Archief

Aardbeving in Noord Marokko.

Dankzij Mensen in Nood wonen 113 gezinnen weer in een goed huis in het noorden van Maroko. De families raakten dakloos na een zware aardbeving in het gebied in februari 2004. Mensen in Nood kreeg van uit de Marokkaanse gemeenschap en vanuit een aantal gemeenten, waaronder Amsterdam, Rotterdam en Den Haag , financiële steun voor het project. Met een totaal van 476.00 euro werden ook twee scholen gerenoveerd. Daarnaast werd er een inloophuis voor vrouwen gebouwd. De Marokkaanse overheid ivesteerde 3.000 euro per gezin voor de funderingvan de huizen, vervolgens betaalde Mensen in Nood 3.500 euro om ze verder af te bouwen.De overheid heeft geInvesteerd in goede wegen , een elektriciteitsnet en er ligt nu waterleiding , dat was er voor de aardbeving allemaal nog niet.

Zware aardbeving in Bam

Op 26 dec. 2003 werd de stad Bam in Iran getroffen door een zware aardbeving. Het project van Mensen in Nood werd in maart van dit jaar afgerond. Resultaat 451 nieuwe huizen en daarnaast nog 79 huizen speciaal voor gezinnen waarvan de vader/kostwinnaar was omgekomen bij de aardbeving. Ook werden er twee scholen gebouwd en kwamen er nieuwe kinderspeelplaatsen. Onder leiding van Henk Meyer werd het project opgezet en afgerond. Meyer is tevreden over de goede samenwerking van Mensen in Nood  met de lokale bevolking. Meyer is alleen teleurgesteld dat er vanuit Nederland zo weinig (media) aandacht was voor de wederopbouwprojecten in Iran.

Niemand weet percies hoeveel meer kooldeoxide we nog kunnen uitstoten voor klimaatverandering echt gevaarlik wordt. Wel zijn we een grens gepaseerd. Mensen en ecosystemen ondervinden nu al de effecten van klimaatverandering een steeds groter wordende lijst. Van smeltende gletsjers , uit elkaar vallende poolijs , ontdoide permafrost( permanent bevroren bodem), stervende koraalriffen , ee, stijgend zeeniveau , veranderende ecosystemen tot fatale hittegolven.Van de inuit op de Noordpool tot de eilandbewoners van de Stille Zuidzee , overal kampen mensen met veranderende omstandigheden.

Dit is pas het begin.

Nog lang niet alle gevolgen van klimaatverandering zijn bekend. Daarom dringt de tijd en moeten we nu ingrijpen om verdere catastofale veranderingen te voorkomen. Hieronder een lijst van effecten waar we mee te maken krijgen als we zo doorgaan met onze broeikasgasuitstoot en het kappen van bos.

+ Een stijgend zeeniveau door het smelten van de gletsjers en warmteuiteenzetting van de oceanen.
+ Massale uitstoot van nog meer broeikasgassen door het smelten van de permafrost en het verdwijnen van bossen , wat de opwarming van de aarse zal versnellen.
+ Een verhoogde kans op extreem weer zoals hittegolven, drogtes, en zware buien. Nu al is het aantal droogtes verdubbeld de afgelopen 30 jaar.
+ Ernstige effecten op regionaal niveau. In Europa zullen b.v. rivieren vaker overstromen. Kustgebieden krijgen vaker te maken met overstromingen, erosie en verlies van gevoelige wetlands.
+Ernstige bedreiging van gevoelige natursystemen zoals gletsjers, arctische-en bergecosystemen, oerbossen , regenwouden, koraalriffen, prairie wetlands en inheemse graslanden.
+ Een grotere kans op uitsterven van diersoorten zoals de pinguïn, Bengaalse tijger , ijsbeer en boomkangoeroe , en verlies van biodiversiteit. Een artikel in het blad Nature stelt dat maar liefst ruim 20% van alle die-en plantensoorten wordt bedreigt.

 Armste landen het meest getroffen.

 De grootste effecten zullen in de armste landen plaatsvinden. Landen die zich het minst kunnen verweren tegen natuurrampen, als stijgend zeewater, ziekte-epidemieên en een teruggang in agarische productie.
 Deze landen vidt je vooral in Azië, Afrika en eilanden in de Grote Oceaan. Zij zullen het meest de dupe zijn van klimaatverandering.

 Catastrofale lange termijneffecten wanneer de opwarming van de aarde doorgaat :

 + Het stoppen, veranderen , of vertragen van de Atlantische Golfstroom. Dat leidt weer tot dramatische effecten op het Europese klimaat en zal wereldwijd oceaanstromen ontregelen.
 + Een rampzalige uitstoot van methaangas uit de oceanen draagt bij aan de snelle verhoging van methaan in de atmosfeer en verdere wereldwijde opwarming.
 + Het smelten van de ijslagen van Groenland en Antartica. Als we niets doen om verdere opwarming van de aarde te voorkomen , zal het smelten van het Groenlandse poolijs een onomkeerbaar gevolg zijn. Dat kan leide tot een stijging van het zeeniveau met maar liefst 7 meter.

 Onmiddelijk iets aan doen.

Nooit eerder stond de mensheid oog in oog met zo'n enorme milieucrisis. Als we niet onmiddelijk met zijn allen iets doen aan de opwarming van onze aarde, zal de schade onomkeerbaar zijn. 

Rampengebied in Suriname

In Surinaname , maar ook in Nederland komen hulpacties op gang voor de getroffen bevolking. Mensen in Nood heeft een aantal lokale partnerorganisaties in het gebied, met wie we al jaren samenwerken. Wij steunen hen in de noodhulpfase. Mensen in Nood maakt deel uit van de Samenwerkende hulp organisaties in Nederland.
Vanuit dit team worden de noodhulpactiviteiten gecoödineerd. Het team heeft dagelijks overleg over hun werk in het gebied en koppelt dit terugaan de Surinaamse overheid. Zo zit iederéén op één lijn.

Drinkwater en voedsel

Er wordt druk gewerkt aan het aanpakken en distribueren van noodhulppakketten. Er is vooral behoefte aan veilig drinkwater, voedsel , dekzeil,hangmatten,huisraad en dergelijke. In de voedselpakketten zit rijst, olie,zout,zeep, lucifers , kaarsen, etc.. Op 10mei zijn 750 voedselpakketten gedistribueerd ,op 11 mei zouden wederom 4 vrachtwagens met noodhulppakketten naar het gebied afreizen. Het belangrijkste probleem op diet moment is drinkwater. Het rivierwater is bijzonder vies. Momenteel is er nog voldoende regenwater dat voor coonsumptie kan worden opgevangen, maar rivierwater zal waarschijnlijk binnenkort gekookt en gezuiverd moeten worden.

Gezondheidszorg

De gezondheidstoestand is op dit moment stabiel. De Medische Zending, lokale Mensen in Nood partner, is inmiddeels naar boven Suriname en het Tapanahony gebied afgereisd om de situatie te inventariseren. Voorkomen moet worden dat er epidemieën uitbreken als diarree.
 

Droogte in Kenia

Ernstige droogte hoeft geen ramp te zijn.
Droogte in Kenia is een feit.
Dit zou niet hoeven leiden tot ernstige hongersnood.
Mensen in Nood/Cordaid startte met vijftien lokale partnerorganisaties een grootschalig project in Kenia om de bevolking weerbaar te maken tegen de droogte.

Zware regenval heeft Kenia in de afgelopen weken verrast. In sommige regio's waar Mensen in Nood droogte cyclus management uitvoert is de watervoorziening door de regen sterk verbeterd. De mensen en het vee die de lange periode van de droogte hebben overleefd kunnen nu letterlijk en figuurlijk bijtanken. Ondanks de grote opluchting blijft het voedseltekort bestaan. Er zijn plekken waar door te veel regen het voedsel en zaaigoed bedorven is. Mensen in Nood heeft als reactie op de regenval en verbeterde watervoorziening de activiteiten met betrekking tot watertoevoer stopgezet. Er wordt nu aandacht besteed aan de nodige steun om zo doeltreffend mogelijk om te kunnen gaan met de nieuwe situatie.

Steeds vaker droogte.

Droogte hoort bij het leven in Kenia.
Een derde van de bevolking leeft in de droge gebieden in het noorden en zuiden van het land. Vroeger was elke tien jaar door ernstige droogte noodhulp noodzakelijk. Hoe vervelend ook , het was te voorzien. In de afgelopen jaren volgden perioden van droogte elkaar sneller op. Dit is waarschijnlijk het gevolg van klimaatsverandering.

'Droogte zorgt steeds vaker voor grote problemen bij de nomaden op het platteland in Kenia' , aldus Sasja Kamil , project-verantwoordelijke bij Mensen in Nood. Momenteel is er om de paar jaar , soms zelfs jaarlijks , droogte. Dit doorkruist het traditionele systeem van veeteelt van de nomaden , dat eeuwenlang wel goed werkte. ze vertrokken altijd voordat een stuk land helemaal kaalgeraasd was en hielden stukken land reserve voor de droogteperioden. Doordat de droogteperioden nu zo snel op elkaar volgen is er steeds minder grond beschikbaar. Zo hebben de nomaden steeds minder reserves en warden ze kwetsbaarder en kwetsbaarder.
 Bij acute hongers-nood is voedselhulp het enige juiste antwoord. In het verleden zijn hier al veel mensenlevens mee gered. Maar noodhulp kan ook leiden tot een te grote afhankelijkheid. Mensen in Nood/Cordaid werkt aan een preventieve aanpak die deze afhankelijkheid doorbreekt.

 Droogte is een feit , maar als we een manier vinden om mensen weerbaar te maken , hoeft droogte geen ramp te zijn. Om tot een goede oplossing te komen werd de hulp van de experts ingeroepen: de lokale bevolking. Wie anders dan zij hadden al eeuwenlang ervaring in het omgaan met de droogt?

Mensen in Nood stelt 75.000 euro beschikbaar voor hulp aan de slachtoffers van de overstromingen die de binnenlanden van Suriname overspoelden. Het geld zal besteed worden voor acute noodhulp aan de getroffenen van de overstromingen in het Zuid Oosten van Suriname. Naar schatting zijn er 30.000 getroffenen. De hulp bestaat uit het uitdelen van voedsel, medicijnen en het organiseren van vervangend onderdak en verloopt via de lokale partnerorganisaties van Mensen in Nood. De zojuist begonnen regentijd geeft voorlopig geen vooruitzicht op verbetering.

 

 Mensen in Nood kan terugvallen op een jarenlange structurele samenwerking met lokale regio's in Suriname. Het BInnenland Overleg en Mensen in Nood overleggen op welke manier de lokale bevolking zo snel en goed mogelijk geholpen kan worden.

16/05/06- Vastgeketende olifanten vrijgelaten in Tesso Nilo.

Acht van de tien olifanten die bijna zeven weken geleden werden vastgeketend in de provincie Riau op het Indonesische eiland Sumatra , zijn maandag door de lokale autoriteiten overgebracht naar Tesso Nilo Nationaal Park , een natuurgebied.

Het Wereld Natuurfonds is blij dat de olifanten niet langer aan bomen zijn vastgeketend en nu vrij kunnen rondlopen.
Maar het WNF realiseert zich tergelijkertijd dat het Tesso Nilo Park te klein is om nog meer olifanten op te vangen.
Op diet moment is slechts 38.000 hectare van het park beschermd gebied.
Het WNF is van mening dat voor al het leven in het park minstens 100.000 hectare nodig is , zoals in het verleden al is toegezegd door de Indonesische overheif.
Het volledige gebied moet beschermd worden, voordat het als een geschikte locatie kan dienen voor de wilde olifanten, aldus het WNF in Indonesië.

De tien olifanten maakten deel uit van een kudde van tussen de 17 en 51 olifanten in het Bengkalis District van Riau die geen leefgebied meer hadden door de vernietiging van het bos waarin zij leefden.
Op zoek naar voedsel kwamen ze enkele weken geleden terecht op de akkers van een nabijgelegendorpje.
Vervolgens werden tien olifanten door de lokale autoriteiten van Riau gevangen genomen en vastgeketend.
WNF heeft de afgelopen weken voor een dierenarts en voldoende water en voedsel gezorgd.
Ondanks de goede zorgen is één van de olifanten bezweken aan zijn verwondingen, die ontstonden door de veel te strakke, roestige kettingen om de poten.

Alexandra van Nieuwenhuyzen , fondsmanager Mensen in nood reist met journalisten in Zuid Soedan.

De verhalen van de mensen zijn verschrikelijk.
Ze sprak met een vrouw van wie de man is vermoord in Darfur.
Ze was na een lange reis aangekomen in Zuid Soedan.
Daar zat ze dan met vijf kinderen aan de oever van de rivier , zwaar getraumatiseerd en zonder ook maar iets van voedsel , drinkwater of onderdak.
Ze hoopt op een betere toekomst in Zuid Soedan , maar ze weet ook dat het niet gemakkelijk zal worden.
En zo heeft iedereen die ze daar sprak zijn of haar eigen dramatische verhaal.

Voor het begin van het regensiezoen , eind mei, hopen nog duizenden vluchtelingen ( in totaal 26.000 mensen) Zuid Soedan te bereiken.
Grote groepen mensen steken de rivier over , de grens tussen Dafur en Zuid Soedan , opzoek naar een nieuw en vooral beter leven.
Van Nieuwenhuyzen : " Nu al regent het in het gebied en worden wegens modderpoelen.
Vanochtend stonden we acht uur te wachten , voordat een vrachtauto langskwam die onze auto uit de modder kon trekken.
Vanaf juni lukt de bussen en auto's maandenlang niet meer om de vluchtelingen te bereiken.
Onze hulpverleners werken keihard om nog zoveel mogelijk mensen te helpen voor die tijd.

De problemen in Darfur zijn inmiddels wel bekend, de aanhoudende oorlog heeft miljoenen mensen getroffen.

 Ook in de vluchtelingenkampen in Darfur zijn de mensen niet veilig , ze worden vermoord of verkracht door rebellen.
 Mensen in Nood/Cordaid rijdt met mobiele klinieken door het zuiden van Darfur om de vluchtelingen medische zorg te verlenen.
 
"Als de vluchtelingen de oversteek kunnen maken naar Zuid Soedan , worden ze daar door onsopgevangen met lokale bussen die hen naar plekken brengen waar ze in ieder geval water(putten) en voedsel is.
 We verstrekken,water,voedsel en noodhulppakketten", aldus Van Niewenhuyzen.
 "Het werk is enorm moeilijk", aldus Van Nieuwenhuyzen ; " elke papierclip moet nog ingevlogen worden , er is al dagen geen internetcontact mogelijk.
 Er zouden een week geleden al hulppakketten worden gebracht , maar die zijn nog steeds niet op de plaats van bestemming.
 De pakketten bevatten o.a. tentzeilen, die de mensen moeten beschermen tegen de aanhoudende regen.
 Veel vluchtelingen zitten nu nog onbeschermd.
 Al die vrouwen met kleine kinderen , we zijn bang dat er snel ziektes uitbreken als de pakketten nu niet gauw aankomen.

Ijskap noordpool smelt razendsnel !

De Noordpool is razendsnel aan het smelten!
De ijskap is in de afgelopen 100 jaar nog nooit zo klein geweest. Dat blijkt uit een onderzoek van Amerikaanse wetenschappers.

Wie zou mij geloven ?

Mijn hart sloeg op hol en ik kwam adem tekort. Ik voelde me vrij stom! Hoe ga ik dit iedereen vertellen?
Toch was het percies dat wat ik ging doen. Ik liep bijna 3 km terug naar de oude molen bij de waterval vanwaar ik was gestart.
Ik had mijn mobiele telefoon bij me , maar die gebruikte ik normaliter allen om in noodgevallen aan mijn vriendin te vragen of zij mij met de kano kon komen halen.
Bij de waterval zag ik een man in een bestelwagen die waarschijnlijk voor de golfbaan werkte die daar werd aangelegd.
 Ik vertelde hem dat ik een getuige nodig had voor wat ik net had gezien.
 Hij vroeg mij om op te houden met "die treop" te roken.
 Ik smeekte hem bijna om mee te gaan maar hij weigerde en vertelde mij dat ik gek was.
Dichtbij stond ook een reperatiewagen van de kabeltelevisie , en ik vroeg aan de monteur ook om mee te gaan , hij weigerde ook.
 Ik besloot die twee te vergeten en stroomafwaarts terug naar de kreek te lopen waar het allemaal gebeurd was.
 Ik kon mijn ogen niet geloven!
 Toen ik daar aankwam-ik kan het niet verklaren-was alles veranderd.
 Er waren helemaal geen voetafdrukken en andere tekenen van de kleine mensen meer !
 Was het echt? Ben ik gek?
 Voor mij waren zij echt.
 Toen ik mijn vriendin het hele verhaal vertelde, lachte zij alleen maar en vertelde me over de tijd dat zij een klein groen mannetje onder de struiken bij het huis van haar grootmoeder had gezien toen zij nog klein was.

 Wat heeft Steve W. meegemaakt ? Stuite hij op echte, maar zelden geziene schepselen die in deze wereld bij ons wonen? Of stapte hij voor een kort ogenblik in een andere tijd en ruimte waar andere afmetingen en een andere werkelijkheid zijn als die van ons?
 Steve wil nog een keer terug naar de plek maar deze keer met een vriend die , zo hoopt hij , getuige wil zijn.