AKKRUM - CENTRUM WATERSPORT

Gezegend blijve beider aandenken
en gezegend de Stichting Coopersburg.
Zo lang de wind waait
de haan kraait
het gras groeit
en de boom bloeit.

Het mausoleum van F.H. Kuipers en zijn echtgenote in de tuin van Coopersburg.
Zie ook de foto's hieronder.
Door een extra klik worden de foto's  vergroot.

De marmeren graven  van F.H. Kuipers en zijn echtgenote Antoinette de Graaff bijgezet in het mausoleum in de tuin van Coopersburg. We mochten deze ruimte niet betreden, waardoor het niet mogelijk bleek om de tekst op de graven volledig te kunnen fotograferen,. maar desondanks krijgt de toeschouwer een beeld van het interieur.
Heel opmerkelijk is, dat zij beiden op 31 december zijn overleden, zij het niet in hetzelfde jaar,

Het centrale gedeelte van Coopersburg met daarin o.a. de Regentenkamer.

In de Regentenkamer hangt bijgaand schilderij van het warenhuis van F.H. Cooper (Kuipers) en Ziegler in New York.
Het bijzondere van dit schilderij is, dat het aan de binnenkant van het glas is geschilderd en door ouderdom aan slijtage onderhevig is. Of het daardoor ook minder scherp op de foto is gekomen, weet ik niet, ik heb het zonder flits uit de hand gefotografeerd, maar het geeft wel een idee van de grootte van dit warenhuis, dat opgericht is door een eenvoudige Akkrummer jongen.
Let ook op de vuurtoren op het gebouw.

 In 1866 emigreerde de jonge ondernemende  Folkert Harmens Kuipers (23 jaar oud) vanuit Akkrum naar de Verenigde Staten van Amerika . Na vele omzwervingen, o.a. langs steden als Buffalo en Chicago waar hij ondernemingen startte,  belandde hij tenslotte in New York, in welke stad hij samen met een compagnon een groot warenhuis oprichtte, dat thans nog steeds bestaat, vergelijkbaar met Harrods of La Fayette.

Op dit gebouw liet hij een vuurtoren aanleggen, die ’s avonds en ’s nachts zijn lichtbundel over New York liet schijnen om dit warenhuis in de belangstelling te plaatsen. In latere jaren is deze vuurtoren weer verwijderd door andere ondernemers.

Hij werd een vermogend zakenman , maar keerde toch jaarlijks  terug naar zijn geboortedorp om zijn ouders te bezoeken. Tijdens deze bezoeken viel hem de armoede onder de oude dorpsbevolking op en hij riep  een stichting in het leven, die tot doel had de armen onderdak en verzorging te geven in een verzorgingstehuis, dat in 1900 gereed kwam en  de naam van de weldoener eer aan deed met de naam Coopersburg. Kuipers had namelijk in de V.S. zijn naam om laten dopen in Cooper.

De ouderen kregen zelfs wekelijks zakgeld uitgekeerd, een unicum in die tijd.

Coopersburg heeft een fraai aangelegde tuin met karpervijver en een heel bijzondere zonnewijzer.

Vele Akkrummers hebben aan deze tuin met de bankjes in priëlen dierbare herinneringen aan vrijages in hun jeugdjaren.

Daarnaast is er een mausoleum, waarin de beide lichamen van Kuipers en zijn echtgenote zijn bijgezet en een regentenkamer, die nog steeds in de originele oude staat is blijven bestaan..

Thans worden de huisjes niet meer alleen door ouderen bewoond, zoals het ook elders in  gasthuizen in Nederland veelal het geval is.

Foto: Coopersburg  aan de Leeuwarderstraat in Akkrum.

Onlangs was er een familiereünie van mijn moeders kant in het Friese dorpje Akkrum. Vroeger was dit dorp bekend door de schaatsenfabriek van De Ruiter en U.Twijnstra's veevoederbedrijf.
Dit dorp was door ons uitverkoren doordat de grootouders in dit dorp woonden, leefden en kinderen kregen en waar onze levensgeschiedenis dus eigenlijk zijn wortels heeft.
Tijdens deze reünie bezochten we een voormalig bejaardentehuis met de naam Coopersburg, waarover ik een volgend keer op mijn blog meer informatie hoop te verstrekken.
In de Regentenkamer kregen we uitleg over de historie en op de tafel stond dit antieke inktstelletje. Ik kon het niet nalaten er een foto van te maken.

Vandaag besluit ik de fotoreeks over Kroatië, Bosnië-Herzegowina en Montenegro met een beeld in helikopterperspectief van de stad Kotor. Heel specifiek is de driehoekige vorm van de oude stad van Kotor.

Wellicht zijn bezoekers van mijn blog geïnspireerd om ook eens een bezoek aan dit deel van Europa te brengen. Het is in elk geval de moeite waard om zowel met de historie als met het vele natuurschoon van dit gebied kennis te maken.

 Vanaf morgen ga ik over op de orde van de dag met foto's uit het heden en verleden.

In vergelijking met de balkons, die wij aan onze huizen hebben, doet deze wel heel speciaal aan. Zó kan het dus ook !

Dit plateau trof ik aan op de buitenkant van de stadsmuur van Kotor.
Helaas weet ik niet wat het voorstelt, maar het was een foto waard in ieder geval.

Licht en schaduw in een nauwe straat.