Zondag 15 januari 2006
Gedicht
De regenbuiGrijs en donker maar vol hartstocht
kom je heel langzaam op mij af
Je zit vol met passie en verlangens
en graag wil je al je emoties aan me tonen
Hier heb je zo lang op gewacht
En dan komen je tranen en de
druppels breken als parels
op mijn lichaam uiteen.
Als een liefkozing glijden
ze over mijn lichaam naar benee
Door je aanrakingen lopen de rillingen over mijn rug
En door het steeds oplaaiende
verlangen naar meer.
Na zo'n lange zwoele zomerdag
kom je als geroepen.
En na je liefdesspel
laat je me heerlijk
maar nat van tranen achter.
Geschreven door Linneke om 00:00
Reageer op dit bericht
