BUDAPEST- MATTHIASKERK

Om de Burcht, die op een hoogte van vijftig meter ligt,  te bereiken kun je kiezen uit twee mogelijkheden: Of je loopt via een stenen trap naar boven of je verkiest de tandradbaan, die je zonder spierpijn naar boven brengt. Lui als we zijn, kozen we voor de laatste mogelijkheid. Elk treintje heeft drie compartimenten, die elk vijf personen kunnen vervoeren. Door de schuine ligging biedt elk compartiment uitzicht op de omgeving tijdens de rit.

Het uitzicht op de bruggen over de Donau is prachtig. Vooral de kettingbrug, die geconstrueerd is door de Brit Adam Clark, is een juweeltje. Deze oudste brug stamt uit het jaar 1849 .

De koninklijke adelaar.

De door Adam Clark gebouwde kettingbrug, gezien vanaf de Burcht.Door de smog is het helaas geen heldere foto.

De Adam Clarktunnel, waardoor dagelijks veel Oost-Europese  auto\'s rijden, die mede verantwoordelijk zijn voor de smogvorming in deze stad.

In 1988 bracht ik een bezoek aan Budapest, tezamen met de cursusgroep Engels. Deze cursusgroep bestond uit ouders van de kinderen op de school, waar ik werkzaam was.

Budapest is de hoofdstad van Hongarije en ligt aan de Donau, die echter niet de kleur had, zoals deze wordt bezongen in het lied \"Donau, zo blauw, zo blauw, zo blauw\"! Beter had hier gepast \'zo grauw\'!
 De stad ligt in het noorden van dit land, op de grens van het bergland in het noorden en de laagvlakte in het zuiden.
De stad bestaat uit twee delen, die aan weerszijden van de Donau ligt. Buda ligt op de rechteroever en is het meest oude gedeelte van de stad. Hier vestigden zich omstreeks het jaar 100 na Chr. de Romeinen. Pest ligt op de linkeroever en heeft moderne gebouwen en brede boulevards. 

Vanaf Pest is duidelijk te zien dat het voormalig koninklijk paleis, ook wel de Burcht genoemd, het stadsbeeld op de rechteroever beheerst, evenals de heuvel met de St. Matthiaskerk.
In de loop van de geschiedenis is het koninklijk paleis twee keer verwoest geweest en tijdens de Tweede Wereldoorlog brandde het geheel uit. Na restauratie werden hier musea ondergebracht en   ook de Nationale Bibliotheek is hier gevestigd.

Op bijgaande foto is het vml. koninklijk paleis te zien.

Het koninklijk paleis \'de Burcht\' vanuit een andere invalshoek .

Ter afsluiting van de berichten over Toscane nog een tweetal foto\'s, die het landschappelijk karakter van dit gebied treffend in beeld brengen .

De foto\'s zijn genomen in de omgeving van San Gimignano.

Met deze foto besluit ik de reeks over Toscane en ik hoop, dat ik veel mensen een plezier heb gedaan door dit gebied eens in de schijnwerpers te plaatsen. Misschien heeft het uw nieuwsgierigheid gewekt en tenslotte is Italië ook niet het eind van de wereld, zodat een bezoek aan dit gebied zeker tot de mogelijkheden behoort.

Romulus en Remus

In Siena doet de legende de ronde, dat de stad Siena gesticht is door de tweelingbroers Senius en Ascanius. Zij waren zonen van Remus, de tweelingbroer van Romulus, die Rome stichtte.
Na de broedermoord op hun vader vluchtten Senius en Ascanius voor hun oom Romulus op paarden met een zwart en een wit zadeldek. Bij hun vlucht werden zij vergezeld door een wolvin.
Zij vonden een plaats om zich te vestigen en Senius gaf zijn naam aan die plek, van waaruit later Siena zou verrijzen.
Daarom is de zogende wolvin het symbool van Siena, die je op bijgaande foto ziet afgebeeld. Dit beeld staat in de hal van het Palazzo Publico (stadhuis) naast de Torre del Mangia. Maar de afbeelding vind je ook op andere plekken in Siena.

Het stadswapen van Siena is ook zwart-wit, wat herinnert aan de kleuren van de zadeldekken van de twee broers.

De Race.

De belangrijkste regel tijdens de Palio is: “Het is niet belangrijk hoe je wint, het is belangrijk dat je wint !’ Corruptie is daarom aan de orde van de dag en zelfs toegestaan. Zo bood één van de wijken eens € 200.000 aan elk van de andere wijken om maar te winnen. Een voorstel overigens waar niet op ingegaan werd. De jockeys worden streng bewaakt door de wijken en dat houdt in dat zij voor de Palio geen deals kunnen sluiten. Omkoping doen zij echter niet uit eigen beweging, maar in opdracht van hun capitano.

Direct na de loting beginnen vlak voor de start de onderhandelingen tussen de fantini, waardoor de start soms wel drie kwartier moet worden uitgesteld.

Negen paarden staan tenslotte naast elkaar en één paard moet van een paar meter daarachter starten.

Wanneer er eenmaal is gestart is zo goed als alles toegestaan. Ze mogen elkaar de bocht afsnijden, elkaar met de zweepjes slaan etc. Wanneer de winnaar bekend is, snelt de hele wijk in de richting van het paard, dat heftig geknuffeld wordt. De Palio wordt in ontvangst genomen en al zingend trekt men dan naar de eigen wijk, waar een feest los barst, dat even lang duurt als de wijk overwinningen heeft. Gemiddeld betekent dit 40 dagen feest !!!

De Palio is zó belangrijk, dat een Italiaans spreekwoord zelfs luidt: \" Chi dice Siena, dice Palio\" ( Wie Siena zegt, zegt Palio) . Dit spreekwoord  wordt gebruikt om aan te geven als twee zaken onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden. Men kan het ene niet zonder het andere noemen.

Siena is bekend om zijn paardenrace op de Piazza del Campo, die Il Palio wordt genoemd. Een palio is het vaandel, dat na afloop van de race aan de winnaar wordt uitgereikt. Deze race wordt sinds 1287 jaarlijks georganiseerd op 2 juli en is later uitgebreid met een tweede race op 16 augustus en gaat tussen de 17 wijken van Siena.

Aan de Palio kunnen echter maar 10 deelnemers meedoen : zeven deelnemers zijn verzekerd van deelname omdat zij niet hebben deel genomen aan de vorige wedstrijd en de drie overige worden door loting aangewezen.

De race bestaat uit slechts drie ronden over het Piazza del Campo en duurt derhalve maar enkele minuten. Het record staat op 1 minuut en 13 seconden !

Het parcours kent een paar scherpe bochten en het gebeurt vaak dat ruiters van hun paard vallen, want zij berijden de paarden zonder zadel. Dit heeft trouwens geen invloed op de uitslag want het paard (met of zonder ruiter), dat als eerste over de finish gaat bepaalt de winnende wijk.

Honderd dagen voor de Palio beginnen in de wijken al de voorbereidingen. Eerst wordt een leider (capitano) gekozen en vervolgens moeten de duizend tot twee duizend inwoners van elke wijk een financiële bijdrage leveren voor de jockey, die door de leider wordt aangetrokken. Zo’n jockey, die fantino wordt genoemd is een professional die tussen de € 60.000 en € 200.000 (!) kan verdienen, afhankelijk van zijn ervaring en eerdere overwinningen.

De paarden worden niet gehuurd, maar door loting aan de wijken toegewezen. Daar de paarden niet tot de top behoren, speelt de geluksfactor een grote rol.

Het Piazza del Campo wordt een week van tevoren in gereedheid gemaakt voor deze race. Langs de kant worden tribunes geplaatst en de piste wordt met hard zand uitgezet. Drie dagen voor de race zijn er dagelijks repetities om met de paarden het parcours te verkennen, maar de fantino’s laten – begrijpelijk - niet het achterste van hun tong zien tijdens deze repetities.

(wordt vervolgd)