1968 – 3 februari : St.-Cecilia naar de Antwerpse sportpaleis.

            …het muzikale St.-Cecilia trok naar het sportpaleis om daar de grote wielermeeting

            ‘De Prijs van de stad Antwerpen’ op te luisteren. Na de eerste tonen van marsmuziek

            voelde iedere aanwezige Leestenaar dat er die avond een gezellige sfeer was te

            midden van de grote vedetten van de wielerwereld en aanmoedigende supporters.

            Hoe verder het programma vorderde, met als hoofdschotel de rivaliteit tussen Patrick

            Sercu en de heroptredende Peter Post in de 50 km ploegkoers, hoe meer het aspect

            van sportiviteit en het muzikale crescendo gingen. Bij het ingaan van de vijf laatste

            ronden werd door de fanfare de alomgekende mars ‘Alte Kameraden’ ingezet en

            Sercu haalde het na een machtige eindjump.” (DB)             

1968 – Maart : Wafelenbak met de Chiro.

1968 – 2 maart : Jaarlijks verkleed bal van de Kon.Fan. Sint-Cecilia

            “…het was een succes en de kleurrijke maskerade van de vorige jaren kwam weer

            tot uiting; ’t waren uurtjes van leute en plezier voor de kijklustigen en de

            dansliefhebbers…” (DB)

1968 – 31 maart – Parlementsverkiezingen

            Burgemeester Lauwers betoonde op volgende wijze zijn steun aan de C.V.P. :

                                             GEMEENTE LEEST

Mevrouw, Mijnheer, BETREFT : VERKIEZINGEN 31 maart 1968

Wij achten het onze plicht uw bijzondere aandacht te vestigen op het ongewoon belang van de nakende verkiezingen voor onze gemeente.

Het is voor iedereen duidelijk dat een gemeengebestuur slechts tot grote verwezenlijkingen  in staat is indien de regeringsinstanties daartoe de nodige financiële middelen ter beschikking stellen.

In dit verband willen wij aan de bevolking duidelijk kenbaar maken wat de C.V.P.-MINISTERS van de uittredende regeringsploeg voor onze gemeenschap hebben mogelijk gemaakt. Het lijkt ons het meest gepast de opsomming van de voornaamste uitgevoerde en in uitvoering zijnde werken te laten spreken.

Wij noemen o.a. :

-maandelijks dienstbetoon door de Heer V. Boden, privé-secretaris van de heer De Saeger, Minister van Openbare Werken.

-principiële belofte inzake de rioleringswerken in de Scheerstraat, alsmede de bestratingswerken in de Kleine Overloopweg, Rennekouterweg, Hertveldweg, Oxdonkstraat en Lindelaan.

-uitvoering van de aanbestedingsbundel inzake de weg- en rioleringswerken op de wijk ‘Kouterstraat’ ten belope van 3.129.504 Fr., WAARVAN 2.795.038 Fr. STAATSAANDEEL.

-gunstug vooruitzicht inzake de nieuwe weg- en rioleringswerken Blaasveldstraat, waarvoor het deel van de gemeente Leest geraamd wordt op 3.792.155 Fr.

HET WAREN ONZE C.V.P.-MINISTERS die voor al deze werken de nodige toelagen verleenden.

Wij moeten in het bijzonder vermelden de indrukwekkende inspanningen van de Heer JOS DE SAEGER, Minister van Openbare Werken, lijstaanvoerder van de VLAAMSE CHRISTELIJKE VOLKSPARTIJ voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers in ons arrondissement.

…

Het ligt dan ook voor de hand dat ik met veel vertrouwen de kandidaten van de C.V.P. op de verschillende voorgedragen lijsten aan onze bevolking aanbeveel.

Beste mensen, het woord is aan U !

Een overwinning van de C.V.P. betekent een stellige waarborg voor onze toekomst, wij rekenen op U.       

             Met oprechte hoogachting, de Burgemeester, F. Lauwers.

1968 – 7 april : Jaarlijks Palmzondagconcert St.Cecilia

            Bij deze gelegenheid toonden de 60 muzikanten voor het eerst hun nieuwe

            uniform.

            (GvM,12/10/79)

                                     Een uniform voor de fanfare…

“Omdat het fanfarebestuur veel aandacht bleef geven aan marsenwedstrijden werd in 1968 beslist de muzikanten uit te dossen in een uniform. Naast de gebrachte muziek en het mooi en verzorgd op stap gaan bleek de presentatie steeds belangrijker te worden. De Leestse muzikanten traden voor het eerst op in een volledig uniform ter gelegenheid van het jaarlijks Palmzondagconcert op 7 april 1968.

Het was toen nog de gewoonte dat ter gelegenheid van het jaarlijks concert een korte muzikale wandeling werd gehouden in het dorp.” (Stan Gobien : ‘Leest in Feest’.)

Foto ‘s :

-foto van het verkleed bal van 1967. Van links naar rechts : Antoon Lauwens, Jeanne Geerts, Agnes Piessens, Tine Leys en August Lauwers. Gehurkt zit Jef Aerts.

-De Kon.Fanfare St.-Cecilia voor het eerst in uniform. Foto genomen voor café ‘Sportvriend’, rechtover de kerk.

1968 – Dat jaar werd de hondenbelasting van 200 op 250 fr gebracht en voor de

            ophaling van het huisvuil betaalde men per jaar 300 fr ipv 125 frank.

            (DB, nr.4,1968)

1968 – “Dat de Leestenaars hun oud-onderpastoor, thans pastoor te Elewijt, niet

            kunnen vergeten, bewijst de gift ten bedrage van 16.145 frank die aan

            Z.E.H. De Decker werd overhandigd, als bijdrage voor herstelling van de

            kerk aldaar.”

            (De Band, nr.8 – 1968)

1968 – enkel jaartal bekend :Gemengde vergadering  K.L.J. OPEN ONTMOETING

“…de E.H. Van Dessel hield een bespreking over ‘Open Ontmoeting’.

In deze toespraak wijdde hij voornamelijk uit over de verloving in ’t algemeen, wat ieder meisje zowel als jongen hiervan verwacht. Eén punt moeten we alleszins onthouden en dat is, dat achter de brutaliteit en het lawaaierige van vele jongens dikwijls een zacht en edelmoedig karakter schuil gaat.

Na deze inleidende commentaar werden alle aanwezigen verdeeld in gemengde groepen van plus minus 8 man, die dan de gestelde vragen moesten bespreken. Een eerste vraag luidde :

HOE KAN MEN MERKEN DAT MEN ELKAAR GRAAG ZIET ?

Hier dienen we vooral te onthouden, dat men voor elkaar niets mag verbergen, dat men op tijd op een rendez-vous moet zijn, maar dat, als men eens moet wachten, dit wachten ook een vorm van genegenheid is; daarbij komt nog dat men elkaar met zovele kleine attenties kan laten zien dat men van elkaar houdt.

WAT DIENEN WIJ TE DOEN BIJ EEN EERSTE THUISKOMST ?

Men was van oordeel dat men niet te veel mag doen of zeggen, zodat de toekomstige schoonouders niet te vlug alles weten. Men mag ook niet te lang blijven en wij nemen liefst een klein geschenkje mee. Het voornaamste is echter dat beiden, meisje en jongen, moeten samenwerken om de ontmoeting geslaagd te doen worden. Daarbij mogen zij elkaar niet teveel en te lang alleen laten, want een verkeerd woord is snel gezegd omdat men de ouders niet zo goed kent. Dit zou dan van den beginne af aan een negatief punt zijn.

Het besluit van deze vraag is dat beiden elkaar moeten helpen om een zo goed mogelijke indruk na te laten bij de wederzijdse ouders.

WAT DOEN WANNEER ER RUZIE ONTSTAAN IS ?

Hier was het meer een woelige bespreking. We dienen hier te onthouden dat ieder zijn standpunt duidelijk moet formuleren, want vele ruzies ontstaan door een misverstand of onduidelijkheid. Beiden moeten kunnen aanvaarden een standpunt te hebben. Men dient hiermee rekening te houden en dan slechts uit elkaar gaan wanneer de ruzie is bijgelegd. Hierdoor zal men de andere beter weten te waarderen en ruzies zullen minder voorkomen.”

(DB) 

1968 – Januari – De Band :

            Aanrijding : J. De Schouwer uit de Juniorslaan reed, vergezeld van Willy

            Verschuren, richting Willebroek en werd onderweg frontaal door een andere

            wagen aangereden.

            De twee Leestenaars kwamen er heelhuids van af maar hun voertuig was fel

            gehavend.

            Glibberig : Maria Lauwens (Kouter) werd te Heffen, op weg naar school,

            verrast door  een ijzelplek en kwam in een gracht terecht.

            Zware stoffelijke schade aan haar auto.

1968 – Zaterdag 13 januari : Jaarlijks Winterbal van de K.F.Sint.-Cecilia

            “…ondanks het gure weer waren de dansliefhebbers talrijk opgekomen en hebben ze

            hun beste beentje voorgezet op de gladde dansvloer…” (DB)

1968 – Op zaterdag 23 januari bevond automacanieker G. De Smet zich in de garage

            in de Winkelstraat, onder een wagen, om een herstelling uit te voeren.

            Plots sprong de kruk die hij geplaatst had weg en hij raakte zwaar gekwetst..

            Met een bekkenbreuk werd hij door de dienst 900 naar het Stedelijk Gasthuis

            van Mechelen overgebracht.”

1968 – 30 januari – Gazet van Antwerpen : Bouwwoede te Leest

            Bevolkingscijfer stijgt snel.

“De gemeente Leest is een typische landbouwgemeente, waar de hoeven onregelmatig verspreid liggen. Doch Leest is ook de grootste randgemeente van de stad Mechelen en een der grootste van het arrondissement.

De gemeente heeft een oppervlakte van 930 ha en telt 1962 inwoners, wat neerkomt op ongeveer 2 inwoners per ha. En toch is er te Leest een doeltreffende bouwpolitiek, want zowel de particuliere als de sociale woningbouw staat op een zeer hoog peil.

Misschien is Leest vroeger wat mild omgesprongen met het toekennen van bouwtoelatingen, zodat het naast een landbouwgemeente ook wat anders geworden is. Industrie is er te Leest niet, er zijn immers maar een twintigtal tewerkgestelden.

Al blijft Leest zijn landbouwkarakter bewaren, toch komt het vooruit.

De huizen rijzen er als paddestoelen uit de grond en het bevolkingscijfer gaat zeer snel de hoogte in.

De bouwmaatschappij “Het Gelukkig Gezin” uit Hombeek voleindigde het afgelopen jaar een eerste serie van 28 woningen.

In 1968 zullen weer 10 nieuwe woningen gebouwd worden. De straten voor die nieuwe huizen zijn reeds aangelegd.

Wat de straten betreft hebben de Leestse bewoners niet te klagen.

Immers bijna al de wegen zijn geasfalteerd of hebben een betonbedekking.

Wel zijn er hier en daar een paar straten die een verbetering kunnen gebruiken, maar die smalle kronkelwegen zijn dan toch van een goede bedekking voorzien.

Gezien Leest nog altijd het karakter heeft van een landbouwgemeente, zijn de straten ook verantwoord.

Nu is Leest echter aan het veranderen. Het wegvluchten van mensen uit de steden en een drukke omgeving is hieraan niet vreemd. De moderne mens wil in een rustige omgeving wonen, hij wil uit de gejaagdheid van het dagelijkse leven.

De vervoermiddelen die tot zijn beschikking staan helpen hierbij.

Mede door al die zaken is er te Leest de laatste jaren een bouwtendens waar te nemen.

Niet alleen de sociale woningbouw werd aangepakt, maar ook de privaatbouw ging vooruit. De gronden zijn te Leest voor een kandidaat-bouwer nog betaalbaar en daarbij heeft Leest een tamelijk goede verbinding met de stad Mechelen door een aangepaste autobusdienst.

De laatste jaren werd in de private sector veel gebouwd te Leest en steeg het aantal zelfs met de jaren.

In 1965 werden er 10 woningen gebouwd, in 1966 werden het er twaalf en in 1967 steeg het aantal tot zestien huizen.

Door die bouwwoede steeg te Tisselt het aantal inwoners. In 1966 telde men 1874 zielen en op het einde van 1967 telde men er bijna 100 inwoners meer of 1963.

Zo groeit Leest stilaan  van een landbouwgemeente naar een volkrijk dorp.

   (dt)”. 

1968 – 31 januari : Inbraak

            Tussen 07u30 en 08u30 vond er een inbraak plaats bij de familie Jan Van Rompaey

            in de Juniorslaan. Er werd een aanzienlijke geldsom gestolen. De garde kwam ter

            plaatse en deed de nodige vaststellingen, zo nam hij o.a. gipsafdrukken.

            Na aandringen van de heer des huizes bij het Mechels Parket werden er twee

            rijkswachters op het onderzoek geplaatst. Een recidivist uit de Hertstraat was

            verdachte nummer één, zijn alibi klopte niet, bovendien had hij de avond

            van de diefstal behoorlijk de bloemetjes buitengezet bij Emmerance van de Croes…

            (VVH en Jan Van Rompaey)  

            Na deze diefstal schafte Jan Van Rompaey (°Blaasveld 31/12/1939) zich een jonge

            hond aan. Velen van de nazaten van ‘Loupiac’ werden later opgeleid bij de rijkswacht.

Foto’s : 

-De nieuwe wijk aan de Kouter in het centrum van Leest bevat reeds 28           ééngezinswoningen. De wijk ligt ver van alle stadsgewoel en in een zeer gezonde            omgeving : dat verlangt de moderne mens. (GvA,30/1/68)

-Jan Van Rompaey met zijn jonge hond aan de voordeur van zijn woning op de Juniorslaan.

-Loupiac, bijna twee jaar oud. (foto’s : Jan Van Rompaey)

1967 – 16 juli : Leestenaars naar Tyrol

            27 Leestenaars vertrokken op 16 juli 1967 voor een vijfdaagse reis naar

            Tyrol. (DB, 1967)

1967 – 20 juli : Gelukkige afloop

            “Zoals ieder jaar zijn er verdienstelijke mensen, steeds paraat om onze jeugd

            naar hun bivakplaats te brengen. Traditiegetrouw had ook mevrouw Van Praet

            Edm. zich weer ten dienste gesteld.

            Onderweg werd zij evenwel aangereden, en werd de auto zo beschadigd dat de

            bestuurster uit de wagen moest gehaald worden, en wonder boven wonder,

            kwam zij er met de schrik van af.

            De aanrijding had plaats op 20 juli op weg naar de Bivakplaats te Hechtel.”

            (De Band, augustus 1967)

            De meisjes waren met 53.

            Een leidster maakte een verslag van de bezoekdag (zondag 23 juli) :

            “…voor ons op bivak is er weinig of geen verschil tussen zondag en weekdag.

            Maar toch voelden we vanmorgen dat het anders ging worden : het was bezoekdag.

            Van ’s morgens was iedereen al druk bezig om de bezoekers goed te ontvangen.

            De kronen sjouwden met papier, krijt, koorden en plankjes, om bij middel van pijlen,

            de bezoekers wegwijs te maken in Hechtel.

            De zonnekes zorgden ervoor dat de slaapzalen van onder tot boven gespic-en-spand

            waren. De kristimeisjes, als veelbelovende huismoeders, belegden broodjes op

            originele en smakelijke wijze. Zelfs de sterrekens deden wat ze konden : er was geen

            enkel papiertje of enige slordigheid te bespeuren…

            Op het einde van deze dag zijn we tevreden dat we veel bezoekers mochten begroeten

            en we zijn hen dankbaar omdat ze weer wat zaad in het bakske brachten.”   

1967 – 22 juli : K.L.J. naar Echternach

            In het schilderachtige Luxemburgse stadje werd de ‘Perekop’ overwonnen.           

1967 – Zaterdag 29 juli : KWB-Reis naar Monchau.

1967 – Van 30 juli tot 9 augustus : Chiro-Bivak te Hechtel.

            De jongens hadden de meisjes afgelost die dezelfde locatie bezochten maar

            van 20 tot 30 juli.

1967 – Augustus – De Band :

            Verkeersongeval : Sylvain Van den Avont vloog in St.Katelijne Waver uit een

            bocht en kwam tegen een electriciteitspaal terecht.

            Betrokkene werd ernstig gewond evenals mevrouw Philips die op de duozitting

            had plaatsgenomen. Beiden werden overgebracht naar het Stedelijk Gasthuis

            te Mechelen.

            Aangereden : toen de kleine student Frans De Decker uit de Kouterstraat er

            uit een auto stapte, werd hij aangereden. Buiten een hoofdwonde liep hij nog

            een beenbreuk op.

            In november publiceerde DB over dezelfde Frans De Decker :

            Geen Geluk : wij hebben reeds vroeger melding gemaakt van het ongeval van

            Dat de kleine De Decker,Kouter, opliep. Hij was merkelijk aan de beterhand.

            Tijdens een Chirospel werd hij andermaal door een beenbreuk getroffen.

            Ongeval : in de Kouterstraat botste de bromfietser Victor De Maeyer uit de

            Alemstraat, op een stilstaande auto. Hij werd met een hersenschudding en andere

            kwetsuren overgebracht naar een Mechels ziekenhuis.

            Victor ‘Fikke’ De Maeyer was te Leest geboren op 7 februari 1944 en hij overleed er

            als echtgenoot van Anne Casteels op 17 december 2011.

            Fikke was tijdens zijn leven een tijdlang  uitbater van café ‘Op den Hoek’,  bestuurslid

            van ZVK Leest, lid van de Duivenbond ‘de Luchtreizigers’, lid van KWB Leest en

            erelid van de Kon.Fanfare St.-Cecilia.

           “Fikke, ‘mijn protteke’,

De wereld is niet meer dezelfde als een week geleden. Waar jij was, is nu een drukkende leegte. 30 jaar lang hebben we alles gedeeld, samen het café uitgebaat, samen ons huis in orde gebracht, samen een gezin uitgebouwd. We zijn er samen voor gegaan, in goede en kwade dagen, zoals we 24 jaar geleden aan elkaar beloofd hadden. We hebben plezier gemaakt. Veel plezier. Je stond altijd klaar met een grap, een rake opmerking, een kwinkslag. Ook de laatste weken nog, probeerde je ons verdriet en onze angst te verlichten met een grapje, een vrolijke anekdote van vroeger of een lief woordje. Jij had over alles een mening. Jij wist voor alles een oplossing, zelfs als je ziek werd.

Gaandeweg legde je neer bij de harde werkelijkheid. Je wou thuis verzorgd worden en thuis sterven en nog van zoveel mogelijk mensen afscheid nemen. En ook toen het heel moeilijk werd, bleef je daar ontzettend dankbaar voor. Tot vlak voor het einde kon je heel open praten over je leven en over je nakende dood. Het gaf ons een rustgevend gevoel en hielp ons het onvermijdelijke te aanvaarden. Bedankt voor die levensles, bedankt voor je leven en vooral bedankt omdat wij er deel van mochten zijn.

Anne, ‘jouw protteke’.” (gedachtenisprentje)             

1967 – September - De Band :

            Gelukkige afloop : tijdens een nacht kwam de auto bestuurd door Emiel

            Vloeberghen uit de Juniorslaan, aan het Moer te Tisselt, in de gracht terecht.

            De wagen sloeg tweemaal over kop en kwam zwaar gehavend tot stilstand.

            Als bij wonder werd de bestuurder niet gekwetst.

            Erge Botsing : in de Blaasveldstraat deed zich een erge botsing voor tussen een

            auto en een bromfietser. De genaamde Moyersoons uit Hombeek kwam er met

            volle geweld tegen een auto terecht. Zeer zwaar gewond werd hij door de 900

            naar het Mechels ziekenhuis overgebracht.

            Noodlottige afloop : men zal zich herinneren dat de genaamde Leon Spruyt

            wonende Oude Tisseltbaan, met zijn fiets een val deed en naar een kliniek moest

            overgebracht worden. Hij liep meerdere breuken op en is ondertussen

            overleden.

            Gebeten : bij een bezoek op een erf werd de kleine Andre Van den Heuvel

            door een hond in het oor gebeten waarvoor geneeskundige zorgen noodzakelijk

            waren.

            Nieuwe straten : door de bouw van nieuwe woningen in onze gemeente moesten

            er ook nieuwe straatbenamingen aan de beurt komen.

            Zijn reeds bewoond de huizen in de Kerkenblokweg en de Cecilialaan.

            Zijn nog onbewoond : de huizen gelegen in de Verschuerenlaan en De

            Prinslaan.

1967 – 23 september : Nachtdropping K.L.J.

            Om 20u30 werd er verzameld aan het parochiehuis waarna de deelnemers met

            hun  fiets in een gesloten vrachtwagen werden weggebracht.

            Een nachtdropping per fiets : weer wat anders.

1967 – 21 oktober : Jaarlijks Teerfeest KWB

            Dit werd voorafgegaan door een mis die werd opgedragen door de proost

            E.H. Van Dessel die bij deze gelegenheid een korte toesrpaak hield.

            Met het vaandel in top gingen de feestvierenden naar het parochiehuis voor

            het feestmaal. Nadien werd er gedanst en was er een reuze-tombola.

            (DB,november 1967)

            Op deze dag startte ook het kaarttornooi. Dit bestond uit 6 kaartavonden en de

            prijzentafel bestond uit 2.000 fr. In natura. Voor de prijswinnaar per avond

            was er een braadkip weggelegd, voor de tweede een doos sigaren.

            Inschrijving bedroeg 15 frank.

1967 – November – De Band :

            Aanrijding:  onze dorpsgenoot Frans Simons, Mechelbaan, werd, toen hij op

            autobus te Heffen wou stappen, aangereden door een bromfietser.

            Met een wonde aan het hoofd en gekwetst aan rug en ledematen werd hij achteraf

            ter verpleging opgenomen te Boom.

            Werkongeval : op zijn werk in de Eternitfabriek te Kapelle-op-den-Bos werd

            Frans Absillis uit de Blaasveldstraat, het slachtoffer van een arbeidsongeval,

            waarbij hij verschillende breuken opliep. Hij werd naar een kliniek

            overgebracht.

            Beroerte: Op de Juniorslaan werd Frans Van Baelen door een beroerte

            getroffen.

            Geëlectrocuteerd : tijdens het stormweer dat over onze gemeente raasde,

            werd het paard van Frans De Prins uit de Kleine Heide door een losgerukte

            electriciteitsdraad getroffen en was op slag dood.

            Het had een waarde van plus minus 40.000 frank.

            Slachtoffer van het weer was ook Eugeen Vloeberghen (foto), die met stoffelijke

            schade aan zijn gebouw had af te rekenen.

            Verlichting: er werd voorgenomen in de Kouterstraat nieuwe lichtpalen aan te

            brengen. Voor wat betreft de Kleine Heidestraat, Bist en Kapellebaan, zullen

            insgelijks nieuwe lichtpalen geplaatst worden die in een zeer nabije tijd in

            aanbesteding zullen gegeven worden.

            (DB,nov.’67) 

1967 – december : De Sinterklaas van de KWB maakte  270 kinderen gelukkig.

1967 – 15 december : Man dood in bed

            Burgemeester Lauwers en veldwachter Van Hoof werden ervan verwittigd

            dat de woning van Jaak Ferdinand Van Praet, tegen de gewoonten van de bewoner

             in, lang gesloten bleef. Toen zij ter plaatse kwamen en er geen reactie volgde op

            hun herhaald aankloppen verbrijzelden ze een raam en schaften zich zo toegang

            tot de woning.Daar troffen zij Jaak Van Praet levenloos aan in zijn bed.

            De bijgeroepen dokter Marinus stelde het overlijden vast.

            In een andere kamer van de woning troffen ze de 45-jarige geestelijk gehancapte

            zoon aan.

            Jaak F. Van Praet was te Leest geboren op 8 februari 1884 en weduwnaar van

            Maria Philomena Fierens. Hij was gepensioneerd staatswerkman en woonde

            in de Klein Heidestraat nr. 28.

            (VVH)

1967 – Op 31 december telde Leest  1968 inwoners.

Foto’s :

-Victor ‘Fikke’ De Maeyer.

-Eugene Vloeberghen (1979) met een uitgedroogde wespennest die hij op zijn zolder gevonden had.

1967 – Maart – De Band :

            Bal

            Een welgeslaagd bal had plaats in het lokaal en vanwege de Koninklijke

            Fanfare Sint-Cecilia. De Spoetniks verzorgden de avond. Een talrijk

            opgekomen publiek werd genoteerd waardoor de leute dan ook crescendo

            ging.

            Gevallen : aan de dorpskom kwam de scooterrijder Sipaha Sucru ten val.

            Hij werd naar het ziekenhuis overgebracht.

            Aanrijding: na een door Radio Antwerpen opgenomen programma van een

            muziekuitvoering van St.-Cecilia, werd de auto van Frans Piessens (foto), die in de

            Kouterstraat geparkeerd stond, aangereden. Aanzienlijke schade.

            (DB,maart 1967)

            Frans Piessens is een zoon van Pol en van Angèle Van Praet.

            Van 1984 tot 1992 was hij erevoorzitter van de Kon. Fanfare St.-Cecilia.

1967 – 12 maart : Prijs voor Sylvain Teughels

            Op de cultuurdag van de K.L.J. van 12 maart te Mechelen haalde Sylvain

            Teughels een 2^de plaats in de reeks “voordragen”.

1967 – 19 maart : Appelsienendag KLJ

            Gezamelijke actie K.L.J.-jongens en meisjes.

            Leest zag de KLJ-ers met paard en kar de gemeente rondtrekken en appelsienen

            uitdelen.

1967 – April : Vergadering Chiromeisjes en verloting Lourdesreis

            “De aprilvergadering werd geopend door de proost die op de hem eigene manier

            aan de onderscheiden  gespreksgroepen enkele gevallen ter overweging gaf, o.m.

            “meisjesgrillen” waaraan stande pede onderling overleg werd gepleegd.

            De loting voor de Lourdes-bedevaart gaf ditmaal Maria Geerts uit de Biststraat

            en Hilda Van den Vondel uit de Kouterstraat als uitverkorenen.”

            (DB)

1967 – 4 april : Verkleed Bal van St.-Cecilia(foto) – ten voordele van het instrumentenfonds.

            Het was een danspartij met een enorm succes.

            “Tot omstreeks 1985 waren de bals vrij populair. Het verkleed bal of het gemaskerd

            bal van de fanfare St.-Cecilia werd omstreeks carnaval georganiseerd en had jaren

            succes. Dikwijls waren er meer dan honderd verklede deelnemers, die doorgaans een

            paar uur baadden in het zweet.”

            (Stan Gobien : ‘Leest in feest’.)

1967 – 12 april : Feest voor de Vrouwen van St.-Cecilia

            Het werd een geslaagd koffiefeest met een grote tombola met prachtige prijzen.

1967 – Mei – De Band :

            “Diefstallen : op de bouwwerven gelegen in de Kouterstraat werden allerhande

            materialen door onbekenden weggenomen. Een onderzoek werd ingesteld.

            Anderzijds werd een partij bieten, toehorende aan Scheers uit de Kleine Heide,

            gestolen. De dief werd evenwel ontdekt en bekende de diefstal.”

            “Voor ’t algemeen belang : Door het Ministerie van Openbare Werken werd

            de principiële toestemming gegeven inzake de rioleringswerken in de

            Scheerstraat, eveneens voor de bestratingswerken van Rennekouter, Hertveldweg,

            Lindelaan, e.a.

            Langs de andere kant, goedkeuring van de aanbestedingsbundel inzake de weg

            en rioleringswerken op de wijk “Kouterstraat” ten belope van 3.129.504 frank

            waarvan 2.795.038 fr staatsaandeel.

            Ook voor de nieuwe weg- en rioleringswerken in de Blaasveldstraat wordt het

            deel ten laste der gemeente geraamd op 3.792.155 fr.

            Bestrating :  langs de pers om werd medegedeeld dat weldra een aanvang zal

            gemaakt worden met het verbreden van de Blaasveldstraat en meteen met het

            asfalteren van het wegdek.”

            “Samensmelting van gemeenten: meermalen reeds werd in de pers medegedeeld

            dat zekere gemeenten gedeeltelijk of eenvoudig zullen opgeslorpt worden door

            andere buurgemeenten. Ook over ons Leest werd wel ’t een en ’t ander gezegd.

            Het was dan ook een zeer gelukkig initiatief van onze burgervader, daaromtrent

            een verklaring af te leggen tijdens het bezoek van een ministerieel ambtenaar.

            (...)”

            (DB,mei 1967)

1967 – Mei – Algemene Vergadering Landelijke Jeugd

            “Voor de algemene vergadering van mei begon, hadden Maria Geerts en Maria

            Bernaerts het druk om alle vragen te beantwoorden over hun voorbije bedevaart

            met de K.L.J. naar Lourdes.

            Een stemmig Mariaal-gebed en een mei-liedje en de vergadering was gestart.

            De proost gaf een studiekring over het geluk van een jong meisje. Geluk komt nooit

            vanzelf. Wie blij en gedienstig is, vindt in ieder medemens een vriendin of een vriend

            en bouwt haar eigen geluk op.Nu kunnen er op de weg naar ’t geluk wel hindernissen

            liggen en wat dan gedaan ? Uit alle omstandigheden van ’t leven moeten wij de

            schone kanten ontdekken. Maar daar wijzelf onze levensomstandigheden opbouwen

            moeten wij voorzichtig en ernstig te werk gaan.

            De keuze van de levenspartner ligt grotendeels in onze handen. De proost wees

            er op dat de onaangename kanten van de jngen met wie wij kennis hebben in de

            toekomst groter en ellendiger zullen worden. En geen enkel meisje moet denken dat

            ze haar jongen zo naar haar hand kan zetten dat alle onaangenaamheden verdwijnen.

            Natuurlijk heeft iedereen zijn gebreken, daarom moet een meisje ook de gebreken van

            haar jongen durven zien en zich ernstig afvragen of ze met hem harmonieus kan

            samenleven en gelukkig zijn.

            …

            Na deze studiekring werd de mei-koning en koningin met een aflossingsdans

            uitgekozen. . De prinsen en prinsessen, -het gevolg-, namen het tegen elkaar op

            in allerlei gezelschapsspelen. Tenslotte verklaarde de koning het bal voor geopend

            en gingen de meisjes lustig aan het dansen. De blije verrassing kwam toen Maria

            Geerts een mooi zicht uit Lourdes toonde dat ze als geschenk liet verloten aan de

            K.L.J.-sters. Het lot viel op Simonne Fierens en bij haar hangt nu ergens de Lieve

            Vrouwe van Lourdes. Natuurlijk werd er die avond lekker gesmuld en bij een stemmig

            Avondlied ‘zegen, deze avond Heer’, keerden de meisjes in groep terug naar hun wijk.”

            (DB, juni 1967)

Foto’s :

-Frans Piessens.

-Gemaskerd bal van St.-Cecilia. Staand van links naar rechts : Vic Gobien, Nieke Janssens en Jean De Croes. Gehurkt Harry Cauwenbergh en Freddy Walschaers.

-De Blaasveldstraat jaren geleden.

1967 – De eerste parochieraad van ’67 werd gehouden op 12 februari o.l.v. pastoor

            Lornoy. Jaarlijks vonden er twee plaats waarop men algemene punten besprak

            aangaande het brede parochieleven. Later werd ook de parochieploeg in het leven

            geroepen.

            Ze vergaderde voor het eerst o.l.v. pastoor Van Aken op 22/11/1988.

            (Wilfried Hellemans, 2003 – “Negen eeuwen Sint-Niklaasparochie”.)

Verslag van de eerste parochieraad te Leest op 12-2-1967

De vergadering werd geopend te 14 uur.

Aanwezig : Z.E.H.Pastoor, E.H.Onderpastoor, E.P.Damiaan, Eerw. Zuster Reynders, Eerw. Zuster Michelina, mevr. Verbruggen-Bradt, mevr. Deprins, Mej. Van den heuvel, Mej. Bernaerts, Mej. Lamberts en de Heren J. Leemans, J. De Prins, A. Verbruggen, F. Van den Brande, C. Verbruggen, E. Van Praet, J. Desmet, K. Duysburg, J. Van Linden, A. Hellemans, L. Solie, J. Keulemans, L. Verbruggen en E. Polfliet.

Verontschuldigd wegens familieomstandigheden : Mevr. De Croes-Van den Heuvel en de heren J. Lauwers, A. Lauwens en J. Teughels.

In het welkomswoord uitgesproken door de heer Polfliet E., wordt het ontstaan het het doel van de Parochieraad even belicht. Hij betoogt dat de hoofdbekommernis van de leden steeds moet zijn : de verantwoordelijkheid tegenover de anderen en de persoonlijke inbreng voor de anderen. Dit is de wens van Zijne Heiligheid de Paus, dat de parochianen in samenwerking met de parochiegeestelijkheid samen de verantwoordelijkheid dragen voor hun parochie.

Na een kort gebed zegt Z.E.H. Pastoor dat de raad moet bewust zijn van haar verantwoordelijkheid. Wij moeten luisteren en kijken om aldus de werkelijke noden te ontdekken alvorens ze te kunnen verhelpen.

Men kan zich trouwens afvragen of de oude parochievorm niet heeft afgedaan. Zijn wij nog op dezelfde wijze gebonden aan de parochie ? Vergeten wij niet dat de vervoermiddelen en het toerisme een grote invloed uitoefenen. Denken wij maar aan het bijwonen van de zondagsmis. Het is een feit dat men zich onbewust gaat aansluiten bij de parochie waar men ter kerke gaat.

Nochtans moet de parochie één grote familie zijn rond het altaar. Alle grote gebeurtenissen van ons leven, van bij de geboorte (doopsel) tot bij het afscheid van het tijdelijke (begrafenis) gaan langs de parochiale kerk. Alle hoogtepunten van ons leven worden door de parochiegemeenschap meegeleefd. De onderlinge banden kunnen dus niet hecht genoeg zijn. Het parochieel leven mag echter niet van één persoon afhangen, omwille van het feit dat één persoon niet kan denken, beslissen en handelen voor de ganse gemeenschap.

De parochie is niet iets dat ons zegt wat geboden en verboden is, zij moet veeleer een liefdeband zijn die elke mens, gelovige zowel als ongelovige, omsluit.

Taak van de organisaties in de parochie

De bewegingen stimuleren het parochieel leven door hun ‘miererealisaties’. Zij moeten de kernen zijn die reacties teweeg brengen bij anderen.

…

Bedoeling van de parochieraad

…is in de eerste plaats informatief.

…met als besluit het werk van de raad in vier grote basispunten onderverdelen : -informatie,

-bezinning, -realisatie en –controle.

Waarover moet u ons vooral inlichten ?

-Het parochieleven begint rond het altaar. Spreekt de liturgie ons nog aan ? Zijn de uren van de missen en andere kerkelijke vieringen nog aangepast ?

-Het gezin geeft aan groot en klein de levensrichting aan. Vroeger stond er geen T.V. in de huiskring, vroeger was het ontspanningsleven meer plaatselijk en nu rijdt men liever uit. Nu staat vader of grote broer met de late of met de nacht. U moet ons zeggen hoe het met het leven in een gezin gesteld is. Openheid en oprechtheid is van het allergrootste belang.

…

Besluit : wij moeten een antwoord en een oplossing trachten te vinden voor al deze concrete problemen. Wij moeten een ideale parochie betrachten en om dat te bereiken moeten wij zeer hoog mikken. Onze parochie moet een geheel worden van kristenmensen en men is tenslotte maar kristen wanneer men een schoon en goed mens is.

Bespreking van verschillende punten

De zondagsmissen in hun huidige vorm te behouden, eveneens wat de uren betreft als de uitvoering ervan en dat gedurende gans het jaar (wintertijd en zomertijd) : 7 u, 8u30 en 10 u hoogmis.

Weekmissen : een proef te doen met het verschuiven van deze missen van 19 u naar 19u15 en dit van Pasen tot mei en vanaf 1 mei zouden de weekmissen terug om 7 u ’s morgens aanvangen en dit tot 1 september. De avondmis in de zomertijd bij speciale feestdagen begint om 20 u.

Parochieblad : de samenwerking tussen de drie parochies te behouden. Een wervingsactie te doen op het einde van deze jaargang, deze te laten gepaard gaan met een paar gratische bedelingen over de ganse parochie, dit om het parochieblad in alle huizen ingang te doen vinden. Nu zou eveneens het parochieblad toebedeeld worden  aan de nieuwe parochianen in de Kouterwijk. Dit is een van de mogelijkheden om deze mensen welkom te heten en vertrouwd te maken met ons parochieleven.

Men stelde vast dat de inhoud van het parochieblad “Kerk en Leven” nogal zwaar gesteld is en men vraagt zich af, of hieraan niet kan verholpen worden. E.P. Emmeregs zal hierover een onderrichting geven in een zondagsermoen. Tevens zal de drukkerij van het parochieblad bezocht worden.

Goede weekviering : de palmwijding te doen aan de St.-Jozefkapel en daarna stoetsgewijs naar de kerk te gaan voor de misviering. Tijdens de tocht zouden het kerkkoor en de schoolkinderen aangepaste liederen zingen.

Passieverhaal : in het Nederlands te lezen : in de mis van 7 u. afwisselend door de celebrant en de lektor. In de mis van 8.30u eveneens en in de mis van 10 u. door drie lektoren.

Biecht : men stelt voor de biechtgelegenheid zoveel mogelijk te spreiden over de dagen voor en onder de Goede Week.

Witte donderdag : de nachtaanbidding te houden in haar huidige vorm, volgend jaar tot 22 uur.

Goede vrijdag : de diensten in het Nederlands te laten gebeuren.

Paasnacht : de plechtigheden aan te vangen om 23 u. Indien mogelijk een kindje te dopen tijdens deze plechtigheid en iedere aanwezige een kaars te geven.

Paasmaandag : de begankenisplechtigheden in hun huidige vorm te behouden. De mogelijkheid onderzoeken om de geofferde gelden op een ordelijke wijze in te zamelen. Tevens verlangt men dat er een juiste inhoud aan dat feest zou gegeven worden in het geheel van ons modern geloofsleven.

Processies : een processie te behouden op de feestdag van Hoogwaardig en ze aan te passen. Dit jaar volgt ze De Dorpstraat, Vinkstraat en Scheerstraat. Volgend jaar in 1968 gaat ze langs de Kouterwijk.

Bedekapellen : op 1 mei zou de H. Mis opgedragen worden aan de grot in de Kouter.

Eerste en plechtige communie : men is van oordeel dat de viering van deze dagen best kan besproken worden met de ouders van deze kinderen.

Electrische verlichting van de kerk : de vergadering neemt inzage van de voorontwerpen. Men is van oordeel dat een bezoek aan kerken waarvan de verlichting onlangs werd aangelegd of vernieuwd zeer nuttig kan zijn. De financiering zou aan een bijzondere studie moeten onderworpen worden.

Na een slotwoord en een gebed wordt de vergadering om 17 u. opgeheven.

1967 – Eerste vergadering K.L.J.-jongens

            Op de eerste vergadering van het nieuwe jaar werd de nieuwe ploeg voorgesteld die

            de leiding op zich genomen heeft.

             Leider : Leon Verbruggen. (blijft op post)

            Schrijver : Frans Van den Brande (nieuw in de ploeg)

            Beroepsverantwoordelijke :  Robert De Rooster (heropgetreden)

            Sport en animatieleider : Sylvain Teughels (een nieuw gezicht)

            Al deze personen staan onder de goede leiding van onze proost E.H. Van Dessel.

            …”

            (DB)

1967 – Zondag 15 januari : Rust Roest

            In ons “Parochiehuis” bracht de Leestse toneelvereniging “De klucht van de

            gestrafte met den koorde”. Een spel in drie bedrijven van H. Gheon in een

            vertaling van Wies Moens.

           “…voor een talrijk opgekomen publiek bracht de toneelvereniging een uiterst

            welgeslagen opvoering. Zonder één uitzondering mogen de vertolkers van harte

            gelukgewenst. Zowel rolkennis als dictie gaven voldoening, ieder had zijn aangepaste

            rol en kweet zich van de toevertrouwde rol.

            Decor en belichting zorgden voor de gewenste atmosfeer waarin het mirakelstuk

            diende opgevoerd.

            Het is wel een van de degelijkste vertoningen die ‘Rust Roest’ voor ’t voetlicht bracht,

            de ovatie voor het gepresteerde werk was dan ook oververdiend.

            …”

            (L.B. in De Band)

1967 – 2 februari : Inbraak

            Toen electrieker Lodewijk O. De Bleser (foto) wonende Kouter

            15, van zijn werk huiswaarts keerde werd hij er door zijn schoonmoeder en

            dochtertje Viviane van verwittigd dat er ingebroken was in zijn woning.

            De inbraak was gepleegd langs de achterkant van zijn huis waar een

            ruit was uitgesneden en langs waar de inbreker zich toegang had verschaft.

            Op de benedenverdieping werd een kast doorsnuffeld. Gelukkig werd zijn

            maandloon, verborgen in een la, niet gevonden. Op de bovenverdieping was

            alles doorzocht, het bed afgetrokken, kasten en laden dooreengegooid en de

            inhoud ervan lag verspreid over de vloer.

            Na een grondig nazicht stelde De Bleser vast dat er enkel een geellederen

            geldbeugel, waarin een briefje van 100 frank, verdwenen was.

            Zijn gouden ring en de gouden armband van zijn echtgenote, nochtans

            open en bloot op een kast, waren niet meegenomen. Evenmin een tamelijk

            grote geldsom die in een hemd gewikkeld was. 

            (VVH)

            Louis De Bleser was te Leest geboren op 1 februari 1935 en overleed in het

            A.Z. Sint-Maarten te Mechelen op 26 mei 2001.

1967 – Maandag 6 februari : Milac Leest bracht “Lach-Express”

            Met het gezelschap van Johnny Steggerda, bestaande uit Sylvia Van Loo

            (fantaisiste nr.1), Dany (teenager zangeres), Animar (musical comedian),

            Ye Yin Ti (Chinese act), Victor Winne (charme zanger), Fakir Patat (parodist),

            Rikky Perl (zanger-showman), Benny Parmentier (drum solist) en het orkest The

            Beatmixers.

            Dit alles in de zaal van ons “Parochiehuis” in de Kouter en met medewerking van

            de sigaretten St.Michel en Het Nieuwsblad – Sportwereld.

            Inkom : 30 frank.

            (advertentie in DB, februari ’67)

1967 – Zaterdag 11 februari : Gouden Bruiloft L. De Hondt-M. Lauwens

            “Deze jubelmis werd ingezet met een dankmis in de parochiekerk en opgedragen

            door Z.E.H. Lornoy, die te dezer gelegenheid een toespraak hield.

            Van uit de St-Niklaaskerk ging het stoetsgewijs naar het gemeentehuis,

            alwaar de flinke echtelingen ontvangen werden door de burgemeester en de beide

            schepenen.

            De burgervader sprak de feestelingen in bemoedelijke bewoordingen toe en

            wenste hen nog menig jaar toe.

            Hierop dankte de jubilaris zeer oprecht, werd de erewijn gedronken en werden

            de jubilarissen bedacht met twee clubzetels als geschenk.

            Zeker mag de inspanning van de geburen niet vergeten worden, want zij hadden

            voor een smaa           kvolle versiering gezorgd : praalbogen, spreuken, vlaggen,

            dennebomen, deze laatste ook op de Dorpsplaats, brachten de gezellige sfeer tot

            zijn recht.”

            (DB,februari ’67)

            Op 11 februari 1977 zouden de echtelingen hun diamanten  en op  15 februari 1982

            hun 65-jarig huwelijk vieren.

            ‘Louis van Jonker’  was op 16 september 1893 te Leest geboren als Amandus

            Ludovicus De Hondt. Melanie Lauwens in hetzelfde dorp  op 27 augustus 1894.

            Sinds hun huwelijksdag, op 13 februari 1917, woonden zij in de Elleboogstraat.

            Louis werkte  jaren als ‘chauffeur’ bij de Mechelse brouwerij Lamot. Daarna waagde

            hij het als zelfstandige en hielp met zijn dorsmolen de hele buurt. Nog later kwam

            Louis aan de kost als wagenmaker, en zo zou zijn zoon overschakelen naar een

            schrijnwerkerij.  

            Louis overleed te Leest op 1 april 1983, zijn echtgenote  op 12 augustus 1984 te

            Mechelen.

Bijvoegsels :

-Louis De Bleser.

-Louis en Melanie door de ogen van Georges Herregods n.a.v. hun diamanten jubileum in ’77.

1967 – Dat jaar vierde de Parochiale Vrouwengilde haar vijfenveertig jarig bestaan

            in aanwezigheid van o.a. de provinciale proost A. Eggers. Vijf jaar later, bij het

            gouden jubileum, zouden 49 personen deelnemen aan een ééndagsreis naar

            Rome.

1967 – In 1967 – 1968 verrees in de Kouter een nieuwe wijk van 34 mooie, moderne

            woningen. Later, in 1974 zal deze wijk nog uitgebreid worden met 18 woningen.

            Terwijl tot dan toe Leest hoofdzakelijk bewoond werd door Leestse

            afstammelingen kwamen er nu een heleboel inwijkelingen.

            (DB, december 1976)

1967 – 6 januari :

SENAAT                          Willebroek, 6 januari 1967.

                                        Kraagweg 16.

Aan de Heer Burgemeester, Schepenen en Gemeenteraadsleden, Leden C.O.O. en Bestuursleden C.V.P-afeling van en te Leest

Geachte Heer,

Tot mijn genoegen kan ik U melden dat de Heer J. De Saeger, Minister van Openbare Werken, ingevolge mijn tussenkomst, het aanbestedingsdossier heeft goedgekeurd betreffende de weg- en rioleringswerken op de wijk “Kouterstrat” te Leest (Wet Brunfaut).

Bij toepassing van de wet van 15-4-49 vallen de werkelijke kosten der ontworpen werken ten laste van de Staat.

Deze goedkeuring houdt meteen de toewijzing in van de werken aan de aanneming Mevrouw O. Roelandt te Belsele, voor de prijs van 3.129.504 fr. Het staatsaandeel werd vastgesteld op 2.795.038 fr.

Ik hoop U hiermee aangenaam te zijn en bied U, mijn hoogachtingsvolle groeten.

            (get.) Stan De Clercq, Senator. (foto)

1967 – Januari : Verkeersongevallen

            “Tijdens de maand januari deden er zich een paar ongevallen voor te wijten aan

            de gladheid van het wegdek en de mist.

            De genaamde Kerremans uit de Molenstraat kwam met zijn wagen terecht tegen

            een vrachtwagen die geparkeerd stond aan garage Candries. Ernstige materiële

            schade maar geen persoonlijk letsel.

            Erger liep het af voor Fernand Polfliet die, misleid door de mist, op een

            stilstaande vrachtwagen aanbeukte in de Kouter.

            Ernstig gekwetst werd hij naar het Stedelijk Ziekenhuis van Mechelen

            overgebracht.

            Noodlottige val

            De kleine Freddy Lauwers (foto) uit de Dorpstraat deed een ongelukkige val bij het

            ‘sloeven’ aan de ouderlijke woning. Hij liep een zware polsbreuk op en werd

            naar het ziekenhuis te Mechelen overgebracht.”

1967 – 9 januari : Overlijden van Edward Van Steenwinkel. (foto)

            Edward was ere-voorzitter van de Kerkfabriek.

            Hij was te Hombeek geboren op 9 april 1886 en gehuwd met Maria Rosalia

            Andries.

            Het echtpaar kreeg 8 kinderen, waarvan 4 jongens en 4 meisjes.

            “Hij was nederig van harte, minzaam in de omgang met zijn medemens en altijd

            bereid een helpende hand tot te steken daar waar het nodig was. Zo had hij

            ieders genegenheid verworven...” dixit zijn bidprentje.

1967 – 12 januari – Gazet van Mechelen : Auto onder trein

             Twee doden aan onbewaakte overweg op de Grote Heide  

             Onbewaakte Overweg

            “Het is niet de eerste maal dat aan de onbewaakte overweg op de grensscheiding

            van Leest en Heffen, meer bepaald Stompershoek aldaar, zich een ongeval

            voordoet. Zulks was wederom het geval met een personenwagen waarin twee

            inzittenden die een vriend kwamen bezoeken.

            Bij het oversteken van de overweg werden ze door een trein verras, meegesleurd

            en tegen een betonnen paal te pletter geslagen.

            De inzittenden een jongeman uit Willebroek en een andere uit Ruisbroek, waren

            op slag dood.” (De Band-februari 1967)

Foto’s :

-De Willebroekse CVP-senator Stan De Clercq (°Eigenbilzen 12/12/1923, +Mechelen 14/3/2008).

-Freddy Lauwers in 2011.

-Edward Van Steenwinkel

-Ontdane toeschouwers bij de verhakkelde wagen. Links op de foto Constant Van den Sande, derde van links Willy Van den Heuvel.

1966 – Juli – De Band :

            Verkeersongeval

            In de Generaal De Ceuninckstraat, tijdens het werk, werd onze dorpsgenoot

            Van den Branden Louis erg gekwetst wat zijn overbrenging naar het

            Stedelijk Ziekenhuis nodig maakte.

1966 – Zaterdag 30 juli : KWB-Reis naar Valkenburg

            Met 50 brachten ze eerst een bezoek aan Scherpenheuvel om vervolgens

            Maastricht aan te doen en uiteindelijk in het toeristische Valkenburg te

            belanden.

1966 – Van 31 juli tot 10 augustus : Bivak Chirojongens Kalmthoutse Heide

            ‘…met bivakmoeders Marie, Maria en Mariette…’           

1966 – Augustus – De Band :

            Verkeersongevallen

            Op de Juniorslaan kwam het tot een zware aanrijding. De geparkeerde wagen

            van Van Kersbeek werd aangereden door Jan Geerts. Door de hevige schok

            kwam deze tegen de afsluitingsmuur van Willy Robberechts terecht.

            Gelukkig geen te zware gekwetsten.

            In de O.L.Vrouwstraat te Mechelen kwam het tot een aanrijding tussen de wagen

            van Liliane Sempel uit Leest en een fietser uit Mechelen. Laatstgenoemde werd

            licht gewond.

            Tussen de bromfietser Jan Van der Meulen uit Leest en Jeanne Nagels uit

            Heffen kwam het tot een botsing op de steenweg naar Gent.

            Deze laatste werd hierbij licht gewond.

1966 – Maandag 29 augustus :  Uitstap Gepensioneerden naar Scherpenheuvel

            O.l.v. pastoor Lornoy werd de rozenkrans gebeden en daarna door hem de

            mis opgedragen.

            Van Scherpenheuvel trokken de ruim 50 Leestse gepensioneerden naar Bokrijk.

            Van daar ging het naar Kessel Lo met een bezoek aan oud-onderpastoor Verbist

            en de reis kende een traditioneel slot met een bezoek aan het “Jagershof”.

1966 – Zondag 4 september : Milac-Avond

            Voor deze avond werd een beroep gedaan op de Mechelse toneelkring

            “Dienen” dat een blijspel bracht : “Huwelijksreis zonder man”.

            Algemene inkom : 30 frank.

Afscheidsbrief :
 

Leest 10 oktober 1986, beste Amelie,

Na jaren met u wel en wee te hebben mogen delen,

hoop ik in naam van ons allen u met mijn eenvoudig briefje niet te vervelen.

Weten jullie dat Amelie een specialleke was in haar jeugd,

aan fratsen bekokstoven beleefde ze enorm veel deugd.

Ze wist steeds één en ander uit te spoken,

iets wat ze weliswaar meermaals met een weerbots moest bekopen.

In haar doenwijze werd ze van huis uit wel tijdig afgeremd,

misschien dachten haar ouders, dat ook zij voor het klooster was voorbestemd !

Toch daar kon Amelie tijdig aan verzaken,

voor haar was er van ’t leven wel wat anders te maken.

En na verloop van tijd werd ze onder bescherming in de werkelijkheid gezet

en beleefde ze aan het uitgangsleven heel wat pret.

Tot de Fons haar een aanzoek deed en Amelieke wat graag in de adamsappel beet.

Ze zou zich niet herpakken, haar broodje was voorgoed gebakken.

En de Fons trok naar Peulis naar Meester Portael met de hoop op een gunstig onthaal.

De Portaeltjes zouden hem niet dwarsbomen,

Fonske werd goedgekeurd en mocht in de familie komen.     

En op 18 augustus 1959 gingen beiden akkoord voor een wederzijds jawoord.

En na een onvergetelijk huwelijksfeest kwam de Fons met zijn Amelie naar Leest.

Amelie herinner je je nog de start met uw brood, hier in het hartje van die goeie Root.

Je hebt je zaak weten ten leven wekken op de plaats waar ze nu dagelijks tanden trekken.

Voor je dreumessen zouden ze elders wel zorg dragen doch dat was achteraf wel te beklagen.

Uwe Fons maakte van de zaak een hele klus

en trok met zijn Amelie en zijne triporteur naar Mandus.

Na veel verbouwen en ne grote verhuis versjouwen

waren Julie in je element met zeer veel moed en evenveel talent.

Je bleef de Root getrouw al was het in de laatste aanbouw,

en beiden konden aan de slag, zowel ’s nachts als overdag !

Arbeid en inzet was uw beider betrachten,

het succes heeft dan ook niet op zich laten wachten.   

Helaas, uw samenzijn was van korte duur, u wachtte één strijd van uur tot uur.

Doch wanneer het in het leven tegengaat want kruisjes komen vroeg of laat,

is veel moed en sterk vertrouwen grootnodig om een toekomst alleen verder uit te bouwen,

en die moed en dat vertrouwen heb jij Amelie opgebracht

en het beste voor de toekomst betracht.

Doch de dagen werden zwaar om dragen, je zou het kalmaan willen wagen

en alvorens het iemand te zeggen,

dacht je meer en meer om er de riem af te leggen.

Of is dat eigen aan de Root en voelen de handelaars zich hier voortijdig oud !

Nieke Bareel stopte met pot en pan en trok met haar pensioen haar plan.

José liet te wensen met hare saucis en met haar pensen.

Agnes deed ons boeten en zat ons letterlijk op blote voeten.

En nu sapristie, is’t den toer aan Amelie.

Plots ging Amelie van de Root lopen en had haar zaak aan een opvolger weten verkopen

en terwijl we allen de werkelijkheid van het heengaan hervaarden,

tot spijt van jeugdigen en bejaarden,

dan pas beseften we dat Amelie, als een moeder voor haar telg,

een stukske was van onszelf.

Dit te mogen weten, zullen we nooit vergeten.

Wel wel bedenken mensen van de Root

er is al één en ander verdwenen met pot en pan, sloefen, pensen en brood,

want was de Root niet wat het pand, van de Leestse middenstand.

Gelukkig zijn er nog enkele gebleven om de Leestenaars te laten leven.

Voor nieuwsjes, triestig of plezant koop je bij Linda een boekske of ne krant.

Bloemen spreken alle talen die kun je best bij Roosje gaan halen.

Moet je wat ver om gaan te vrijen, Van Hoof bezorgt u wel een autoke om mee te rijen.

Voor een doop of huwelijkscadeauke, kun je best terecht bij Paula van Katoke.

Als je je gezinneke trouwen wil, vraag dan aan den apotheker de pil.

Beginnen uw knoken te verstijven,

geen nood Van Medegael maakt van oude,weer jonge wijven.  

En heb je geen interesse meer in aardse dingen,

onze koster-drukker zal u wel naar d’eeuwigheid zingen.

Je ziet, voorlopig nog geen gebrek, de Root heeft nog steeds haar handelsaantrek.

Amelie, velen zullen je missen,

alleen al voor plaatselijke nieuwsjes zet je ons in ’t ongewisse.

Winkelen was bij u zeer fijn, zowel voor groot als voor klein,

en ’t was bij u bovenal de echte zoete inval.

Ook om het breien kon je bij u te leer, je was altijd bereid, keer op keer.

Was het nu katoen, zijde of wol,

Ik weet het niet juist, vraag dat maar liefst aan Magda of aan Maria van Pol.

Velen waren niet alleen klant om den brode,

je hartelijkheid en daadwerkelijke hulp was hen dikwijls zo node.

Voor ouderen en hulpbehoevenden kwam je dagelijks te pas

omdat je zelf goed wist wat alleen zitten was.

Wij moesten allen mee beleven, dat Amelie wist te geven.

Aan hulpbehoevenden in hare kennissenkring,

Een troostend bezoek, een bloemeke of een versnapering.

Herinner Julie je nog José en Sinne Van Praet,

hoe we onlangs samen iets dronken op den hoek van ’t dorp en de Molenstraat

een bepaald persoon niet kon weerstaan en de gelegenheid niet liet voorbijgaan

om Amelie te danken en bood haar heel spontaan

een drink aan om wat ze voor zijn schoonmoeder had gedaan.

Wij weten Amelie, dat, waar je ook bent gezeten, je je vertrouwde Root nooit zult vergeten.

Wij hopen voor de toekomst die je wacht, dat steeds ’t geluk je tegenlacht,

want heus, het leven is niet zo kwaad als m’n er maar de zin van verstaat.

Dit zijn de wensen van de eenvoudige mensen

die eens je klanten waren en u nu als een ingoed mens in hun hart bewaren.

Jaren komen, jaren gaan, maar laat onze vriendschap voor altijd bestaan.

Het ga je uitermate goed Amelie.”     

Bijgevoegd :

-Amelie Portael in het jaar 1969.

-Andere hoofdpersonen uit het vers (links ‘Nie Bareel’).

-De aandachtige lezer herkent Dr. Van Medegael en Paula van Katoke.

1966 – Dinsdag 13 september : Officiële opening hernieuwde bakkerij Hellemans

            In aanwezigheid van de burgemeester, de gemeenteraadsleden, de leden van de

            Commissie van Openbare Onderstand, de heer Stragier, algemeen voorzitter van

            de Landsbond der Bakkersbazen van België, de heer Dauwe, voorzitter van het

            Mechels Verbond, van talrijke bakkers en sympathisanten  werd de nieuwe

            bakkerij  van Alfons en Amelie Hellemans-Portael officieel geopend.

            Na de voorstelling van de personaliteiten werd het woord gevoerd door de

            burgemeester, die zich verheugde in de oprichting van deze moderne inrichting

            in zijn gemeente en hij wenste de eigenaars oprecht geluk met het initiatief

            en in hun onderneming.

            Alfons Hellemans dankte op zijn beurt en heette al de aanwezigen hartelijk

            welkom.

            Nadat de heren Stragier en Dauwe op hun beurt woorden van lof hadden

            uitgesproken werden de lokalen door E.H. Portael ingezegend en  alle aanwezigen

            vergast op de erewijn.

            In 1985 publiceerde “De Band”, n.a.v. het 25-jarig bestaan van bakkerij

            Hellemans, een vraaggesprek met zaakvoerster Amelie Hellemans-Portael :

            “Iedereen in Leest kent wel de zaak Hellemans – bakkerij en winkel –

            voedingswaren – in de Dorpsstraat. Een foto van Fons Hellemans zaliger, en

            een zwaar beladen “zilveren” fiets in de stalage trok onze aandacht.

            Een tinnen schotel naast de fiets maakt het ons duidelijk : de zaak bestaat 25

            jaar.

            De Band ging er eens met de bedrijfsleidster Amelie Portael over praten.

            -Hoe is de zaak ontstaan ?

            De 1^e november 1960 hebben we de bakkerij overgenomen van Albert Piessens,

            den Blokmaker. Die bakkerij met winkel was toen in het huis dat nu bewoond

            wordt door tandarts Van de Mooter. De beslissing tot overname is toen gevallen

            in ’t moederhuis, onze Lieven was pas geboren. Tot dan had ik als boekhoudster

            gewerkt in een parfumerie in Mechelen, terwijl Fons toen in Brussel in de Milkbar

            in de Nieuwstraat werkte als pasteibakker.

            Zonder problemen zijn we niet gestart, de dorpspolitiek van toen speelde ons

            nogal wat parten, maar enfin, we zaten in de boot en moesten varen.

            We zijn begonnen met ene antieke gemetste oven, een oude deegkneder, een

            houten toog en een deegkapper. Albert Piessens leerde aan onze Fons de klanten

            kennen op de toerweg van de dorpskern. Ikzelf deed de onmiddellijke buurt met de

            fiets. Ik kreeg een briefje mee met “Josfien van Jef”, “Louis van Melanie”, “Jef

            Potas”, “Mie Katoen” enz. en huis per huis moest ik vragen waar woont die ?

            En die ? Zonder probleem ging dat niet want stel je bv. voor dat ge vraagt waar

            woont “Mie Lameer” aan die Mie zelf ?!!

            (Noot : zo kreeg Amelie in Hombeek een bestemming met de benaming “het

            Viswijf”, toen ze in de buurt lukraak ergens aanbelde bleek ze het juiste adres te

            hebben gevonden, maar ze moest er nooit meer komen...) 

            Ja, ‘k was afkomstig van Peulis en kende de mensen hier nog niet hé !

            En ik reed toen rond met 2 zakken brood aan ’t stuur en een zak op mijn rug en

            dan mijn geldtas nog ! Ziede mij al rijen ?

            -Hadden jullie middenstandservaring ?

            Neen, we kwamen beiden uit een kroostrijk onderwijzersgezin maar we waren

            jong, hadden geen schrik van hard werken en kenden onze job.

            Fons zijn bakkers- en pasteibakkersstiel en ik de administratie en de financiën.       

            -En hoe ging het dan verder ?

            Wel, begonnen zijn we met een gast en een overgenomen camionette Citroën,

            we hebben beiden nog moeten leren autorijden.

            In 1965 hebben we dan ons huidige huis gekocht van Mandus Van Steen en in

            1966 de huidige bakkerij gebouwd.

            Onze eerste brooduitvoerder was Fik Verschueren, spijtig genoeg ziek gevallen,

            dan hebben we Francois Van Beneden gehad van Blaasveld en dan nog
            verschillende mensen.

            Toen in januari 1968 ’t Volksbelang gestopt is, hebben wij die bakkerij

            overgenomen met 3 broodvoerders en bakkers.

            En toen kwam de ongeluksdag : op 12 januari 1978 ben ik Fons verloren door

            een verkeersongeluk. Plots stond ik er alleen voor : het verdriet, mijn kinderen,

            de gasten, heel de zaak.

            -Hoe heb je dat aangekund ?

            Ik heb altijd moeten vechten in mijn leven..

            Mijn boekhouder zei me : “als er nu één vrouw is in ’t Mechelse die het kan

            voortdoen dan zoude gij het zijn, omdat gij de administratie in handen hebt, de

            bestellingen doet, enz. En dan mijn gasten, als ik er mee stopte zag ik ineens al

            die mensen, die bij ons als van de familie waren en mee aan tafel zaten, al op

            straat staan...dat heeft me ook tegengehouden. ‘k Heb trouwens van mijn

             werknemers ook veel steun gehad in die moeilijke periode.

            Zonder dat we het merkten had onze gastvrouw ondertussen een fles ontkurkt,

            bovenste beste champagne nogwel...

            “Prosit, op onze 25 jaar...Spijtig dat hij het niet meer mogen vieren heeft...”

            Nog heel wat herinneringen aan Fons werden bovengehaald.

            Blij en fier werd de tinnen schotel getoond, geschonken door het personeel,

            als dank en herinnering aan deze 25 jaar.

            Ze prijkt nu naast de fiets en de foto van Fons in de etalage.

            We vernemen nog dat Amelie als enige vrouw bestuurslid is van de gewestelijke

            Bond der Bakkersbedrijven.

            Nog lang hadden we kunnen doorbomen, maar ’t werd al laat...

            We wensten Amelie en de zaak Hellemans proficiat en het allerbeste in de

            toekomst !!!

                   Reba.” 

     Foto’s :

-De vernieuwde bakkerij Hellemans-Portael.

-De winkel van Fons en Amelie in ’66.

-Vertrouwd beeld in het dorp.

-Binnenzicht winkel.

-Amelie Portael, een sterke vrouw.

In de rubriek “Mechels Parochieleven” publiceerde De Mechelse Week in haar editie van 10/2/1983  :

Dhr. Lornoy uit Leest : “TUSSEN HET VOLK”

“...Pastoor Lornoy vindt dat elke evolutie goede en minder goede kanten heeft.

Vroeger, toen de pastoor mensen voor besturen moest aanstellen, moest hij er zelf op uit trekken, het zelf aan Jan en Fien gaan vragen. Nu doen de mensen van het bestuur dat allemaal zelf. Zoiets voelen zij goed aan, vindt de heer Lornoy.

Zijn parochie is uitgebouwd volgens het gewone stramien van de landelijke parochie. Er is een chiro, Landelijke Gilde, het K.V.L.V., een K.W.B., en een gepensioneerdenbond.

De parochianen zijn vooral mensen die gaan werken in Kapelle op den Bos (bij Eternit), en in Mechelen bij Lamot en Acomal. Het parochiaal werk noemt dhr. Lornoy levendig.

“Hier is het gemeenschapsleven nog in trek. Er is meer samenhang onder de mensen. Zij weten nog meer van elkaar”.

Waaraan wijt dhr. Lornoy het feit dat de aanwezigheid in de eucharistievieringen achteruit gaat ?

Hij is van mening dat de welvaarts- en consumptiewereld alles teveel opslorpt.

Vroeger gingen ook de rijken trouw naar de kerk.

“In de derde wereld krijgen de mensen geen kansen om te studeren, en toch zijn ze geloviger dan wij.”

De vieringen in de Leestse parochie van dhr. Lornoy blijven nogal aan de klassieke kant.

Het is een kleine leefgemeenschap van zowat 2.000 mensen. De chiro telt zo’n 100-tal jongens en een honderdtal meisjes, het is een volkse vereniging.

KSA en scouts doen het niet zo schitterend.

Ondertussen komen er een paar mensen op bezoek. In een andere kamer kan ik dhr. Lornoy op een vaderlijke toon met hen horen praten.

Ze zijn dit jaar 50 jaar getrouwd, en willen de parochiezaal afhuren voor een feest. Dat kan, alhoewel het even schipperen is met de data. En de wijn, daar moet zelf voor gezorgd worden.

De heer Lornoy vindt dat traditie nog een waarde heeft, alhoewel alles verandert.

Vroeger –over de rol van de pastoor- was de pastoor de motor van alles.

Nu moet hij het meer bescheiden aan doen. Meer als een bezieler.

De mensen werken ook actiever mee, in vergelijking met vroeger.
Maar dhr. Lornoy zelf bezoekt zijn zieken nog wel, en tracht ook diegenen met moeilijkheden te helpen. Maar een biechtvader, neen.

“Vroeger stond de priester boven zijn volk, nu staat hij tussen het volk”.

Wilfried Hellemans : ‘De Sint-Niklaasparochie in Leest’ :

“Op zijn inhuldiging op zondag 12 juni 1966 werd Priester F. Lornoy verwelkomd aan de grens met Hombeek door het gemeentebestuur in aanwezigheid van de kerkfabriek, de COO-leden, het onderwijzend personeel, heel wat Leestenaars en velen uit zijn vorige parochie een ‘autokaravaan van een 50-tal proppensvolle personenwagens en twee stampvolle autobussen’. In zijn dankwoord ten aanzien van burgemeester A. Lauwers hoopte de pastoor te mogen rekenen op blijvende steun ten bate van zijn apostolaat.

In stoet, de B.J.B.-ruiters voorop, ging het langs de bevlagde en met spreuken versierde huizen naar de kerk. Onderweg speelde de Kon.Fanfare St.-Cecilia en de muziekkapel van de Chirojongens. Aan de Lourdesgrot hield men even halt : meneer Lornoy was immers een Mariavereerder.

Aan de kerk verwelkomde C. Buelens, voorzitter van de kerkfabriek, de nieuwe herder. Na een dank aan alle parochianen voor de beloofde medewerking en zijn hoop om iedereen te kunnen voldoen, ontving de pastoor de sleutel van de kerk. Kanunnik L. De Backer deed dan de aanstelling.

Samen met hem, met de getuigen-priesters en met pater K. Van Aken concelebreerde pastoor F. Lornoy de H. Mis. Ze werd opgeluisterd door het knapenkoor van O.L.V.over-de-Dijle. In zijn homilie herdacht de deken dankbaar ook de vorige pastoor.

De feestzetting vond plaats in de parochiezaal. Er werd veel gesproken. Eerst namens de afscheidnemende parochie door mevrouw Lettany en de heer Boden. En dan vanuit Leest door : E. Vloebergh (jeugd), C. Huysmans (leerkrachten), E. Duysburgh (jongeren), A. Hellemans (parochianen). Tussendoor trad het Mechelse O.L.V.-knapenkoor op en de kleintjes uit de zustersschool. Natuurlijk ontving de nieuwe pastoor ook geschenken. En kwam hij ten slotte zelf op het podium onder een geweldig applaus. Ontroerd dankte hij allen.

Pastoraal

Pastoor Lornoy doopte in Leest vanaf 2 juni 1966. Ook nu werden jaarlijks tien of meer kinderen elders gedoopt. Verschillende van de ingeschrevenen huwelijken werden gesloten voor een familielid of kennis van de trouwers ; tot 1975 zegende de pastoor er honderdvijftien zelf in. Bij de driehonderdzesenzeventig kerkelijke begrafenissen die hij inschreef van 9 juni 1966 tot 5 juli 1986 noteerde hij ook telkens het voormalige woonadres.

In Leest organiseerde men een veertiendaagse van het geloof (februari-maart 1970). En op zondag 6 april 1986 vormde Godfried Kardinaal Danneels  (aartsbisschop sinds 1980) er de Leestse kinderen.

Ook was er het ‘heilig jaar’ 1983. Maar uniek was het pausbezoek van Joannes Paulus II (1978-2005) aan de Benelux in 1985 (van 16 tot 21 mei), o.a. aan Mechelen, waarbij heel wat Leestenaars aanwezig waren.

In Leest vierde pastoor Lornoy zijn zilveren (1970) én zijn veertigjarig priesterschap (1985). Dit laatste op zaterdag 25 mei 1985 om 18u00.

Deze pastoor mocht het beleven dat er voor het eerst in de Leestse parochiekerk een priesterwijding plaatsvond : aartsbisschop Leo Jozef kardinaal Suenens (1961-1980) wijdde er ‘Leestenaar’ Leo(n) Bernaerts op 8 juli 1972.”

In zijn volgende nummer heette De Band de nieuwe pastoor hartelijk welkom :

 Welkom Z.E.H. Lornoy

HARTELIJK WELKOM ! Onder deze leuze vierde Leest zondag 12 juni l.l. feest, en dit bij de aanstelling van de E.H.Lornoy, tot pastoor onzer Sint Niklaas parochie.

Na een week van drukke voorbereiding, door een feestcomité op punt gesteld, was het dan zo ver !

Al wie, in de vroege namiddag de moeite heeft gedaan de weg af te leggen die de stoet zelve zou volgen, kon getuigen van het gepresteerde werk, en besluiten dat het niet beter en schoner kon. Leest had meteen een waardige ontvangst voorbereid voor zijn nieuwe herder !

Vlaggen aan hoge masten, wimpels links en rechts, spreuken aan de huizen aangebracht, verhoogden de feeststemming en…wat was de Lourdesgrot opgesmukt, O.L.Vrouw ter ere.

De gemeentenaren waren allen op de been, om het buitengebeuren mooi te maken, het was een feestdag voor iedereen !

Gans de geplande viering verliep naar wens, orde in het opvolgen van de raadgevingen enz, deed het enthousiasme  van de kijklustigen nog meer stijgen, het groeide uit tot een ware climax.

Alhoewel wij verhopen op deze gebeurtenissen terug te kijken, kan met overtuiging onderschreven worden, dat de nieuwe pastoor door iedereen op de gulste manier aanvaard is geworden.

Bij deze viering echter past het ook, een welgemeend dankwoord te sturen aan de Z.E.H. Coosemans, die zovele jaren de Sint Niklaasparochie bestuurde, en die dan toch, op een zeer onverwachte manier, het bijltje heeft moeten neerleggen.

Vergeten wij vooral niet, dat Z.E.H. Coosemans zijn hele leven in dienst heeft gesteld van de kerk, en mag terug blikken op een zeer gevulde loopbaan inzake apostolaat.

Is het een minder luidruchtige en van grotere afstand, onze welgemeende dank is er niet minder oprecht om. Wij wensen hem een welverdiende rust toe en aan zijn opvolger nieuwe werkkracht voor het zware labeur, hem toevertrouwd.

Milac sluit zich ten zeerste bij deze hulde aan.

     L.B.”   

Pastoor Frans Lornoy overleed vrij plots te Mechelen op 4 februari 1991.

Bijgevoegd :

-Pastoor Frans Lornoy zoals de meeste parochianen hem gekend hebben.

-Gedachtenisprentje.

1966 – Zondag 12 juni : Leest in feest bij de aanstelling van Frans Lornoy die pastoor

            Coosemans opvolgde.

            Gazet van Mechelen van 13 juni hierover :

                          Triomfantelijke ontvangst voor Z.E.H.Lornoy te Leest

“Zondag werd Z.E.H. Lornoy, onderpastoor van de O.L.V.-O.D.Dijle te Mechelen, aangesteld tot nieuwe parochieherder van de St.-Niklaasparochie te Leest.

Bleken de weersomstandigheden in de voormiddag niet mee te zitten, tegen drie uur verdreef een schuchter zonnetje de regenwolken, zodat Leest zijn parochieherder kon verwelkomen zoals het dat reeds weken had gepland, met luister, veel muziek en met heel veel volk.

Maar de afscheidnemende parochie had er aan gehouden haar onderpastoor met biezondere luister uitgeleide te doen. Een autokaravaan van een 50-tal proppensvolle personenwagens en twee stampvolle autobussen vertrokken rond 14.30 u aan de O.L.Vrouw kerk om hun onderpastoor naar Leest te brengen.

Aan de grens Hombeek – Leest stond het voltallig gemeentebestuur.

Burgemeester Lauwers verwelkomde de nieuwe herder, die bij zijn aankomst vergezeld was van Kan. De Backer, pastoor-deken van O.L. Vrouw-o.d.Dijle, en de ZZ.EE.HH. Van Aelst en Van Beeck, die als getuigen voor de nieuwe pastoor optraden.

In antwoord dankte pastoor Lornoy de gemeenteoverheid en hoopte dat het tot een vruchtbare medewerking zal komen.

Dan ging het stoetsgewijs naar de parochiekerk langs de bevlagde huizen, waar talrijke welkomstspreuken waren aangebracht. Men bemerkte de B.L.B.-ruiters, de vlaggen van alle parochiegroepen, de Chirojongens met muziekkapel, de Chiromeisjes, de K.L.J.-jongens en meisjes, de kon.fanfare St.-Cecilia, enz.

Aan de kerkdeur werd het woord gevoerd door de voorzitter van de kerkfabriek de h.
Constant Buelens, die de nieuwe parochieherder welkom heette. Vooraleer hem de sleutels overhandigd werden, hield Z.E.H. Lornoy eraan nogmaals alle parochianen te danken voor de beloofde medewerking. Hij van zijn kant sprak de hoop uit iedereen te voldoen en steeds een priester Gods te blijven.

Na de sleuteloverhandiging stroomde de stemmige kerk stampvol.

In concelebratie met kan. De Backer en pater Damiaan droeg de parochieherder de h. mis op na de officiële aanstelling door kan. De Backer. Dit misoffer werd muzikaal opgeluisterd door het mannen- en knapenkoor van O.L. Vrouw-o.d.-Dijle.

In zijn homilie herdacht kan. De Backer de oud-pastoor, Z.E.H. Coosemans.

Na de eucharistieviering werd in de parochiezaal een feestzitting gehouden.

De afscheidnemende O.L.Vrouwparochie liet het woord voeren door Mw. Lettany en de heer Boden. Bloemen en geschenken kwamen er bij te pas.

Namens het Marialegioen nam de h. Bogaerts eveneens afscheid van Z.E.H. Lornoy.

Leest verwelkomde zijn pastoor met toespraken door mej. Elza Vleminckx, hoofdonderwijzer Huysmans en de h.h. Duysburgh en Hellemans.

Met een slotwoord van Z.E.H. Lornoy en ook een woord van Z.E.H. deken de Backer werd de nieuwe pastoor definitief ingeburgerd te Leest.”

Een speciaal opgericht feestcomité leidde de verwelkoming in vlotte banen.

De stoet startte in de Kouter en had volgende volgorde :

1. B.J.B. ruiters.

2. Welkomstplaat.

3. Alle vlaggen.

4. Chirojongens met muziekkapel.

5. Chiromeisjes.

6. K.L.J. jongens.

7. K.L.J. meisjes.

8. Jongensschool.

9. Meisjesschool.

10. Boerengilde.

11. Parochiale Vrouwengilde.

12. K.W.B.

13. Bond der Gepensioneerden.

14. B.S.P.

15. Boerenfront.

16. Niet georganiseerde mannen.

17. Niet georganiseerde vrouwen.

18. Koninklijke Fanfare St.-Cecilia.19. Plechtige Communicanten (meisjes jaar 1966).

20. Z.E.H. Pastoor en Overheden.

21. Knapenkoor.

22. Mensen van O.L.Vrouw over de Dijle.

Als jonge knaap liep Frans Lornoy school in het college te Geel, het dorp waar hij op 12 april 1921 was geboren.

Na zijn 18^de bracht hij 6 jaar door in het seminarie. In 1945 werd hij dan priester gewijd. Dat gebeurde in de katedraal van Mechelen door kardinaal Van Roey samen met 91 anderen.

“Mijn roeping als priester is eigenlijk heel stillekens gekomen, tijdens heel mijn humaniora, reeds vanaf mijn plechtige communie. Thuis baden ze er voor, een priester in de familie hebben was een eer en een genade. Maar ook de zeer degelijke en hoogstaande leraars die ik op het college had, hebben mijn roeping versterkt. En er was ook het klimaat van de kristelijke Kempen met de Abdij van Tongerloo.” (in De Band van mei 1985)

In september van datzelfde jaar werd hij benoemd als leraar aan het St.-Romboutcollege.

Hij bleef er 7 jaar.

In april 1952 werd hij onderpastoor te Tildonk waar hij na 5 jaar wegging om in 

O.-L.-Vrouw over de Dijle onderpastoor te worden. Dat waren erg mooie jaren voor Frans Lornoy : “Ik had er de zielenzorg in de Sint-Jozefskliniek : dopen, zieken begeleiden. Ik heb er veel miserie gezien, maar ook veel opbeuring en groot geloof van gewone mensen. Daar kon je echt priester zijn en ik heb er veel voldoening aan gehad.”

Op 12 juni 1966 werd hij pastoor in Leest. Samen met hem kwam ook zijn latere opvolger pater Van Aken in Leest postvatten.

“Hoe ik in Leest terecht gekomen ben. Wel je bent 40-45 jaar in de fleur van je leven.

En dan kijk je uit naar een “pastoorschap”. Ik had zo al eens hier en daar uitgekeken, maar ik was telkens te laat. En toen kwam Leest vrij en ik werd er benoemd. Ik kende Leest niet. Ik ben er aan begonnen.”

In 1970 werd hij te Leest gevierd n.a.v. zijn 25-jarig priesterjubileum en in 1985 werd

dat nog eens overgedaan bij zijn  40-jarig priesterschap.

“Gedurende mijn 40 jaar priesterschap is er in de Kerk meer veranderd dan in de 400 jaar ervoor. (sinds concilie van Trente)  

Wij waren gevormd en opgeleid voor Mis en Sacramenten. Na de oorlog verlangde men echter dat wij de spil gingen zijn in de vele sociale organisaties en moesten wij minstens een parochiehuis bouwen.

Ik ben altijd graag in Leest geweest. Ik heb de zaken niet geforceerd, stapje voor stapje ben ik altijd vooruitgegaan. Het kerkgebouw is in orde, daarvoor ben ik de Kerkfabriek en ook het vroegere gemeentebestuur van Leest dankbaar : de toren en het uurwerk werden vernieuwd, een derde van het dak is ook nieuw, de stoelen, de verlichting, wij mogen zeggen dat onze kerk in orde is.

Met het verenigingsleven liep het niet steeds van een leien dakje. De meisjesschool die van Huldenberg moest overgenomen worden. Toch beschikt het verenigingsleven hier nu over mooie lokalen : het klooster kwam erbij en de parochiezaal werd gemoderniseerd. Ik heb meegeholpen aan het geven van kansen, van mogelijkheden voor de vele verenigingen van Leest.

Mijn grootste ontgoocheling is dat het aantal misgangers met de helft is teruggevallen. Dat zoals de Kardinaal het zegt –wij echt nog gelukkig leven met kristelijke waarden en dat voor zovelen deze waarden niets meer zeggen. Dat doet pijn, dat geluk niet meer kunnen doorgeven. Maar voor de toekomst van de kerk vrees ik niet. Eerst en vooral zijn er de leken, zij zullen veel zelf moeten doen en doen het reeds in de organisaties.

De priester zal er dan zijn voor 2 of 3 parochies, maar hij zal zich dan bezig houden met het echt priesterlijk werk, met het echt godsdienstige.”

Bijvoegsels :

-Herinnering aan zijn priesterwijding en eremis.

-11 november 1960 : collega Feremans vertrok naar Kongo. In het midden Kanunnik De Backer, uiterst rechts een piepjonge onderpastoor Lornoy.

-Pastoor Frans Lornoy.

-Rouwbrief van pastoor Lornoy.

1966 – 27 februari : Botsing

            “In de namiddag van 27 februari deed er zich een botsing voor ter hoogte van

            huis nr. 48/50 in de Dorpstraat.

            De auto behorende aan de genaamde Van Camp, Juniorslaan, kwam er bij een

            ontwijkingsmanoeuver terecht op de stilstaande wagen van V. Van Hoof, en gleed

            verder weg, om na een draai terug in de richting te staan van waar hij gekomen

            was. Gelukkig werd er niemand gewond.” (DB,maart 1966)

1966 – Maart :

            “Bij het verwijderen van bomen in de Mechelbaan kwam een aantrekkingskabel

            los, met het gevolg dat één der arbeiders, komende van Eghezee, in het

            aangezicht gekwetst werd en ter verzorging moest weggebracht worden.”

            Te Hombeek in de Diepestraat kwam onze dorpsgenoot Jan Spoelders terecht

            tegen een aanhangwagen van een autovervoerfirma uit Mechelen.

            Hij liep hierbij verwondingen op.

            Tussen de wagens van Van Steen uit onze gemeente en Cuypers van Hombeek,

            kwam het tot een botsing aan de Zennebrug. Enkel stoffelijke schade.”

            (DB,maart 1966)

1966 – 14 maart : Gemeenteraad :

            Alfons De Schouwer werd aangesteld als raadslid in vervanging van de

            ontslagnemende Louis Lauwers.

1966 – 26 maart : Toneelopvoering Rust Roest

            Op het programma : “De Spooktrein” een thriller in drie bedrijven van Arnold

            Ridley. De vertoning vond plaats in “Ons Parochiehuis” en uitzonderlijk op een

            zaterdag omdat de zaal op zondag niet vrij was.

            “…de vernieuwde ploeg mag in globo gelukgewenst…” dixit De Band.

1966 – 27 maart : Muziekconcert St.-Cecilia

            Locatie : bij weduwe Huybrechts. Aanvang : 19 uur.

            De humorist Kamiel Apers zorgde voor de afwisseling en voor de eerste maal

            werd  het concert geleid door Theofiel Fierens. 

1966 – “De Band” nr. 4 – april 1966 :  Afscheid van E.H. Verbist

            Bij het verschijnen van dit nummer is hij onze gewezen Proost geworden.

            Vijf jaar geleden kreeg Milac hem als Proost in vervanging van E.P.Clementiaan.

            Wij waren gelukkig E.H.Verbist te mogen begroeten en van meetal was hij

            opgenomen in het raderwerk, en dus ook aangepast aan de werkelijke plaatselijke

            toestanden, die dan toch van plaats tot plaats verschilden.

            De onderscheiden parochiale organisaties waarvan hem de leiding werd

            toevertrouwd, mochten spoedig een heropflakkering kennen, en was er een tijd

            dat door omstandigheden, een zekere stilstand of malaise ontstond, dan wist hij

            door rijpelijk overleg het tij te doen keren, zodat alles weer in de beste orde

            kwam en stabiel kon vertrokken worden.

            Wie met hem regelmatig in contact was, zal bij zijn heengaan een grote leemte

            aanvoelen, die maar kan aangevuld worden door een andere dynamische kracht.

            Hij was een vriend van de gepensioneerden, een echte Proost voor anderen,

            ja, allen zullen hem met spijt moeten missen in de verdere uitbouw van hun

            respectievelijke organisatie.

            Ook hij zal zich moeten wennen aan zijn nieuwe parochie Vlierbeek te Kessel-Lo,

            waar een nieuw onbekend werkterrein hem wacht, en waarvoor we hem de nodige

            kracht toewensen.

            Milac dankt zijn Proost voor de steun en goede betrekkingen.

            Milac neemt op deze wijze afscheid van zijn Proost, wenst hem een verdere

            renderende werking in zijn nieuwe parochie.”

            Onderpastoor Joannes Baptista Victor Franciscus Carolus Henricus VERBIST

            was onderpastoor te Leest van 1961 tot 1966. Hij was een neef van oud-minister

            Verbist (°1888, +1974) en werd te Turnhout geboren op 17 oktober 1934.

            In 1961 werd hij te Mechelen priester gewijd en te Leest zou hij van 9 oktober

            1961 tot 27 maart 1966 dertig kinderen dopen.

            J.B. Verbist was ook de eerste proost van de KBG. Na Leest werd hij onderpastoor

            te Vlierbeek en pastoor te Tielt-Winge om zijn carriére te beeindigen als

            parochieadministrator te Glabbeek-Zuurbemde. Sedert 31 mei 2004 is hij op

            rust en verblijft hij in Goetsenhoven bij Tienen.     

            In Leest was de onderpastoor ook verantwoordelijk uitgever van “De Band”.