Mooi

Ik zou het tof vinden dat als je dit leest
er ook eens over nadenkt en
neerschrijft wat er spontaan uit je hart komt.

Is het niet

Waarom doet iedereen zo'n moeite voor zijn plaatske;
heeft God dat al niet klaar?
Jezus zei:

Onze taak is het om God te vragen wat ZIJN plan is voor ons, en niet;
IK wil, IK wil niet, IK doe liever dat,
IK wil 'die' taak niet doen en zeker niet met 'die' persoon.
Dat is niet 'de glorie' maar 'het zaad' dat spreekt.

Hoe meer inzicht ik krijg,
 hoe meer ik zie hoe alles aan elkaar hangt.

Vroeger wist ik niks over God,
behalve het verhaal van het kerstekind,
en wat ik in de godsdienstles leerde.
Ik hoorde het wel maar het leefde niet!.

Toen ik tot bekering kwam begon ik te beseffen
wat God voor mij gedaan had, en hoeveel Hij van mij houdt!!

Later begon ik te geloven
dat de beloften ook voor mij waren;
en toen begonnen de problemen,

want de meeste mensen antwoorden met "ja maar".

Eens ze gaan zien dat ik het écht geloof
vinden ze het maar raar (zacht uitgedrukt).

Maar zou het niet raar zijn dat God mij roept,
Zijn beloften geeft, en dan Zijn woord niet houdt??

In zo'n God zou ik niet kunnen geloven!!!
En ik vertik het om te doen alsof.

Als ik op het lichtknopje druk, of ik start de auto,
en er gebeurt niks vind ik dat ook niet normaal.
Ik verwacht licht, of een ronkende motor!

Ik verwacht ook verhoorde gebeden, vervulde beloften.

Er zijn onvoorwaardelijke beloften;
maar er zijn er ook andere,
ik moet me opstellen zodat ik kan ontvangen.

Jezus is het JA op alle beloften van God!
en wij zeggen 'amen' (zo is het) door Hem.
Hij is ook de amen!

God geeft een belofte en in Jezus is het zo!!!

Ik bid om wijsheid, zodat ik kan ontvangen wat Hij wil geven.

Eén ding staat al vast: ik moet "in Hem" zijn om ook maar iets te ontvangen.

JOH 12:23-24

De ure is gekomen, dat de Zoon des mensen moet verheerlijkt worden. Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, indien de graankorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft zij op zichzelf; maar indien zij sterft, brengt zij veel vrucht voort

Toen ik dat las 'verheerlijkt' dacht ik: geslacht zeker!

En toen las ik vers 24 en ik ZAG het.
Ja natuurlijk geslacht EN verheerlijkt.

We kennen al die verzen, maar dit was anders.

Ik zag mijn tuin; al wat daar groeit komt uit een zaadje.
Bomen, planten bloemen. Samen een kleurrijk geheel.

Later deed het me denken aan Henk Binnendijk,
die een eikel uit zijn zak haalde en zei
dat hij een eikenboom bij zich had:
Een heel bos denk ik.

Enkel en alleen wanneer het zaadje sterft
komt de heerlijkheid (glorie) boven,
pas dan zie je de pracht
en het potentieel voorheen verborgen was.

Anderen zien dan 'onze glorie': hetgeen God van in het begin
in ons heeft gelegd wordt dan zichtbaar,
tot eer en glorie van Zijn naam.

Vrucht komt aan de 'glorie' niet aan het zaad;
en die vrucht draagt in zich zaad voor een volgende generatie.

Het is belangrijk om onszelf te planten
(ik denk nu plots aan Romeinen 12:1-2)

en te komen op de plaats waar God ons wil,
Hij wil zichzelf openbaren aan de wereld door ons.

Gods is liefde!

We zeggen dat zo gemakkelijk,

Het klinkt zo gewoon, zo normaal.

Terwijl ik in mijn geest aan ’t "herkauwen" was

dacht ik aan een doop een paar jaar geleden.

Pieter had het over 'onderdompeling', en

ik zei :'soppen' waarop iemand me aankeek en zei:

"dat zeg je niet"

Ik zei het dus wel.

Voor me zag ik mijn vader

die op zondag chocomelk had gemaakt.

Wij mochten daar dan ons pistolekes in 'soppen'.

Dat pistoleke had nadien een andere kleur

Het werd nooit meer wit.

Wij zeggen dat we 'in Christus' zijn,

dat we de Heilige Geest hebben, of er in gedoopt zijn.

Het is de Geest van God, liefde dus,

en als wij er in gedoopt zijn,

zou die kleur dan ook niet zichtbaar zijn?

Eén ding kan ik nu al zeggen;

als wij niet in liefde leven zijn we niet "in Hem".

Ook al bidden we aan het einde

van elk gebed : " In Jezus naam"

het is een holle frase, een gewoonte,

zonder kracht.

We bidden dan niet in Zijn naam

Want Hij is liefde.

Toch verwachten we dat God iets doet;

Want als we iets vragen in Jezus naam

zullen we het ontvangen;

Hij beloofde het in Zijn woord!

Resultaat:

Ongeloof; het werkt toch niet.

Verbittering; bij mij gebeurt er nooit iets.

Ik stel me nu deze vraag:

Waarom werkt het niet;

ben ik nog in "liefde"?

Vandaag heb ik besloten
 om een tweede blog te starten.
Op mijn eerste blog staat zowat vanalles;
en je kunt er ook lezen wat ik geloof.

Hier wil inzichten plaatsen
die ik krijg tijdens het bijbellezen,
bidden, of overdenken.

Stukjes van anderen
die me erg aanspreken
komen hier ook.

En natuurlijk titel of tekst van
aanbiddingsliedjes die mijn hart raken.

Mijn hoop is dat wie hier komt lezen
verfrissing en bemoediging vind;
of misschien een nieuwe uitdaging!

Sommige mensen kunnen zich
nogal ergeren aan zoveel naïviteit.
Wie is er in deze tijd nog zo stom om te geloven?

IKKE
en met mij vele anderen.

Aan deze mensen zeg ik:
Negeer dit blogje of
een beter alternatief;
ga eens op onderzoek.

       Nu ik een start heb,
weet ik niet juist waar te beginnen.
Plaats ik maar wat losse flodders door mekaar,
of zoek ik een lijn in het geheel?

Mijn zoon heeft een blog op bloggen.nl
en daar heeft men mappen met thema's.
Zou makkelijker zijn voor dit blog,
misschien komt dat nog.

Intussen ga ik wat schatgraven.