Dinsdag 22 december 2009
Kerstster
Kerstster
Kerstster
als we jou zien stralen
krijgen we een
lach op ons gezicht
want met je
stralend licht
om ons heen
voelt geen mens
zich nog alleen
Kerstster
als we jou zien stralen
krijgen we een
lach op ons gezicht
want met je
stralend licht
om ons heen
voelt geen mens
zich nog alleen
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Dinsdag 22 december 2009
De kerstboom
De kerstboom
Een
kerstboom
uit mijn pen getoverd
met kerstballen er onder aan
nog wat slingers en kaarsen
daar onder nog wat pakjes
die wil ik jullie allen schenken
met de beste wensen
Dinsdag 22 december 2009
Waarom draagt de kerstman een rood pak?
Waarom draagt de kerstman een rood pak?
De kerstman droeg voor het eerst een rood pak toen een cartoonist zich in 1869 baseerde op de satire van Irving. Maar het is dankzij Coca-Cola dat de kerstman consequent een rood pak draagt. Gedurende meer dan 30 jaar werd de figuur in een reclamecampagne van het frisdrankenconcern in het rood gekleed.
Dinsdag 22 december 2009
Sneeuwvlokjes vallen...
Sneeuwvlokjes vallen...
sneeuwvlokjes vallen...
maar smelten op de grond...
ik wil zo graag een witte kerst...
ik denk dat het er van komt...
bleef die sneeuw maar liggen...
die witte kerst die komt wel...
of misschien toch niet...
Dinsdag 22 december 2009
Lieve Kerstman
Lieve Kerstman
vlieg maar hoog boven onze daken
niet te veel lawaai met de rendieren maken
want in het midden van de nacht
ben jij diegene die op kerstnacht op ons wacht
vlieg de wereld maar rond
maak het daar boven niet te bond
geniet van de kerstbomen die stralen
lieve Kerstman geniet van de kerstnacht
Maandag 21 december 2009
A Joyful Yuletide
Oude Kerstkaart uit Maleisië
A Joyful Yuletide
Maandag 21 december 2009
Waar komt de Kerst en Nieuwjaarskaart vandaan
Waar komt de Kerst en Nieuwjaarskaart vandaan
Het uitbrengen van een kerstgroet is ouder dan men zou denken. In de Middeleeuwen werden op het Europese vasteland houtsnijwerken met religieuze kersttaferelen aangeboden aan geliefden of kasteelheren.
Het massaal verzenden van kerst-nieuwjaarsgroeten stamt eigenlijk uit de 19e eeuw. De Engelse tekenaar John Callcott Horsley maakte in 1843 de eerste kerstkaart met de pakkende tekst "A Merry Christmas and a Happy New Year to You.” (Vrolijk Kerstfeest en een gelukkig Nieuwjaar voor u) Deze eerste kaart toonde een kerstviering van een gezin.
In de Verenigde Staten begon de in Duitsland geboren drukker Louis Prang omstreeks 1875 met het massaal produceren van kerstkaarten. Deze kaarten waren zeer in trek bij het Amerikaanse publiek en het verzenden van kerstkaarten werd een feit.
Het massaal verzenden van kerst-nieuwjaarsgroeten stamt eigenlijk uit de 19e eeuw. De Engelse tekenaar John Callcott Horsley maakte in 1843 de eerste kerstkaart met de pakkende tekst "A Merry Christmas and a Happy New Year to You.” (Vrolijk Kerstfeest en een gelukkig Nieuwjaar voor u) Deze eerste kaart toonde een kerstviering van een gezin.
In de Verenigde Staten begon de in Duitsland geboren drukker Louis Prang omstreeks 1875 met het massaal produceren van kerstkaarten. Deze kaarten waren zeer in trek bij het Amerikaanse publiek en het verzenden van kerstkaarten werd een feit.
Zondag 20 december 2009
Fonkelende lichtjes
een boom met wat linten en bollen
fonkelende lichtjes
een ster voor het raam die schittert
als je langs al die lichtjes gaat
is het is niet zo donker en koud meer op straat
fijne Kerstdagen
Zondag 20 december 2009
Kerstmis
Één keer per jaar
mogen ze stout zijn in de hemel
wat is dat daar dan
een gewemel
engelen bengelen als ballen
aan de denneboom
en elf van de apostelen
zijn alles aan het borstelen
één van hen moest naar de hel
het zal er warmer zijn dan hier
dat wel
en de witte hemelpluisjes
dwarrelen dan naar beneden
zachtjes rond de huisjes
Jozef en Maria
zijn ook van de partij
die hebben klokjes
lampjes
en slierten slingers bij
om alles te versieren
en binnenkort
het grote feest
dat kerstmis heet
te vieren
Zondag 20 december 2009
Het meisje met de zwavelstokjes
Het meisje met de zwavelstokjes
Het beroemde sprookje van Andersen over een arm meisje
Het was afschuwelijk koud, het sneeuwde en het begon donker te worden. Het was de laatste avond van het jaar.
In die kou en in dat donker liep er op straat een arm, klein meisje, zonder muts en op blote voeten. Ze had wel pantoffels aangehad toen ze van huis ging, maar dat hielp niet veel: het waren heel grote pantoffels, haar moeder had ze het laatst gedragen, zo groot waren ze, en het meisje had ze bij het oversteken verloren, toen er twee rijtuigen vreselijk hard voorbijvlogen. De ene pantoffel was niet te vinden en met de andere ging er een jongen vandoor: hij zei dat hij hem als wieg kon gebruiken als hij later kinderen kreeg.
Daar liep dat meisje dus op haar blote voetjes, die rood en blauw zagen van de kou. In een oud schort had ze een heleboel zwavelstokjes en één bosje hield ze in haar hand. Niemand had nog iets van haar gekocht, de hele dag niet. Niemand had haar ook maar een stuivertje gegeven.
Hongerig en koud liep ze daar en ze zag er zo zielig uit, dat arme stakkerdje! De sneeuwvlokken vielen in haar lange, blonde haar, dat zo mooi in haar nek krulde, maar aan dat soort dingen dacht ze echt niet. Uit alle ramen scheen licht naar buiten en het rook overal zo lekker naar gebraden gans; het was immers oudejaarsavond en daar dacht ze wel aan.
In een hoekje tussen twee huizen, waarvan het ene een beetje vooruitstak, ging ze in elkaar gedoken zitten. Haar beentjes trok ze onder zich op, maar ze kreeg het nog kouder, en naar huis durfde ze niet, want ze had geen zwavelstokjes verkocht en ook geen stuivertje gekregen. Haar vader zou haar slaan en thuis was het trouwens ook koud. Ze woonden vlak onder het dak en daar blies de wind doorheen, ook al waren de ergste kieren met stro en oude lappen dichtgestopt.
Ze had bijna geen gevoel meer in haar handjes van de kou. O, wat zou een zwavelstokje lekker warm zijn! Zou ze er eentje uit het bosje durven trekken en het tegen de muur afstrijken om haar handen te warmen?
Ze trok er een uit. "Ritsss..." Wat vlamde dat, wat brandde dat! Het gaf een warm, helder vlammetje, net een kaarsje, toen ze haar handen eromheen hield.
Een wonderlijk licht gaf het. Het meisje dacht dat ze voor een grote, ijzeren kachel zat met glimmende koperen ballen en een koperen trommel. Het vuur brandde zo heerlijk, het was zo lekker warm.
Maar wat was dat? Het meisje strekte haar voetjes al uit om die ook te warmen - toen ging de vlam uit, de kachel verdween - en zij zat met een stompje van het afgebrande zwavelstokje in haar hand.
Ze stak er nog een aan. Het brandde, het gaf licht en waar het schijnsel op de muur viel, werd die doorzichtig, net als een sluier. Ze keek zo de kamer in, waar de tafel gedekt was met een spierwit tafelkleed, met het fijnste porselein. De gebraden gans, gevuld met pruimen en appeltjes, stond heerlijk te dampen. En wat het aller-heerlijkst was, de gans sprong van de schaal en waggelde met een vork en mes in zijn rug over de grond. Hij kwam recht op het arme meisje af; toen ging het zwavelstokje uit en was alleen de dichte, koude muur er nog.
Ze stak er nog een aan. Toen zat ze onder de mooiste kerstboom, nog groter en nog rijker versierd dan de boom die ze door de glazen deur bij de rijke koopman had gezien, vorig jaar met Kerstmis. Er brandden wel duizend kaarsjes aan de groene takken, en gekleurde prentjes, zoals je die in etalages ziet, keken haar aan. Het meisje strekte haar beide handen uit - toen ging het zwavelstokje uit, de vele kerstkaarsjes gingen de lucht in en veranderden in sterren, zag ze. Eentje viel er en liet een lange streep van vuur achter aan de hemel. "Nu gaat er iemand dood," zei het meisje. Want haar oude grootmoeder, de enige die lief voor haar was geweest, maar die nu dood was, had gezegd: "Als er een ster valt, gaat er een zieltje naar God."
Ze streek weer een zwavelstokje af tegen de muur, het gaf licht en in het schijnsel stond haar oma, heel duidelijk, heel stralend, heel vriendelijk en lief. "Oma!" riep het meisje. "O, neem me mee! Ik weet dat je weg bent, als het zwavelstokje uitgaat. Weg, net als de warme kachel, de gebraden gans en die prachtige, grote kerstboom."
Haastig streek ze de rest van de zwavelstokjes uit het bosje af, want ze wilde oma vasthouden. De zwavelstokjes gaven zoveel licht dat het klaarlichte dag leek. Oma had er nog nooit zo mooi en zo groot uitgezien. Ze nam het kleine meisje op haar arm en ze vlogen, stralend en blij, heel, heel hoog. Er was geen kou, geen honger, geen angst - ze waren bij God.
Maar in het hoekje bij het huis zat in de koude wintermorgen het kleine meisje met de rode wangen, met een glimlach om haar mond doodgevroren op de laatste avond van het oude jaar.
Het werd nieuwjaarsochtend en de kleine dode zat daar met haar zwavelstokjes, waarvan een bosje bijna was opgebrand. Ze heeft zich willen warmen, zeiden ze. Niemand wist wat voor moois ze had gezien, hoe stralend ze met oma de vreugde van het nieuwe jaar was ingegaan.
In die kou en in dat donker liep er op straat een arm, klein meisje, zonder muts en op blote voeten. Ze had wel pantoffels aangehad toen ze van huis ging, maar dat hielp niet veel: het waren heel grote pantoffels, haar moeder had ze het laatst gedragen, zo groot waren ze, en het meisje had ze bij het oversteken verloren, toen er twee rijtuigen vreselijk hard voorbijvlogen. De ene pantoffel was niet te vinden en met de andere ging er een jongen vandoor: hij zei dat hij hem als wieg kon gebruiken als hij later kinderen kreeg.
Daar liep dat meisje dus op haar blote voetjes, die rood en blauw zagen van de kou. In een oud schort had ze een heleboel zwavelstokjes en één bosje hield ze in haar hand. Niemand had nog iets van haar gekocht, de hele dag niet. Niemand had haar ook maar een stuivertje gegeven.
Hongerig en koud liep ze daar en ze zag er zo zielig uit, dat arme stakkerdje! De sneeuwvlokken vielen in haar lange, blonde haar, dat zo mooi in haar nek krulde, maar aan dat soort dingen dacht ze echt niet. Uit alle ramen scheen licht naar buiten en het rook overal zo lekker naar gebraden gans; het was immers oudejaarsavond en daar dacht ze wel aan.
In een hoekje tussen twee huizen, waarvan het ene een beetje vooruitstak, ging ze in elkaar gedoken zitten. Haar beentjes trok ze onder zich op, maar ze kreeg het nog kouder, en naar huis durfde ze niet, want ze had geen zwavelstokjes verkocht en ook geen stuivertje gekregen. Haar vader zou haar slaan en thuis was het trouwens ook koud. Ze woonden vlak onder het dak en daar blies de wind doorheen, ook al waren de ergste kieren met stro en oude lappen dichtgestopt.
Ze had bijna geen gevoel meer in haar handjes van de kou. O, wat zou een zwavelstokje lekker warm zijn! Zou ze er eentje uit het bosje durven trekken en het tegen de muur afstrijken om haar handen te warmen?
Ze trok er een uit. "Ritsss..." Wat vlamde dat, wat brandde dat! Het gaf een warm, helder vlammetje, net een kaarsje, toen ze haar handen eromheen hield.
Een wonderlijk licht gaf het. Het meisje dacht dat ze voor een grote, ijzeren kachel zat met glimmende koperen ballen en een koperen trommel. Het vuur brandde zo heerlijk, het was zo lekker warm.
Maar wat was dat? Het meisje strekte haar voetjes al uit om die ook te warmen - toen ging de vlam uit, de kachel verdween - en zij zat met een stompje van het afgebrande zwavelstokje in haar hand.
Ze stak er nog een aan. Het brandde, het gaf licht en waar het schijnsel op de muur viel, werd die doorzichtig, net als een sluier. Ze keek zo de kamer in, waar de tafel gedekt was met een spierwit tafelkleed, met het fijnste porselein. De gebraden gans, gevuld met pruimen en appeltjes, stond heerlijk te dampen. En wat het aller-heerlijkst was, de gans sprong van de schaal en waggelde met een vork en mes in zijn rug over de grond. Hij kwam recht op het arme meisje af; toen ging het zwavelstokje uit en was alleen de dichte, koude muur er nog.
Ze stak er nog een aan. Toen zat ze onder de mooiste kerstboom, nog groter en nog rijker versierd dan de boom die ze door de glazen deur bij de rijke koopman had gezien, vorig jaar met Kerstmis. Er brandden wel duizend kaarsjes aan de groene takken, en gekleurde prentjes, zoals je die in etalages ziet, keken haar aan. Het meisje strekte haar beide handen uit - toen ging het zwavelstokje uit, de vele kerstkaarsjes gingen de lucht in en veranderden in sterren, zag ze. Eentje viel er en liet een lange streep van vuur achter aan de hemel. "Nu gaat er iemand dood," zei het meisje. Want haar oude grootmoeder, de enige die lief voor haar was geweest, maar die nu dood was, had gezegd: "Als er een ster valt, gaat er een zieltje naar God."
Ze streek weer een zwavelstokje af tegen de muur, het gaf licht en in het schijnsel stond haar oma, heel duidelijk, heel stralend, heel vriendelijk en lief. "Oma!" riep het meisje. "O, neem me mee! Ik weet dat je weg bent, als het zwavelstokje uitgaat. Weg, net als de warme kachel, de gebraden gans en die prachtige, grote kerstboom."
Haastig streek ze de rest van de zwavelstokjes uit het bosje af, want ze wilde oma vasthouden. De zwavelstokjes gaven zoveel licht dat het klaarlichte dag leek. Oma had er nog nooit zo mooi en zo groot uitgezien. Ze nam het kleine meisje op haar arm en ze vlogen, stralend en blij, heel, heel hoog. Er was geen kou, geen honger, geen angst - ze waren bij God.
Maar in het hoekje bij het huis zat in de koude wintermorgen het kleine meisje met de rode wangen, met een glimlach om haar mond doodgevroren op de laatste avond van het oude jaar.
Het werd nieuwjaarsochtend en de kleine dode zat daar met haar zwavelstokjes, waarvan een bosje bijna was opgebrand. Ze heeft zich willen warmen, zeiden ze. Niemand wist wat voor moois ze had gezien, hoe stralend ze met oma de vreugde van het nieuwe jaar was ingegaan.
Zondag 20 december 2009
Straten versierd met lichtjes
straten versierd met lichtjes
de wegen bedekt met lagen sneeuw
de nacht is helder
vol met blinkende sterren
wat een gezellige kerstsfeer
Zondag 20 december 2009
Wees blij met kerstmis
Wees blij met kerstmis en vier het met elkaar
want kerstmis komt maar één keer per jaar
Zaterdag 19 december 2009
De kerstpiek
De kerstpiek
De piek maakt onderdeel uit van de versiering van de kerstboom. Zij wordt altijd bovenaan de boom geplaatst, waardoor haar spitse vorm de lucht in wijst en daarmee het hoogste punt van de kerstboom is. Soms ziet men ook pieken in de vorm van een ster.
Het is niet precies duidelijk wat de herkomst van de piek is. Volgens sommige bronnen verwijst de piek naar de Ster der Wijzen of een geabstraheerde weergave daarvan. Volgens een andere theorie zou de piek een gespieste appel zijn (vergelijk de vorm van de piek), daar appels van oudsher een versiering waren van de Germaanse boom op het Joelfeest, het Germaanse Zonnewendefeest.
Vrijdag 18 december 2009
Niet iedereen heeft zo'n geluk als wij
Niet iedereen heeft zo'n geluk als wij
Niet iedereen is zo gelukkig en blij
Sommige mensen hebben het niet zo goed
Sommige mensen leven niet zoals het moet
Er is dan niet genoeg drinken of eten
Dat wou ik je even laten weten
Zodat je bij deze kerst denkt aan anderen
Zoals de daklozen die honger lijden
Met zijn allen kunnen we iets veranderen
Sta voor elkaar klaar
Dan wordt het een mooie en leuke kerst voor iedereen
Niet alleen voor de mensen om ons heen
Vrijdag 18 december 2009
Oude glazen kerstversiering
Oude glazen kerstversiering
Kerstbal
Een kerstbal is een ornament dat in de kerstboom wordt gehangen.
In een kerstboom hangen vaak tientallen kerstballen. Kerstballen zijn oorspronkelijk van geblazen glas, maar worden, vanwege de breekbaarheid, ook van kunststof gemaakt.Met name de rage om kerstverlichting en bomen in de tuin te plaatsen heeft hiermee te maken.
De oorspronkelijke kerstbal is van glas en aan de binnenzijde voorzien van een laagje metaal (meestal zilver). Meestal is een kerstbal dan ook spiegelend. De oorsprong van de kerstbal lijkt de heksenbal te zijn, die vroeger in huis aan de lamp hingen of in de tuin in de borders lag. Doordat men geloofde dat heksen geen spiegelbeeld hadden, kon men via de spiegelende bal makkelijk een heks herkennen als die zich in huis bevond. De zilveren ballen in de tuin hadden voornamelijk een decoratief doel.
De oorsprong van de bal als versiering in de kerstboom heeft te maken met de opkomst van de glasblazerij in Oost-Europa. Men ging toen steeds vaker glazen ballen gebruiken in plaats van vergulde noten, rode appeltjes en koek. Voordat de kerstbal in de negentiende eeuw bij rijke mensen in de kerstboom kwam, werd de kerstboom versierd met papieren slingers en geknipte papieren figuren.De piek was onbekend. Meestal werd de boom bekroond met een ster.
Het zetten van een kerstboom was vóór de negentiende eeuw bij ons een zeldzaamheid. Het gebruik is eigenlijk Duits en waarschijnlijk via middenstanders ...
Donderdag 17 december 2009
25 december is het zo ver
een kerstboom zo mooi van kleur
de heerlijke verse geur van een denneboom
hij wordt heel mooi versiert
aan elke tak hangt een kerstbal
vol fonkelende lichtjes
bovenop hangt een ster
daarna de cadeautjes onder de kerstboom
en 25 december is het zo ver
dan wordt de kerstman verwacht
Woensdag 16 december 2009
De kerstman
De kerstman
het is donker buiten
regen tikt op het dak
ik zit in de huiskamer
en voel me op m’n gemak
opeens, zie ik iets komen
uit de openhaard
ik kijk wat het is en zie
het is de kerstman met zijn baard
Hij blijft hangen
ik denk: “wat doet ie nou?!”
ik ging naar hem toe
en vroeg wat ie wou
Ik wou dat ik wat minder dik was
lachte hij luid
maar geef me heel even
dan kom ik hier wel uit
En ja, het duurde niet lang
voordat hij weer vrij was
hij keek in het rond
en toen zag ik het pas
hij keek me aan
en pakte uit zijn zak
een heel groot
mooi ingepakt pak
Hij ging weer weg
maar nu door de deur
niet door de schoorsteen
hij had geen zin meer in dat gezeur
Woensdag 16 december 2009
De kinderen van de straat
De kinderen van de straat
tijdens kerstmis lag een meisje
te kleumen in de sneeuw
het gebeurde heel lang geleden
zeker langer dan een eeuw
zij warmde zich op aan zwavelstokjes
in die ijzig koude nacht
droomde van een prachtig kerstfeest
niemand die toen aan haar dacht
ook nu zwerven er nog kinderen
zwavelstokjes verkopen ze niet
maar ze zijn net zo ontredderd
door armoede en door verdriet
handel volgens de kerstgedachte
wees goed en barmhartig...
schenk een gedeelte van uw rijkdom
aan de kinderen van de straat
Dinsdag 15 december 2009
Gelukkig nieuwjaar
Een ster
schijnt helder en klaar
ik hoop dat ze de weg mag wijzen
naar een gelukkig nieuwjaar
Maandag 14 december 2009
arme sneeuwman
met jou heeft men dolle pret
jij wordt volledig opgezet
met een pijp in de mond
een dikke buik ... heel rond
twee oogjes en een neus
weet je wat er dan gebeurt
dan komt de zon
je smelt en je verdwijnt
arme sneeuwman