar dan moet het echt wel iemand zijn die ik ken of waarvan ik zeker weet dat ze het supergoed zal hebben, zonder stress. Mi-Noes heeft dus eigenlijk niet veel verhaaltjes te vertellen, buiten "ik zat eens op de kast en..." Jammer voor haar dat ze niet doorheeft dat haar gegrom en lopen (ipv traag stappen) net aantrekt.
Met Flupke naar de oogarts.Allee, ze hebben het eindelijk gezien da'k knipper met mijn oogjes! Hoe kan je dat aan hun verstand brengen dat er iets is? Door te overdrijven zeker! Ze dachten dat ik slaapoogjes had. Tot mama Liliane toch merkte dat er iets niet juist was. Ze trok aan mijn oogleden, langs alle kanten mannen toch! Ni plezant hoor! En dan zag ze dat er iets niet juist was hé. Oef! Allee, direct naar de dokter natuurlijk. Ja watte, 6 weken zalf in alletwee mijn ogen doen, 3 x per dag. En 't pakt ni om weg te lopen hihi. Na een week keek mama na en ze vond het toch niet mooi genoeg staan. Dus moest ik alweer die rotkooi in, in de auto, blijt blijt, maar geen avans, ik moest wel mee. De oogspecialist heeft toen andere zalf gegeven, die sterker is heb ik gehoord. Ook 3 keer per dag indoen, baaah! Al da gepruts aan mijne kop zeg! En 4 dagen laten moest ik toch WEER in die mottige kooi! Maar de oogarts had goed nieuws, ik moest niet geopereerd worden, het is aan't genezen. De bloedvaatjes gaan naar de plekken in mijn oogjes en laten die genezen. (ulceratie noemen ze het) En weer zalven en zalven en zalven. Maar ik kan mijn oogjes al beter open houden nu, daar ben ik wel blij om want het deed echt wel pijn. Alleen zien nu da'k nergens tegenaan loop als ik buiten in de boskes loop, of geen kat tegenkom die wil vechten. Voordeel is dat ik nu wel van mama in Amy haar nestjes mag liggen of op haar kattepaal, want ik ben toch een arme sukkelaar, niwaar? miauw miauw!
nieuws over de Bordeaux Dog
Emma's sneeuballekes
Engelse Cockertjes

Liever langs de voordeurOns Jommeke krijgt streken, echte deugenietstreken.
Gisteren hoorde ik steeds een poezeke miauwen. Ik vond niet waar, maar het was precies beneden.
Overal ging ik kijken, in de garage, in het toilet, in de grote halkast, zelfs in de schoenkast. Niks niks niks! En nog steeds miauwde er ergens een katje. Ik begon al ongerust te worden dat ik ze maar niet zou vinden! Net toen ik naar boven wilde gaan om daar te gaan zoeken, hoorde ik het weer .. Maaauw! Ik dacht, ik doe de voordeur maar even open ... wie staat daar voor de deur? JOMMEKE! Mijnheer wilde persé langs de voordeur ipv langs het kattenluik achteraan. Ja, 't is een KANJER, ons Jommeke. Een echt karakterventje hé! Ik hou zoveel van hem, die grote kapoen van mij!!!
Liever in de regen vogeltjes kijken dan...Gisteren heeft ons moeke Irène mij zomaar uit de tuin komen halen! Waar haalt ze het? Ikke, Emma, zomaar mee naar binnen nemen! Zat ik net zo strategisch naast de pluimenplant zonder rose pluimen, naar de vogeltjes te kijken, komt moeke mij pakken! Akkoord, het was wel goed aan't regenen, en ik ben nog niet helemaal genezen van mijn valling, maar is dat nu een reden? Ik had geen goesting meer om te slapen en binnen wilde toch geen kat met mij spelen. Toen het regenen gedaan was, en omdat ook Jommeke versterking kwam brengen (hij had al lang genoeg geslapen), mocht ons kattendeur terug open, maar alleen na véél gezaag van ons hoor. Heihei, we hebben toch ons goesting gekregen! In de bomen zitten veel vogelkes, die komen aan zo'n bollekes eten. Soms kan ik zelfs op ons ladderke om ze van dichterbij te zien maar ze zijn snel, die pittekes! Ja zeg, ik (Amy) zit daar niks mee in hoor, om binnen te blijven, zo nat aan de voeten, bah! Liever lekker warm een dutje doen, zaaalig!
Zal mij nog eens omdraaien sé.
Mijnen hof af!
Hondjes zoeken thuis









Niezen, niezen en nog eens niezen
Onze buurman Ares, 8e kat bij ons?
Emma, een vrolijk levenslustig katje
Opnieuw van start met kattenopzolderverhaaltjes
Wie zegt dat, dat katten niet kunnen spreken?
De eerste pasjes in de vrije natuur!
pps
Kennismaking, blaasconcerten, krabben en kloppen