GRONINGEN-NOORDERPLANTSOEN

Het park was bedoeld als recreatie gebied voor de stadjers, Van de vijf Groningse stadsparken kreeg het Noorderplantsoen het thema ‘Gronings Cultureel’ toebedeeld en werd daarmee verbonden met het culturele leven van de binnenstad.

Met de toename van het gemotoriseerde verkeer veranderde de centrale weg in het park geleidelijk in een doorgaande autoroute en sinds 1955 werd er al gepleit voor de afsluiting voor auto’s, maar eerst in 1994 werd middels een referendum besloten tot afsluiting van het park.

De opkomst van de stadsecologie bracht de ecologische waarden van het oude park in beeld. De leeftijd van het park heeft daarnaast geleid tot een grote verscheidenheid in leeftijd van bomen en struiken. Natuurinventarisaties bewezen de ecologische waarde van dit stedelijk gebied met een rijkdom aan oude bomen, struiken wilde en halfwilde planten, vogels, vleermuizen, vlinders en paddenstoelen. (Wordt vervolgd)

Foto: Hier zijn de glooiingen in het park duidelijk zichtbaar.

Het wapen van de stad Groningen bestaat uit een goudkleurig schild met daarop de 2-koppige Duitse rijksadelaar. Op die adelaar staat een wit binnenschild met daarop een groene dwarsbalk. Dit witte schild met groene dwarsbalk is het eigenlijke wapen van de stad. Het is afkomstig uit de 14e  eeuw en is waarschijnlijk afgeleid van de toenmalige stadsnaam: Groeningen.

De Duitse rijksadelaar verscheen pas in de 15e eeuw in het stadswapen. Destijds vielen veel Nederlandse steden onder Utrechts bestuur, de zogeheten Unie van Utrecht. De steden die niet onder de Unie van Utrecht vielen hanteerden de rijksadelaar in hun stadswapen, zoals bijv. Nijmegen en Deventer. Groningen viel officieel onder de Unie, maar was zo onafhankelijk van Utrecht, dat de rijksadelaar daarom waarschijnlijk alsnog in het wapen werd opgenomen.

HET NOORDERPLANTSOEN

De Vestingwet van 1874 maakte een einde aan de Groningse stadswallen en vormde tevens het begin voor de aanleg van singels en het plantsoen. Door de hoogteverschillen en de ‘meanders’ leenden deze zich goed voor de aanleg van een park in de Engelse landschapsstijl.

Deze stijl gaat uit van een asymmetrische aanleg, slingerende paden, spiegelende waterpartijen, zacht glooiende grasvelden en de suggestie van een onbegrensde ruimte met behulp van bossages.

Het park wordt doorsneden door een brede singelboulevard met een ovale verbreding, die uiteindelijk als een vijverpartij met kiosk werd uitgevoerd. Deze kiosk werd in 1930 vervangen door een paviljoen.

Op de foto is de ovale verbreding van de singel tot vijverpartij te zien.

Deze foto is vanaf de zuidzijde genomen. Het paviljoen is nog juist zichtbaar.

DE RIJKSUNIVERSITEIT.

De Rijksuniversiteit Groningen heeft een rijke geschiedenis die teruggaat tot 1614. Daarmee heeft Groningen na Leiden de oudste universiteit van Nederland. Sindsdien heeft de universiteit vele talenten voortgebracht, zoals Zernike, de Nobelprijswinnaar Natuurkunde, Aletta Jacobs als eerste vrouwelijke student en lector, de eerste ruimtevaarder in de persoon van Wubbo Ockels en zelfs de eerste president van de Europese bank: Wim Duisenberg.

De officiële opening vond plaats op 23 augustus 1614, toen de universiteit startte met 4 faculteiten.

Ten gevolge van de Franse inlijving werd de universiteit in 1812 onderdeel van de Keizerlijke Universiteit van Parijs om in 1815 bij de totstandkoming van het Koninkrijk der Nederlanden een Rijkshogeschool te worden, welke naam in 1876 opnieuw werd gewijzigd in Rijksuniversiteit na de invoering van de Wet op het Hoger Onderwijs

Vandaag een vervolg op de serie over de stad Groningen:
                      De Stadsschouwburg.

Gedurende de tweede helft van de 19e eeuw zijn door geheel Europa in een hoog tempo 'cultuurtempels' gebouwd. De Stadsschouwburg in Groningen, gebouwd in 1883 is in de reeks van cultuurtempels een bouwkundig hoogtepunt.
Het esthetische ontwerp van de schouwburg is gemaakt door architect Vogel in een neo-renaissancistische stijl. Het feit dat de Stadsschouwburg een tempel wordt genoemd refereert aan de Griekse en Romeinse Tijd.

De zaal heeft de vorm van een bonbonniere: het is iets breder dan diep en hoog opgebouwd met drie galerijen boven de zogenaamde baignoires rondom de zaalvloer. De Stadsschouwburg telt achthonderd zitplaatsen.

Bijgaande foto kreeg ik via e-mail doorgestuurd en daar ben ik evenals onze kleinzoon Mark erg trots op. Mark loopt hier naast Klaas Jan Huntelaar, de talentvolle spits van Ajax, het veld op tijdens de wedstrijd Nac-Ajax , welke wedstrijd afgelopen zondag plaatsvond. Onze andere kleinzoon Michiel liep naast Rosales.
Mark is nu 10 jaar oud, wie weet, loopt hij over een jaar of acht met een junior het veld op. Of Opa dat nog meemaakt......??

Vandaag een gedeeltelijk beeld van de haven van Terschelling, die in de zomer vaak bevolkt wordt door schepen, die groepen vervoeren naast de viskotters. Het levert een woud van masten op.
Daarnaast kent Terschelling nog de passantenhaven, waar vele kleinere zeilschepen een plaatsje vinden.

De oudste vuurtoren van Nederland is de Brandaris op Terschelling, die hier gevangen lijkt tussen de hekken op de Waddendijk.
De oudste kaart waarop een toren op Terschelling is te zien dateert uit 1530. In 1563 lezen we een bericht dat de Ste Brandarius Thoorn door het water dreigt om te vallen, maar pas in 1592 luiden de Terschellingers de noodklok en in het jaar daarop wordt besloten een nieuwe toren te bouwen, daar het water de toren te zeer heeft ondermijnd, waardoor de toren is ingestort.
De nieuwe toren in zijn huidige vorm wordt in 1594 opgeleverd met een kaarslantaarn. Deze laatste is in 1835 vervangen door een olielamp , waarom een lenzenstelsel draaide. Het eerste elektrische draailicht kwam er in 1907 en doet tot op heden dienst.

Tijdens de spaarzame momenten waarop de zon scheen en het eens niet regende trok ik er met de camera op uit en fotografeerde op een van die tochten het Wad bij het gehucht Seerijp. Hier zie je buitendijks land ontstaan, dat niet altijd bij vloed onder water komt te staan.

Het gezegde " Rust roest" heb ik hier proberen uit te beelden . Het is het takelmechanisme van een boottrailer, die op ons terreintje op Terschelling stond 'geparkeerd'. Vergane glorie ?? Ik heb mijn nieuwsgierigheid niet kunnen bedwingen en heb toch even aan de slinger  gedraaid . Tot mijn verbazing werkte de lier ook nog !

Ook al tref je het niet met het weer in je vakantie, toch doen zich steeds weer situaties voor, die je naar de camera doen grijpen.
Tijdens de ondergaande zon werd deze regenwolk beschenen, waardoor je een mooie kleurschakering kreeg, die natuurlijk vastgelegd diende te worden. Het resultaat is een dreigend, maar ook fascinerend schouwspel.
Lijkt het linkergedeelte niet een gezicht in zich te herbergen?

Om met Albert Mol te spreken:'Wat zien ik ?' Hoe heerlijk is het om een stukje boomschors te fotograferen en daar later je fantasie op los te laten. Zo zie je een gezicht , dat even later al weer plaats maakt voor een ander object in je fantasie.
Ik fotografeerde dit plaatje op Terschelling op het terrein rond ons huisje. Ja, soms zoek je het ver en ligt het echt dicht bij je.
Wat zie jij in dit beeld ...... ?

Op Terschelling zijn diverse commandeurswoningen, die herinneren aan de walvisvaart in het noordelijke deel van de Atlantische Oceaan.
Een commandeur  was een specialist in de walvisvaart. Veel Terschellingers hebben hun brood met de walvisvangsten verdiend en bouwden van hun rijke verdiensten deze woningen.
De woning op de foto is gebouwd in 1667 en is daarmee de oudste woning van West Terschelling, want in 1666 werd West Terschelling geheel verwoest tijdens de eerste Engelse Oorlog.