Woensdag 15 september 2010
Kindertijd
Hoewel ik ben geworden
wat ik wou, zonder spijt
verlang ik soms, erg intens
naar mijn mooie kindertijd.
Hoewel ik ben geworden
wat ik wou, zonder spijt
verlang ik soms, erg intens
naar mijn mooie kindertijd.
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Woensdag 8 september 2010
regen
regen
het regent nog
ik blijf geboeid kijken
het heeft me in de ban
de vallende druppels
ze duwen mekaar voort
spelen roffels op de trom
lichte en harde tikken
in alle noten van muziek
ik luister naar de kakofonie
daar raken ze een buigend blad
spatten op als een sculptuur
trekken lijnen op de ruiten
een hond hapt druppels
het paard schud zijn manen
de mens draagt de paraplu
niemand lijkt ongelukkig
men aanvaard het milde nat
een gift van de natuur
ela
Donderdag 2 september 2010
Door de roestige regenbogen
Dans me naar je hemel
Van ochtendrood gezang
Langs het satijnen gemijmer
Van jouw ontwaken
Leid me naar het scharlaken
Getintel van je huid
Onder het gefluister
Van je fluwelen handen
Door de roestige regenbogen
Van jouw ogen
Wil ik deze ochtend
Gewekt worden
Woensdag 1 september 2010
Neem me mee
draag me
neem me mee
op de golven van de wind
laat me vliegen
ver weg van hier
naar een plek waar het mooi is
rustig en perfect
waar de lucht prachtig blauw is
en de zon altijd schijnt
laat me zweven op een vliegend tapijt
neem me mee
Maandag 23 augustus 2010
Woorden op papier vervagen
Woorden op papier vervagen
Verdwijnen na een poos in de tijd
Maar woorden in je hart geschreven
Die blijven bestaan een eeuwigheid
Want je kan alles schrijven
Oprecht of niet gemeend
Ze kunnen uit je hart komen
Of van een ander geleend
Woorden zijn immers geduldig
Met woorden kan je iedereen aan
Maar al die geschreven woorden
Zijn na een poos toch weer vergaan
Schrijf daarom geen woorden
Woorden die je niet echt meent
Je kan dan beter maar zwijgen
Zo kan je respect voor jezelf krijgen
Zeg liever met gebaren
Hoeveel je om iemand geeft
Dat blijft veel langer leven
Dan ongemeende woorden opgeschreven
Shadow
Donderdag 19 augustus 2010
Rozen
Rozen
De zon is onder
Fluisteringen in de nacht
Leggen mij op
Een bed van rozen
Dromen komen
Stille gedachten
Geven rust
Zachte muziek klinkt
Gewaardeerd
Zo voelt het
Geliefkoosd
En bemind
Even ga ik terug
In de tijd
Lang gelden, maar
Toen was ik nog echt kind
Zondag 15 augustus 2010
Voor mijn liefste moeder
Voor mijn liefste moeder
Voor mijn liefste moeder,
Het is zoveel jaar geleden voor mij allemaal begonnen,
jouw liefde voor ons is warmer dan 1000 zonnen,
je gaf ons tijd, tederheid en aandacht
je maakt ons altijd blij als je glimlacht,
ik wil je iets toefluisteren, iets moois en zacht,
je lief dochtertje is hier waar jij op wacht,
ze wil je iets zeggen wat niet warm is en niet koud
ik hou van je zoals je van ons allen houd
Dinsdag 10 augustus 2010
Zomer
Het geluid van de water fontein
de warmte van de zonneschijn
kikkers die kwaken
spinnen die een web gaan maken
op een bloem een blije bij
zomer...wat een prachtige tijd.
Woensdag 4 augustus 2010
bedankt lieve vriend
voor mijn lieve vriend
vlieg vrij als een vogel
ver bij ons vandaan
maar voor altijd heel
dicht bij in ons hart
bedankt lieve vriend
Dinsdag 3 augustus 2010
Wie is zij toch
Wie is toch die mooie vrouw
is zij zo vurig of is zij nep
Met haar donkere kortgeknipte haren
laat zij menig man naar haar staren
En die mysterieuse ondeugende blik in haar ogen
doet meerdere mannen nog in sprookjes geloven
Wat maakt haar toch zo anders dan de anderen
is het haar bescheidenheid of is het haar charme
Zelf weet ze het antwoord hierop niet
ze begrijpt dan ook niet wat een ander in haar ziet
Ze is zeker geen gemakkelijke prooi
haar karakter gesloten maar innerlijk toch mooi
Maar toch lijkt ze voor velen een ijskoningin
ze heeft wel een hart maar laat je er niet in
Diegene die haar hartje wel heeft gestolen
kan met haar in een mooie toekomst geloven.
Zaterdag 31 juli 2010
Muziek
vele mensen staan om mij heen
te lachen en te dansen op het plein
ik sluit mij ogen en ga op in de muziek
laat mij lichaam mee bewegen op de hemelse klanken
ik ervaar dit alleen maar deel dit met vele
Zondag 18 juli 2010
Kinderjaren
Soms denk ik weer aan die kinderjaren
waar ik zorgeloos met mijn pop
aan het spelen was
Zaterdag 17 juli 2010
Mijn pop
mijn lieve pop
wat kijkt je mooi gezichtje zo verdrietig
wat zit jij mijn lieve pop te kijken naar buiten
wachtend op gezelschap zoals vogels die fluiten
droom jij over je vrienden
die je in een magische wereld ooit zal vinden
mijn lieve mooie pop
zo breekbaar als glas
tover nu een klein glimlachje
op dat lieve gezicht
zo vrolijk als je altijd was
Maandag 12 juli 2010
Deel de liefde
Ervaar het leven hier op aarde
deel de liefde en het leed
Kwijn niet weg in minderwaarde
opdat men je morgen niet vergeet
Elke dag is toch het einde
tot de morgen anders toont
Geborgen in het vastomlijnde
de nacht de inzet weer beloont
Alle schuld hier te dragen
is verzonnen door de mens
Tekort zijn hier toch je dagen
ongekend je laatste wens ....
trucker klaas
Zaterdag 3 juli 2010
Met een zucht
met een zucht
en gesteun
met een lach
en veel gekreun
bereik ik sprookjesland
kabouters dansen langs de kant
prinsen zijn in gedachten
over hoe ik naar hun lachten
leve de koningin
zongen elven in mijn oor
ja dat zongen ze aan een stuk door
ik kreeg bloemen in mijn haar
hoe kreeg ik sprookjesland nu zo blij
ze brachten me naar een troon
boven in een sprookjes boom
ik sprak het volk toe
dit land heeft geen koningin nodig
dat vind ik nou compleet overbodig
we zijn gelijk en hoeven geen koning voor blijk
praten de dieren
brulden en gierden
geen koningin
dat heeft geen zin
een kabouter klapte en riep
leve de vreemdeling
wat heeft koningin zijn nu voor zin
zo kwam sprookjesland
blij en heel erg vrij
ja en dat maakte mij gelukkig en blij
ik kom ze nog vaak bezoeken
met of zonder behulp van boeken
Zaterdag 26 juni 2010
Als ik naar je kijk
Als ik naar je kijk zie ik een dame
met een uitstraling van een helder licht
die mij betoverd als een spreuk van een goede fee
om je te laten vliegen als een vogel
maar zonder vleugels
Vrijdag 18 juni 2010
Sprookjesland
met een zucht
en gesteun
met een lach
en veel gekreun
bereik ik sprookjesland
kabouters dansen langs de kant
prinsen zijn in gedachten
over hoe ik naar hun lachten
leve de koningin
zongen elven in mijn oor
ja dat zongen ze aan een stuk door
ik kreeg bloemen in mijn haar
hoe kreeg ik sprookjesland nu zo blij
ze brachten me naar een troon
boven in een sprookjes boom
ik sprak het volk toe
dit land heeft geen koningin nodig
dat vind ik nou compleet overbodig
we zijn gelijk en hoeven geen koning voor blijk
praten de dieren
brulden en gierden
geen koningin
dat heeft geen zin
een kabouter klapte en riep
leve de vreemdeling
wat heeft koningin zijn nu voor zin
zo kwam sprookjesland
blij en heel erg vrij
ja en dat maakte mij gelukkig en blij
ik kom ze nog vaak bezoeken
met of zonder behulp van boeken
Maandag 14 juni 2010
Pierrot
Achter een dikke deur verborgen,
bewaakt als een schat.
De sleutel verloren, nooit gezocht
waarvan ik dacht dat ik hem niet nodig had
Tot dat jij kwam en verbrak wat ik zo
stevig had gesloten .
Jij opende mijn hart, en hebt jezelf
er voor altijd in opgesloten!
Vrijdag 11 juni 2010
Poes
Dag lieve poes,
Wil je soms wat lekkers snoepen,
Want waarom ben je anders zo aan het miauwen?
Wat lig je nu op je rug te spartelen,
of op onze grote bank te dartelen?
Dag lieve poes,
Ach, ik weet dat ik je eens moet missen
Die dag komt beslist hard aan
Dan moet ik je laten gaan
Dag lieve poes,
Beloof je me dat nog even bij me blijft
Dat je nog eenmaal met je kopje tegen me wrijft?
Dag lieve poes.
Ga nu maar weer lekker slapen
Want je zit alweer zo druk te gapen
Och, wat kan een mens toch zo gelukkig zijn
Met zo’n lieve poes om je heen
Ik wil nu niet weten dat ik straks om je ween
Dag lieve poes,
Ik hou van je gezelschap en gespin
Alleen al dat je er bent, dat geeft mijn leven zin
Donderdag 3 juni 2010
Een gedicht dat ik heel mooi vind
Ik ben geen dichter
Wit, spierwit mijn blad
en koud mijn pen
hoe kan ik mezelf vertellen,
dat ik geen dichter ben.
Groot zijn mijn gedachten,
en alles daarvan is waar
zielenpijn verzachten....
ach, kon ik dat maar.
Soms ben ik echt wanhopig,
daar ik geen dichter ben
en dat ik slechts heel simpel
rijmpjes schrijf met deze pen.
Oh kon ik toch perfect beschrijven
de zon die opgaat heel alleen,
theaterstuk in twee bedrijven
het doek van maan en sterren daaromheen.
Nooit heb ik meer verdriet
als op zo'n moment
gedichten maken kun je niet
rijmpjes schrijver is wat je bent.
En dan de liefde, de enige
de alles verduisterende...die
word door mijn rijmpje
een ondergeschikte
heftige nostalgie.
Nostalgie naar de dichter
die inkt heeft in zijn bloed
en zo het leven maakt lichter
en de kunst sierlijk begroet.
Mijn wanhoop is daarom groot
en vaak ben ik ook radeloos
pen en papier als lotgenoot
maar woorden jammerlijk en waardeloos.
Hoe kan ik dan bereiken
met deze liefde, mijn rijk bezit
dit schrijven kan men slechts bekijken
hen de mens die ik aanbid.
Wanhoop is het, ik ben geen dichter
en leg mij daar dan ook maar bij neer
mijn hoofd ten ruste en zo wat lichter
zonder denken deze keer.
Een gedicht dat ik heel mooi vind
geschreven door
Mirjam Hamoen