voor elke dag zomaar even een korte overpeinzing om lang over na te denken

Zaterdag 16 december 2006

meegezogen

meegezogen
in de vaart der volkeren
krijgt leven
structuur
tegen wil en dank

Niet altijd kunnen we blij zijn met de gestegen welvaart. Toegenomen materialisme leidt ons af van waar het wezenlijk om gaat, liefde en eerbied voor alles wat ons omringt: mens en dier, bloem en plant, alles wat leeft op aarde. Evolutie der dingen is niet tegen te houden. Ieder mens leert ermee leven, elk leven ontwikkelt zijn eigen structuur. Maar het is goed zo nu en dan even stil te staan bij het waarom en de zin ervan.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 13:04 Stuur door Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Vrijdag 15 december 2006

moederschoot

moederschoot
ontvankelijk voor
onvoorwaardelijk liefhebben

draagster van
VREDE

Geen enkele moeder zal haar kind verstoten. Geen enkele moeder zal haar kind achtervolgen met verwijt, afwijzen in wrok. Alleen moederliefde is onbaatzuchtig. Juist over de kinderen die haar het meest zorgen baren, ontfermt zij zich liefdevol. Als ieder mens een fractie van die onbaatzuchtige moederliefde zou hebben, zou de mensheid de échte vrede ervaren.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 14 december 2006

innerlijk vuur

stil gebed
ontsteekt
innerlijk vuur

Men hoeft niet gelovig of religieus te zijn om in stilte te 'bidden', voor de ander die jouw mededogen nodig heeft, voor jezelf om tot inkeer c.q. inzicht te komen of omdat je de weldaad van trouwe vriendschap beleeft, geniet van een mooi landschap, de warmte ervaart van een hand op je schouder. Er zijn heel veel redenen om even in dankbaarheid in jezelf te keren of te 'bidden' om kracht en moed. Bidden geeft je inzicht en maakt je soms zo sterk dat het voelt alsof een innerlijk vuur in je is opgelaaid dat je doet branden van verlangen om iets te doen met je net verworven inzicht.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 19:23 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 12 december 2006

vrede 2

vrede brengen is
Christus' Liefde uitdragen

Wie vrede heeft met zichzelf en die innerlijke vrede wil delen met de ander, zal het makkelijker vallen liefdevol te zijn voor de medemens. Vrede delen met elkaar is afstand nemen van afgunst, verbittering, wrok, haatgevoelens, ja, van alles wat een mens de innerlijke vrede ontneemt. Vrede delen is kiezen voor de stille vreugd die ieder mens in zich meedraagt en door met elkaar gedeelde, heel kleine, eenvoudige gebeurtenissen wondermooi kan opbloeien.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 19:27 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 11 december 2006

vrede

alleen vrede
heeft recht
van bestaan

Ieder mens heeft recht op een vredig bestaan, om te wonen en leven in een omgeving waar vrede heerst. Nog nooit ben ik iemand tegengekomen die het ambieert om de vrede van een ander te verstoren. Ondanks alle conflicten in de wereld, die ons de schijn geven dat oorlog voeren een 'normale' bezigheid is, verlangt ieder individu eerst en vooral naar vrede. Vrede in zijn/haar eigen hart en vrede alom....

Geschreven door elscoppensvanderijt om 17:54 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 10 december 2006

Stilte ingetreden

stilte ingetreden
stormen bedaard
regens opgedroogd
leven
voorbij de horizon

Als een ernstig zieke zijn of haar lijden ervaart als een kwelling, bijvoorbeeld door ernstige pijn en andere ziekteverschijnselen die bijzonder onaangenaam kunnen zijn, kan het sterven als een verlossing komen, een ware bevrijding. Voor de gestorvene is dan de eeuwige stilte ingetreden. De stormen - van teleurstelling, ongeloof, verbijstering, wrok en verwarring - die woedden in het gemoed van de zieke zijn voorgoed tot bedaren gekomen. De vele tranen die geschreid zijn uit wanhoop zijn opgedroogd.... Na een laatste ademtocht wacht hem of haar áchter de horizon de eeuwigheid, die wij levenden niet kennen, waar we voor terugdeinzen, maar die voor de gestorvene de ultieme verlossing kan betekenen uit zijn of haar lijden....

Geschreven door elscoppensvanderijt om 10:41 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 9 december 2006

aanvaard

het moede hoofd
rustend in
Gods armen
stille strijd
zonder uitzicht
moedig aanvaard

Ieder mens weet dat hij sterfelijk is. Zo lang we nog gezond zijn, houdt ons de vergankelijkheid van ons lichaam niet bezig. Wanneer we echter met ernstige ziekte geconfronteerd worden, hetzij zelf of een van onze dierbaren, dan wordt onze sterfelijkheid ineens heel realistisch. Mensen met en zonder geloofsovertuiging heb ik hun ernstig lijden op indrukwekkend moedige wijze zien dragen. Het fascineert me dat alle gestorvenen in mijn familie- en vriendenkring, na verbijstering en strijd, uiteindelijk berustten in hun 'lot' en in aanvaarding overleden zijn. Blijkbaar vindt in de stervende mens een omkering plaats en verandert zijn instinctieve overlevingsdrang in wetende berusting....
De foto is een detail van een hardstenen beeld van Joep Coppens (mijn man) waarin hij de onthoofding van Johannes heeft uitgebeeld. Herodes' dochter had haar zinnen op zijn hoofd gezet, Herodes wilde zijn belofte aan haar niet breken. Ook Johannes had geen enkele keus.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 18:19 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 9 december 2006

donkere luchten

donkere luchten
vermiljoenrode einders
ontluikende hoop

donkere luchten
vermiljoenrode einders
ontluikende hoop

soms ziet het leven er somber, ja zelfs bedreigend uit. Dan zijn we geneigd vooral de slechte, dramatische, beschamende kantjes van ons bestaan te zien. Zeker wanneer verdriet zich in ons hart nestelt, kan ons de moed ontzinken en kunnen kleine hoogteverschillen ineens voor ons opdoemen als onneembare heuvelen. Maar... hoe somber, verdrietig, pijnlijk of dramatisch ook, elke avond gaat de zon ergens onder, elke ochtend verschijnt ze ergens weer aan de horizon en héél soms is de wereld dan ineens verrassend mooi! Zonder erom gevraagd te hebben dient hoop zich dan waarachtig weer aan in ons gemoed.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 10:56 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 3 december 2006

liefhebben

Liefhebben als wapen
ontwapent altijd

wie de ander tegemoet treedt in vertrouwen inplaats van in wantrouwen, zal merken dat de ander de behoefte voelt hetzelfde te doen en zich graag openstelt voor jou. Want alleen dan is er ruimte voor wederzijds respect en echte vrijheid en krijgen (voor)oordelen geen kans.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 30 november 2006

moederschoot

haiku

de groei van een kind
in de warme moederschoot
ontroerend begin

de groei van een kind
in de warme moederschoot
ontroerend begin

Het is en blijft toch altijd nog een wonder dat dankzij het liefdesspel van man en vrouw een nieuwe mens kan ontstaan. Het wonder van een klompje cellen waarvan al die cellen hun eigen groeiprogramma kennen en het in negen maanden presteren in coordinatie met elkaar een MENS tot stand te brengen.... Ja, daar heb ik eerbied voor....

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 28 november 2006

argeloos

een kind
wonder van
argeloosheid
verandert de
wereld

kinderen zijn onbeschreven blaadjes, nog ten volle ontvankelijk voor al het goede dat de mensen die hen omringen ze te bieden hebben. In al hun onbevangen ontvankelijkheid kunnen ze ons, volwassenen, nog zoveel leren....

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 27 november 2006

één druppel

haiku

een druppel die valt
in het eindeloze meer
schrijft grote kringen

een druppel die valt
in het eindeloze meer
schrijft grote kringen

Eén druppel regen die neerkomt in het wateroppervlak van een groot meer kan het hele wateroppervlak en alles wat daaronder ligt in beweging brengen. Eén goede daad, één klein, liefdevol gebaar van één mens kan voor heel véél mensen het leven radicaal veranderen en hen het gevoel geven nieuwe wegen in te kunnen slaan.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 25 november 2006

haiku

haiku

sluierbewolking                      sluierbewolking
bomen geheel ontbladerd        bomen geheel ontbladerd
herfstige tijden                      herfstige tijden

De herfst is een van de mooiste jaargetijden. Het laat ons een beetje zien wat sterven en weer tot leven komen betekent.... Leven om te sterven, sterven om weer tot leven te komen.... Iedereen kent wel periodes van vreugde, van pijn en verdriet in het leven. Vaak is het zo dat we, terugkijkend, gewaar worden in herfstige tijden toch nog momenten van diepe vreugde gekend te hebben. De totale ontbladering, het geheel teruggeworpen zijn op ons kale zelf, blijkt ons uiteindelijk te sterken....

Geschreven door elscoppensvanderijt om 17:03 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 25 november 2006

groeizame natuur

groeizame natuur
tegen alle verdrukking in
mooi

Hoe ellendig en dramatisch veel gebeurtenissen in de wereld ook zijn, hoe beroerd men zich persoonlijk ook kan voelen... in de natuur vecht alles wat groeit en bloeit zich naar het (over-)leven toe en is, zelfs in alle teloorgang van ecologisch systemen op aarde, onwaarschijnlijk mooi....

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 25 november 2006

groener gras

geen weet van
onrust in de
wereld
er blindelings
op vertrouwen dat
het gras
bij de buren
niet groener is
dan thuis
geen gebrek lijden
God zij dank....

wat is men graag geneigd te denken dat de ander het beter heeft, rijker is, mooier, liefdevoller, slimmer, onderhoudender en wat al niet meer.... Wat kan men verwonderd raken over zijn/haar eigen vermogens als men het lef heeft eens bij zichzelf naar binnen te kijken en zich niet af te vragen 'wat kan of heb ik allemaal niet?', maar 'wat kan en heb ik allemaal wél!' Het gras in eigen tuin is dan ineens heel veel groener!

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 25 november 2006

spiegelingen

stilte
spiegelingen
in de ziel
diepe gronden

men denkt al gauw een mens te kennen; vaak gaat men vooral af op de uiterlijke verschijning. Maar... wie daaráchter durf te kijken, zal ontdekken hoeveel hij/zij van zichzelf weerspiegeld ziet in de ander.... Daar word je stil van... spiegelingen in de ziel... de diepe, vaak zo onbereikbare gronden naderbij....

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Reageer op dit bericht

Meer van woord en beeld