MONTENEGRO- BUDVA

FEEST IN DE STAD.

Vandaag even pas op de plaats, want het is feest in onze stad Groningen. Elk jaar wordt op 28 augustus feestelijk herdacht, dat Groningen in 1672 ( het rampjaar, waarin de regering radeloos, het volk redeloos en het land reddeloos was)  werd ontzet.

Vanaf april 1672 wordt de Republiek der Verenigde Nederlanden vrijwel tegelijkertijd aangevallen door Frankrijk, Engeland, het bisdom Münster en het keurvorstendom Keulen. De Hollandse  oorlog is begonnen. Het bondgenootschap staat onder leiding van de Franse koning die op economische gronden alle gebieden ten zuiden van de Rijn onder zijn invloedssfeer wil brengen. Ook het bisdom Münster heeft gebiedsaanspraken, o.m. in Westerwolde (Oost-Groningen)

De stad Groningen  wordt vanaf 21 juli 1672 belegerd door het leger van de prins-bisschop van Münster, Christoph Bernard von Galen, in Groningen bekend als  ‘Bommen Berend’ .
De stad weerstaat het beleg onder leiding van de veldheer Carl von Rabenhaupt, baron van Sucha (1602 - 1675), die daartoe speciaal is aangetrokken.

Tegen 28 augustus trekken de belegeraars zich terug na een vier weken durend artillerieduel. Groningen is 'ontzet', na 'constant'  te zijn gebleven. Het land is 'behouden'.

De 85-jarige Joost van den Vondel schreef in een gedicht: 'O Groninge, uit het puin en asch en stof verrezen, vergeet de weldaet niet, die Godt u heeft bewezen'.

Naast de vele feestelijkheden in de stad vindt elk jaar  in het Stadspark ook een concours hippique en andere disciplines plaats, voorafgegaan door de paardenkeuring  ( op bijgaande afbeelding weergegeven door de schilder Otto Eerelman.) Dit jaar zal dit CH ook worden bijgewoond door onze Koningin Beatrix, daar dit evenement voor de 150-ste keer wordt georganiseerd.

In het oude ommuurde stadsdeel zijn veel nauwe straatjes, die de moeite waard zijn om er even rond te dwalen.

Eén van de twee toegangspoorten hier in beeld. Het is aan het verkeersbord duidelijk te zien, dat de toegang voor alle voertuigen verboden is. Het is daardoor mogelijk om erg relaxed door dit stadsdeel te zwerven.
Dat het een schier onneembare vesting was kun je zien aan de hoogte van de stadsmuur in vergelijking met de mensen voor de poort.

Budva ligt op een schiereiland en is één van de oudste nederzettingen aan de Adriatische kust. De oude stadskern wordt nog steeds omringd door een stadsmuur, die gebouwd is door de Venetianen in de 15^e eeuw. Deze stadsmuur kent slechts twee toegangspoorten, die alleen toegankelijk zijn voor voetgangers. Auto’s zul je er dan ook niet aantreffen.

Budva werd in 1979 getroffen door een aardbeving en het heeft acht jaar geduurd, eer de stad weer volledig herbouwd was.

Montenegro betekent eigenlijk 'Zwarte Berg'. Dit land ligt aan de Adriatische Zee tegenover Italië en grenst aan Kroatië, Bosnië-Herzegowina, Servië en Albanië. De hoofdstad is Podgorica.

Tot 1878 was Montenegro een onafhankelijk prinsbisdom, waarbij de prinselijke opvolging overging van oom op neef. In 1910 werd het een koninkrijk met Nicolaas I als eerste koning. In 1915 werd het land bezet door Oostenrijk-Hongarije en Nicolaas vluchtte naar Frankrijk. De Geallieerden verklaarden zich solidair met de Montegrijnse zaak, maar herstelden na de oorlog de onafhankelijkheid van het land niet.
Later werd Montenegro bij Servië gevoegd en werd een onderdeel van het koninkrijk Joegoslavië. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Montenegro bezet door Italiè en later door Duitsland. In 1945 werd het land een deelrepubliek van het federale Joegoslavie met de hoofdstad Titograd.
Toen in de jaren negentig van de vorige eeuw Slovenie, Kroatie, Macedonie en Bosnie/Herzegowina zich losmaakten uit de federatie, deed Montenegro als enige deelstaat dit naast Servie niet, al nam de Montegrijnse regering echter wel steeds meer afstand van Servie, vooral sinds de NAVO aanvallen tegen Servie.

Na een referendum in 2006 riep het parlement de onafhankelijkheid uit en werd Montenegro weer een zelfstandige staat.

Laatste beelden 5.

Het moderne aanzicht van Mostar.

Laatste beelden-3

Nog een doorkijkje in Mostar

Laatste beelden 2.
Doorkijkje.

De laatste beelden van Mostar.

Herinneringen aan de bloedige oorlog treffen we ook aan bij de souvenirwinkels, zoals deze foto helaas toont: helmen en bajonetten. Wie koopt deze toch........ ???

Reizende door Bosnië-Herzegowina op weg naar Mostar zagen we nog vele resten van de oorlog in de negentiger jaren. Waar Kroatië de meeste herinneringen aan deze oorlog heeft weten weg te wissen, mede door de inkomsten uit de toeristenindustrie, heeft Bosnië-Herzegowina  niet voldoende financiën om de geleden schade volledig te herstellen.
In Mostar treffen we buiten het oude stadsgedeelte naast nieuwbouw nog veel beschadigde gebouwen aan, zoals op deze en volgende foto's is te zien.

Mostar wordt jaarlijks door vele duizenden toeristen bezocht, waardoor je er natuurlijk ook vele souvenirwinkeltjes en restaurantjes aantreft.

Het oude stadsdeel van Mostar is geheel geplaveid met keien, wat het lopen er niet gemakkelijker op maakt. Als je in gedachten teruggaat naar vroeger tijden, hoor je als het ware het geratel van de wielen van de wagens, die op weg zijn om hun vracht ergens af te leveren.