1980 – November : Uit de eerste schoolkrant van de Stedelijke Lagere School :

 

Tip aan de ouders

“Ouders en leerkrachten hebben eigenlijk dezelfde taak, nl. kinderen helpen bij hun ontwikkeling tot volwassenen.

‘Helpen’ betekent echter niet ‘ALLES IN HUN PLAATS DOEN.’

Maak daarom nooit de huistaken van uw kinderen in hun plaats, zoek zelf nooit de prentjes op die de meester heeft gevraagd. U bewijst de kinderen daar helemaal geen dienst mee want ze leren er niets mee. De bedoeling van dat opzoekingswerk is eigenlijk een ontdekkingstocht. Zo kunnen kinderen de gevonden documentatie koppelen aan de geziene leerstof. Aldus kunnen de leerlingen talrijke verbanden leggen wat het inzichtelijk leren fel bevordert.

DUS : geef wel kleine aanwijziginen  of zeg dat je vermoedt dat bepaalde documentatie ‘DAAR’ te vinden zal zijn. Ze worden er alleen maar zelfstandiger door!”

 

In hetzelfde nummer vonden we volgende weetjes :

 

NIEUWS UIT DE VIERDE KLAS – Wist U dat :

-Steven De Borger een ongelukkige val deed en hierbij de arm brak,

-deze arm ondertussen al volledig hersteld is,

-wij op de beplaasterde arm allemaal onze handtekening mochten plaatsen.

-Geert Selleslagh voor de gezellige bewoners van ons aquarium zorgde (paling, zonnebaars, karpertjes en voorn).

-Johan Hellemans en Paul Muysoms prachtig winnaar werden van hun reeks in de prestatieloop op S.C. Mechelen.

-Michel Debroey onze visjes van de dood redde toen hij geneesmiddelen in het water druppelde.

-Zes van de zeventien leerlingen een fiets hebben die niet in orde is. De Mechelse politie stelde dit vast bij haar controle.

-Tijdens een voetbalwedstrijd met de schoolploeg trapte Werner Huys (5^de klas) een hoekschop rechtstreeks in doel. Vele spelers van K.V. Mechelen (en ook van R.C. Mechelen) benijden hem nu om zijn fantastische traptechniek.

-Conny De Schouwer is wel het enige meisje uit de hoogste klas maar ze laat zich toch niet doen door de 28 jongens. Haar schriftjes zijn het best verzorgd en dat zal elke jongen toch moeten toegeven. Misschien zal haar broer dat niet doen als hij zijn schriften met die van haar vergelijkt.

-En wat te denken van Luc Verschuren van de 6^de klas. Hij is nu de doelman van de schoolploeg en hij doet dat uitstekend. Ook is zijn schoolwerk flink verbeterd tegenover vorig jaar. Komt dat door te voetballen ? Of komt dat omdat hij vreest niet meer onder de lat te mogen staan als hij in de klas niet meer zijn best doet ?

 

Ook de personeelssamenstelling van de school :

 

 Klastitularissen

1^ste klas : Monique De Winter (echtgenote Muyldermans)

2^de klas : Jan Teughels

3^de klas : Aloïs Hendrickx

4^de klas : Guido Slachmuylders

5^de en 6^de klas : Stan Gobien. (tevens schoolhoofd)

 

Bijzondere leermeesters & leermeesteressen

Katholieke godsdienst : Frans Sablain en zuster Josée Booten

Zedenleer : Rita Van den Eynde (echtgenote De Buck)

Taaklerares : Denise Lauwers (echtgenote De Block)

Lichamelijke opvoeding : Linda Van Quathem

Muziek : Marleen Van Mossevelde (echtgenote Wellens)

 

Onderhoudspersoneel

Rosalie Hermans (echtgenote Vloeberghen).

 

En in het ‘Informatieblad Stedelijke Scholen’ uit dezelfde periode :

 

LEEST – Scheerstraat 2 :

-Een nieuw schoolgebouw, modern, sober en vol licht ! Alles werd voorzien : wastafeltjes in de klaslokalen en in de gangen, een prachtig uitgeruste gymzaal, hygiënische sanitaire installaties, een fietsenbergplaats, een keuken en een eetzaal. Elke leerling heeft er zijn stoel en bank volgens lichaamsgrootte.

-Geen enkele leerling verliet vorig jaar de school voor ’t beëindigen van de 6^de klas. Dit betekent dat alle leerkrachten het vertrouwen genieten van de ouders.

-Dit voortijdig verlaten van de school is ook niet nodig gezien de resultaten die de oud-leerlingen behalen in de eerste klas van het secundair onderwijs !

Door middel van bijkomende oefeningen (stencils) worden de leerlingen op het secundair onderwijs voorbereid !

-In de meeste scholen daalt het aantal leerlingen als gevolg van het dalend geboortecijfer. In onze school kwam er vorig schooljaar een klastitularis bij !

-Er is morgen- en avondbewaking !

-Koffiebedeling !

-De Stedelijke Lagere School van Leest is een sportieve school !

 

STEDELIJKE LAGERE SCHOOL – LEEST – SPORTIEVE SCHOOL 1980

De Sted. Lagere School van Leest werd uitgeroepen samen met een aantal andere Vlaamse scholen tot ‘Sportieve School 1980’. Deze titel werd door het B.L.O.S.O. toegekend aan die scholen die zich werkelijk inspannen voor de bewegingsopvoeding van hun leerlingen.

De leerlingen krijgen de mogelijkheid om aan sport te doen op de woensdagnamiddagen.
De ‘Sportclub’ kende zo’n groot succes dat de groep in tweeën moest gesplitst worden.

Tijdens het voorbije schooljaar werd er aan volgende competities meegedaan :

-Voetbaltornooi Don Bosco Willebroek.

-Voetbaltornooien van de fusiegemeenten.

-Schoolsportdag op 9 mei 1980.

-Atletiekwedstrijd in Aartselaar.

-Zwemwedstrijden in Mechelen.

Op al deze sportwedstrijden kregen onze leerlingen onderscheidingen en medailles. Sommige wedstrijden werden gewonnen, zowel in ploegverband als individueel.

Op school is er eveneens een uitrusting voor mini-voetbal, basketbal, handbal en volleybal.
Tevens beschikken we over een moderne en prachtig uitgeruste gymzaal !

Naast sport is er ook nog spel en gymnastiek, natuurlijk !!

Voor onze school was 1980-1981 zoals op de affiche van het BLOSO staat : ‘EEN GOED SCHOOLJAAR IS…EEN SCHOOLSPORTJAAR !!!’

Ook voor het schooljaar 1980-1981 zal dat zo zijn !!!

‘EEN GEZONDE GEEST IN EEN GEZOND LICHAAM !’ 

 

Het P.M.S.-CENTRUM

“De stad beschikt over een eigen P.M.S.-Centrum met gespecialiseerd personeel om de leerlingen te onderzoeken naar hun mogelijkheden en intelligentie.

Nu het V.S.O. (Vernieuwd Secundair Onderwijs) in het Mechelse volledig werd ingevoerd, komt de klemtoon van het onderzoek te liggen bij de leerlingen van de eerste klassen.

Het P.M.S.-Centrum geeft hulp bij het ganse ‘opvoedingsproces’ en begeleidt de leerlingen. De leerkrachten krijgen alle informatie hoe ze die bepaalde leerling in de gunstigste zin kunnen opvoeden. Speciale aandacht gaat naar de leerlingen van de aanpassingsklas. In de nabije toekomst zal het P.M.S.-Centrum nog een grotere rol gaan spelen als meerdere scholen tot het V.L.O. (Vernieuwd Lager Onderwijs) toetreden !

GELUKKIGE KINDEREN die door deze dienst optimaal begeleid worden !

TEVREDEN OUDERS die weten dat aan hun kinderen de maximale zorg wordt besteed !”

 

De Zeeklassen

“Sinds de fusie van de gemeenten gaan ook de leerlingen van de 3^de graad uit de stedelijke scholen van Heffen, Leest en Walem voor een periode van twee weken naar zee. Het succes van deze zeeklassen overtreft elke keer alle verwachtingen en zowel de leerlingen als de leerkrachten zijn opgetogen over hun verblijf aan zee.

Elke klas beschikt er over een afzonderlijk studielokaal en dat er flink gewerkt wordt blijkt uit de oefeningen in de werkbundel ‘Zeeklassen’ ! Tijdens de leerzame wandelingen genieten de kinderen van het heilzame zeeklimaat en dan blijft er nog tijd over om op het strand en in de duinen te stoeien. Met autocars en tram wordt de ganse Belgische kust verkend. Sport en spel staan ook elke dag op het programma.
GELUKKIGE KINDEREN die in dergelijke omstandigheden aan zee kunnen vertoeven !

TEVREDEN OUDERS omdat ze weten dat hun kinderen in veilige handen zijn.

GEEN ONOVERKOMELIJKE FINANCIELE INSPANNINGEN wegens de gunstige prijs.”

 

1980 – Zaterdag 11 oktober : Jaarlijks Teerfeest KWB

            Programma : 16u30 eucharistieviering in de parochiekerk gevolgd door feestmaal,

            muziek en dans.

            Op het menu : gebakken forel, tomatenroomsoep, hoofdschotel met vlees en

            groenten, dessert : fruit.

            Prijs per persoon : 325 frank.

 

1980 – 13 oktober : De hele Vrije Kleuter- en Basisschool van Leest  ging op wandel

            In het Mechelse Tivoli domein. (schoolkrant)

 

1980 – 15 oktober :  Beste Leestenaars,

 

Met de feestvieringen van onze 100-jarige Stanne van 27 en 28 september is er bewezen dat men in geval men samenwerkt en zich eensgezind achter eenzelfde doel schaart, men iets groots kan verwezenlijken.

Gans onze Leestse gemeenschap en omliggende gemeenten hebben genoten van de prachtige stoet en dorpsviering waarvoor iedereen zijn uiterste best heeft gedaan.
Alle verenigingen zonder uitzondering hebben in de perfectie gedaan wat van hun werd gevraagd ; gans Leest mag fier zijn over deze geleverde prestaties.
De weermaker was ook van de partij en heeft er mee voor gezorgd dat duizenden belangstellenden naar Leest zijn gekomen.

Laten wij hopen dat Stanne nog verschillende jaren onder ons mag zijn en dat hij de oudste inwoner van België wordt, dan doen wij opnieuw beroep op gans Leest om er iets denderends van te maken.
Van de diareportage van de feestelijkheden worden er foto’s gemaakt die ten toon worden gelegd bij Apers (brug Leest) en waarvan iedereen aan een zeer voordelige prijs foto’s kan laten bijmaken zoveel men maar wenst.

Ik stel het op prijs, als voorzitter van het feestcomité, in naam van Stanne, zijn familie, de geburen, het feestcomité en al de verenigingen, iedereen te danken die er heeft toe bijgedragen om van deze viering een feit te maken waar nog lang zal over gesproken worden en dat als UNIEK de geschiedenis zal ingaan.

Beste groeten namens het feestcomité Louis Vloebergh (voorzitter)

(‘De Band’, oktober 1980)

 

1980 – Van vrijdag 17 oktober tot zondag 26 oktober : Tentoonstelling Voetspoor

            In de Raiffeisenkas, Dorpsplaats te Leest stelden Tony Baarendse, Georges

            Herregods, Karel Soors en Friede Willems van de Leestse kunstkring Voetspoor

            tentoon.

            Bijgevoegd onderaan : werk van Tony Baarendse.

 

 

1980 – Zaterdag 25 oktober : Film- en Diavoorstelling

            Om 14u30 werd voor de tweede maal de film- en diareeks vertoond van de viering

            honderd jaar Stanne Van den Broeck. Dit ging door in het parochiehuis.

            (Parochieblad 23/10/80)

 

1980 – 27 oktober : Gemeenteraad Mechelen – nieuwe straatnamen.

Door de Mechelse gemeenteraad werd het voorstel van het schepencollege om Nieuwe straatnamen te geven in de fusiegemeenten Leest, Muizen en Walem goedgekeurd.

Te Leest, verkaveling “De Maal” werden voor vijf nieuwe wegen namen van vogels            aangewend, aangezien de Vinkstraat grenst aan deze verkaveling en tevens om in de            naamgeving de eenvormigheid te behouden. Vandaar volgende straatnamen :  Hopstraat, Roekstraat, Keepstraat, Gorzenstraat en Kolibriestraat.

            (GvM,28/10/80)

In november deelde de Kon. Kommissie van Advies voor Plaatsnaamgeving volgend            bindend advies mee : de Mechelbaan wordt gewijzigd in Pastoor De Heuckstraat, de Bist wordt gedeeltelijk gewijzigd in Witveld en gedeeltelijk in Bistseveldenstraat.

            (GvM,4/11/80)

 

Bijgevoegd :

-Kerk en Pastorij (achterkant) : werk van Tony Baarendse.

1980 – Van 3 tot 10 oktober : Speciale Treinbedevaart naar Rome

Door Boerenbond, KVLV en KLJ werd een speciale treinbedevaart naar Rome ingericht.

Nadruk werd gelegd op het bedevaartkarakter met o.a. plechtigheden in de grote Romeinse basilieken, een begeleid bezoek aan al wat de grootheid van Rome uitmaakt en natuurlijk ook het Vaticaan.
Het hoogtepunt werd de audiëntie bij de Paus.
Inschrijvingen gebeurden op de pastorie van Leest. (folder)

 

1980 – Zaterdag 4 oktober : Groot Sport-Bal van S.K. Leest

            Begin 21 uur, in de zaal “Sinte-Cecilia”, Dorpsstraat 6 Leest met het orkest

            “The Wigs”. Inkom : 80 frank. (kaarten in voorverkoop 70 frank)

 

1980 – 5 oktober : 8^ste Chiro-Vevoc Massajeugdcross

Dit jaar voor het eerst met enkele nevenactiviteiten zoals op zaterdag een cross-instuif            (TD) in de tenten op het crossterrein. Deze fuif was een initiatief van de jongeren van Chiro en Vevoc en niettegenstaande dat ze doorging in tenten en het tamelijk fris was, kende ze een grote belangstelling.

De zonnige herstnamiddag zorgde voor een talrijke opkomst zowel aan deelnemers als aan publieke interesse. Onder de supporters ook eeuweling Stanne Van den Broeck die zich bekloeg dat hij niet mocht deelnemen, daarbij alluderend op de affiches (bijgevoegd) waarop de maximum leeftijd gelimiteerd was op 99 jaar…De inrichters hebben hem dan buiten reeks, uit handen van burgemeester Vanroy,  een beker aangeboden van de minister van Nederlandse Cultuur De Backer.

Verdeeld over de 15 wedstrijden mochten een 880-tal inschrijvingen genoteerd             worden.

De eerste start werd om 14 uur gegeven, de laatste reeks ging van start om 17u15.

De af te leggen afstanden schommelden tussen 400 m voor de jongsten en 2800 m voor de seniores mannen en het parcours was zeer selectief tussen de parochiezaal en de Zennedijk.

Voor de Chirogroepen werden weer groepsklassementen opgesteld en er waren weer een massa prijzen bijeengegaard.

 

                                                    Uitslagen

 

Veteranen +40                                   Veteranen mannen

1.Goovaerts Frans                              1.Van Win Willy

2.De Boeck Emannuel                       2.Van Win Aimee

3.Van den Dries Frans                       3.Engels Daniel

 

Veteranen vrouwen                           Juniores – seniores meisjes

1.Schelfhout Agnes                            1.Blockx Lena

2.Huybrechts Raphaelle                    2.Van Belle Els

3.De Schoenmaeker Victorine         3.Van Praet Anita

                                                           Groepsklassement : Chiro Leest

 

Juniores-seniores jongens                 Scholieren jongens

1.Van den Abeele Dany                     1. Bruegelmans Peter

2.Claes Dany                                       2.Houtekete Leo

3.Gunter Juliens                                 3.Barbier Danny

Groepskl. : Chiro Leest                      Groepskl. : Chiro Tisselt

 

Scholieren meisjes                             Kadetten meisjes

1.Alemberg Kris                                 1.Van Bael Leen

2.De Borger Pascal                            2.Robberechts Marleen

3.Van Parijs Marleen                         3.Van Winghe Sonja

Groepskl.: Chiro Hombeek                Groepskl.: Chiro Kapelle-op-den-Bos

 

Kadetten jongens                               Miniemen meisjes

1.Van Winghe Bruno                         1.Amelloos Veerle

2.Cottijn Koen                                     2.Deuxbouts Nadine

3.Tersago Geert                                 3.Van Netelbos Kristel

                                                           Groepskl.: Chiro Leest

 

Miniemen jongens                             Pupillen meisjes

1.De Brandt Wilhem                          1.Verberght Kristel

2.Van Rompay Rudy                          2.Van de Kerkhof Viviane

3.Engels Lux                                        3.De Schouwer Connie

Groepskl.: Chiro Kapelle                    Groepskl. : Chiro Kapelle

 

Pupillen jongens                                Microben meisjes

1.Van Bael Danny                              1.Van den Dries Veerle

2.Van Winghe Freddy                        2.Muysoms Ilse

3.Goovaerts Philip                             3.Hellemans Liesbeth

Groepskl.: Chiro Leest                       Groepskl. : Chiro Leest

 

Microben jongens

1.Hellemans Johan

2.Verbergt Eric

3.De Schouwer Patrick

Groepsklassement : Chiro Leest.

(Uit ‘Gazet van Mechelen’, ‘Het Laatste Nieuws’, ‘Het Nieuwsblad’ en ‘De Band’)

 

Bijgevoegd :

-Advertentie in ‘De Band’. Stanne Van den Broeck mocht niet deelnemen, wegens te oud.

-Steunkaart voor de ‘Achtste Jeugdcross’ van Chiro-Vevoc.

-Een komische noot in de jeugdcross.

-Start van de scholieren-meisjes.

Vervolg Stanne Van den Broeck.

 

                                                          Stanne aan het woord

 

“Ik hou van wandelen,” vertelde Stanne in het feestnummer van ‘De Band’, “En hoe langer de wandeling hoe beter ik me voel. Wanneer ik met mijn dochter Maria aan zee ben, maak ik nog wel es een wandeling van 7 km. En ik heb nog geen ene keer gezegd als ik aan ’t wandelen ben, nu zou ik toch graag thuis willen zijn. Nu, in Leest is ’t voor mij te gevaarlijk geworden om te wandelen, daarom blijf ik daar maar liever in mijn tuin… Ik heb het hier zo goed ; ge weet wel, ik heb al 47 jaar m’n pensioen. Wa wel spijtig is da ik niet lang nemeer van dat pensioen kan genieten. Ne goeie raad die ik wel kan geven om zolang te leven is : wandel rond zo voel je je gezond. Ik ben 9 jaar achter elkaar te voet naar Scherpenheuvel geweest. Onze Frans en onze Ivo zijn wel 50 keer meegeweest naar Scherpenheuvel. Als ik in menne zetel zit dan voel ik de stijfigheid en doet het soms overal pijn. Ik voel me pas goed als ik te been ben en zou dat zo nog lang willen houden….

Mijn ouders waren “arme boerkes”. Ze moesten van ’s morgens vroeg zwoegen en zweten in en op de Leestse bodem om ons gezin he meest noodzakelijke te geven. Ik als oudste van zeven moest natuurlijk van kleinsaf meehelpen. Eerst en vooral op de kleintjes passen, zorgen voor tafel en op tijd het huis uitkuisen. Later zou ik mee op ’t veld werken. Alles moest bij ons met de kruiwagen gebeuren. En de wegen in dien tijd ! Altijd natte voeten eer da je aan kerk of school waart. In de Koeistraat en Winkelstraat stonden maar enkele hoeven zoals het Hof van Haelen en de Batushoeve en de huizen die er toen stonden waren nog opgetrokken met stro en leem. Op het land wonnen we koren, vlas en Deinze patatten : rode, blauwe en bleekblauwe patatten, die kostten toen 5 frank voor 100 kg.

In die tijd moest het bemesten en bewerken van het veld met de handen gebeuren. Eggen werden door vader of moeder en de hond getrokken. Ze hadden een klein stukje land in huur of moesten bij de boer “paardenarbeid” doen. Bij het uitkomen was er bijna geen werk. Ze gingen dan met de schup graven bij de rijke boer om han pacht te betalen. Bij het afdoen van de oogst was de vijfentwintigste hoop voor hen. Vanaf acht, negen jaar mosten de kinderen helpen bij de oogst. Veel kinderen betekende meer armoe, maar meer hulp als ze groot waren. Meer hulp betekende dan een ‘dagwant’ bij om op te werken. Het was de tijd dat als de boer afesloofd thuis kwam en z’n broek op bed smeet, de vrouw in verwachting was.

Ik ging maar halven tijd naar school. Er waren in dien tijd maar 2 klassen. Van menne schooltijd weet ik nie veel meer. Wel weet ik dat ‘k bij meester Dumont zat. We hadden veel respect voor de meester, maar nog meer schrik voor z’n koterhaak, want die moest niet alleen dienen om het vuur aan te wakkeren in de stoof, maar ook om degene die niet horen wilde te doen voelen dat de meester de baas was en dat hij het meende. Meester Dumont had ook kiekens en biekes. Waneer de biekes aan ’t zwermen waren mochten wij op de speelplaats spelen naar hartelust.

Toen ik 12 jaar was deed ik m’n plechtige communie. Vijf dagen later was ’t voorgoed gedaan met de school. ‘k Moest hard werken : mesten, kruiwagens trekken, enz. Bij Sooike Leemans ging ik helpen bij het hooien en ook bij het binnenhalen van de oogst. Dat was een harde maar een goeie tijd. De mensen hielpen mekaar en waren vriendelijk voor elkaar. We hadden nog de tijd om de anderen te helpen…

In 1900 werd ik opgeroepen om mijn militaire dienst te volbrengen “3^e Regiment de Ligne”.

“Le 12 juin 1900 incorperé comme milicien de 1900 privince d’Anvers, 10^e Canton, commune de Leest, nr.61 du tirage.” Die lottrekking gebeurde in Willebroek. Om 9 uur werden we verwacht op ’t gemeentehuis, Jan Seymons, Jules Selleslagh, ik en nog 6 anderen. De burgemeester van Leest, Bernaerts, was er ook bij. Uit een mand moesten we een koker trekken en die koker moesten we afgeven aan de Champetter. Die riep uw naam af. Ik was als laatste aan de beurt : “soixante et un”, hoorde ik. Ik dacht ’t zijn drie woorden, ik ben er zeker niet bij, ik heb er mij uitgetrokken. Maar toen klonk het éénenzestig en wist ik dat ik er ingeloot was. Ik kreeg dan het nummer mee naar huis. Soms kon men een remplacant vinden mits te betalen. De ouders van een soldaat trokken per maand 10 frank, terwijl een soldaat zelf een soldij had van 15 centen. Ik moest 28 maanden dienstplicht kloppen, bij meestal Franstalige oversten.

Na mijn dienstplicht moest ik gelijk de anderen elk jaar in “revue”. Dan moest ik naar Hombeek. Op ’t gemeentehuis controleerden de gendarmen het uniform, het livrei van de soldaten. Men sprak in die tijd van oorlog. We geloofden het niet en we dachten “ ’t Is weeral es om ons bijeen te hebben.”

In 1908 trouwde ik met Amelia Vleminckx. Haar ouderhuis stond in de Koeistraat waar nu de Verbruggens wonen. In die tijd was da een staminee “In de Kantien”. Ons Amelie werkte bij een zekere Cnops, een rijke boer die al zen velden kon bezaaien. Het is die Cnops die met een karreke (sjees) ons naar de kerk bracht. In ’t eerste huis bij de ouders van Amelie ging het feest door. In die tijd was dat een beetje beter eten dan gewoonlijk. Je kunt dat niet vergelijken met nu.”

Sinds 1834 was Mechelen het centrum van de spoorweg geworden. En bij dit centrum hoorde de spil : een eerste grote spoorwegwerkplaats “Het Arsenaal”. Het was een nieuwe werkgelegenheid die velen interesseerden, onder hen Stanne en na zijn legerdienst trok hij in 1913 naar dit Arsenaal. Hij begon er als lijnlegger. Bestond er in Mechelen iets als spoorwegfierheid, in Leest werden de mannen die naar de stad gingen vies bekenen en soms uitgelachen.

In 1919 was het spoorwegpersoneel zo uitgedund door het sneuvelen van honderden leden en door een aanwervingsstop van vijf jaar. Stanne kwam opnieuw in dienst op ’t Arsenaal. Eerst als maneuver in de ijzergieterij, later slaagde hij in een examen als schilder.

“Je wet wel…de wagens van de trein moesten geschilderd worden. Da was er genen dien verf kon maken als ikke. Duizenden kilos verf heb ik gemaakt. Ge wet wel…roeren en roeren in een grote pot verf tot je het juiste mengsel hebt. In heel België werden de wagons geschilderd met mijn verf.”

 

Stanne en de 1^ste wereldoorlog

“De oorlog was voor ons een verrassing. Toen ik opgeroepen werd dacht ik : t’is maar veur veertien dagen, om weer es bijeen te zijn…maar ’t was veur vier jaar en half. Ik was van de voorlaatste klas die opgeroepen werd. Terwijl we tracés aanlegden en pinnekensdraag opspanden tegen dat den Duits zou binnenkomen vochten d’ anderen reeds te Namen aan ’t front. Toen Antwerpen gevallen was moesten we weg. Tien dagen mars naar Frankrijk. Amaai mijn voeten toen we in Ouderlich aankwamen ! Velen van ons hadden onderweg alles wat hinderde weggesmeten, zelfs hun geweer. Dat was de aftrek en de soldaten waren meester over zichzelf. Al wa we nog hadden moesten we afgeven in Frankrijk. De jonge soldaten kregen onze uitrusting en moesten naar ’t front. Ik hem daar met klompen gelopen en met windels rond men voeten. Ne jas van die en een broek van een andere.

De 9^de december 1914, na drie weken Frankrijk, stapten we naar ’t front aan de IJzer. Da hem ik overal gezeten omdat ik bij de travailleurs was. We moesten buiten ’t geschut van de vijand blijven, want we hadden geen wapens. Dag en nacht werkten we aan de tracés : da was ’t herstellen van wegen en nieuwe wegen trekken, bomkraters dichtgooien en bruggen leggen. Te Wulpen na een bombardement werden de wegen zo zwaar beschaidgd dat den Engelsman niet door kon. We moesten zo vlug mogelijk die putten vullen om de weg vrij te maken voor de versterkingen. Terwijl schrapnels en obussen insloegen rondom ons moesten wij voortwerken. Soms liep ’t bloed van mijn handen van mij altijd te laten vallen. ’t Gebeurde dat we om 8 uur ’s avonds opgeroepen werden om 1 uur waren we pas terplaatse om ons werk te doen. ’s Nachts verminderde het oorlogsgeweld en ’s morgens kwamen de vliegers met hun mitrailleurs en maar goed dat we onder een brug konden springen.

In ’t begin hadden de Duitsers enkel verkenningsvliegtuigen, en ze observeerden onze stellingen van hoog uit de lucht, maar in 1916 waren die toestellen al echte jagers met bommen en mitrailleurs. En als we die zagen aankomen dachten we : oei wa gaan we nu krijgen. Ik ben eens gewest da’k twee camions lijken moest lossen.

Wij stonden voor alles in. Ne keer, ik weet niet meer waar ’t was, moesten we een tracé door ’t land trekken, omdat ’t dorp kapot gebombardeerd was. Door een stuk terf zweetten en zwoegden we aan de weg. Een obus sloeg 40 meter van ons in. Op ’t nippertje aan de dood ontsnapt, want we kregen ’t zand in plaats van ’t ijzer. We zaten in verschillende sectoren : Belgen, Engelsen, Amerikanen en Fransen, elk in zijn eigen sector. Wa ik da allemaal gezien hem !  En ge moogt weten, hoe meer sterren , hoe erger ze waren. Wanneer we na 4 dagen en nachten werk afgelost werden moesten we in repos (rust). Toen zag ik er Fiel Van Hoof en Jan Huys, soldaten van Leest. De Jan sneuvelde op ’t leste van de oorlig en ligt begraven bij moeder Lambik op ’t soldatenkerkhof.

Op 11 november 1918 werd er gezeid dat ’t wapenstilstand was. Toen zijn we uit de compagnie geroepen en we moesten bijeen komen in Adinkerke.”   

Toen de Duitsers terugtrokken werden de mannen van de “Staat”, waaronder Stanne, naar Adinkerke gestuurd. De soldaten uit de bevrijdee gebieden mochten huiswaarts keren, behalve de spoorwegarbeiders, zij moesten nog maanden, ook na de wapelstilstand, blijven werken. De reden : het gesanctioneerde Duitsland diende locomotieven naar Adinkerke over te brengen en als schilder in ’t Arsenaal bij de Spoorwegen werd Stanne weerhouden om zijn werk ter plaatse verder te zetten, dit tot februari ’t jaar nadien.

Twee dagen minder dan vier jaar en half is hij van huis weggeweest.

 

Gegijzeld in de Tweede Wereldoorlog

“In mei 1940 bij het begin van de tweede grote oorlog was ik er bijna geweest. Zatte Duitsers kwamen over de Kouter van Hombeek naar Leest. Onder het mom van ‘burgers hebben op ons geschoten’ namen ze gijzelaars terwijl ze in de lucht schoten. Nieuwsgierig ging ik kijken wat er gebeurde  en werd met nog 51 anderen opgepakt en in de school tegen de muur gezet. Onder hen pastoor Beuckelaers en meester De Leers. Een Duits officier vroeg naar ‘De Knip’, dat nu Juniorslaan heet. We moesten meegaan met twee soldaten die het geweer in aanslag hielden. De Duitsers zochten een wei voor hun 12O paarden. Eerst gingen we naar de Wijk de Knip waar de houten meulen gestaan had, die wei was te klein. Ze wisten da bij Piër Prins een grote wei was en die was vlug goedgekeurd. Ondertussen moesten al de gijzelaars tegen de muur staan tot wij terug waren. De Duitsers moesten nog stro hebben voor 120 man te slapen te leggen. Bij Van Praet kregen we twee botten in in ’t Seel was stro genoeg.

Stan van Busschot kwam daar juist ook met een kar stro aangereden en alles werd aangeslagen en toen mochten we naar huis. De anderen zijn tot s’ anderendaags gegijzeld gebleven op gevaar van gefusilleerd te worden. Pastoor Beuckelaers die vooraan stond zei nog tegen Victor Van Kolettes  : ‘komde gij maar voor mij staan Vic’, maar Victor zei : ‘As ’t tege ga zijn we allemaal doeët meneer pastoer.’ En hij bleef staan.

We woonden in dien tijd al in de Scheerstraat. De Duitsers hadden in mennen hof touwen gespannen van de ene perelaar naar de andere en daaraan hun paarden vastgebonden. We bleven voor alle veiligheid maar binnen.”  

 

Foto’s :

-Stanne als soldaat in de oorlog van 1914-18.

-Met dochter Marieke totaal onder de confetti tijdens zijn feestelijke tocht.

-Ook Westende werd niet vergeten.

-Buren Paula Soli en Nieke Janssens.

-De familie kreeg een aparte wagen.

 

Vervolg Stanne Van den Broeck.

 

In september ’81 en ’82 werd er telkens op zijn verjaardag gefeest maar de geplande viering voor zijn 103^de verjaardag werd door het buurtcomité van Leest afgelast omwille van de gezondheidstoestand van Stanne.

104 zou hij niet worden, Stanne overleed te Leest op 20 februari 1984 in de leeftijd van 103 jaar en 5 maand. Niet in een onpersoonlijk ziekenhuisbed maar thuis, omringd door de goede zorgen van zijn 72-jarige dochter Maria “ons Marieke”, die niet van zijn zijde week.

Tijdens de begrafenismis gewaagde pastoor Lornoy niet te onrechte van een koninklijke begrafenis, want in een afgeladen volle dorpskerk en in een zee van bloemen werd Stanne op zijn laatste wandeling door familie, vrienden en de ganse Leestse bevolking begeleid naar zijn laatste rustplaats.

In de herinnering van velen zal Stanne blijven leven als een man met een gouden hart die tot op het laatst erg lucide bleef en steeds klaar stond met een of andere kwinkslag.

In de eerste echte schoolkrant van de  Stedelijke Lagere School uit de Scheerstraat (november 1980) stond een gedicht van Frank Daelemans, een leerling uit de 6^de klas. Die krant werd persoonlijk door de jongen aan de honderdjarige bezorgd, passend omdat Stanne zelf oud-leerling was van deze school.

 

“Stanne is honderd jaar

en nu loopt hij daar !

 Hij is nog fit en gezond

en maakt iedere dag zijn toertje rond !

De belleman opent de stoet.

Die kent Stanne goed !

Daar komen de ruiters

met daarachter een paar rare snuiters.

Hij is geboren in 1880.

Dat vond Stanne machtig.

Vervolgens Dumont met zijn bende :

en of Stanne die kende !

Toen hij van school af was, moest hij werken.

Dat hij dat niet graag deed, liet hij niet merken.

Toen hij twintig was,

droeg hij zijn beste das.
Hij moest gaan loten in Willebroek

maar het lot zat niet in de goede hoek.

Toen Stanne en Amelie elkaar ontmoetten,

kreeg hij van zijn vader onder zijn voeten.
Toen de storm begon te luwen,

ging Stanne met Amelie huwen.
Hij moest vechten aan de IJzer.

Toen hij terugkwam, was hij heel wat wijzer.
Hij werkte dan in het Arsenaal;

de stielen kende Stenne allemaal.
Die wereldoorlog twee

viel voor Stanne niet mee.
Hij was een gijzelaar

en dat vond hij heel erg naar.

Tijdens zijn pensioen

had hij niet veel te doen.

Wandelen deed hij het meest

door heel de gemeente Leest.
Tot besluit van deze stoet

rijdt Stanne met de auto, maar zonder hoed.

Zijn familie rijdt met de trein :

dat vinden ze allen fijn.

Jullie zullen zien…
Stanne wordt HONDERD TIEN !” 

 

                                                              DE FEESTSTOET

I.Opening

Heden vieren we feest – Stanne wordt 100 jaar in Leest.

Belleman

Ruiters

Gij allen die mij hoort blijft staan en gaat niet voort.
Hier wordt vertoond een zeer getrouwe in een stoet die u niet zal berouwen

Het honderdjarige leven van Stanne dat heel wat beduidt in ons Leestse bestaan.

Hoort en ziet dus ’t al met goede moed tot stichting en voorbeeld hoe het moet.

 

II.Geboorte 1880

De ooievaar had het bekeken, Stanne werd geboren zonder gebreken.

 

III.Jeugd

De meester was zeer streng, op straat noemden wij hem een kreng.

 

IV.Plechtige Communie 1892

Toetreding tot de Heer onze God, zijt dus goed en volgt Zijn gebod.

 

V.Werk na school

Arm en gezond en in de beurs geen pond.

 

VI.De Loteling 1900

Nr. 61 werd er ingelot, Stanne was soldaat begot.

 

VII. Huwelijk 1908

In de Kantien, mocht Stanne er bij z’n Amelieke in.

 

VIII.Eerste Wereldoorlog 1914

Stanne werd heel wat wijzer, tussen de bommen aan den IJzer.

 

IX. Beroepsleven

In het Arsenaal met heel wat alaam, werkte hij voor vrouw en kinderen te saam.

 

X. Hobby

Een pintje drinken en wat kaarten en de vogeltjes wat zout op hun staarten.

 

XI. Tweede Wereldoorlog 1940

Stanne was er weer bij, als gijzelaar in de rij.

 

XII. Pensioen

Stanne al 47 jaar op pensioen, een hele toer om ’t na te doen.

 

XIII. Slot

Het verhaal van Stanne zijn leven, door het Leestse verenigingsleven.

 

Het hart blijft jong en wordt niet oud, wanneer ’t zich fris en open houdt,

Om wat menselijk is te voelen, te voelen wat een kind verblijdt.

 

Werkten mee aan de feeststoet :

Boerenfront, B.S.P., Chiro-jongens en meisjes, C.V.P., Davidsfonds, De Band, Geburen van Stanne, Gepensioneerden, K.L.J., K.V.G., K.V.L.V., K.W.B., Landelijke Gilde, Koninklijke Fanfare St.-Cecilia, Leefmilieu Leest, Oudstrijders, Gemeentelijke Lagere School, Vrije Lagere School, Toneelkring Rust Roest, Ruiters, S.K. Leest, Kunstkring Voetspoor, Vevoc en V.V. Leest voor Leest. Buiten Leest : Harmonie Arsenaal.

Grime : Albert Jean.

Kostuumadvies : Milou Van Stijvoort.

Ontwerp en realisatie : Karel Soors en Guido Hellemans.

 

 

Vervolg Stanne Van den Broeck.

 

Constant Van den Broeck was te Leest geboren op 25 september 1880 als zoon van Karel (Leest°28/8/1852,+10/3/1944) en Rosie Campion (°Leest 31/1/1852,+25/7/1923).

Zijn ouders hadden een boerderijtje in de Koeistraat (de huidige Elleboogstraat) nr. 16.

Stanne was de oudste van zeven en diende van kindsbeen af zijn steentje bij te dragen in het gezin. Zijn vader teelde koren, vlas en Deinze-patatten : rode, blauwe en bleekblauwe aardappelen die toen 5 frank kostten voor 100 kilogram.

Bemesten en bewerken van het veld gebeurde met de hand. Eggen werden door vader of moeder en de hond getrokken. Ze hadden een klein stukje land in huur of moesten bij de grotere boeren “paardenarbeid” verrichten en bij oogsten was de 25^ste hoop voor hen.

Vanaf 8, 9 jaar moesten de kinderen helpen met de oogst.

Stanne ging maar halve tijd naar school in één van de twee bestaande Leestse klassen, bij de zeer strenge meester Dumont.

Na zijn plechtige communie, hij was pas twaalf, was het gedaan met de school.

Hard werk kwam in de plaats : mesten, kruiwagens trekken, hooien, oogst mee binnenhalen.

Het was een harde maar goeie tijd volgens Stanne, de mensen hielpen mekaar, ze trokken daar tijd voor uit.

De tijd voor zijn huwelijk trok hij op met zijn twee vrienden August De Wit en Constant Diddens. ’s Zondags gingen ze naar de mis en dan spraken ze af wat ze zouden doen.

Geregeld gingen ze dansen op de kermissen van Leest en Hombeek.

Een pint kostte 2 cent, evenveel als een danske. Het was de tijd dat de staminees nog goeie zaken deden en men polka, wals, kwadrille en scottisch danste.

Als er geen meisjes aanwezig waren dansten de jongens met elkaar, dat deden de meisjes overigens ook. Maar elke dans met een meisje kostte de jongen 2 cent.

In 1900 werd hij opgeroepen om zijn militaire dienstplicht te volbrengen.

De lottrekking gebeurde in Willebroek. Uit een mand moesten de potentiële soldaten een koker trekken. Stanne trok het nummer 61 en was er ingeloot.

Hij moest 28 maanden dienstplicht kloppen bij meestal Franstalige oversten en daarna moest hij zoals de andere afgezwaaiden in “revue”. Dan moest hij naar Hombeek en op het gemeentehuis aldaar controleerden gendarmen het uniform, het livrei van de soldaten.

In 1908 trouwde hij met Amelia Vleminckx, een buurmeisje uit de Koeistraat, haar ouderhuis was een staminee “In de Kantien”.

Omdat er op het land niet veel te rapen viel begon Stanne in 1913 als lijnlegger in het Mechelse Arsenaal te werken en na de oorlog werd hij er maneuver in de ijzergieterij.

Hij slaagde in het examen van schilder en zou de rest van zijn carriëre treinwagons schilderen.

 

De eerste wereldoorlog

De oorlog was voor hem een verassing. Toen hij opgeroepen werd dacht hij dat het maar voor enkele weken was maar ’t was voor vier jaar en half.

Toen Antwerpen viel volgde een tiendaagse mars naar Frankrijk en vandaar ging het naar het IJzerfront.

Als travailleur werd hij zowat overal ingezet, meestal buiten het geschut van de vijand.

Dag en nacht aan tracés werken, dat bestond uit het herstellen van wegen, nieuwe wegen aanleggen, bomkraters dichtgooien, bruggen leggen.

Te Wulpen zat hij middenin het oorlogsgeweld. Terwijl schrapnels en obussen rondom insloegen moesten Stanne en zijn collegas travailleurs doorwerken.

Ooit diende hij twee kamions lijken te lossen.

Toen de Duitsers terugtrokken werden de mannen van de “Staat”, waaronder Stanne, naar Adinkerke gestuurd. Stanne herinnerde zich dat plakkaat nog aan de muur, daarop stonden de bevrijde gebieden aangeduid. De soldaten uit die gebieden mochten huiswaarts keren, behalve de spoorwegarbeiders, zij moesten nog maanden, ook na de wapelstilstand, blijven werken.

De reden : het gesanctioneerde Duitsland diende locomotieven naar Adinkerke over te brengen en als schilder in ’t Arsenaal bij de Spoorwegen werd Stanne weerhouden om zijn werk ter plaatse verder te zetten, dit tot februari ’t jaar nadien.

Twee dagen minder dan vier jaar en half is hij van huis weggeweest.

Na deze oorlog ontving Stanne 8 frontstrepen en tal van eretekens.

 

De tweede wereldoorlog

In mei 1940 was het bijna gedaan met Stanne. Dronken Duitsers kwamen over de Kouter van Hombeek naar Leest en onder het mom van “burgers hebben op ons geschoten” namen ze, onderwijl in de lucht schietend, gijzelaars.

Samen met 51 anderen werd Stanne opgepakt en in de school tegen de muur gezet.

Onder hen pastoor Beukelaers en meester De Leers.

Een Duits officier vroeg naar “de Knip”. Stanne en Staf van de Metser moesten meegaan met twee soldaten die het geweer in aanslag hielden. De Duitsers zochten een wei voor hun 120 paarden. In de wijk de Knip waar de houten molen van de familie Lauwers gestaan had, bleek de weide te klein. Uiteindelijk werden de paarden ondergebracht op de wei van Pieter De Prins van de Rendelbeekhoeve.

Toen vroegen de Duitsers om stro teneinde 120 man te slapen te leggen.

Bij Van Praet vond Stanne twee botten en in “’t Seel” was stro genoeg. Toevallig passeerde “Stan van Busschot” daar met een kar stro, alles werd daar opgeladen en toen

mochten de twee gegijzelden beschikken.

Sommigen van de andere gijzelaars werden tot ’s anderendaags vastgehouden.

 

Eén van zijn hobby’s was de vogelvangst, hiervoor breidde hij zelf de netten.

Verder hield hij van kaarten, tuinieren, TV-kijken, kranten lezen en wandelen.

Jarenlang was Stanne habitué op een camping te Westende (Camping “Westende”).

Op 16 augustus werd hij ook daar gevierd. De viering werd om 11 uur ingezet met een muzikale mis in open lucht waarna een receptie volgde. In de namiddag werd een rondgang gehouden op het kampeerterrein waarbij Stanne in een open wagen plaats had genomen naast Miss Westende en die opgeluisterd werd door de blaaskapel “Landon” uit Diksmuide.

Na de koffietafel werd een volksbal in open lucht gehouden alwaar de honderdjarige de dans opende.

 

Stanne was op 7 mei 1908 met Amelie Vleminckx in het huwelijksbootje gestapt.

Beiden schonken het leven aan vijf kinderen waarvan één zeer vroeg stierf. De overige vier en nog in leven : Bertha (°24/4/1909, +25/10/1982), huwde met Hombekenaar Victor Verbist (°11/2/1906, +11/9/1989), Louis (°24/10/1910, +20/6/1990), trouwde met Maria Rottiers (°29/5/1904, +16/7/1978),  Maria (°24/6/1912, +30/4/2007), gehuwd met Jan De Smedt (20/2/1911, +5/4/1973) en Victor (°13/8/1919) die gehuwd was met Elizabet Moeyersoms.

Verder bestond zijn nageslacht (in1980) uit 3 kleinkinderen, 6 achterkleinkinderen en 2 achterachterkleinkinderen.

Zijn echtgenote was hem op 28 oktober 1966 ontvallen, ook zij werd 83, en vanaf dan werd Stanne met veel liefde verzorgd door zijn dochter Maria, een weduwe.

 

Foto’s :

-Stanne genoot van elk moment.

-Sfeerfoto’s van de stoet

 

1980 – 27 en 28 september :

 

            VIERING EEUWELING STANNE VAN DEN BROECK

 

Nadat op zaterdag 27 september de 100-jarige Stanne Van den Broeck officieel werd gevierd door de Mechelse gemeentebestuurders, was het op zondag 28 september de beurt aan de ganse Leestse gemeenschap om Stanne in de bloemetjes te zetten.

Hoe konden zij dat beter doen dan aan de hand van een feeststoet.

Wanneer alle socio-culturele verenigingen van een dorp de handen in elkaar slaan zijn ze tot grootse dingen in staat.

De feestelijkheden begonnen zaterdag met een plechtige dankmis, waarbij pastoor Lornoy geassisteerd werd door pater Van Aken en missionaris De Laet.

Hierna werd iedereen in het parochiecentrum vergast op een drankje.

’s Avonds mochten alle Leestenaren mee het avondfeest vieren in het parochiehuis.

’s Zondags werd Stanne in triomf rondgereden in een stoet die zijn leven uitbeeldde.
Voor de eeuweling was dit een grote dag.

 

Om 15 uur begonnen de feestelijkheden in de gemeente, die voor deze gelegenheid volledig onder de vlaggen was bedolven.

De stoet bracht een uitbeelding van 100 jaar Stanne, zijn geboorte, jeugd, communie, werk en school, soldatenleven, huwelijk, eerste wereldoorlog, werk in ’t Arsenaal, zijn hobby, de tweede wereldoorlog, pensioen en dan de feesteling in een koets met achteraan familieleden en buren.

Na de optocht werd Stanne op het dorpsplein gehuldigd.

In enkele toespraken werd zijn leven nogmaals uit de doeken gedaan en dan begon een groots opgevat dorpsfeest met muziek, zang en dans.

Teneinde alles in goede banen te leiden werd een feestcomité opgericht. Op 18 maart en 15 april waren alle Leestse verenigingen vertegenwoordigd op het gemeentehuis. Om iedereen te laten delen in de vreugde en de kosten werd er besloten om alle huizen van Leest een briefomslag te bezorgen, die nadien door afgevaardigden van de verenigingen en leden van het feestcomité zou worden opgehaald. Dit initiatief zou 54.000 frank opleveren.

Het comité bestond uit voorzitter Louis Vloebergh, secretaris Karel Soors, kassier Jos De Smet en leden Amelia Verbeeck, Victor Van Hoof, Marcel De Win, Pater Damiaan, René Bernaerts, Georges De Laet, Henri Van den Heuvel, Herman Verhoeven, Frans Apers en Guido Hellemans.

De feeststoet die het leven van de eeuweling uitbeeldde kwam tot stand dank zij de inzet van volgende Leestse verenigingen : Boerenfront, B.S.P., Chro zowel jongens als meisjes, C.V.P., Davidsfonds, De Band, Gepensioneerden, K.L.J., K.V.G., K.V.L.V., K.W.B., Landelijke Gilde, Koninklijke Fanfare Sint-Cecilia, Leefmilieu Leest, Oudstrijders, Gemeentelijke Lagere School, Vrije Lagere School, Rust Roest, Ruiters, S.K.Leest, Kunstkring Voetspoor, Vevoc en V.V. Leest.

Verder met de medewerking van Stanne’s buren en de Harmonie van het Mechelse Arsenaal.

Voor de grime was Jean Albert verantwoordelijk, Milou Van Stijvoort gaf het kostuumadvies en voor ontwerp en realisatie van de stoet tekenden Karel Soors en Guido Hellemans.

De stoet werd vanaf 13 uur gevormd op de Grote Heide en de Oude Tisseltbaan.

Om 15 uur werd de start gegeven. Eerste stopplaats was aan Verschueren op de Juniorslaan, 2^de stopplaats aan het kruispunt Vinkstraat en Juniorslaan.

Derde stopplaats op de Dorpplaats en 4^de stopplaats in de Scheerstraat aan de woning van Stanne.

Later werden in de parochiezaal dia’s en een film over de viering vertoond, dit in aanwezigheid van de eeuweling.

De parochiezaal liep stampvol voor de diaraaksen van César Apers en van het organisatiecomité en voor de film van Pierre De Wit.

Dit alles werd nog eens overgedaan voor de schoolgaande jeugd van Leest en nog een derde keer  op 25 oktober eveneens in de parochiezaal.

De foto’s werden tentoongesteld in café Zennebrug bij Apers.

Dat jaar ontving Stanne ook een beker van Vevoc tijdens de cross. In zijn reeks was Stanne immers de beste, eenvoudig omdat hij er de enige deelnemer was en zijn leeftijdscategorie niet mocht deelnemen ...

 

Foto’s :

-Bakkerij Hellemans zorgde op zaterdag voor een prachtige verrassing.

-Buren aan de slag achter de schermen…

-Laatste onderrichtingen voor de start…

-Massale belangstelling.

-“Stanne met de pijp en de pet, wordt vandaag in de bloemen gezet.

En dat is niet zonder reden, hij werd geboren 100 jaar geleden.”

-

 

1980 – 22 september: St.-Cecilia-Fanfare Leest ontvangen door stadsmagistraat (foto)     

“Naar aanleiding van het feit dat de Leestse fanfare zopas uitgeroepen werd tot Belgisch Kampioen van de fanfares, nodigde de Mechelse stadsmagistraat de bestuursleden van deze fanfare uit in het Mechels stadhuis.

Deze ontvangst had vrij laat op de dag plaats, maandagavond om half acht in de Kolommenzaal. Uiteindelijk werd het een genoeglijk onderonsje.

Voorzitter Verschueren, ondervoorzitter Lauwers en secretaris Stan Gobien, samen met de overige bestuursleden van de fanfare, werden verwelkomd door burgemeester Jos Vanroy en schepenen Charlier, Van der Sande, Ribbens en Van de Plas.

Na zijn felicitaties te hebben overgemaakt overhandigde de burgemeester een Jubileumboek van de Mechelse beiaardschool en een fonoplaat aan de voorzitter.

Voor de ontvangst werd een dankwoord uitgesproken door ondervoorzitter Lauwers.
Hierna werd de traditionele drink gehouden. (GvM,27/9/1980)

 

1980 – 24 september – “Koerier”, nr.16 :

 

            LEEST BEVREESD – Bestratingsplan nefast voor landelijk karakter ?             

 

“1 januari 1977. Zoals zovele kleinere gemeenten moet ook Leest noodgedwongen gaan aanleunen bij een grote stad. Het dagelijkse leven in deze landelijke gemeente ondervindt van deze fusie geen last en gaat gewoon verder. Alleen voor bepaalde administratieve aangelegenheden moeten de inwoners naar Mechelen. Buiten tussenkomsten van het stadsbestuur bij dijkbreuken, hoort of ziet men vanuit Mechelen niets of niemand.

Tot enkele weken geleden enkele “heren” uit Mechelen hun plannen voor Leest kwamen ontvouwen. Op de eenvoudige vraag om verbeteringswerken uit te voeren aan het bestaande wegdek, komt er vanuit Mechelen een uitgebreid antwoord : een bestratingsplan dat, zo vreest men in Leest het landelijke karakter van de gemeente gaat aantasten, met alle gevolgen vandien...

 

Op één week tijd kreeg Leest het bezoek van twee Mechelse schepenen die respectievelijk waren uitgenodigd voor hun eigen partij en beiden mochten zich verheugen in een grote belangstelling vanwege de inwoners.
Als eerste kwam de heer Vanstappen (CVP), enkele dagen later gevolgd door de heer Van de Sande (SP). Beiden ontvouwden zij “hun” plannen. Een reeks van openbare werken waar Leest beter zal van worden.

 

Argwaan

Op het dorpsplein gaat men bomen planten, bloembakken en rustbanken plaatsen.
Verder wordt er gedacht aan de aanleg van speelpleintjes en de uitbreiding van het kerkhof.

Tot daar gaat de Leestenaar akkoord.
Pas wordt hij argwanend wanneer hij hoort over het nieuwe bestratingsplan. Leest voelt zich bedreigd in zijn rust die de landelijke omgeving biedt.

Aan het stadsbestuur werd een verbetering van het wegdek gevraagd, vele landwegen zoals b.v. de Elleboogstraat schreeuwen om een nieuwe asfaltlaag.
De plannen spreken over het verbreden van banen, de rooilijnen worden verlegd naar 12 meter. Vele woningen krijgen de rooilijn door het huis. Op het eerste zicht is dat niet zo erg.

Rampzalig wordt het pas, als men gaat denken aan het verbouwen van een woning.

Op andere plaatsen passeert de straat vlakbij de voordeur. Om de werken aan de Molenstraat te beginnen, moet men onteigenen. Een landbouwgebied van vele hektaren (Hoogveld en Rennekouter) krijgt mooie betonbanen in plaats van de bestaande (zand) landwegen.
Alleen begrijpt men niet waarom men hier tussen de velden en weiden de rooilijn op 10 meter moet leggen, rioleringen aanbrengt en electriciteit onder de grond stopt. Landbouwers verliezen hierdoor vele meters goede teelgrond. Zou het kunnen zijn dat men van plan is dit bij uitstek landelijke gebied, te wijzigen, een uitbreiding voor sociale woningbouw ?

Worden de landbouwers in de kou gezet zoals bij de verkaveling (Rextenza) in de Vinkstraat ?

 

Vragen

Tweede ingrijpende verandering zou de ontdubbeling worden van de spoorweg. Aan de Geuzenhoek (grens Blaasveld) zou de spoorweg op een berm gelegd worden wat een aanslag betekent op het landschap. Verder zijn er plannen om op verschillende plaatsen over de spoorweg te gaan.

Op de Juniorslaan en het Hoogveld gaat men bruggen bouwen over de spoorweg.
Nieuwe belangrijke verbindingswegen gaan ontstaan die het verkeer komende uit Kapelle o/d Bos een kortere weg gaan bieden naar het verkeersknooppunt E-10 te Battel-Mechelen.

Een mini-autostrade dwars door Leest ?

Allemaal vragen waar men in Leest een antwoord op wil.

Men maakt zich echt ongerust en spreekt van een communicatie-probleem met de overheid in Mechelen.

Ons lijkt het gepast dat men vanuit Mechelen zelf eens een vergadering belegt met alle inwoners van Leest. Een bijeenkomst zonder politieke bijbedoelingen waar het stadsbestuur als één geheel optreedt en de inwoners die informatie geeft, waar ze recht op hebben.
Duidelijke taal. Meer niet.

     Bernard Verbeeck”.

 

Foto’s :

-Burgemeester Vanroy overhandigde het Jubileumboek van de Beiaardschool en een LP met beiaardmuziek aan voorzitter Verschueren van de Kon. Fanfare St.-Cecilia. Rechts op de foto ondervoorzitter en oud-burgemeester Lauwers.

-Hier gaat men een brug bouwen over de spoorweg. Wordt het een drukke           verbindingsstraat tussen Kapellen en Mechelen ? (foto : ‘Koerier’)

 

1980 – September : V.V.Leest bij aanvang van het nieuwe voetbalseizoen.

            Stichtingsjaar : 1973. Stamnummer : 8077.

            Afdeling : 3^de prov. B.

            Voorzitter : Spruyt Emiel. Secretaris : Willy Slachmuylders.

            Trainer : Frans Pepermans.

            Aantal ingeschreven elftallen : 6

            Terrein gelegen : Dorpstraat Leest.

            Aangeworven : Rudi Vinckx (Putte), Jean Vos (Londerzeel), Guido Van Ingelgom

            (Verzoening).

            Afgestaan : Thierry Van Praet (Londerzeel).

            Kern : Emiel Felix (doel), Frans Goossens, Willy Bevers, Eric Verbruggen, Ludi

            Capiau, Jos Coecelberghs en Erwin Vloebergh (verdedigers).

            Middenvelders : Robert Boonen, Aissa Maroc, Ludo Goossens, Emiel Van der

            Hasselt, Eddy Boogaerts en Guido Van Ingelgom.

            Aanvallers : Rudi Vinckx, Julien Van der Trappen, Jean Vos, Freddy Selleslagh,

            Wilfried Piscador en Marc Verheyt.

            (GvM,4/9/80)

 

In ‘De Band’ van april 1980 vernemen we onder de titel “Wel en wee van V.V. Leest” een hoop weetjes van het voorbije seizoen (1979-1980) :

-VV werd uitgeschakeld in de Beker van België door bevorderingsploeg Heist Sport.

-De ploeg hield de ‘Beker Edw. Huysmans’ in eigen rangen. Dit jaarlijks tornooi, genoemd naar een verdienstelijk medewerker en erelid, vond plaats op 15/8/79 en er namen 7 ploegen deel. Na een 4-0 overwinning tegen Tisselt mocht kapitein Frans Goossens de beker in ontvangst nemen samen met de felicitaties en het applaus van ruim 500 aanwezige supporters.

-De competitie verliep problematisch voor VV met langdurige schorsingen voor Boonen en Marivoet, wekenlange kwetsuren van Van Praet en Van der Trappen. Verder de afwezigheid van  Ludo Goossens die pas in februari kon opgesteld worden omdat hij zijn legerdienst diende te vervullen.

-In het seizoen 1979-80 kwam de ploeg in competitie met twee reserveploegen. Niettegenstaande deze ploegen geregeld spelers moesten afstaan voor het eerste elftal wist de ‘zaterdagploeg’ een mooie tweede plaats af te dwingen. De ‘zondagploeg’ kon het seizoen afsluiten met een vierde plaats.

-De scholieren en de knapen eindigden zesde, de miniemen vierde.

-Dat seizoen werd er voor het eerst gestart met de allerjongsten in het voetbal, de preminiemen. Deze acht- tot tienjarigen namen deel aan de beker Nijs en wisten daar een mooie tweede plaats in beslag te nemen.

 

1980 – 1 september : Eerste schooldag.

De kinderen van de Vrije Kleuter- en Basisschool uit de Dorpsstraat  kregen een prettig onthaal op hun eerste schooldag met zang, dans en ballonnen. (schoolkrant)

 

1980 – 7 september : Chironieuws Jongens

“Op 7 september was het weer eens overgang in de chiro. Op zo een ontmoeting zie je weer een heleboel nieuwe gezichten en vraag je je als leiders dikwijls eens af : ‘hé, woont die ook in Leest ?’ Maar het belangrijkste van die overgang is dat onze chirogroep met een nieuw werkjaar start. Dit betekent ook een nieuw jaarthema. En dit werkjaar luidt dit : ‘Zie je ’t al gebeuren ?’ Op het eerste gezicht spreekt u die leuze niks aan, maar achter dat zinnetje steekt een groot en interessant verhaal…

Zie je dat allemaal al gebeuren dat kinderen en ouders spontaner met elkaar gaan leven, dat straten vrolijk worden, een samenleving zonder uitschot, dat kinderen minder agressief zijn vanwege de gruwels op T.V.; dat mensen vrij mogen lachen en huilen tegen elkaar zonder taboes of a priori’s, dat er geen verspilling meer is, dat de reclame de natuur aanprijst, dat leraars in hun leerlingen geloven en hun ideeën aanvaarden, dat…

’t Zou schoon zijn ! Een hemel op aarde. Een droom…

Onmogelijk echter dit alles morgen te realiseren…zelfs overmorgen niet.

‘Dus…liever niks dan neerzitten en pakken wat er te pakken valt…’ NEE…

Enorm veel boeiende en actieve ervaringen liggen in ons bereik. Het is meer dan ooit de opdracht van onze chiro om kinderen en jongeren heel veelzijdige boeiende dingen te laten meemaken. In de chiro zou ’t iedere zondag moeten gonsen van activiteit, er zou vanalles plezant moeten te beleven zijn. De chiro in Leest zou ’n gebeuren moeten zijn waar veel kinderen en jongeren willen bijeen zijn. Een echte vriendenploeg…Waar ’t gezellig is…Waar je de zotste dingen kan proberen, waar niemands idee te belachelijk is om naar te luisteren…waar je voelt dat er veel kan gebeuren tussen en met mensen. ’t Is pas als je dit mocht ervaren in ’n kleinere ploeg dat je weer gaat geloven dat er ook in die grotere wereld iets kan veranderen. Pas dan zie en doe je ’t gebeuren !

Je moet eigenlijk een beetje zot zijn om je in onze wereld met die klein jong bezig te houden…want da’s niet gemakkelijk en geld krijgt g’er niet voor…maar ’t kan verdorie plezant zijn en ’t is de moeite waard verdorie toch…

 

Dit jaar zijn we van start gegaan met een 80 à 90-tal jonge mensen onderverdeeld in volgende groepen :

-De SLOEBERS zijn de mannekes van 6 tot 7 jaar. ’t Zijn echt toffe ventjes die zich zondags in de chiro amuseren met allemaal spelletjes die de leiding voor hen heeft ineengestoken.

Die leiding bestaat uit Hedwig De Decker en Joost Duysburgh (tevens hoofdleider).

-De SPEELCLUB is dat waar wij (8 tot 9 jaar) bijeenkomen om te spelen, en er zijn ook leiders (zoals Frank en Mark De Prins, Lieven Hellemans), en die spelen ook mee.

-De RAKKERS is een groep stoere mannekes van 10 tot 11 jaar die zich thuisvoelen in hun afdeling, waar ze elkaar leren kennen, elkaars talenten leren ontdekken en die ge niet kunt moe maken met een gevarieerd activiteitenaanbod. Hun leiders zijn Jan Verbruggen, Eddy De Smet en Jean Van Praet.

-De TOPPERS (12 tot 13 jaar) vormen de rode bende die of het nu zaterdag of zondag is, op school, thuis of in de chiro, willen voelen dat ze d’erbij horen. Vraagt dat maar eens aan hun leiders Pierre Van Praet, Stan Schillemans en Rik Verschueren.

-De KERELS zijn de 14 tot 15 jarigen die aan de drempel staan om aan een actieve chirobeleving en uitleving te beginnen. In de chiro vinden ze vrienden, waar ze nood aan hebben, als steun, als zekerheid om hun eigen innerlijke onzekerheid wat te verbergen als klankbord om zichzelf te vinden. Hun leiders zijn Tony Verbeeck, Marc Lefever en Marc Keulemans.

-Bij de ASPI’s (16 tot 17 jaar) ligt het accent op een goede ploeg vormen waarin elke aspi als individu naar voren treedt. Ze leren verantwoordelijkheid opnemen binnen hun korps maar ook buiten de chiro aan de hand van toffe en nieuwe spelen, evaluaties en vooral niet te vergeten : de goede sfeer. Hun leiders zijn Jef Lamberts, Hugo en Bart Lauwens.

En dan hebben we nog de Pater, voor ons nen tweede vader.

Ziezo, dit was onze chiroploeg die je elke zondag aan het werk kunt zien in hun chiroheem aan het Pensenstraatje. Kom gerust maar es kijken ! Indien je de kans niet krijgt, kun je hen bezig zien op het grote, spetterende chirofamiliefeest op 9 november 1980 in de Parochiezaal te Leest.

O ja,… heel de leidingsploeg en onze leden willen langs deze weg nog even de organisators van het feest van Stanne Van den Broeck hartelijk danken. Hopelijk mogen we nog eens met alle Leestse verenigingen samenwerken…Zie je ’t al gebeuren ?!

    Hugo en Bart.” (DB,november ’80)

 

 

1980 - 11 september – Gazet van Mechelen :

 

            Geslaagd seizoen voor Leestse junior Dirk Van Dam

Ook al is het wielerseizoen nog niet helemaal ten einde dan kan de Leestse junior Dirk Van Dam toch reeds een balans opmaken en die vertoont in vergelijking met het vorige seizoen een gevoelige verbetering.

Er werd aan 54 wedstrijden deelgenomen en hiervan werden liefst 36 binnen de eerste 5 beïndigd, waarvan 10 een zegetuil opleverden.
De meesten hiervan, naast nog meer bekers en plaketten, sieren de zitkamer van de familie Van Dam aan de Verschuerenlaan.
Uit het gesprek blijkt trouwens dat gans het gezinsleven afgestemd is op het wielerleven en dat iedereen met spijt het seizoeneinde ziet naderen.

 

Steile opgang

Waar Dirk voorheen meer interesse en aanleg scheen te hebben voor crossactiviteiten, dan is hierin een grondige verandering gekomen.
”Mijn huidige trainer Guillaume Willockx uit Buggenhout heeft die gedachte volledig uit mijn hoofd gezet en blijven de winterse aktiviteiten enkel mogelijk na nieuwjaar en als voorbereiding voor het nieuwe seizoen. Het is dank zij hem dat ik nu zo ver sta en ik volg zijn raadgevingen en aanwijzingen dan ook stipt op. Door aangepaste oefeningen, trainingsschema’s, massage en een regelmatig leven heeft deze man van mij een wielrenner gemaakt. Daarbij heb ik op aanraden van vader mijn temperament wat leren bedwingen en mijn kans leren gaan in spurten. Dit heeft ook goede resultaten opgeleverd en alleen in massspurten durf ik mij niet te mengen. Van de 10 overwinningen haalde ik er 8 in de spurt van kleinere groepjes. Vooral na zware en selectieve parcoers kan ik best mijn man staan.”

 

Kansen om het waar te maken

Uiteraard wordt er reeds uitgekeken naar het volgend seizoen waarin Dirk bij de liefhebbers zal van start gaan.
Vader Van Dam, die al heel wat wielerwaters doorzwommen heeft, ziet het rooskleurig in :

“Als hij er een ganse winter wil voor leven en blijven luisteren naar de raad van Willockx, terwijl ikzelf en Dirk Croons zijn materiaal blijven onder handen nemen, dan kan hij met gerust gemoed naar de liefhebbers overstappen en zal hij ook nog van zich laten spreken.”

 

1980 – Donderdag 11 september : Brand in serre op de Biest

            In de serre van tuinder Juliaan De Smet aan de Biest 3, brak donderdagavond

            omstreeks 23u55 brand uit.

            De brandweer van Mechelen kwam ter plaatse.

            Er was aanzienlijke schade aangericht temeer daar ook een vrachtwagen en een

            auto beschadigd werden.

            De oorzaak was vermoedelijk een kortsluiting.  (GvM,13/9/1980)

1980 – Zaterdag 16 augustus : Internationaal Muziekkamp van Amerika

 

Om 20 uur gaf, in de Mechelse sporthal aan de Winketkaai, het International Muziekkamp van Amerika een 2 uur durend concert.

Deze avond stond in het teken van de viering ‘150 jaar België’ en werd georganiseerd door het stadsbestuur op initiatief van de Kon. Fanfare St.-Cecilia uit Leest.

De groep was samengesteld uit 140 van de beste Amerikaanse en Canadese musici en koorleden tussen 15 en 21 jaar.

Op het programma orkest- en koormuziek van bekende Amerikaanse en Europese klassieke en hedendaagse componisten.

De toegangsprijs bedroeg 100 frank en 50 frank voor de houders van een CJP of een Plus-3-pas. (Aankondiging in DB, juli 1980)

 

1980 – 17 augustus : Hoevefeesten (zie foto’s)

            Organisatie van Landelijke Gilde, KVLV en KLJ Leest.

            Allerlei activiteiten op de bedrijven van Adolf Peeters, Vic Verschueren en

            Emiel Lamberts. Zo werden achter de hoeve van Adolf Peeters in de Winkelstraat

            helikoptervluchten georganiseerd en was er een kennistest over de genoemde

            bedrijven met op de prijzentafel een echt varken en een paar flinke hespen.

 

1980 – 18 augustus – Gazet van Mechelen :

 

            Man onder vuur genomen te Leest

            “Zaterdagavond werd Edward Van Praet, wonende aan de Juniorslaan 115 te

            Leest, in zijn tuin onder vuur genomen.

            Gelukkig werd hij niet gewond.

            Hij belde de rijkswacht op, die ter plaatse een onderzoek kwam instellen.

            Van Praet beschuldigde zijn buurman, Pieter D. H. ervan van uit zijn tuin

            te hebben geschoten.

            Pieter D. H. woont aan de Kleine Heidestraat.

            De rijkswacht trof sporen van hagelslag aan in de gevel van de woning van

            Van Praet.

            Zij omsingelde de woning van de verdachte. Deze ontkende evenwel te hebben

            geschoten.

            Bij een huiszoeking troffen de rijkswachters verscheidene wapens aan, die in

            beslag werden genomen.

            Pieter D. H. Zelf werd voor een nacht in de Mechelse rijkswachtkazerne

            opgesloten, doch zondagochtend op vrije voeten gesteld.

            Het onderzoek in deze affaire wordt voortgezet”.

 

1980 – 28 augustus : Vierde Volksdans-, Zang- en Muziekfestival te Leest

            Deze organisatie van V.V. Leest vond plaats op het voetbalterrein van deze club

            vanaf 19u30.

            Hieraan werd meegewerkt door verschillende buitenlandse volkskunstgroepen zoals :

            de volksdansgroep Halle (Westfalen) en de Wolsteiner Jugendblaskapelle uit

            Treyung (Beieren). Verder verleenden ook de muziek-, zang- en dansgroep “De

            Leestse Kinderen” en de Kon.Fanfare “De Vrolijke Vrienden” uit Hombeek Heike

            hun medewerking.

            (folder V.V. Leest van 8/8/80)

 

In dezelfde folder kondigde Gust Emmeregs de mogelijke oprichting aan van een VOLKSDANSGROEP :

“Met genoegen kunnen wij U melden dat de ‘Vlaamse Volkskunstbeweging vzw’ bereid is mee te werken bij de eventuele oprichting van een volksdansgroep te Leest.

Meer in het bijzonder zouden wij voor het aanleren van Volksdansen bevoegde personen ter beschikking kunnen hebben. Het doel van deze eventuele oprichting van een volksdansgroep te Leest bestaat er voornamelijk in : naast een kunstzinnig festijn, vooral ook een vredevol trefpunt te zijn voor allen die zich geroepen voelen tot het uitdragen van eigen culturele waarden wat toelaat elkaars tegenstellingen te vergeten in een drang naar oprechte vriendschap en verdraagzaamheid.

Meisjes, jongens of koppels die actief wensen deel te nemen aan volksdanslessen doen er goed aan dit voor 15 september 1980 aan A. Emmeregs te laten weten.

Vooraleer tot de oprichting van een volksdansgroep te Leest te beslissen zal er met de belangstellenden vergaderd worden.”

Alles wat Gust Emmeregs in die periode aanraakte werd goud. De ‘Leestse Volksdansgroep’ kwam er en deze aanvankelijke benaming van de groep werd later gewijzigd in ‘Korneel’.

(zie eind november dit jaar) 

 

1980 – 31 augustus : Kampvuur Vevoc – Chiro

Om nog eens in een echte chirosfeer te komen organiseerde Vevoc in samenwerking met Chiro een groots kampvuur op de chiropleinen.

Het programma dat om 20 uur begon omvatte afwisselend ‘echte bonteringnummers, dans, choreografie, zang, e.d., terwijl op barbecuevuren haring gebakken’ werd.

Voor deze avond werd speciaal de gewezen nationale zangleider van de Chiro uitgenodigd : Honoré Van Gansbeke en de chiro bracht o.a. sketches zoals ‘Wimbledon’, ‘French Can-Can’ en ‘de Broek van ons moemoe’.

Vevoc zorgde voor een toneeltje in twee bedrijven, met als titel ‘Schuden voor gebruik’.

 

 

Foto’s :

-Adolf Peeters stelde zijn hoeve ter beschikking van de hoevefeesten.

-Helicoptervluchten tijdens de hoevefeesten.

1980 – 14 en 15 augustus : Tornooi ‘Beker Edw. Huysmans’ op VV Leest

             Acht ploegen namen deel :  FC Ramsdonk, FC Blaasveld, FC St.-Jozef Londerzeel,

             SC Mechelen, KFC Muizen, Sp. Tisselt, VK Heindonk en thuisploeg VV Leest.

             Verdere details ontbreken.

 

1980 – 15 augustus : Ruitertornooi te Leest

            Op een terrein gelegen in de Tiendeschuurstraat organizeerde de Landelijke

            Rijvereniging van Leest een ruitertornooi op een terrein in de Tiendeschuurstraat.

            Vanaf 9 uur traden de ruiters op in verschillende disciplines van de ruitersport :

            dressuur (individueel en in groepsverband) en hindernisspringen.

            (GvM)

 

1980 – 16 augustus : Leestse eeuweling Stanne Van Den Broeck gevierd te Westende

 

De grote feestelijkheden in zijn geboortedorp zouden volgen op 27 en 28 september, maar de verantwoordelijken van camping “Westende” in het gelijknamige dorp hielden er aan hun honderdjarige in de bloemetjes te zetten.

Speciaal voor Stanne werd er een “campeerclub” opgericht die ook na zijn viering zou blijven bestaan.

De  viering werd om 11 uur ingezet met een eucharistieviering in open lucht. De mis werd muzikaal opgeluisterd waarna aan Stanne, aan zijn familieleden en de medewerkers en kampeerders een receptie werd aangeboden. Om 13 uur kreeg het feestvarken een feestmaaltijd aangeboden en om 15u30 werd er een rondgang gehouden op het kampeerterrein, opgeluisterd door de fanfare “Tyrolisch Blaaskapelle Diksmuide”.

Tijdens de namiddag volgden nog meer manifestaties en na de koffietafel werd een volksbal in open lucht gehouden.

Vele tientallen Leestenaars brachten en brengen elk jaar hun vacantie door op deze            camping.

De meesten onder hen bezaten en bezitten er een eigen stacaravan of weekendhuisje.

Onder hen de families Verschuren (Kerkenblokweg), Van Hoof (Ten Moortele), Apers (Ten Moortele), Huybrechts (Dorpsstraat), Van der Auwera (Blaasveldstraat), Ceuppens-Tourné (Dorpsstraat), De Keerspaecker-Colpin, De Borger (Grote Heide) en nog vele anderen waaronder ook de honderdjarige Stanne Van den Broeck.

Het was veldwachter Van Hoof die als eerste zijn  tenten (letterlijk) opsloeg in camping “Westende”. In zijn kielzog  volgden zijn Heffense collega Staaf  Mampaey  en vele streekgenoten. De veldwachters deden dit vooral voor wat privacy en rust. Een “garde” was in zijn dorp immers 24 u op 24 van dienst en bereikbaar.

Stanne Van den Broeck werd er ook gevierd als “oudste kampeerder van België”.

 

 

Foto’s :

-Camping “Westende” begin jaren ’60. Eén van de eerste ansichtkaarten van deze camping.

Rechts  voor zijn chalet staat  de garde van Leest met enkele familieleden. Het huisje ernaast links hoorde toe aan zijn collega van Heffen Gustaaf Mampaey.

De meeste vakantiehuisjes op de foto zijn thans verdwenen en vervangen door luxueuse stacaravans die elke vrije meter van het kampeerterrein hebben ingenomen.

-Ida Mertens uit de Kerkenblokweg voor haar caravan.

-Eén van de populairste bezigheden op camping Westende was het “solschieten” of “flotschieten”. Op de foto waagt Vic Verschueren een poging naar de kurk.

-Jean De Keersmaecker en echtgenote Alice De Borger uit de Grote Heide op hun plekje.

 

1980 – Augustusnummer van ‘De Band’ : Het feestcomité over de Honderdjarige

 

“Constant Van den Broeck wordt eind september 100 jaar. Stanne is de oudste inwoner van Leest en is goed op weg om de oudste inwoner van ons land te worden.

Op Leopold I na heeft hij alle koningen van het Belgisch vorstenhuis gekend. Hij heeft de opkomst meegemaakt van fiets, auto en vliegtuig. Het hoogtepunt van het treinvervoer was voor hem een gelegenheid om op ’t Mechels Arsenaal carrière te maken. Hij werkte er als spoorlegger, in de koper- en ijzergieterij als maneuver en uiteindelijk schilder, wat zijn specialiteit werd.

Stanne Van den Broeck deed onder Leopold II zijn militaire dienst. Verbleef 4 oorlogsjaren aan den IJzer.

Van afkomst was Stanne de oudste zoon van arme boerkes. Hij werd geboren op 25 september 1880 te Leest. En op zijn 28^ste huwde hij met Amelia Vleminckx. Het echtpaar had 4 kinderen. Stanne’s echtgenote overleed in 1966. Sedertdien woont hij (met) bij z’n dochter Maria in de Scheerstraat te Leest en geniet reeds 47 jaar van een pensioentje. Op 27 en 28 september viert Leest zijn honderdjarige. Zaterdag 27 september is er een plechtige dankmis om 10u30. Daarna receptie in het parochiehuis.

Om 19 uur groot avondfeest voor de genodigden.
Zondag 28 september trekt er om 15 uur een feestelijke stoet door Leest, waarna de eeuweling gehuldigd en gevierd wordt op de dorpsplaats.
Alle mensen van Leest worden uitgenodigd om die enige gebeurtenis mee te vieren.

      Het feestcomité.”

 

In de vergadering van 19 augustus waren alle verenigingen van Leest aanwezig, enkel KVLV, Davidsfonds, Kon. Fanfare St.-Cecilia en BSP waren verontschuldigd.

Volgende beslissingen werden genomen :

-Leefmilieu en Voetspoor beloofden hun medewerking voor het maken van borden en teksten die in de feeststoet zullen worden meegedragen. Voor de wagens waren geen andere borden toegelaten.

-Voor de receptie van 27/9 werden het schepencollege, plaatselijke raadsleden, het feestcomité en van elke vereniging de voorzitter of één afgevaardigde uitgenodigd.

-‘De Band’ van september zal verschijnen met een extra oplage om te verkopen op de feestdag. Het nummer stond helemaal in het teken van de feesteling.

-250 affiches en 50 autovignetten werden besteld.

-Vevoc kreeg de organisatie van het dorpsfeest en SK Leest werd gevraagd om te helpen.

-Voor Duitse en Belgische legeruniformen moest nog gezorgd worden.

-Materiaal en info om het beroep van Stanne uit te beelden dienden verkregen bij Miel Polfliet en Juul Boonen.

-Chiro diende met het Boerenfront af te spreken omtrent volksdansen in een éénvormige kledij. 

  

1980 – Westende 5 augustus 1980,

 

            Mevrouw, Mijnheer,

 

Hiermede delen wij u mee dat er een campeerclub opgericht werd door de kampeerders van de Camping Westende, naar aanleiding van de viering van de honderdjarige “Van den Broeck Constant”. Het comité heeft besloten in akkoord met de directie van de camping om ook na het feest te blijven bestaan.

Onze club wil elk jaar allerlei activiteiten organiseren voor de kinders van de kampeerders, tussenkomen in allerlei blijde of droeve gebeurtenissen, feest voor bejaarden, onderlinge hulp enz...

Daartoe heeft het bestuur een sociale kas gesticht. Het comité zal elk jaar een eigen feest organiseren om zaad in ’t bakje te hebben. Het bestuur bepaalt het bedrag van de geldelijke tussenkomst. Buiten het comité mag er niemand in de camping een inzameling houden.
(...)

        Hoogachtend Jan Vlamynck.

 

Noot : Jan Vlamynck was de beheerder van de camping alwaar Stanne in de zomermaanden verbleef. Op 16 augustus werd eeuweling “Stanne” op camping Westende gevierd.

 

1980 – 8 augustus – Gazet van Mechelen :

 

            Nieuw hoogterekord van Vlaamse alpinisten

 

Expeditie bedwong Piek Lenin (7.134 m) in Pamir

“Een groep bestaande uit één Nederlander en zeven Vlaamse alpinisten van de Belgische Alpenclub, heeft eind  vorige week een expeditie naar de 7.134 meter hoge Lenin Piek in Pamir tot een goed einde gebracht.

Vier leden bereikten de top terwijl drie anderen hem tot boven de 7.000 meter bereikten.

Alle deelnemers zijn gezond en wel, aldus het Russische telegram dat begin deze week werd ontvangen. De Leninpeak bvindt zich in de noordelijke uitlopers van het Himalaiagebergte in

Pamir, dicht bij de grens van China en Afghanistan.

De verovering van de piek van 7.134 meter betekent meteen een nieuw hoogterekord voor een groep Vlaamse alpinisten.
Welke leden van de groep de top bereikten was donderdag nog niet bekend.

Onder de acht bevinden zich o.m. ook de Nederlander Peter Hoevenaars uit Roosendaal en één dame, LUT VIVIJS uit LEEST (zie foto) bij Mechelen.

De overige leden zijn Patrick Docagne uit Antwerpen, Eric Mertens uit Ekeren, Jo De Smedt uit Zwijndrecht, Robert Broeckx uit Arendonk, Willy Van de Velde uit Antwerpen en Gustaaf Van Ballaer uit Tielen-Kasterlee.

De groep was op 5 juli uit België vertrokken en was over Moskou naar de woestijnstad Osch en verder naar het Pamir-gebergte gereisd.

De groep had voor de eigenlijke beklimming 16 dagen voorzien en hoopte tegen vandaag 8 augustus weer in België te zijn. Dat zal nu een dagje later zijn  wegens onvoorzien omstandigheden. De terugreis uit de Sovjet-Unie is immers gedeeltelijk per trein gebeurd en daarom zullen onze alpinisten met hun nieuwe rekord op zak pas zaterdag ins ons land aankomen.”

 

Op 6 mei 1982 zou Lut Vivijs, als eerste vrouw ter wereld,  de 8.167 m hoge Dhaulagiri in Nepal beklimmen. De toen 25-jarige licentiate lichamelijke opvoeding en kinesitherapie uit de Kapellebaan werd na dit exploot, samen met haar team, door koning Boudewijn ontvangen. De BRT filmde een deel van hun expeditie en over de ervaringen van Lut en Jan Vanhees schreef Paul Grypdonck ’De schaduw van de Everest’ - ‘Naar het dak van de wereld met Lut Vivijs en Jan Vanhees.’

(Zie 22/2/1982 in deze Kronieken)  

 

1980 – 8 augustus – Gazet van Mechelen :

 

            Molly, de éénjarige poes van de familie De Maeyer-Bruylandts, wonende aan

            de Dorpstraat 1 te Leest, (“Café bij Anny”) heeft zeven jongen geworpen.

            Aan te stippen valt dat Molly tijdens haar eerste levensdagen met de zuigfles werd

            grootgebracht aangezien haar moeder, kort na haar verlossing, overleed.

            Het nog jonge katteleven van Molly is niet rimpelloos verlopen.

            Zij werd eens half verpletterd en bracht enkele dagen in comateuze toestand

            door.

            Doch ze geraakte er weer bovenop en begin van dit jaar had ze reeds drie

            jongen.

 

Foto’s :

-Lut Vivijs.

-Klant Wilfried Lefever en cafébazin Annie Bruylants beleefden heel wat pret met de kattenfamilie.

-Advertentie in ‘De Band’ van “Café bij Anny”, vroeger café ‘De Zwaan” en thans ‘Vivelammour’.

           

1980 – Woensdag 2 juli : Gazet van Mechelen : Expertise bij Leestse tuinders.

 

“Ingevolge de jongste decemberoverstroming te Leest liepen een aantal langswonende tuinders schade op. Omdat geen regeling kon worden getroffen en ook omdat de schade niet als rampenschade wordt aangezien, brachten de betrokkenen de zaak voor de rechter. De rechtbank duidde intussen een aantal experten aan die dinsdag en vandaag te Leest de rapporten zullen toetsen aan de werkelijke toestand.

Alle schadelijdenden die zich hebben opgegeven zullen worden bezocht.”

 

1980 – Woensdag 2 juli : Zenne sijpelde door te Leest

            Woensdagavond rees enige paniek tussen de boordbewoners aan de Zenne tussen

            Leest-brug en Heffen, toen werd vastgesteld dat zich een zijpeling voordeed.

            Het euvel werd opgemerkt zowat 200 meter Heffenwaarts langs de Zennedijk

            naar Leest.

            De doorsijpeling deed zich voor aan de dijkvoet en was te wijten aan een abnormale

            hoge waterstand.
            Gelukkig zonder schade tot gevolg.

            Eind augustus werd op verschillende plaatsen op de dijk ingegrepen. (foto)

 

1980 – Vrijdag 4 juli : Guldensporenviering

            Na een optocht was er een welgevuld avondfeest op het dorpsplein.

            Het feest begon met een inleidend optreden van het trommelkorps van de Kon.

            Fanfare St.-Cecilia, waarna de fanfare zelf aan de beurt kwam.

            De Katelijnse volksdansgroep “Stoere Jan” demonstreerde haar kunnen en

            werd na een verdiend applaus afgewisseld door Ferdinand Van der Hasselt die

            de ballade “Ten Venster” van Albrecht Rodenbach voordroeg.

            Onder leiding van Theo Fierens volgde dan een optreden van “De Leestse kinderen”

            met enkele frisse en originele liederen.

            De feestrede werd uitgesproken door schepen Michiels en op het avondfeest viel

            ook een optreden te noteren van de pre-miniemen en miniemen van VV Leest.

            Rond half elf werd het feest afgesloten met een “Vlaamse Leeuw”. 

 

1980 – 11 tot 21 juli  : Chiro Bivak te Neerpelt. 

            De jongens werden op 21 juli afgelost door de meisjes die er verbleven tot 31 juli. 

            Het thema van dit jaar : “Leven naar een feest”.

 

1980 – Zaterdag 12 juli : Davidsfonds Leest naar Keulen

            Vertreksein om 7 uur op het Dorpsplein. Aankomst te Keulen voorzien rond half elf.

            In Keulen werd de Dom bezocht en was er een bezoek gepland aan de Egyptische

            kunstschatten van Toetanchamon en een boottocht op de Rijn.

            Prijs : 400 frank.

 

1980 – Zondag 26 juli : Onderscheiding voor Georges Veiller.

“Na het plechtig Te Deum ontving Georges Veiller tijdens een receptie  op het oud gemeentehuis, de onderscheiding van ‘Ridder in de Orde van Leopold II’.

(‘De Band’ augustus 1980)

 

1980 – Maandag 28 juli : Bestelwagen ramde paal te Leest (foto)

            Op de Juniorslaan ramde maandagavond rond 20 uur een bestelwagen een

            electriciteitspaal.

            De klap was zo hevig dat het betonnen gevaarte, nochtans 1,5 diep in de grond

            bevestigd, over de rijbaan werd geslingerd en in zijn val enkele electriciteitsleidingen

            meesleurde.

            Het voertuig kwam ten slotte aan de overzijde tot stilstand tegen een huisgevel.

            Michel Verbeecke, Plasstraat 41 Diegem, liep bij dit ongeval verwondingen op

            en werd naar het O.L.Vrouwziekenhuis overgebracht.

 

Foto’s :

- Eind augustus werd er op verschillende plaatsen op de Zenneijk ingegrepen. Links de woning Holemans.

-De materiële schade was aanzienlijk.

 

1980 – Dinsdag 17 juni : Vergadering kerngroep Eeuwfeest

 

Tot dusver beloofden een 20-tal verenigingen hun medewerking.

De stoet zal bestaan uit 13 groepen waarvan een achttal wagens. Elke groep kreeg de vrijheid te werken rond één onderwerp uit het leven van eeuweling Stanne Van den Broeck.

De kerngroep beloofde hulp bij moeilijkheden, o.a. het vinden van uniformen, of het ter beschikking stellen van tractors, enz.

De grote onkosten voor elke vereniging zullen uit de grote kas komen, de kleine kosten werden liefst gedragen door elke vereniging.

Op 16 augustus zal Stanne worden gevierd in Westende, zijn vacantieverblijf.  Diegenen die wilden aanzitten aan de koffietafel waren welkom op het adres : Camping Westende, Weg naar Nieuwpoort, Westende. (DB, juni 1980)

 

1980 – 21 juni : Gouden Huwelijksjubileum Eduard Selleslagh-Maria Hendrickx

 

Van de feestelijkheden van dit jubileum heb ik geen verdere informatie, wel over de diamanten bruiloft van het echtpaar, zie 16 juni 1990 in deze Kronieken.

 

Eduard “Waïkke” Selleslagh was te Leest geboren op 13 juli 1907 en hij overleed in het O.L.Vrouwziekenhuis van Mechelen op 12 juni 1992.

“Je was een goede echtgenoot, vader, een lieve groteva. Bij jou waren we ‘thuis’. Al je kinderen, kleinkinderen rondom jou te zien maakte je gelukkig. Dan genoot je intens…”

(Uit zijn doodsprentje)

Maria Hendrickx was te Zemst geboren op 13 september 1909 en ze overleed in huiselijke kring te Leest op 24 mei 1996.

“Lieve moeder, moemoe en grotemoe, je woonde bij je kinderen, je maakte alles van heel dichtbij mee, de lach en plezier van je kleinkinderen…de dolle pret van je achterkleinkinderen…het schonk je allemaal vreugde. En toch was je beetje bij beetje onderweg , soms verdwaalde je even, en dan waren er altijd de handen van je kinderen die je overeind hielpen. De laatste weken bracht je door in het ziekenhuis, maar je kwam nog eventjes naar huis, om toch nog onverwacht, zonder drukte, in alle stilte omringd door liefde afscheid te nemen…” (Uit haar doodsprentje)

Het echtpaar kreeg acht kinderen :

-Louisa “Wis” Selleslagh gehuwd met Louis Polfliet.

-Elodie Selleslagh gehuwd met Louis Van Hoof van de garage in de Dorpsstraat.

-Jeanne Selleslagh (+ 4/5/2001) gehuwd met Jozef Van den Heuvel (+1/4/2010).

-Melanie Selleslagh gehuwd met Edmond Polspoel.

-Louis Selleslagh gehuwd met Marie-Louise Blommaerts.

-Frans Selleslagh gehuwd met Denise Olbrechts.

-Victor Selleslagh (+14/2/2002) gehuwd met Annie Verbruggen

-Lisette Selleslagh gehuwd met Francois Verschaeren.

De familie woonde in de Alemstraat alwaar moeder Maria jarenlang café ‘Sportvrienden’ uitbaatte. Vader Eduard ‘Waïkke’ werkte als fabrieksarbeider bij Eternit in Kapelle-op-den-Bos. Later baatte het echtpaar een café uit aan de Bareel op de Juniorslaan.  

 

Foto’s :

-Eduard en Maria Selleslagh-Hendrickx gekiekt op hun diamanten bruiloft, tien jaar later.

-‘Waïkke’ met danspartner Leonore Mees op een Leests bal in 1956.

-Drie van de vijf dochters van het gouden paar : Louisa “Wis”, Elodie en Lisette Selleslagh in ‘86

-'Wiske' Selleslagh.

-Jeanne Selleslagh die overleed op 4 mei 2001.           

 

1980 – 14  juni : Pol Piessens overleden.

 

“Vrij onverwacht is vorige vrijdag in zijn woning te Mechelen in de leeftijd van 65 jaar de h. Pol Piessens overleden. Met dit overlijden verdwijnt iemand die het van zeer bescheiden ambachtsman, zoon van de blokmaker te Leest, gebracht had tot een uitzonderlijk zakenman,

Afgevaardigde – beheerder van de NV Pol Piessens, beheerder van de NV P.P.Genial Floor,

Ere-Voorzitter van de Kon. Fanfare St.-Cecilia Leest.

 

Door zijn vele reizen werd niet alleen zijn weetgierigheid gevoed, maar had hij eveneens een brede kijk op het wereldgebeuren. Van Pol Piessens mag worden getuigd dat hij nooit zijn afkomst heeft verloochend. Ere-Voorzitter van de Koninklijke fanfare St-Cecilia te Leest was voor hem zomaar geen titel. Het bood hem de gelegenheid contact te houden met zijn gemeente van geboorte.

Wat nu ook mag worden gezegd : Pol Piessens was de man met het gouden hart wiens rechterhand niet hoefde te weten wat zijn linker hand weggaf aan allerlei goede werken en mensen die hij werkelijk in nood wist.

Aan Mw. Piessens-Van Praet en kinderen bieden wij onze kristelijke deelneming aan. De plechtige uitvaartliturgie zal plaatshebben woensdag a.s. 18 juni te 11 uur in de kerk van het H. Hart, Adegemstraat te Mechelen waarna teraardebestelling op het kerkhof te Leest.”

(GvM,17/7/1980)

 

“Veel te vroeg is ons een dierbare ontnomen.

Pol was een goed echtgenoot, een beste vader, een gewaardeerde vriend, een liefdevolle werkgever, minzaam en eenvoudig. Het goede en het schone van het leven wist hij ten volle te waarderen.

‘Lieve echtgenoot, door uw zorg en bijzondere toewijding was het leven voor mij licht om dragen. Ik ben u zo dankbaar. Ons tijdelijk samenzijn is te kort geweest. Doch onze liefde is sterker dan de dood.’

‘Frans en Roger, op uw jonge schouders draag ik mijn taak over. Tracht ze naar best vermogen te vervullen.’

‘Mijn kinderen en kleinkinderen, die mijn trots en mijn vreugde waart, blijft zoals vroeger in eche genegenheid rond moeder geschaard.’ “

(Uit zijn doodsprentje)

 

Leopold ‘Pol’ Albert Piessens was te Leest geboren op 28 maart 1916 als zoon van Frans ‘den Blokmaker’. Hij was gehuwd met Angele Van Praet (°Leest 22/07/1916, +Mechelen 15/10/2000)  die hem twee zonen schonk.

Voor 1940 was hij slagwerker in de fanfare St.-Cecilia waar hij vijf jaar later bestuurslid werd.

In 1959 was hij een tijdlang ondervoorzitter om datzelfde jaar voorzitter te worden en dit tot 1965. Van 1965 tot aan zijn dood was hij erevoorzitter.

Als voorzitter en later als erevoorzitter ging hij samen met Gustje Lauwers ontelbare keren op verkenning naar buitenlandse muziekwedstrijden om daarvan te leren en contacten te leggen. De Leestse fanfare kon tijdens zijn voorzitter- en erevoorzitterschap rekenen op heel wat financiële en materiële steun.

Ruim een jaar na het overlijden van haar echtgenoot was Angele Van Praet (zie foto) bereid het erevoorzitterschap van haar echtgenoot over te nemen en ook het mecenaat verder te zetten. Zo was ze meteen de eerste vrouwelijke erevoorzitster van de Kon. Fanfare St.-Cecilia.

Hun oudste zoon Frans, werd bestuurslid in 1980 en toen zijn moeder niet meer zo frequent naar de bestuursvergadering kon komen, stelde zij voor dat haar oudste samen met haar de taak van erevoorzitter zou waarnemen. Het bestuur stemde hiermee in en stelde hem als dusdanig aan in 1984. (‘Leest in Feest’, Stan Gobien)

 

Foto’s :

-Pol Piessens.

-Angele Van Praet, echtgenote Pol Piessens.

-Achterzijde van een tombolabiljet ten voordele van het Instrumenten- en Bouwfonds van de Kon. Fanfare St.-Cecilia uit 1991. Ook na de dood van Pol Piessens ging de sponsoring door.

-Frans Piessens, oudste zoon van Pol.

1980 – 12 juni – Gazet van Mechelen :

 

            Er zijn geen centen voor Leestse landbouwers

 

Schadevergoeding na overstroming kan niet geregeld worden

“Na de jongste dijkbreuk aan de Zenne te Leest waarbij een zestal tuinders en landbouwers hoge schade hebben geleden aan groente- en tuingewassen is de zaak nog steeds niet in kannen en kruiken.
De betrokkenen werden her en der met een kluitje in het riet gestuurd en ondanks de vele onderhandelingen en bezoeken van deskundigen ter plaatse, lijkt het er sterk naar dat de betrokken tuinders geen frank zullen trekken.

Ze wagen nu een laatste poging en hebben, via bemiddeling van de Boerenbond, collectief een advocaat aangesproken. Die deelde intussen mee dat de Mechelse rechtbank definitief de knoop zal doorhakken, op 25 juni e.k. valt het verdict.

De Leestse tuinders hebben zo hun eigen kommentaar. Toen de dijk in Leest het begaf, hielden de TV – mensen een dagenlange staking. Het nieuws van de bres kreeg bijgevolg niet de normale belangstelling. Intussen ploeterde men aan de Leestse dijken in de modder.

Enkele dagen later werd Grobbendonk door overstromingen geteisterd. Toen was de televisie er wel en hoewel de daar opgelopen schade niet dermate opliep als te Leest wel het geval was, de Grobbendonkenaars “trekken” wel.

Gepoogd werd nog –om de administratieve kosten te ontlopen- beide zaken te koppelen, maar toen waren de Leestse dossiers precies een week gepasseerd.

 

Geen frank

Tot op vandaag trokken de Leestenaren nog geen frank. Alleen de belastingen houden tot op zekere hoogte rekening met de schade. Alle bemiddelingspogingen van de landbouworganisaties en ook de inzet van de sociale stedelijke dienst blijken niets uit te halen. Om die reden hebben de Leestse tuinders een proces aangespannen tegen de Belgische Staat. De zaak wordt collectief voor alle betrokkenen ingeleid maar iedereen krijgt een individuele behandeling.

 

Verstevingswerken

Intussen zijn de dijkverstevigingswerken langs de Zennedijken te Leest definitief van start gegaan. Na enige tijd voorbereidend werk rijden nu bestendig zware vrachtwagens op en af.

Verhoopt wordt om de ruwe dijk nog voor de winter afgewerkt te krijgen.

De afwerking zal nadien gebeuren.
Nochtans hebben de omwonenden er ook nu weer geen goed oog in. Vastgesteld werd dat alle afvloeiingsbeken rond de Zenne werden dichtgegooid teneinde een toegang te maken voor de vrachtwagens. Dat zou wel eens tot gevolg kunnen hebben dat bij een of andere wateroverlast de omgeving weer blank komt te staan.

De afvloeiingsgrachten slorpten in het verleden dergelijke wateroverlast op.

Hoe het de eerstvolgende maanden moet met mogelijke stortvlagen blijft de omwoners een open vraag.”

 

De volgende dag publiceerde dezelfde krant :

 

Rampenfonds moet tussenbeide komen

Naar aanleiding van interpellaties in de Kamer over de tussenkomst bij waterschade, vestigde volksvertegenwoordiger L. Van den Brande de aandacht op het feit dat blijkbaar geen vergoedingen voorzien zijn ingevolgde de dijkbreuken te Leest aan de Zenne en hij verwees naar een antwoord van de toenmalige minister van Openbare Werken die op vragen van een kamerlid erkend had dat de ramp in Leest veroorzaakt was door een overwachte stormvloed en de dijkversterkinswerken nog dienden uitgevoerd te worden.
De betrokken minister beloofde een schriftelijk en uitvoerig antwoord.

 

En nog een dag later in de krant van 14 juni 1980 :

 

Kamerlid Somers krijgt toezeggingen. Rampenwet dient ernstig uitgevoerd.

In de Kamer van Volksvertegenwooridgers interpelleerde Joos Somers minister Chabert over de lamentabele uitvoering van de wet van 12/7/1976 op het herstel van zekere schade veroorzaakt aan private goederen door natuurrampen, beter gekend als de rampenwet.

Na de overstromingsramp te Ruisbroek en Walem waarbij ook de gemeenten Willebroek, St.-Amands en Mariekerke werden geteisterd kwam een wet tot stand die voorzag in een financiële tegemoetkoming van de staat voor de geteisterden.

Alleen de natuurrampen die door de staat worden erkend, kunnen aanleiding geven tot enige vergoeding. Dat is nog niet niet geval voor Heffen en Leest.

Kamerlid Somers protesteerde tegen het feit dat men in Wallonië wel gebieden als rampgebied aangeduid heeft, alhoewel er tien maal  minder slachtoffers vielen en de ramp een tien maal kleinere omvang had dan bv de overstroming in mei-juni 1979 in Vlaams-Brabant waarbij ongeveer 1500 mensen betrokken raakten en met een globale schade van meer dan 130 miljoen frank.

Wat de ramp van Heffen (en Leest) betreft, mag men de norm ‘het aantal getroffenen’ om dit gebied als rampgebied te erkennen, niet aanhouden maar dient men zich te baseren op de omvang van de schade. Het is immers zo, aldus Somers, dat de staat verantwoordelijk is voor de overstromingen in Vlaanderen omdat de opeeenvolgende regeringen het dijkenbeleid hebben verwaarloosd. De Staat werd trouwens door de rechtbank veroordeeld om haar onverantwoord beleid na klacht van geteisterden uit Ruisbroek.

Minister Chabert beloofde de zaak te laten onderzoeken en de erkenning van het rampgebied Heffen opnieuw te overwegen.

 

Foto’s :

-Volksvertegenwoordiger Luc Van den Brande kwam tussenbeide in de Kamer.

-De toenmalige Minister van Openbare Werken Jos Chabert.