Naar de inhoud

woord en beeld

foto's in combinatie met meditatieve teksten
akke.beakke.be
voor elke dag zomaar even een korte overpeinzing om lang over na te denken

Archief

dood mereltje

in de kiem
gesmoord
amper geleefd
maar wel
bemind

hoe dichtbij is
de stilte van
de dood

hoe veraf is
de betekenis van
dit kleine leven

Het prille leven in het warme ei, in de donkere moederschoot wacht en vertrouwt op verlossing. Toch is heel soms de stilte van de dood zo dichtbij dat de adem ervan al voelbaar is vóór de verlossing en... is er hierna slechts één zwakke ademteug of... geen... en raak je als jonge moeder heel even de ware betekenis van dit kleine, in de kiem gesmoorde leven kwijt....
Maar het heeft betekenis want de liefde die er al binnenin je wortel geschoten had voor dit jonge leven, houdt nooit meer op te bestaan.
Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

eigen wereld

eigen wereld creeren
wereld zonder gerucht
wereld van
ademloos geluk . . . .

Wat zou het mooi zijn als we onze eigen wereld konden maken.... Een wereld zonder hindernissen, zonder de geruchtenmachine die tot zoveel (voor-)oordelen leidt... zonder hebzucht die ten grondslag ligt aan zoveel armoede onder de wereldbevolking en de teloorgang van het milieu... zonder... ja... zonder alles wat het adembenemend geluk voor ieder mens zo in de weg staat....
Maar die wereld bestaat enkel in ons stil verlangen en heel misschien komen we er zo nu en dan een klein beetje dichterbij.... In zulke ogenblikken  is het goed zich te realiseren dat alle kleine beetjes wél helpen.
Geschreven door elscoppensvanderijt om 09:30 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Iris

bloeiende Iris

beloftevolle bloemkelk
vol nectar
zoet en bedwelmend
voor wie proeven wil

echt proeven
van alles
wat er toe doet

Het vraagt moed in het dagelijks leven die zaken te destilleren die van werkelijk belang zijn voor een gelukkig bestaan. Men kan zich vergapen aan illusies, dromen over onbereikbare dingen, maar niets is zinvoller dan de realiteit. Hard of zacht, mild of scherp, kleurrijk of grauw - alle gebeurtenissen in het leven, zelfs de allerkleinste, zijn van betekenis en doen de mens innerlijk groeien. Het is de grote kunst zich te verzoenen met de dagelijkse gang van zaken in het leven en daarvan de diepere betekenis te doorgronden. Dan kan men in het leven uitgroeien als een Iris die tot volle bloei komt.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

midwinterstilte

leven
dat in stilte
kan ontkiemen
groeien
in de donkere
aarde
totdat het klaar is om
uitbundig te bloeien
voor onze ogen
in ons hart

Wie in de winter als hij buiten wandelt heel goed kijkt, zal zien dat alles dood lijkt maar het niet is. In tegendeel, elk takje aan boom en struik heeft knoppen die weliswaar niet op uitbarsten staan, maar zich al wel aan het vol zuigen zijn met water en lucht, om straks in luttele dagen open te breken en rond bomen en struiken de mooiste, doorzichtig groene sluier te weven die men zich kan voorstellen.
Zo is het ook met de mens die uitgeblust lijkt. Soms komt ie ineens verrassend sterk tot leven, sprankelend, vol nieuwe ideeën en is zijn lange periode van ogenschijnlijk gebrek aan activiteit niets anders geweest dan het opladen van zijn accu, het vullen van zijn creatieve geest.
Geschreven door elscoppensvanderijt om 11:43 Reageer op dit bericht Stuur door

diep water

geen water
is diep genoeg
om jouw gevoelens
te peilen

Wat weten we van elkaar.... Wat speelt zich allemaal af achter onze dunne huid en het breekbare schilletje van onze schedel...? Zelfs man en vrouw die innig verenigd zijn, kunnen nooit in elkaars ziel kijken. We verlangen ernaar ons heel diep in te leven in de ander en toch leren we de ander nooit helemaal kennen. We zijn als een geslepen diamant die om en om gekeerd wordt en waarvan telkens een ander facet zichtbaar is, maar die we nooit zien in zijn totaliteit. We zijn als helder water waarvan de bodem altijd in de diepte verborgen blijft….

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

nieuwe wegen banen

nieuwe wegen banen
om het ultieme geluk
te vinden dat altijd
verborgen lijkt in
diepe gronden

Ieder mens leeft met idealen. Dat begint al heel jong, men kiest een studie of ambacht voor de toekomst en maakt zich een voorstelling van hoe het leven er dan uit zal zien. Men maakt niet altijd de juiste keuze, soms komt men tot de ontdekking dat het roer helemaal óm moet, wil men een gelukkig leven kunnen leiden. Dan gaat men wederom naarstig op zoek naar nieuwe wegen. Soms moet men er ontzaglijk diep voor graven (in zichzelf) om de weg naar het echte geluk te vinden, naar de diepe tevredenheid met het herwonnen levensgeluk....

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

winter

winter
winterstil
is de wereld
vredig
stil buiten
stil binnen
stil
stil
alsof
de wereld
nog maar
net geschapen is . . .

Als het gesneeuwd heeft lijken alle hobbels en bobbels van de aardbodem weggevaagd. Het witte, nog onbetreden, ongerepte sneeuwlandschap wekt herinneringen op aan vredige tijden. Ernaar kijken voelt als volmaakte stilte, stilte buiten, in die weidse witte wereld en binnenin je.... Alsof nooit eerder iemand de aarde heeft betreden... nooit eerder jouw ziel heeft gekwetst.... Volkomen rein, een nieuwe wereld die nog maar net geboren is en die je niet wilt bezoedelen met jouw voetstappen, om de ontroerende schoonheid ervan voor eeuwig te bewaren....

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

bruggen bouwen

bruggen bouwen
van vrede

samen onderweg

Bruggen fascineren me. Ze zijn de oversteek van de ene bestemming naar de andere, de rechte weg er naar toe; symbool van elkaar de hand reiken óver barrières heen. Mensen kunnen elkaar verdriet doen, pijn en daarna volharden in boosheid, wrok en verbittering. Zo voelen ze zichzelf steeds verder van elkaar wegdrijven, weg van die ene uitgestoken hand waarmee fouten vergeven kunnen worden, begrip voor het waarom van hun gedrag kan groeien, vrede kan herademen.... Bruggen laten ons zien dat voor wie wil het schier onmogelijke toch mogelijk is. Elkaar de hand reiken... óver poelen van verdriet en pijn, wrok en verbittering heen.
Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

overleven

koolmezenacrobatiek
zaad voor nieuw leven
doorgegeven

overleven
sterke natuur

Elk jaar zien we weer uit naar de lente. Na korte midwinterdagen en lange avonden, koude nachten en kille ochtenden verlangen we naar een beetje zonnewarmte, helder licht en frisse buitenlucht. Vogels, tot en met de kleinste toe, hebben een verenpak dat ze warm houdt en tegen dat de eerste tekenen van de komende lente zichtbaar worden om ons heen, verschijnen ze, de koolmeesjes voorop. Acrobatische toeren halen ze uit om zaadjes te eten uit de bolletjes die wij uit mededogen de hele winter lang in onze bomen hingen. Ze zijn de voorbode van nieuw leven dat op uitbarsten staat. Wat gestorven leek wordt weer tot leven gewekt. In ons staat iets op dat hoop heet en ons verlangend doet uitzien naar opdoemende verten in het hernieuwde licht.
Geschreven door elscoppensvanderijt om 13:39 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Thuisgekomen

wegen gebaand
leven structuur gegeven
thuisgekomen bij
de Vader

Niet iedereen is gelovig. Steeds meer mensen keren hun van huis uit meegekregen religie de rug toe en kiezen hun eigen wegen om tot zinvol leven te komen. Toch zoekt ieder mens. Toch wil uiteindelijk ieder mens ooit 'thuis' komen. Waar? Bij wie? Dat kan niemand voor de ander invullen. Het is wellicht een stil, door de meeste mensen levenslang onuitgesproken verlangen dat leeft in de diepste diepten van hun ziel. Ik noem het 'thuiskomen bij de Vader' omdat ik wel trouw gebleven ben aan mijn van mijn ouders ontvangen geloofswaarden. Maar het betekent voor mij hetzelfde als voor ieder zoekend mens: vrede vinden met mezelf, aanvaarden dat ik ben wie ik ben. Geen strijd meer om wie ik ben. Het duurt waarschijnlijk een heel leven lang....
Geschreven door elscoppensvanderijt om 09:35 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van woord en beeld

↑ Terug naar de berichten