Maandag 17 december 2012
Het ontstaan van de kerstkaarten

Het ontstaan van de kerstkaarten

Afbeelding eerste kerstkaart
Sir Henry Cole zag er elk jaar met Kerstmis tegenop al zijn
familieleden, vrienden en kennissen handgeschreven brieven te sturen .
Omstreeks 1840 vroeg Cole aan de Britse schilder John Callcott Horsley, een kerstkaart voor hem te ontwerpen. Horsley leverde die kerstkaart af in november 1843 en Cole liet met behulp van lithografie duizend kerstkaarten drukken op stevig karton en daarna met de hand inkleuren. De schatting is dat er van de gedrukte exemplaren van deze kaart nog slecht dertig intact zijn. De kaarten werden in 1843 voor één shilling per stuk verkocht. In het midden van de negentiende eeuw was dit een gemiddeld weekloon.
Sir Henry Cole, wiens familie op de kaart is afgebeeld, wilde met de opbrengst van de kaartenverkopen de armen in Londen prettige kerstdagen bezorgen. De kaart werd onder andere te koop aangeboden aan de lezers van het tijdschrift Felix Summerly's Home Treasury. De afbeelding werd niet door alle lezers gewaardeerd. Men vond het niet zo kies dat er ten bate van de armen een welgestelde, proostende familie werd afgebeeld. Ook vond men het niet netjes dat er kinderen op de prent zijn te zien die wijn drinken.
In de jaren zestig van die eeuw werd een goedkopere manier ontdekt om kleuren te drukken, waardoor het mogelijk werd kerstkaarten veel goedkoper aan te bieden. Toen kwam er in 1870 een speciaal posttarief voor kaarten: zegels van een halve penny. Nu werd men echt overspoeld met kerstkaarten, waarvan er veel heel gedetailleerd waren ontworpen. Ze werden zo populair en schonken zoveel plezier dat er onvermijdelijk protesten tegen kwamen. Een boze brief aan The Times in 1877 noemde de kerstkaarten ronduit 'een sociaal kwaad'. Ze waren echter niet meer te stoppen en vandaag de dag worden er elk jaar in december miljarden kerstkaarten verstuurd.
Omstreeks 1840 vroeg Cole aan de Britse schilder John Callcott Horsley, een kerstkaart voor hem te ontwerpen. Horsley leverde die kerstkaart af in november 1843 en Cole liet met behulp van lithografie duizend kerstkaarten drukken op stevig karton en daarna met de hand inkleuren. De schatting is dat er van de gedrukte exemplaren van deze kaart nog slecht dertig intact zijn. De kaarten werden in 1843 voor één shilling per stuk verkocht. In het midden van de negentiende eeuw was dit een gemiddeld weekloon.
Sir Henry Cole, wiens familie op de kaart is afgebeeld, wilde met de opbrengst van de kaartenverkopen de armen in Londen prettige kerstdagen bezorgen. De kaart werd onder andere te koop aangeboden aan de lezers van het tijdschrift Felix Summerly's Home Treasury. De afbeelding werd niet door alle lezers gewaardeerd. Men vond het niet zo kies dat er ten bate van de armen een welgestelde, proostende familie werd afgebeeld. Ook vond men het niet netjes dat er kinderen op de prent zijn te zien die wijn drinken.
In de jaren zestig van die eeuw werd een goedkopere manier ontdekt om kleuren te drukken, waardoor het mogelijk werd kerstkaarten veel goedkoper aan te bieden. Toen kwam er in 1870 een speciaal posttarief voor kaarten: zegels van een halve penny. Nu werd men echt overspoeld met kerstkaarten, waarvan er veel heel gedetailleerd waren ontworpen. Ze werden zo populair en schonken zoveel plezier dat er onvermijdelijk protesten tegen kwamen. Een boze brief aan The Times in 1877 noemde de kerstkaarten ronduit 'een sociaal kwaad'. Ze waren echter niet meer te stoppen en vandaag de dag worden er elk jaar in december miljarden kerstkaarten verstuurd.




















