1982 – Zaterdag 20 maart : Prijsuitreiking KWB-Kaartkampioenschap 1981-1982.

            Op het programma stonden tevens een etentje (1/2 kip, fritten of brood, sla,

            tomaten) en gezellig samenzijn met disco-bar King-Kong uit Londerzeel.

            Deelname etentje (met gratis tombola) : 150 fr per persoon.

            Er waren 96 deelnemers.

            Eindwinnaar werd Louis Van Loo voor Maurice De Gryze en Raymond De Prins.

 

1982 – Zondag 21 maart : Rust Roest bracht “Penelope in het warme nest”.

In ‘De Band’ van februari kondigde Rust Roest-voorzitter Guido Hellemans het stuk aan :

“Naar wijzelf tot onze verbazing vernamen zal deze voorstelling een  ’creatie’ zijn.

D.w.z. een toneelwerk voor de eerste maal opvoeren.

Uiteraard houdt dit van onze kant geen verdienste in, maar wel is het de eerste maal dat dit in ons zestigjarig bestaan gebeurt. Het is alleszins een ‘blijde gebeurtenis’ want het kan en mag als een geboorte beschouwd worden, wat wij ook zullen doen.

Het is te hopen voor al de betrokkenen (het stuk = de baby, de auteur = de vader, Rust Roest = de moeder, aanwezige kijkers = familieleden) dat de baby gezond en met kundige toewijding en met enthoesiasme ter wereld komt.

Waarover handelt het stuk ? Een schets van het dagelijkse leven in een arbeidersgezin nu in onze tijd. Geen ingewikkelde zaken. Gewone menselijke gebeurtenissen met kleine en ‘rare’ kantjes.

Wie werken mee ? Als speelploeg : Renild Polfliet, Imelda Van der Hasselt, Hilde De Cock, Marcel Verwerft, Luc De Prins en Guido Hellemans.

Als technische ploeg : Fik Diddens, Werner De Nijn, Tony Peeters, Jan Emmeregs, Geert De Laet, Karel Mertens, Milou Van Stijvoort, Tony Baarendse, e.a.

Wanneer en waar ? In zaal St. Cecilia bij Van Steen en dit op zondag 21 en zaterdag 27 maart 1982 te 20 uur.”

 

            “Penelope in het warme nest” te Leest

Het realistisch toneelspel “Penelope in het warme nest” door Eddy De Vries werd vorige zondag voor de eerste maal opgevoerd. Bij deze gelegenheid mochten alle aanwezigen doopsuiker in ontvangst nemen.

Deze creatie werd voor het voetlicht gebracht door acteurs en actrices van de Leestse toneelkring “Rust Roest”.

De zaal Ste.-Cecilia was veel te klein om de talrijke aanwezigen comfortabel te herbergen.

 

Het stuk

Het stuk is een symbool van de huwelijkstrouw. Het toneelwerk behandelt het doen en laten van een metselaarsgezin in deze tijd.

De moeder Jeanne, op uitmuntende wijze vertolkt door Renilde Polfliet, heeft als hoofdbekommernis al de gezinsleden te onderwerpen aan haar opvattingen.

De vader Tom, op natuurlijke wijze voor het voetlicht gebracht door regisseur Guido Hellemans, volgt gedwee zijn vrouw.

Dat dit onvermijdelijk tot conflicten leidt hoeft geen betoog.

De kinderen, Elza en Frank, werden op uitstekende wijze op de planken gebracht door respectievelijk Imelda Van der Hasselt en Luc De Prins.

Marc, schoonzoon van de familie, die voor de nodige hilariteit zorgde, was in goede handen bij Marcel Verwerft, een vaste waarde van de Leestse toneelkring.

Eliane, Franks vriendin, werd op passende wijze vertolkt door Hilde De Cock.

Dit realistische toneelspel werd door Eddy De Vries in het dialect gespeeld door beide ouders, dit om de kloof tussen de ouders en de kinderen te omlijnen.

Ook de “stille werkers achter de schermen” brachten dit keer weer hun steentje bij om van het geheel een nog mooier en beter kijkstuk te maken.

Aangezien de Leestse toneelkring dit jaar zijn 60-jarig bestaan viert, kwam er ook nog een feestelijk tintje bij kijken.

Naast de verkoop van herinneringsmedailles werden na de opvoering twee stichters in de bloemetjes gezet. In aanwezigheid van auteur Eddy De Vries, onderlijnde voorzitter Guido Hellemans dat dit toneelwerk nog nergens gespeeld werd.

Eddy De Vries mocht uit handen van de h. Hellemans benevens bloemen, ook nog een herinneringsmedaille in ontvangst nemen.

De twee overlevende stichters kregen uit handen van de h. Cortewindt, voorzitter van de AKTV-afdeling Mechelen, een erkentelijkheidsdiploma van het gouwbestuur en een herinneringsspeldje opgespeld.

 

Jubilarissen

Alfons Hellemans (81) en Jaak Publie (82) zijn beiden echte Leestenaren en waren vroeger beiden lid van de gewezen Leestse toneelkring “Eendracht en Vrede”.

Alfons was stichter van “Rust Roest” in 1921 en van bij de aanvang leider, schatbewaarder, secretaris en acteur. Kortom : duiveltje doet al.

Van 1924 tot 1975 leidde hij de regie en was ondertussen nog lid van de Mechelse toneelvereniging “De Noordster”.

Naast dit alles ging hij in vele toneelverenigingen nog inspringen als regisseur.

“Rust Roest” zou nooit de kaap van de 60 niet gehaald hebben, moest zij een dergelijke persoonlijkheid niet in haar midden gekend hebben.

Jaak Publie was in 1921 medestichter van “Rust Roest” en vanaf het begin was hij bestuurslid, decorbouwer en af en toe kon men zijn talent ook op de planken bewonderen.

Zijn warme menselijkheid en trouw waren een waarborg voor de Leestse vereniging.”

(GvM, 27/3/82)

 

De voorstelling werd bijgewoond door de kabinetssecretaris van de Minister van Cultuur  Poma, dhr Uytgeerts. Deze laatste was naar Leest gekomen om de toneelkring n.a.v. het 60-jarig bestaan, uit naam van de gemeenschapsminister,te feliciteren. Acteurs, actrices en allen die bij de opvoering betrokken waren werden geprezen voor de puike opvoering.

Voorzitter Hellemans kreeg een herinneringstrofee overhandigd.

(‘De Mechelse Week’ 15/4/1982)

 

Foto’s :

-‘Penelope in het warme Nest’, realistisch stuk van Eddy De Vries. (Foto : L.D.N/C.Mk/HLN)

-De ploeg van “Rust Roest”. (foto “De Mechelse Week”25/3/82)

 

 

1982 – 13 maart : K.L.J.Bal

            In de Parochiezaal te Leest, begin : 20 uur, eerste dans : 20u30.

            Inkom 70 fr in voorverkoop 60 fr.

 

1982 – 13 maart : Gemaskerd Bal van de K.F.St.-Cecilia

 

“Op vraag van een groot aantal muzikanten en leden werd dat bal dit jaar weer georganiseerd. Er was zelfs een verkiezing bij van ‘Koning Clown’ en er waren kandidaten, zelfs een tiental !

Het bal kwam eerder traag op gang maar omstreeks 22u30 raakte de zaal dan toch vol.

Het bier stroomde door de kranen en de mensen dronken maar en genoten van het gerstenat. Ze kwamen ervan in vorm, vooral de gemaskerden. Ze dronken het niet ! Ze zogen het als kleine baby’s en na een tijdje begonnen ze te zweven en voelden ze zich in alle staten !

Ze begonnen te springen en te huppelen ! Zelfs de verklede pastoors begonnen zich te voelen als hadden ze kratten miswijn achterover geslagen. En dan waren er nog de gendarmes die niet dachten dat ze op een ademtest zouden betrapt worden. Veel plezier had ook de echte ‘lachzak’ vooral als de clowns hun proeven moesten doen.

Na deze uiterst zware proeven trok de jury zich terug en werd de titel van ‘Koning Clown 1982’ toegekend. De winnaar kreeg een grote gouden medaille aan een Belgisch lint en zoals alle deelnemers aan deze wedstrijd een prijs geschonken door de N.V. Pol Piessens. De winnaar werd een muzikant, nl. Bart Lauwens, die de meeste proeven met glans had doorstaan. Op een paar punten werd hij gevolgd door zijn vader. Velen denken dat ze de ganse week hebben  geoefend in dat gezin, want ook Ilse Lauwens viel in de ereprijzen.

Later kregen alle gemaskerden nog een prijs en dan kon het bal maar eerst goed beginnen. De d.j.’s speelden de plezantste liedjes en het was heel laat voor ze hiermee stopten.

’t Was weer de moeite geweest en het bestuur heeft dan ook geoordeeld om volgend jaar maar weer een verkleed of gemaskerd bal te organiseren.”

(‘Van Toeters en Trompetten’, april 1982)

 

1982 – Zondag 14 maart : Natuurwandeling met SP Leest

            Gemeenteraadslid Jef Vloeberghen leidde de wandelaars langs mooie en

            rustige plekjes van Leest.

            Na de wandeling werden er in café Sint Cecilia gratis boterhammen met kop

            of kaas bedeeld. (Voor Allen)

 

1982 – Maandag 16 maart : De schoolfotograaf in de Stedelijke Lagere School.

In de namiddag kwam de schoolfotograaf nog eens langs in de Sted. Lagere School, dat was drie jaar geleden. De leerlingen werden individueel en per klas gefotografeerd. Niemand was verplicht de foto’s aan te kopen. De school stelde wel voor om iedereen individueel te fotograferen omdat de proefafdrukken in de school bleven. Deze werden in het archief bewaard zodat altijd achterhaalbaar was hoe de leerlingen er uitzagen. Het was immers traditie dat de leerlingen van de zesde klas met hun foto verschenen in de laatste schoolkrant van elk schooljaar. (‘Schakel’ 19/2/1982)

 

Foto’s : 

-V.l.n.r. : Gert Verbeeck, Chris Van Praet, Jurgen Fonteyn, Dirk Verbeeck en Stefan Daelemans.

Onderaan : S. De Wit, Frederik Liebrecht, Petra De Winne, Ives De Prins, Werner Muysoms en Werner Daelemans.

-Klas van Meester Jan Teughels.

-V.l.n.r. : Dirk De Keersmaeker, Tim Van Medegael, Kurt Teughels, Bart Van de Sande, Paul Muysoms, Johan Hellemans, Patrick De Schouwer en Patrick Verbruggen.

Onderaan : Johan Plasqui, Yves Robbens, Geert Selleslagh, Piet Annaert, Raymond De Winne, Kurt Verschueren en Danny Vercammen.

-Klas van Meester Stan Gobien.

-Meester Hendrickx met boven v.l.n.r. : Ann Robbens, Daniëlla Verheyden, Peter Emmeregs, Ivan Dan Damme,Gerry Verschaeren, Geert Verschuren en Hans Simons.

2^de rij : Johan Tiri, Steven Bernaerts, Guy De Wit, Jurgen Verschueren, Wout Verschuren, Danny Dom, Noël Teughels en Jan Soors.

3^de rij : Ben Haemhouts, Dominiek Van Laenen, Ronny Huysmans, Ilse Peeters, Kurt Cauwenbergh, Alain Van de Sande en Wim Muysoms.

4^de rij : Erik Van de Vondel, Sven Diddens, Dirk Annaert, Stefan De Wit en Joris Diddens.

 

1982 – Van 1 maart tot 30 juni : Preventief Kankeronderzoek

            Alle vrouwen van Leest boven de 20 kregen van de stad Mechelen een

            uitnodiging om tussen 1/3 en 30/6 een gratis preventief kankeronderzoek te  laten

            uitvoeren.

 

“…Kanker is een ziekte die nog te veel slachtoffers eist. In de leeftijdsgroep van vrouwen tussen 20 en 70 jaar is in België één sterfgeval op vier aan kanker te wijten. Deze noodlottige afloop kan voorkomen worden, op voorwaarde dat het bestaan van kanker in een vroeg stadium ontdekt wordt. Vooral bij de vrouw is dit mogelijk omdat de meest voorkomende gezwellen (borst en baarmoederhals) gemakkelijk op te sporen zijn met een eenvoudig onderzoek. Hiervoor is het noodzakelijk dat u zich minstens om de twee jaar laat onderzoeken. Dit kan gebeuren tijdens de opsporingscampagne ingericht door het stadsbestuur van Mechelen. (noot : voor de vierde maal).

Benevens het stadsbestuur verlenen volgende instellingen hun medewerking : de universitaire centra van K.U. Leuven, de V.U. Brussel, de U.I. Antwerpen, de gynecologen met praktijk te Mechelen en de geneeskundige kring Mechelen, Dodoens.

Indien u zich wenst te laten onderzoeken, dan staan volgende mogelijkheden voor u open :

1.Onderzoek door een gynecoloog : in de stedelijke lagere school, Ten Moortele 2 Leest

2. Door de huisarts.

Het onderzoek is gratis.”

 

1982 – 6 maart : Ruitersbal LRV-Leest in de parochiezaal.

            Inkom : 70 frank.

 

1982 – Zondag 7 maart : Chiro Aspiranten Car-Wash

            De Aspi-jongens deden het voor 100 fr. (personenwagens), 200 fr. (bestel- of

            vrachtwagens) of 300 fr. (landbouwvoertuigen)

 

1982 – Zondag 7 maart : KVLV Algemene Vergadering en Lourdestrekking

 

1982 – 9 maart : Louis Neefs krijgt zijn monument in Tivolipark te Mechelen

            Enkele “Vrienden van Louis Neefs” dienden bij de stad Mechelen een aanvraag in

            die de oprichting van een monument, met als inplantingsplaats het domein Tivoli

            te Mechelen, naar een laatste fase moet leiden.

            In het comité “Vrienden van Louis Neefs” zetelde naast Connie Neefs, Ward

            Steffens, e.a. ook Leestenaar Gust Emmeregs.

            Het monument “Klokken in de wind” werd door de overleden zanger zelf

            ontworpen tijdens een wedstrijd in het kader van 150 jaar België.

            Het Mechelse stadsbestuur zou een perceeltje grond afstaan in het Tivoli

            domein en het monument zou er komen.

            Het zou op 8 augustus 1982 officieel ingewijd worden.(zie verslag op deze datum)

            (GvM) 

 

1982 – 12 maart – Het Laatste Nieuws :

 

            Dijkversterking tussen Leest en Hombeek vordert goed

 

            ZEESCHELDE BEPERKT OVERSTROMINGSGEVAAR

 

“Op de Zennedijken tussen Leest en Hombeek, heerst een grote bedrijvigheid. Daar wordt de laatste hand gelegd aan de versterking van de Zennedijken in het Mechelse. Eens met dit werk klaar, is het ganse Zennegebied te Mechelen, in een tijdspanne van enkele jaren door de Dienst der Zeeschelde Antwerpen, aangepakt geworden.

En het mag gezegd : op een uitstekende manier. De bewoners achter de Zennedijken mogen stilaan op beide oren slapen : het gevaar voor overstroming is uiterst berperkt geworden. Een woordvoerder van Zeeschelde Antwerpen zei ons dat de werken door de gunstige weersomstandigheden zeer goed vorderen. Zo goed zelfs dat men een ruime voorsprong heeft op het programma.

Vermoedelijk zal begin volgend jaar alles afgewerkt zijn.

De dijken tussen het Zennegat te Heffen en de brug te Leest zijn volledig afgewerkt.
Daar is men nu bezig met de voorbereiding om op de dijkflanken eerstdaags het 3,5 meter breed wandelpad te asfalteren.

 

Twee loten

Het laatste gedeelte Zennedijk, tussen de bruggen van Leest en Hombeek (een afstand van enkele kilometers), bestaat uit twee loten.

Met het eerste lot, dat zich situeert tussen de brug te Leest en halverwege de brug te Hombeek, is men begonnen voor de winter. Omdat de dijken langs deze kant zo erbarmelijk slecht zijn, voerde de aannemer het volledige grondpakket aan.

Op deze manier werden de flanken langs landzijde aanzienlijk verstevigd.

Als er zich toch nog een overstroming zou voordoen, dan kan er praktisch geen schade meer aan de dijk zelf aangericht worden. Om ook overloop te voorkomen heeft Zeeschelde Antwerpen de aannemer een “tuimeldijkje” op de bestaande dijk laten aanbrengen. Dit om de winter zonder overstroming door te komen. Een opzet waarin men ook is geslaagd.

De dijken tussen Leest en Hombeek zullen ook op de voorziene hoogte van 8 meter gebracht worden. Het werk, dichtst bij de brug van Hombeek gelegen, zal einde dit jaar afgewerkt zijn.

In het tweede lot (einde voorzien begin volgend jaar) moet de aannemer in  de dijken nog

5 afwateringssluisjes bouwen. Als het stuk tegen de brug van Hombeek zal afgewerkt zijn, moet Zeeschelde Antwerpen nog opwaarts de spoorwegbrug (richting kapelleke van den Ham) de dijken aanpakken.

Wanneer dit zal uitgevoerd worden is in de planning nog niet voorzien omdat er andere prioriteiten zijn in het scheldebekken.

 

Bomen

Tussen de bruggen van Leest en Hombeek dienen tientallen bomen geveld op de dijk.

“Geen boom meer op de dijken zelf”, is een leuze die de dijkenherstellers zich hebben toegeëigend. In het verleden is al meermaals gebleken dat zij de oorzaak waren van dijkbreuken en de hiermee gepaard gaande watermiserie.

In het lastenboek is wel voorzien dat aan de voet van de 3,5 meter brede dijk later wel aanplantingen van boompjes zullen uitgevoerd worden.

Intussen is ook gebleken dat de versteviging met kunstvezeldoeken waarop steenkorven zijn aangebracht, zeer efficiënt is. Een systeem dat ook in Nederland veel gebruikt wordt.
Zeeschelde Antwerpen heeft het dijkenbeheer aan de Zenne in het Mechelse volledig onder controle. Iets wat enkele jaren gelegen niet kon gezegd worden.

   Leo De Nijn”.

 

Foto’s :

-Enkele vrienden van Louis Neefs : Luk Appermont, Gust Emmeregs, Connie Neefs en Jos Hoosemont. (foto : GvM)

-Het monument “Klokken in de Wind” in het Mechelse Tivolipark.

-Tussen de bruggen te Leest en Hombeek vielen op de dijken alle bomen onder de bijl. De aannemer is nu bezig met het aanbrengen van afwaterinssluisjes. (HLN)

-Een gezicht op de Zenne tussen Hombeek en Leest, waar de verstevigingswerken volop bezig zijn.  (HLN)

 

Vervolg zeeklassen :

 

Maandag 8 maart (Koen Verbruggen, Peter Frans en Pascal Puttemans)

Vandaag hebben we tot 11u30 les gekregen. Toen zijn we naar de feestzaal gegaan. Daar hebben we stoelen klaargezet voor de volksdansavond. Om 13u reden we met drie autocars naar het Zwin. Onze chauffeur gaf onderweg uitleg over alles wat we maar zagen. Het Zwin is een natuurreservaat. In de volières en in de vijvers zaten meer dan 500 vogels van 100 verschillende soorten. Ook zijn we over de Belgisch-Nederlandse grens gewandeld. Daar vonden we heel mooi schelpen. Op de terugreis reden we nog langs de haven van Zeebrugge.
Na het avondmaal was er volksdansen. Er werden drie dansjes aangeleerd. Iedere school kreeg zijn beurt. Het was wel erg vermoeiend.

 

Dinsdag 9 maart (de kinderen van het 5^de)

Vanmorgen hadden we geen gewone klasdag. Om kwart voor negen wachtte de bus ons reeds op om ons naar de vismijn van Oostende te voeren. Een vriendeijke mijnheer leidde er ons rond. We zagen er hoe de vis gekuist werd en daarna in bakken gelegd waar men een grote schep ijs over deed om de vis te bewaren.

We hadden echter niet het geluk om een vissersboot te zien aankomen, maar een interessante film over het leven van de vissers leerde ons ook al een heleboel.

In de namiddag begon de zon te schijnen. We trokken met zijn allen naar de duinen. Daarna hebben we ook nog wat gevoetbald op het strand.

 

Woensdag 10 maart (Geert De Wit, Christoph Bernaerts en Benny Peeters)

Deze keer was het een echt mooie en zonnige morgen ! Tijdens de voormiddag kregen we les. ’s Middags kregen we soep, groene kolen en een varkenslapje en zoals steeds een nagerecht.

Daarna trokken we naar het zee-aquarium. We zagen er voor ons totaal onbekende vissen. De zuigvis bv. die in de Middellandse Zee of in de Atlantische Oceaan leeft. Verder waren er kleine hondshaaien, de pladijs, de rog, de zeewolf, krabben, kreeften, enz.

We zagen ook heel mooie en onbekende schelpen.

’s Avonds hebben we nog een beetje geoefend voor de liedjeswedstrijd. En dan gingen we naar bed.

 

Donderdag 11 maart (de kinderen van het 5^de)

De voorlaatste dag op Zeezicht ! Vanmorgen kregen we les in ons klaslokaal. We leerden nog heel wat bij over de haven van Oostende, die we eergisteren bezochten.

En dan kwam de reeds lang verwachte namiddag : de finale van de voetbalwedstrijd Acaciastraat tegen Leest. Eerst speelden de meisjes nog een voorwedstrijd en dan was het aan ons om de overwinning te behalen. Het eindresultaat was in het voordeel van Leest 3-0. Zowel winnaars als verliezers gingen daar een pintje op drinken. Daana aten we ons buikje vol om energie op te doen voor de afscheidsavond. Eerst was het songfestival; drie deelnemers eindigden gelijk op de eerste plaats. Ze kregen net zoals de winnaars van de kwis en de voetbalwedstrijd, een beker. Daarna was het danswedstrijd ; het beste danspaar kreeg ook een prijs. Tenslotte werd per klas de beste zeeklasser nog beloond. Vee later dan normaal belandden we moe, maar tevreden in ons bed!

 

Vrijdag 12 maart (Ronny De Schouwer en John Nuytkens)

We aten boterhammen met gekookte eieren, daarna kregen we nog vier uurtjes les.

Deze middag kregen we o.a. gebakken aardappelen met spinazie en varkensgebraad. Er was nog geld over en daarom kregen we elk nog 50 fr. We wilden gaan voetballen maar dat ging niet door omdat er teveel wind stond. Dan trokken we de stad in samen met de kinderen van Hombeek, met de twee meesters en met de stageleraars. We mochten alles kopen behalve snoep. Om 16u00 zijn we gaan zwemmen. Deze keer vonden we het allemaal fijn.

Na het avondmaal hebben we eerst alles in de klas in orde gemaakt. Dan zijn we naar onze kamer gegaan en hebben we onze koffers gepakt. Daarna gingen we onder de dekens voor onze laatste nacht van de zeeklassen…

 

Storm op zee !!!

Tijdens ons verblijf aan zee heeft het een paar keer gestormd. De eerste keer gebeurde dat ’s nachts, we geloofden van woensdag op donderdag. Toen we ’s morgens opstonden, was de zee echter al terug betrekkelijk kalm. Vanuit de eetzaal of het restaurant zagen we een mailboot gestrand liggen op een golfbreker. Met helicopters werden mensen van boord en aan boord gehesen. Een tijdje later kwamen er sleepboten aan te pas. Eerst konden die het grote gevaarte niet vlot krijgen. Toen kwam er een grote Nederlandse sleepboot. Die kon de mailboot wel vlot krijgen.

Toen we terugkwamen van het Zwin zagen we deze mailboot liggen in de haven van Zeebrugge.

Vrijdagnamiddag, 12 maart was er ook storm op zee. Deze keer was het niet zo erg. Alleen de schepen die ver in zee gingen hadden er last van. Zij kregen windkracht 9 te verwerken.

 

Zaterdag 13 maart (de kinderen van het 5^de)

Deze keer was iedereen vroeg uit zijn bed. Iedereen hielp iedereen om de koffers toch maar dicht te krijgen. Het lukte heel goed en om 8 uur gingen we alles netjes stapelen in de gang beneden. Een kwartiertje later zaten we aan de ontbijttafel en we lieten het ons nog eens lekker smaken. Toen we onze reiskoffers in de bus gingen laden, begon het te regenen.

Om 09u30 vertrokken we met de autobus en samen met de kinderen van Hombeek terug naar huis. De reis verliep nogal goed maar een paar kinderen waren toch ziek geworden.

Ze zagen er nogal bleekjes uit en en de bus moest voor hen een paar keer stoppen.

Om 11 uur stipt waren we in Leest. Daar stonden onze ouders ons al op te wachten. We waren toch blij dat we terug in Leest waren en dat alles goed afgelopen is !

 

Nieuwtjes in de rand

-Toen de meester de directeur van ‘Zeezicht’ ging bedanken en afscheid nemen, kwamen zelfs de leerlingen van de zesde klas de directeur ook een hand geven. Die zijn t.o.v. vroeger ook veel beleefder geworden. De directeur vond het ook bijzonder fijn !

-Meester Gobien heeft zelfs met de juffrouw geen medelijden. Tijdens de wandeling op het strand op maandag 1 maart (de eerste dag aan zee), liep hij tegen zijn gewone tempo naar de pier van Oostende. De juffrouw was dat tempo niet gewoon en na een tijdje begon ze mankend voort te lopen. De meester heeft ze niet willen dragen en daarom had ze een grote blaar op haar voet. De tweede week kon ze bijna zo vlug marcheren als de meester.

-De juffrouw kan wel veel beter dansen dan de meester. De meester heeft alleen maar gedanst met Anja en Sonja De Prins. De andere keren deden zijn voeten pijn of…

-De meester vroeg aan Koen Verbruggen of hij niet liever naar huis ging en deze zei : ‘Het blijft hetzelfde. Als ik later boer ben, dan kan ik toch nooit meer op reis gaan. Daarom blijf ik maar hier zolang ik kan !’

-Michel Debroey kan niet tegen zeevis. Bij het bezoek aan de vijsmijn begon hij te braken. De meester zei : ‘Hoe is dat nu mogelijk ? Jij bent een hengelaar en je moet overgeven van die visgeur !’ En Michel antwoordde : ‘De vissen die ik vang zijn zoetwatervissen en geen zeevissen !’ Toen er de volgende dagen vis werd opgediend, was Michel steeds als eerste het restaurant uit…

-Veel of toch tamelijk veel kinderen waren zogezegd hun geld verloren. Een keer was dat werkelijk zo en wel bij Patrick Verbruggen. De andere keren hadden ze het zelf te goed weggelegd of doodgewoon nog op zak.

-De laatste morgen zongen alle kinderen van de 6^de klas op de gang : ‘Zeg maar niets meer…want dit is de laatste keer…’ Maar ’t was toch prettig geweest !

-Wij kregen ook een brief van elke klas. ’s Morgens hebben we die bij ’t begin van de les voorgelezen. Toen zat iedereen wel met zijn gedachten weer in Leest.

-Sonja De Prins en Kurt Spoelders zijn een heel goed danspaar. Op de danswedstrijd werden zij derde. Zij kunnen alles bijna perfect dansen, zelfs de ‘bossa nova’, de ‘tango’ en de ‘swing’.

 Alleen had Kurt de volgende dag pijn in zijn schouder..

-Er waren twee stageleerkrachten. De ene was een strenge juffrouw uit Battel. Zij heet Linda Vansant. Op ’t einde van de voormiddag kregen we echter allemaal een goed punt omdat we zo flink gewerkt hadden. De andere heet Peter De Groof. Hij woont in Lier. Hij is veel braver en hij gaf ons les op de laatste vrijdagvoormiddag.                

 

1982 – Van 1 tot 13 maart : Leerlingen van de 5^de en 6^de klas op Zeeklassen

 

De leerlingen van de 5^de en 6^de klas van de Stedelijke Lagere Scholen van Leest, Heffen en Walem gingen op Zeeklassen. Daarbij kregen ze nog het gezelschap van de leerlingen van de 5^de klas van de Sted.Lagere Scholen van Hombeek, van de Acaciastraat (meisjes en jongens) en de Leuvensesteenweg.

Voor de competities werden er gemengde ploegen samengesteld voor de school uit Leest  omdat anders het leeftijdsverschil teveel in het Leestse voordeel zou spelen. De ploegen waren als volgt samengesteld :

 

LEEST A of LEEST 1                 LEEST B of LEEST 2

5^de klas :                                 5^de klas :

Patrick Verbruggen                Kurt Teughels

Raymond De Winne               Yves Robbens

Paul Muysoms                        Dirk De Keersmaecker

Danny Vercammen                Johan Plasqui

Steven De Borger                   Johan Hellemans

Piet Annaert                           Patrick De Schouwer

Geert Selleslagh                     Michel Debroey

                                               Bart Van de Sande

 

6^de klas :                                 6^de klas :

Chris Van den Heuvel            Anja De Prins

Geert De Wit                          Peter Frans

Sonja De Prins                                    Kurt Spoelders

Christoph Bernaerts               Ronny De Schouwer

Johan Teughels                      Benny Peeters

Werner Huys                          Koen Verbruggen

John Nuytkens            Pascal Puttemans

 

In hun Schoolkrant schreven de leerlingen zelf onderstaand (ingekort) verslag van hun ervaringen :

 

Maandag 1 maart (de leerlingen van het 5^de)

’s Morgens om half negen stonden we aan de school te wachten om op zeeklassen te vertrekken. Iedereen stond te trappelen van ongeduld. Als de bus aankwam laadden we eerst onze zware koffers in. We kregen ook een blad met vragen voor onderweg.

Eindelijk bereikten we Oostende ! De hoofdverantwoordelijke van Zeezicht stelde enkele maatregelen op. De kamers waren erg modern en het eten smaakte opperbest !

Na even de klas bekeken te hebben, gingen we op verkenningstocht langs het strand.

Op onze wandeling zagen we ook de k

oninklijke villa, de paardenrenbaan en het zwembad met verwarmd zeewater.

’s Avonds hadden we allemaal honger. We kregen als dessert een groot stuk taart omdat Patrick Verbruggen jarig was. Rond negen uur was het bedtijd, tijd om ons nieuwe bed uit te testen. Het zullen zeeklassen worden om nooit te vergeten !

 

Dinsdag 2 maart (Sonja De Prins en Chris Van den Heuvel)

Juffrouw Aerts kwam ons om 7u30 wekken. Na het ontbijt gingen we samen met de zeeklassers van Hombeek naar de mailboot ‘Koning Boudewijn’. We kregen er een gids die ons het schip liet zien van onder tot boven.

Na het middagmaal was er een uitstap naar de duinen samen met de scholen van Hombeek en Walem. Daar mochten we spelen.  Toen een jongen een bloedneus kreeg werd de meester het moe. Dan trokken we verder naar het vliegveld van Raversijde.

Daarna trokken we terug naar het hotel waar we een heerlijk avondmaal kregen. Omstreeks 20u15 gingen we naar onze kamer. Slapen konden we weer niet zo best. Misschien waren we te moe of misschien hadden we mekaar nog zoveel te fluisteren !

 

Woensdag 3 maart (de leerlingen van het 5^de)

’s Morgens waren we rond half acht uit de veren. In het restaurant wachtten ons reeds broodjes en lekkere koffie. Om half negen gingen we naar de klas. Voor de eerste keer kregen we les van een stageleraar en niet van onze juf. In de namiddag zijn we strandspelen gaan doen voor ons hotel. Sommige jongens gingen diepe kuilen graven en forten bouwen. Enkele anderen gingen voetballen, ondanks de felle wind.

Het weer verbeterde er echter niet op ! Sommige jongens die kou hadden mochten terug naar binnen gaan. In de gangen rook het avondeten al veelbelovend. Even later mochten we, zoveel als we wilden, smullen van lekkere pannenkoeken met suiker en warme cacao.

Iedereen was in zijn nopjes.

 

Donderdag 4 maart (Johan Teughels en Werner Huys)

’s Morgens waren wij als eersten uit ons bedje. We wasten ons voor de vierde keer. Na het ontbijt hadden we voor de eerste keer les in het klaslokaal. ’s Middags gingen we smullen van de lekkernijen die het restaurant te bieden heeft. We worden bediend door drie lieve juffrouwen : Godelieve, Marianne en Karin. ’s Namiddags gingen we voetballen.
Leest A won tegen Leest B met 3-0. Toen we terug in Zeezicht kwamen, namen we onze zwempakken en dan trokken we allemaal naar het olympisch zwembad  van Oostende.

We zwommen in gezuiverd zeewater. Het smaakte erg zout en het was niet zo leuk als je daarvan een slok binnenkreeg.

Na het avondmaal was er een kwis. De ploeg van Heffen won voor Leest A en Leest B.

 

Vrijdag 5 maart (de leerlingen van het 5^de)

Vanmorgen hadden we eerst les in onze klas. ’s Middags was het eten weer heel lekker. We kregen kabeljauw met, zoals alle echte Belgen, frieten. In de namiddag reden we met een bus naar Oostduinkerke, Koksijde en St.-Idesbald. De ene groep kinderen bezocht eerst de abdij ‘Ter Duinen’. We wandelden door een museum waar we allerlei dingen zagen die men daar had opgegraven zoals : vazen, wapens, schedels, geraamten, siervoorwerpen en nog veel meer. Daarna wandelden we tussen de overblijfselen van de, eens zo grote, abdij. We zetten onze tocht verder naar de hoogste duin van onze kust : de Hoge Blekker. We beklommen om ter snelst deze 31 m hoge duin. De zon gaf al wat warmte zodat we er rustig ons vieruurtje konden opeten. ’s Avonds kropen we, na een lekker warm bad, vroeg in ons bed.

 

Zaterdag 6 maart (Anja De Prins en Kurt Spoelders)

’t Was wel zaterdag maar toch kregen we ’s voormiddags les in de klas. ’s Namiddags gingen we een half uurtje repeteren voor de cabaretavond, die ’s avonds zou plaats hebben.

Omstreeks 14 uur zijn we dan naar de Mercator gegaan, het vroegere opleidingsschip van de Belgische Zeemacht. In Zeezicht speelde de ploeg van Leest B tegen de ploeg van de Leuvensesteenweg. We wonnen deze keer met 3-0.

Na het avondmaal mochten we weer naar de feestzaal. Daar was er dan het ‘Zeezichtcabaret’. De kinderen van onze klas zongen de volgende liedjes : ‘You’ van Scooter, ‘Zeg maar niets meer’ van André Hazes, ‘Kom van dat dak af’ van Peter Koelewijn en ‘Breng die rozen naar Sandra’ van Jimmy Frey.

 

Zondag 7 maart (de kinderen van het 5^de)

Na een lekker eitje als ontbijt gingen we naar de mis. Diegenen die niet mee naar de kerk gingen, speelden op het strand.

In de namiddag kregen we ‘pree’. We wandelden een heel eind de zeedijk  op tot bijna aan de pier. Daar gingen we go-carts en fietsen huren. Dat was erg plezierig ! Moe van het trappen, aten we daarna ons vieruurtje en dan kregen we ook nog de kans om iets van ons zakgeld te kopen. We keerden te voet terug om nog een voetbalwedstrijd te spelen : Leest A tegen de Leuvensesteenweg. Leest won met 9-0.

1982 – Maart : in de ‘Schoolkrant’ van  de Stedelijke Lagere School, Ten Moortele 2 Leest stond het personeel van de school vermeld :

 

Klastitularissen :

1^ste klas : Mw. Monique De Winter

2^de klas : Meester Jan Teughels

3^de en 4^de klas : Meester Aloïs Hendrickx

5^de klas : Mej. Frieda Aerts

6^de klas : Meester Stan Gobien

 

Taaklerares : Mw. Denise Lauwers

 

Bijzondere Leermeesters :

Katholieke godsdienst : Meester Frans Sablain en Zuster Josée Booten

Niet-confessionele zedenleer : Mw. Rita Van den Eynde

Lichamelijke opvoeding : Mw. Linda Van Quathem

Muzikale opvoeding : Mw. Marleen Van Mossevelde

 

Onderhoudspersoneel :

Mw. Rosalie Hermans.

 

In de ‘Schoolkrant’  nr. 1 jaargang 3  (december 1982) publiceerde Rita Van den Eynde, bijz. leermesteres N.C.Z.  een definitie van het vak Zedenleer :

 

Wat is zedenleer ?

Een vak dat anders is dan alle andere. Het is niet gebaseerd op een hoop van buiten te leren feiten maar op de ondervindingen, ervaringen en de noden of behoeften van de kinderen zelf. De bedoeling van de lessen moraal is kinderen te vormen tot kritisch denkende volwassenen die het leven –met al zijn vragen en problemen- aankunnen en die zelf een oordeel kunnen vormen over de gebeurtenissen in het leven. Daarom zal de leerkracht moraal nooit zijn mening opdringen maar samen met zijn leerlingen zoeken naar mogelijke oplossingen.

Wat is goed ? Wat is slecht ? Wat mag ? Wat mag niet ? En dan vooral…WAAROM ?

In de lessen moraal staat de mens centraal (en dus niet een abstract gegeven of een bovenaardse macht).

 

1982 – Maartnummer van ‘De Band’ : LAAT LEEST LANDELIJK

 

“Volgens een recente studie die het platteland bekijkt, moet het de wil zijn van de dorpsbewoners zelf om hun dorp leefbaar te houden. Zij moeten ‘het dorp’ willen beleven en er de nodige inspanningen voor over hebben. Dat is één van de slotbeschouwingen uit een omvangrijke studie ‘Leefbaarheid en ontwikkelingskansen van platteland en kleine kernen’, verricht door LISO de Limburgse Raad voor Samenlevingsopbouw.

Deze studie sluit aan bij een vernieuwde aandacht die bestaat voor de plattelandsgebieden.

Uit de studie komt naar voor dat de mogelijkheid tot bouw of woongelegenheid van  bepalende aard  is voor de leefbaarheid van het dorp. Deze beslist immers over het al dan niet blijven wonin in het dorp van jonge dikwijls dynamische mensen.

‘Inbreiding’ (het opvullen van openingen in de dorpskom) lijkt het meest geschikt, in zover het dorpskarakter blijft en men geen verstedelijkingseffect krijgt. In de studie worden een aantal voorstellen geformuleerd met betrekking tot een meer ‘dorp-vriendelijk’ beleid.

Er wordt bv. gewezen op de noodzaak aan elementaire handhaving van steunpunten in de sociaal-culturele onderbouw, met name dorpsschool, dorpswinkel, dorpscafé, dorpzaal en dorphuis.

In een dorp zoals Leest moet het leefmilieubeleid  een speciale aandacht krijgen. Vooral de rustige landelijke sfeer moet gevrijwaard worden. Grootschalige woonuitbreidingsgebieden, pretparken, enz. moeten geweerd worden uit deze landbouwgemeente. Wel is een gecoördineerde en grootschalige aanpak nodig, zoals wandelwegen, mooie dorpsgezichten, enz., om de vele kleine toeristische bezienswaardigheden als een geheel te kunnen aanbieden.

De fusie-overheid wordt gevraagd zich te bezinnen over de werking van de kleine kernen en deze niet laten wegkwijnen ten voordele van groter fusiedorpen.

Dit is het hart onder de riem voor een kleine gemeente als Leest die haar landelijk karakter ziet verloren gaan bij groots opgezette woonstuitbreidingen, grootscheepse aanpak van verbreden en betonneren van mooie landwegen en dreven.

Nemen we de woonuitbreiding langs de Kouterweg eens op de korrel. Het M.G.W. (Mechelse Goedkope Woningen) wil een 100-tal sociale woningen bouwen op de hooggelegen landbouwgrond te Leest, percelen 232, 243, 245, 246, 248, 248. Deze plaats is landschappelijk waardevol voor onze gemeente en bestaat uit beste landbouwgrond, sinds de middeleeuwen in cultuur gebracht.

De woonuitbeiding komt in de onmiddellijke nabijheid van het herenhuis (Voet), de Sint Jozefskapel en het boerderijtje van Denijn, dat samen een mooi dorpsgezicht van Leest uitmaakt. Op het gewestplan is dit gebied ‘woonuitbreidingsgebied’. Natuurlijk volgt daaruit dat alle grenzen gelegen tussen Kouterweg – Kerkweg en Dorpsstraat in de toekomst zullen opgevuld worden met woningen als de uitbreiding een feit wordt.

Het MGW is nog geen eigenaar van alle gewenste percelen en de stad heeft afgezien van de aankoop van perceel 234 en 231 . Jaren terug heeft de Landelijke Gilde Leest tegen de verkaveling gereageerd, maar nu is het stil geworden rond deze woonuitbreiding. Dit biedt een kans om samen : Leefmilieu en land- en tuinbouwers de handen in mekaar te slaan voor een eensgezind standpunt. De Landelijke Gilde van Leest en tevens het Schepencollege kregen een brief met het standpunt van Salem.

   Leefmilieu Leest.”   

 

1982 – Maart : “Onze dorpsgenote HILDE D’HOLLANDER opende DAMESKLEDINGWINKEL

            Mode ‘C’, O.L.Vrouwstraat 86 Mechelen.

            Exclusiviteit van het merk ‘CENACHERO’, ook grote maten.”

            (Advertentie in ‘De Band’) 

 

1982 – Parochieblad 25 februari : Totale uitverkoop

            “van textiel bij André Walschaers-Lauwens (Maria van Liza) Dorpstraat 3 te Leest.”

            (Mededeling in het Parochieblad)

 

Karel “Dré” Walschaers (zie foto) was te Mechelen geboren op 14 februari 1921 en hij overleed in het A.Z. Sint-Maarten te Mechelen op 16 oktober 2011.

Hij was gehuwd met Maria Lauwens (‘Maria van Liza’, ook ‘Maria van den Taar’).

Dré en Maria hadden een drukbezocht textielwinkeltje naast café De Zwaan in de Dorpstraat. (zie ook 19/9/1995 in deze Kronieken bij hun gouden huwelijksjubileum)

 

“Wat is het leven ? Je wordt geboren en je gaat dood en ergens tussenin leef je met volle teugen of gewoon, daar kies je zelf voor. Dré koos voor ‘genieten’ en leefde voor twee : lang en met plezier.

Je lente gaf melkwitte bloesems in de geborgenheid van Battel, tussen een meanderende Zenne en een strak Kanaal, tussen het bochtige opgroeien en een ijzeren vadershand.

Je zomer bracht je lief en latere vrouw Maria, ‘ons witte’, die je al dansend veroverde.
Je was een ‘beau’, een pallieter, die met handen-in-de-zakken-fluitend door de vele kermissen van het seizoen liep. De zomer kent ook felle onweders als oorlog en bezetting. Donder en bliksem troffen het jonge koppel recht in het hart en namen Lisetteke van hen weg. Je reed je verdriet tevergeefs kilometers weg langs Belgische en Franse wegen, semen met Dolf, de compagnon-de-route. Zomerse fanfareklanken hebben je gered. In muziek kon je herleven en discuteren over de concours. Je liefde voor de koperblazers kon je doorgeven aan je zoon.
‘Onze Freddy was weer den beste.’
Leest werd je tweede thuis. Letterlijk geprangd tussen het warme café- en dorpsleven groeide je uit tot een schertsende maar altijd plezante ‘kleine burgemeester van Leest.’

Je herfst is mooi en zacht en leert je de geheimen van de aarde kennen en het wassen van het witte goud. Het zien opgroeien van je enige kleinkind en de verwennerij. Samen met Vanessa omarm je de ganse groep schoolkinderen en krijg je de verdiende eretitel ‘Chef bus’.

De winter van je leven is soms hard maar in de warmte van jouw thuis zorgen je kleine familie, je vele goeie vrienden en behulpzame buren voor prachtige momenten vol leuke verhalen. De tuin en het café moeten laten omdat het lijf niet meer wil, kon je niet verkroppen. Je was daar boos over zoals over je laatste weken. Als je zelf had kunnen beslissen dan was het anders en sneller gegaan.”

 

“Epiloog

Wiebelend op de twee achterste poten van je stoel kijk je dromerig nergens naar. Een sigaret bengelt tussen twee geelgekleurde vingers van je hand.

Je monkelt en vraagt : ‘Zal ik eens iets zeggen ?’ We kunnen je helaas niet meer horen.

God, wat zullen we je missen. Donderdagavond zal nooit meer dezelfde zijn.”

Ontroerende woorden uit zijn gedachtenisprentje.

 

1982 – 27 februari : Chirobal om 20 u.

 

1982 – 28 februari :  Kindernamiddag van Vevoc en KVLV

“Om 14u30 houden wij onze jaarlijkse namiddag voor het jonge volkje.

Wat staat er te gebeuren ? Al wat prettig is !

Er is het kindertoneel “Verboden te lachen”, opgevoerd door grote mensen. Een mooi stuk over clowns die niet meer mogen lachen van de koning. En wat er dan allemaal gebeurt…

Er is wat lekkers te eten en dan gaan we zelf aan de slag : zingen, dansen en liedjes uitbeelden.
Ook nog een verrassing voor de jongens en meisjes die vorig jaar meespeelden in ons kindertoneel. Pierre De Wit zal het filmpje afdraaien dat hij maakte van “De Keizer in zijn hemd”.
Een kleurwedstrijd met prijzen eraan verbonden is er ook nog bij.

Alle kleine mensen zijn er welkom en ook de grote mensen mogen meekomen en een pannenkoek proeven.” (‘DB,januari 1982)

 

In het maartnummer van ‘De Band’ verscheen daarvan volgend (ingekort) verslag :

“Scaramouche, een enigszins vreemde naam voor een bewonderenswaardig, talentvol jeugdtoneelgezelschap uit onze naburige gemeente Muizen. Misschien was het deze geheimzinnige naam die zoveel jonge mensen naar de parochiezaal hed gelokt, of was het de tekening van Artis en Jok waar iedereen zijn hoop had opgesteld, na urenlang tekenen en kleuren.

Hoofdzakelijk chirokinderen, met hier en daar een belangstellende ouder met één van de jonge telgen.

…

Na de spannende avonturen die werden aangedikt met knappe muziek en belichting was het de beurt aan het gesmul der pannenkoeken. En honger dat ze hadden…

Pierre De Wit met zijn filmopname van ‘De Keizer in zijn hemd’, een kindertoneel van Leestse kinderen, vorig jaar gespeeld, kende heel wat bijval. Nu was het de tijd om zelf de keel open te zetten en lekker mee te zingen met Mark en z’n kameraad. Tot slot een spannend moment want de tekenwedstrijd bracht aan het licht dat er heel wat creatief tekentalent in ons dorp rondloopt. Ziehier de uitslag : De Wit Rebecca (4 jaar), Vloebergh Sandra (5 jaar), Muysoms Kathleen en Kerremans Inge (6 jaar), Marque Sofie en Spruyt Liesbeth (7 jaar), Van de Sande Els en Peeters Wim (8 jaar), Simons Hans en Peeters Els (9 jaar), Vermeire Nadia en Marque Jessica (10 jaar). Proficiat aan alle tekenaars, fijn dat je er bij was.

Dank aan de KVLV voor hun lekkere pannenkoeken, dank aan Vevoc voor het verloop van de namiddag…”-

 

Foto’s :

-Maria Lauwens en Dré Walschaers in ’95 bij hun gouden huwelijksjubileum.

-Dré, zoals hij is afgebeeld op zijn doodsprentje.

1982 – Maandag 22 februari – Het Laatste Nieuws :

 

            “LUT VIVIJS UIT LEEST WIL BERG VAN  8.000 m. OVERWINNEN;

            Als enige vrouw in Vlaamse expeditieploeg.

 

Lut Vivijs, een 25-jarige licentiate lichamelijke opvoeding en kinesitherapie, uit de Kapellebaan te Leest, is één van de negen Vlaamse bergbeklimmers die zaterdag 27 februari aan een expeditietocht beginnen van ruim 3,5 maanden naar Nepal, met de hoop de Dhaulagiri (ook bekend als “De Witte Berg”) te overwinnen.

Deze bergreus van 8.172 meter hoog in de Himalaya was een van de laatste pieken boven de 8.000 meter die alpinisten de baas konden.

Het is de eerste maal dat dergelijke tocht door Belgen wordt aangepakt.

De voorbereiding startte in 1975 met de aanvraag tot toelating aan de koning van Nepal, om deze zesde hoogste wereldberg te beklimmen. In 1979 kwam het langverwachte bericht en werd door expeditieleider Edward Abts (35), een leraar wiskunde, onmiddellijk een homogene ploeg samengesteld uit alpinisten die stuk voor stuk jarenlange ervaring hebben en zelfs nog andere expedities op hun palmares hebben staan.

De hele expeditie, de eerste op zulk niveau voor ons Belgen, kost miljoenen en wordt grotendeels door sponsoring gedragen.

De Leestse lerares is enorm gemotiveerd voor deze expeditie, zoals overigens alle andere leden van de groep.

Lut zegt hierover : “Weinig vrouwen doen in ons land aan alpinisme. Deze sport wordt nog teveel beschouwd als een typische mannensport, waarvoor ge dan nog een stoere bonk moet zijn. Niets is minder waar. Het is een kwestie van drempelvrees te overwinnen”, zegt Lut.

De lerares uit Leest offert al haar vacantie op om haar geliefkoosde sport te kunnen beoefenen. Dan vertoeft ze meestal in de Zwitserse of Franse Alpen, waar vierduizenders worden aangepakt. Volgens Lut is bergbeklimmen aan te leren.

Men moet wel gemotiveerd zijn en over veel wilskracht en doorzettingsvermogen beschikken.

 

Voorbereiding

De expeditie zelf vraagt een enorme voorbereiding. Lut Vivijs :

“Vooral op administratief vlak is zo’n expeditie een zware dobber. Voorts valt de persoonlijke uitrusting, die toch al gauw 60.000 fr. kost en de verzekering ten laste van elke deelnemer.”

Lut Vivijs leeft al maanden naar deze expeditie toe. De fysieke conditie moet uiteraard ook scherp staan. Daarvoor oefent Lut nu ook alle dagen. Loopoefeningen in Leest en Hombeek, tochten in de Hoge Venen (met zeer zware rugzak), klimmen in de Ardennen en geregeld powertraining, moeten haar in optimale conditie brengen voor de zware beklimming.

Zaterdagnamiddag wordt in Zaventem opgestegen, met bestemming Bangkok. Vandaar gaat het naar Kathmandu, de hoofdstad van Nepal. Met de autobus gaat het vandaar naar Pokhara waar dragers en sherpa’s de expeditieploeg begeleiden.

Na een 280 km lange voettocht wordt de voet van de berg bereikt, waar op een hoogte van 4.800 meter, het basiskamp wordt geïnstalleerd.

“Vanaf 10 april beginnen we met de opbouw van de hoogtekampen op de berg zelf en na een rustperiode van enkele dagen zullen we op 5 mei een eerste poging ondernemen om de top van de Dhaulagiri te bereiken.”

De expeditiegroep hoopt dat met minstens vier personen tot een goed einde te kunnen brengen.

 

Moeilijkheden

Lut Vivijs, die in het onderwijs staat in het Technisch Instituut van de Urselinnen te Mechelen, wijst ons op een aantal factoren die, zeer waarschijnlijk een aantal alpinisten zullen uitschakelen tijdens de beklimming van de Dhaulagiri. Zo zijn er de niet te voorspellen sneeuwlawines, storm en de koude.

In de cruciale fase van de beklimming (rond 7.700 meter) kunnen temperaturen voorkomen van 50 tot 60 graden onder het vriespunt. Min 35 graden is zelfs een constante temperatuur op die hoogte. Het gevaar voor bevriezingen van oren, neus, maar vooral van vingers en tenen –wat men niet voelt- is dan bijzonder groot. Maar we beschikken wel over een zeer goede medische begeleiding. Maar niettegenstaande dat is de “mountainsickness” (bergziekte) die onder meer veroorzaakt wordt door zuurstofgebrek op grote hoogte, de meest gevreesde ziekte. Daartegen is tot nog toe geen enkele middel afdoend gebleken.

Lut Vivijs heeft er moed op. Ze heeft wilskracht om letterlijk en figuurlijk bergen te verzetten. Dat zal ook nodig zijn. Slaagt ze in haar opzet, dan is zij meteen de eerste Belgische alpiniste die een reus van achtduizend de baas kan.

“Mocht dat nu niet het geval zijn, dan zal ik er niet om treuren. Als er maar iemand van ons negental de top bereikt, is de expeditie een succes,” zegt Lut.”

 

De Vlaamse Dhaulagiri-expeditie werd een ware triomf.

Op woensdag 5 mei bereikten instructeur paracommando Rudy Van Snick (26) uit Heverlee en de Leuvense ingenieur Philip Cornelissen als eerste Vlamingen de top van de 8.167 meter hoge “Witte Berg” of de “Berg der Stormen”.

Samen met deze twee Vlaamse alpinisten stond ook sherpa Ang Rita op de top, voor hem de vierde maal.

Dezelfde dag bereikten Lut Vivijs, Jan Van Hees, Marnix Lefever en sherpa Ang Jangbo kamp 5, met de bedoeling de dag nadien een aanval op de top te wagen.

Op 6 mei bereikten de licentiaat lichamelijke opvoeding Jan Van Hees (25) uit Haacht, de electricien Marnix Lefever (25) uit Elverdinge-Ieper en de enige vrouw in de ploeg, lerares Lut Vivijs (25) uit Leest na lang zwoegen op hun beurt de top. Dit samen met sherpa Ang Jangbo.

 

Lut Vivijs was meteen de eerste vrouw die de Dhaulagiri overwon.

De ploeg van leider Eddy Abts was minder fortuinlijk. Het plotseling omslaan van het weer noodzaakte hen vroegtijdig de klim af te breken, vlakbij de top.

Op 8.015 meter namen zij de wijze beslissing terug te keren naar veiliger oorden.

Na hun exploot werden de expeditieleden ontvangen door koning Boudewijn die hun

een uitnodiging bezorgde om de Muur van Stuyvenberg uit te proberen, een 10 meter hoge en 20 meter brede oefenrots voor alpinisten die koning Leopold in 1936 had laten bouwen.

In juli gingen vijf leden, waaronder Lut Vivijs, daar op in. Ze werden op Stuyvenberg ontvangen door de intendante van het kasteel, mevrouw De Maere en door Rudy Wiedmann, koninklijk consul-generaal voor Nepal in België. Prinses Paola die beloofd had dat ze naar de prestaties van de Vlamingen zou komen kijken, werd elders weerhouden en telefoneerde om zich te verontschuldigen. 

Op het palmares van de lerares lichamelijke opvoeding stond ook al de beklimming van de Pic Lenin tijdens de Pamirexpeditie 1980 en de beklimming van de Mont Blanc langs de Innominatagraat.

(Lut Vivijs : zie ook 8/8/1980)

 

Foto’s

-Lut Vivijs.

-Lut  (rechts zittend), de eerste vrouw op de Dhaulagiri, in gesprek met dr. Vreugde.

-Lut Vivijs met haar familie.

-V.l.n.r. : Marnix Lefever, Jan Van Hees, Nico Smeets, Herman Detienne, Lut Vivijs, een vriend, Philip Cornelissen en Herman Tettelin.

-Lut en haar teamgenoten ontvangen door koning Boudewijn.

 

1982 – Woensdag 17 februari : Eerste vergadering ‘Vriendenkring’ Sted.Lagere School.

Deze dag had de eerste vergadering plaats met de initiatiefnemers en stichters van de ‘Vriendenkring van de Stedelijke Lagere School Mechelen-Leest’.

Verslag : (uit ‘Schakel’ het Informatieblad van de Vriendenkring)

1.Deze eerste vergadering was hoofdzakelijk een informatievergadering.

2.Doelstellingen van de Vriendenkring :

-de algemene doelstelllingen zitten reeds vervat in de tekst vermeld op de vorige bladzijde.

(het nieuwe informatieblad ‘Schakel’  wil de werking, de plannen en de activiteiten van de ‘Vriendenkring’ kenbaar maken aan alle belangstellenden, wil een bindmiddel zijn tussen school en ouders en ook oud-leerlingen en toekomstige leerlingen, wil een informatieblad zijn dat info geeft over de activiteiten die door de ‘Vriendenkring’ worden ingericht, wil een afspiegeling zijn van de hechte band van vriendschap die er heerst tussen alle leden van de ‘Vriendenkring’.)

-de Vriendenkring is een ‘vrienden-kring’, d.w.z. dat er geen onderscheid gemaakt wordt tussen de leden op basis van godsdienstige of politieke overtuiging. Iedereen heeft het recht zijn overtuiging te hebben en de Vriendenkring kan of mag niemand in verband hiermee trachten te beïnvloeden.

-bijzondere doelstellingen :

            -zorgen voor financiële middelen volledig ten bate van de leerlingen van de school

            (aankopen van ‘prijsboeken’ die de leerlingen meekrijgen met het eindejaarsrapport;

            tussenkomst in reiskosten, inkomgeld…bij leerwandelingen),

            -de Vriendenkring kan eventueel bepaalde aanvragen indienen bij de inrichtende

            overheid,

            -met de in de toekomst te verwachten invoering van het V.L.O. (Vernieuwd Lager

Onderwijs) kan ook de Vriendenkring worden ingeschakeld.

-zorgen voor ontspanning voor de oud-leerlingen (in het bijzonder voor de 13- en

14-jarigen). Deze hebben gevraagd basketbal te mogen spelen op de speelplaats.

De Vriendenkring kan hiervoor een aanvraag doen bij het Stadsbestuur om op

bepaalde tijden de speelplaats ter beschikking te stellen van deze oud-leerlingen,

-samenkomsten organiseren voor leerlingen samen met hun ouders, oud-leerlingen,

onderwijzend personeel en ouders van toekomstige leerlingen.

3.Vergaderingen :

De (stichters of het bestuur) van de Vriendenkring zal  enkel dan vergaderen wanneer het nodig is. Een bepaald aantal vergaderingen wordt niet vooropgesteld.

-de vergaderingen zullen bij voorkeur plaats hebben op een maandagavond.

4.Voorstellen :

-ideeën worden uitgewisseld om de ouders samen met hun kinderen te betrekken bij de activiteiten van de Vriendenkring.

-verschillende mogelijkheden worden besproken.

-uiteindelijk wordt er beslist op zaterdag 8 mei  en zondag 9 mei een activiteit te organiseren waaraan zowel door de ouders als door de leerlingen en de oud-leerlingen kan worden deelgenomen. Er werd besloten een ‘Vlaamse Kermis’ in te richten.

…

5. Financiën en steun :

-als ‘beginkapitaal’ heeft de Vriendenkring een bedrag van 5.458 fr., waarvan 5.000 fr. geschonken wordt door Jef Vloeberghen namens een vereniging die vorig jaar van de school heeft gebruik gemaakt voor het organiseren van feestelijkheden.

-Edmond Polspoel overhandigt voor de leerlingen, die aan de zeeklassen deelnemen, een vrijkaart voor een rit met go-carts te Oostende.

-Filip Van Damme aanvaardt penningmeester te zijn van de Vriendenkring. Hij zal worden bijgestaan door Theo Van Moer.

6.Volgende vergadering : voorgesteld te beleggen in maart.

7. Bert Libbrecht vindt het spijtig dat de school gelijkt op een ‘betonnen doos’. Hij vraagt de mogelijkheid te onderzoeken om hier en daar wat groen aan te planten. Een aanvraag hiertoe zal gericht worden aan de Inrichtende Overheid, o.a. voor het ter beschikking stellen van een perceeltje grond voor het aanleggen van een schooltuin voor de leerlingen.

8.omdat er een aantal mensen van de Vriendenkring de klaslokalen en de gymzaal nog niet van nabij hebben gezien, wordt de vergadering besloten met een rondgang doorheen het schoolgebouw.

     In opdracht van de Vriendenkring, het schoolhoofd Stan Gobien.

 

P.S. Er waren ook nog dames aanwezig op deze stichtingsvergadering, nl. Mw. Elsa Van Laenen–Van Praet en Mw. Lieve Verschueren–Vleminckx. Zij werden hier hoger niet vermeld, maar zij hebben zich zeker evenveel ingezet als de aanwezige heren. Zij zullen er o.a. ook voor zorgen dat de organisatie van 8 en 9 mei e.k. een succes wordt !

Ook waren er een paar initiatiefnemers die belet dienden te geven wegens beroepsbezigheden. Hun namen verneemt u dan wel in de volgende ‘SCHAKEL’ !”

 

1982 – 19 februari : Ledenvergadering Boerengilde

            over het gebruik en misbruik van geneesmiddelen.

 

1982 – Zaterdag 20 februari : Kindernamiddag

            KVLV en Vevoc organiseerden een “leutige kindernamiddag” in de parochiezaal

            te Leest.

            Op het programma : modeshow en verkleedpartij, volksdans, film en

            pannekoeken.

 

1982 – 20 februari : Schoolbal Vrije Lagere School

            In het parochiehuis om 20u30 met D.J. John Lions

 

1982 – 20 en 21 februari : ‘Dag zonder koken…dag zonder afwas” van Sint-Cecilia

            Het gelegenheidsrestaurant van de K.Fanf. St.-Cecilia lokte bijna 1.000 eters.

 

1982 – Maandag 15 februari – Gazet van Mechelen :

 

            “Melanie en Louis De Hondt-Lauwens 65 jaar getrouwd

 

Op 16 september 1893 en 27 augustus 1894 werden respectievelijk Louis De Hondt en Melanie Lauwens in Leest geboren.

Op 13 februari 1917 stapten zij in het huwelijksbootje en zaterdag jl. werd hun 65-ste huwelijksverjaardag gevierd.

Sinds hun huwelijksdag wonen zij in de Elleboogstraat (de vroegere Koeistraat) te Leest.

Ondanks hun respectabele leeftijd verblijven zij daar nu nog, samen met zoon Florent en diens vrouw. Het huis werd voor de gelegenheid door buren en vrienden feestelijk versierd. De stemming in de Elleboogstraat en omgeving was dus optimaal.

Je zou voor minder. Een gouden huwelijksjubileum kom je nog vrij regelmatig tegen, maar een 65-jarig jubileum al veel minder.

Louis De Hondt werkte jaren als “chauffeur” bij Lamot.

Daarna waagde hij het als zelfstandige, en hielp met zijn dorsmolen de hele buurt.

Nog later kwam Louis aan de kost als wagenmaker, en zo schakelde zijn zoon over naar een schrijnwerkerij. Daar is Louis in zijn vrije tijd nog steeds actief en ook in de tuin helpt hij graag een handje.

Andere bewijzen van zijn uitstekende gezondheid, ondanks zijn 88 jaar, zijn het pintje op zondag en het feit dat Louis nog regelmatig voor VV Leest gaat supporteren.

Ook in de bond der gepensioneerden is hij nog actief.

Echtgenote Melanie Lauwens zorgde in al die jaren voor een perfecte huishouding, en zij verdient het uiteraard om het iets rustiger aan te doen.

Ondanks licht gezichtverlies is zij voor haar leeftijd nog goed te been.

Melanie schonk het leven aan 5 kinderen, maar moest er 2 afstaan.

In hun plaats kreeg ze wel 11 kleinkinderen en die zorgden op hun beurt al voor 6 achterkleinkinderen.

Binnen de familie De Hondt is men al sinds 5 jaar trots op een viergeslacht in mannelijke lijn. Achtereenvolgens zijn dat : eerst en vooral natuurlijk Louis (88 jaar), Florent (58 j.),

Ludo (29 j.) en Frans (5 jaar).

Samen met de andere familieleden duimen zij voor een 70-jarig en zelfs een 75-jarig huwelijksjubileum in 1987 en 1992.

Intussen zorgden de overblijvende kinderen Florent, Eduard en Pauline voor de organisatie van de 65-jarige huwelijksviering.

Die startte op 8 februari met een eucharistieviering ten huize van Elleboogstraat 8.

Vorige zaterdag had in het parochiaal centrum van Leest de receptie voor vrienden en buren plaats.

Schepen Michiels vertegenwoordigde het Mechels stadsbestuur.

Hij overhandigde, in naam van een wegens ziekte afwezige burgemeester Vanroy, de geschenken en gelukwensen vanwege het college van burgemeester en schepenen.

Diezelfde dag had ook het familiefeest plaats.

Op 8 maart volgt nog een eucharistieviering met Te Deum in de parochiekerk, met daarna een gezellig samenzijn van al de gepensioneerden.

In Leest kan men dus nog gemakkelijk oud worden. Daar kijkt men immers al uit naar de verjaardag van Stanne Van den Broeck, die wordt in september 102.”

 

Het feestmaal op 13 februari bestond uit : zeevruchtencocktail, tomatenroomsoep, normandische tong met hertoginne-aardappelen, verfrissing, rood-wit gebraad met tuinweelde en kroketten, rijstcrème met fruit en feestgebak en mokka.

Louis overleed te Leest op 1 april 1983 en zijn echtgenote Melanie overleed te Mechelen op 12 augustus 1984.

 

In ‘Leest Geweest’ stond de dorsmolen van Louis De Hondt afgebeeld (zie foto) met daarbij volgende wetenswaardigheden :

“Voor de eerste wereldoorlog gebeurde het dorsen enkel met de vlegel. Dat behoorde tot de winteractiviteiten van elke boer.

Na 14-18 kwam de ‘Pinmolen’ op. Het was een systeem van dorsmolen, aangedreven door een ‘manege’ : één of twee paarden deden een groot tandwiel draaien dat met een kielriem verbonden was met het kleine tandwiel van de molen. Deze molen was opzij voorzien van een cilinder met pinnen (vandaar de naam : pinmolen). Schoof per school werd met de aren naar voren in de cilinder geschoven. Het graan kwam onder de molen uit.

Nadien kwam de ‘dwarsmolen’, een verbetering van de pinmolen. Hier gingen de schoven dwarslang in de cilinder. De bewerking ging op die wijze sneller.

Deze molens werden enkel gekocht door kapitaalkrachtige bedrijven. Bij de kleine boeren was de dorsvlegel nog steeds van tel.

De pinmolen deed het echter niet lang.

In de jaren dertig deed een nieuwe dorsmolen zijn intrede, waarvan op de foto een exemplaar. Het is de dorsmolen van loondorser Louis De Hondt uit Leest.

Twee van zijn zonen, Floren en Fons (+) staan bij het tuig. Als de rapen gezaaid waren en de aardappelen gerooid, begonnen zij hun toernee. Ze trokken met hun dorsmachine van de ene schuur of mijt naar de andere. De geburen hielpen bij elkaar. Elke boer gebruikte zijn eigen paard om de dorsmolen na het werk bij zijn gebuur te brengen. De molen zelf werkte met een benzinemotor. Het stro kwam er langs achter uit en werd met strobanden tot bussels gebonden.”

 

Foto :

-Louis en Melanie De Hondt-Lauwens vierden hun briljanten huwelijksverjaardag.

-de Dorsmachine van Louis De Hondt.

1982 – Januari ‘De Band’ : VZW SALEM WIL TOEKOMST LEEFMILIEU VEILIG STELLEN

 

“Vorige week werd te Mechelen de VZW Salem aan de pers voorgesteld. Initiatiefnemer Roger Smekens, bekend als voorzitter van Leefmilieu Muizen, onderstreepte het doel van de nieuwe V.Z.W. SALEM (Stedelijke Adviesraad Leefmilieu Mechelen).

Zeven werkgroepen zijn aangesloten : Heffen, Hombeek, Leest, Mechelen Noord, Mechelen Zuid, Muizen en Walem.

Samen willen ze werken aan een beter leefmilieu, en met alle wettelijke middelen voorkomen dat ons leefmilieu nog verder verloederd. Ook al is de stad overtuigd van het nut van de organisatie, ze vindt dat ze het leefmilieu al uitgevonden heeft.

SALEM houdt nog een twee doel voor ogen, namelijk ervoor te zorgen dat haar bestaan meer bekendheid krijgt : een dertigtal belangstellenden werden uitgenodigd op een contactvergadering op 21 januari.

Er werd een tekenwedstrijd uitgeschreven om een embleem te vinden voor de nieuwe VZW.

Iedereen kan er aan mee doen.

Inlichtingen bij Roger Smekens, Kreefthoeveweg Mechelen of voor Leest :

-Duran Daniël, Juniorslaan.

-Mertens Karel, Kerkenblokweg,

-Soors Karel, Cecilialaan.

Op het agenda : -de woonwijkuitbreiding op de Kouter en –boomaanplantingen langsheen de Zennedijk.

  Leefmilieu Leest.”  

 

1982 – 1 januari : Turnen te Leest (zie folder)

 

De Mechelse turnkring ’De Toekomst’ verspreidde een folder in de gemeente met de mededeling dat er vanaf nu ook turnlessen georganiseerd werden in de Stedelijke Lagere School te Leest. Dit voor jongens en meisjes van 6 tot 10 jaar.

 

1982 – 11 januari : Nieuwjaarsfeest gepensioneerden

 

1982 – Vrijdag 15 januari : Davidsfonds : bezoek aan de Gazet van Antwerpen.

 

1982 – 16 januari : Teerfeest landelijke gilde

 

1982 – 21 januari : Contactvergadering VZW Salem

            De werkgroep Leefmilieu Leest was samen met die van Heffen, Hombeek,

            Mechelen Noord, Mechelen Zuid, Muizen en Walem aangesloten bij de VZW

            Salem (Stedelijke Adviesraad Leefmilieu Mechelen).

            Een 30-tal belangstellenden werden uitgenodigd op een contactvergadering op

            21 januari. Voor Leest waren dat : Daniël Duran, Juniorslaan 39, Karel Mertens,

            Kerkenblokweg 18 en Karel Soors, Cecilialaan 11.

            Op het agenda : de woonwijkuitbreiding op de Kouter en de boomaanplantingen

            langsheen de Zennedijk.

            (DB,januari 1982)

 

1982 – Zaterdag 23 januari : Jaarlijks feest van Vevoc en Chiroleiding

            Feestprogramma:

            19u15 : Speciale mis in de kerk, met dialoog, muziek en zang ter nagedachtenis

            van de leden.

            20u00 : Aperitief in de parochiezaal.

            20u30 : Soep die aan tafel werd opgediend.

            21u00 : Zelfbediening Buffet, gedeeltelijk warm en koud en wijn bij het eten.

            John Lions zorgde voor de muzikale omlijsting.  (folder)

 

1982 – 23 januari : Bal van SP-Leest

“Gemeenteraadslid Jef Vloeberghen en het Leestse SP-bestuur nodigen alle feestneuzen en

sympathisanten vanaf 21 uur uit op een gezellige avond met leute, dans en muziek!”

(“Voor Allen”, 3/12/1981)

 

1982 – 23 januari : 10^de  Ledenfeest Vevoc

 

1982 – Vrijdag 26 februari : Jaarlijkse MILAC-FILMAVOND

            In de parochiezaal Kouter Leest om 20 uur.

            Op het programma MONSIEUR JO met LOUIS DE FUNES

            90 minuten schaterlachen. Inkom 50 frank (advertentie in ‘DB’)

 

1982 – 30 januari : vevoc teerfeest

 

1982 – In februari gingen in “Ons Parochiehuis” vier informatie-avonden door over

            “Hoe bekom ik mijn rijbewijs”.

            Een dertigtal personen hebben deze lessen gevolgd. De organisatie was een

            initiatief  van de KWB.

 

1982 – Zaterdag 5 februari : Eerste RADIOFEEST en DANSAVOND van Radio Dynamite

            In het Parochiehuis aan de Kouter

 

1982 – Zaterdag 6 februari : Davidsfonds : Bezoek aan BRT en Chinese tentoonstelling.

 

1982 – Zaterdag 6 en zondag 7 februari : Jaarlijks Teerfeest Boerenfront

            Programma :

            Zaterdag :

            Om 12 uur : samenkomst in de zaal Sint Cecilia bij Emiel Van Steen voor de

            traditionele biefsteak.

            Om 18 uur : mis voor de overleden leden en om de zegening te vragen “opdat

            onze akkers en velden dit jaar overvloedig zouden mogen voortbrengen”.

            Na de mis : opnieuw aan tafel voor volgend menu : koude schotel, feestelijke

            soep, boerenfrontkorfjes en de hoofdschotel groentenkrans met aardappelen en

            gebraad van de koe of de os. Om af te sluiten dessert met koffie en een

            consumptie.

            Hierna een gezellige dansavond.

            Zondag:

            Om 12 uur : alweer samenkomst van de leden voor de biefsteak.

            Om 18 uur : alweer een feestmenu ditmaal stond volgend menu op het

            programma : boerenfrontsoep, een schotel “eigen aan onze vereniging boulie met

            erwten en wortelen”, de hoofdschotel met groentenkrans, aardappelen en gebraad,

            ditmaal van het varken, afgesloten met dessert, koffie en een consumptie.

            Ook deze avond werd afgesloten met een gezellige dansavond.

 

1982 – 8 februari : Nieuwjaarsviering Gepensioneerden

 

1982 – 10 februari – Gazet van Mechelen :

 

            “Leestse Geert De Bruyn blijft nieuweling

            Geboren op 17 juli 1965 zal Geert De Bruyn dit wielerseizoen nog geruime tijd

            deel uitmaken van de nieuwelingen categorie.

            Voor de andere nieuwelingen die tegen hem moeten uitkomen geen prettig

            vooruitzicht, want zij weten wel hoe hard hij kan fietsen en hoe snel hij is bij de

            aankomstlijn.

            Wij gingen hem opzoeken bij zijn tante en nonkel in de Dorpsstraat te Leest,

            waar hij reeds vanaf zijn 4 jaar woont.

            “In 1980 ben ik gestart in de Koninklijke Belgische Wielerbond. Tevoren

            reed ik reeds ongeveer twee jaar bij de niet-aangeslotenen. Ik won reeds één

            koers.”

            Dat beloofde goed voor voor het voorbije seizoen. Het liep anders.

            Veel tegenslagen door lekke banden en valpartijen waar hij zelf niet vaak de

            schuld aan had en ook zeker niet te wijten aan te weinig training (iets wat

            sommige kwade tongen durven beweren) hielden het aantal overwinningen

            beperkt.

            Een zware val in de spurt voor de eerste plaats in het Belgisch kampioenschap

            te Mettet vorig jaar, hield Geert ook hier van een mooie ereplaats.

            Wel kreeg hij als compensatie enkele kanjers van littekens. Oorzaak van deze val

            was een toeschouwer die alles van wat dichterbij wilde zien.

            Deze winter nam Geert ook deel aan enkele crossen in de gemengde nieuwelingen

            en juniores categoerie met een elfde plaats in Niel op een 60-tal deelnemers.

            Aandachtig luisterend naar de wijze raad van zijn dorpsgenoot Eddy Van Hoof,

            bereidt Geert zich dit seizoen geleidelijk aan voor.

            In zijn achterhoofd speelt wel de mooie trofee voor de meest behaalde overwinningen,

            geschonken door een supporter van Vlug en Vrij Muizen.

            ‘De koers die op 22 mei met de Leestse Volksfeesten wordt georganiseerd, hoop ik

            dit jaar te kunnen winnen,’ zegt hij. ‘Vorig jaar is die juist aan mijn neus

            voorbijgegaan.’

            Geert wedt nu nog op twee paarden, want buiten het wielrennen dat nu nog een

            hobby is, wil hij ook nog zijn diploma behalen...”   

 

Bijgevoegd :

-De folder van turnkring ‘De Toekomst’.

-Geert De Bruyn.

1982 – Januarinummer ‘De Band’ : De Nieuwe straatnamen in Leest

“Ook in Leest werden enkele straatnamen gewijzigd en in die straten werden reeds nieuwe straatnaamborden aangebracht. De oude straatnaamborden zullen pas eind 1982 worden weggenomen.
De voorstellen van deze nieuwe straatnamen werden reeds in 1977 langs de stedelijke cultuurraad naar de gemeente doorgespeeld. De gemeente heeft wel degelijk rekening gehouden met onze voorstellen.

 

Oude benaming         Voorstel Mechelen     Ons Voorstel               Nieuwe benaming

Dorpplaats                  Leestse plein              Leest-Dorp                  Leest-Dorp

Larestraat                   blijft

Lindelaan                    Appellaan                   Kloosterhoeveweg      Kloosterhoeveweg

Mechelbaan               ?                                  Pastoor De Heuckstr  Pastoor De Heuckstraat

Scheerstraat               Wolscheerdersstr       Ten Moortele             Ten Moortele

Bist                             Aland                                -                                 -

 

De nieuwe straten voor Leest zijn allen ontleend aan de vogelwereld. Spijtig genoeg koos Mechelen vogelnamen die in geen 20 jaar te Leest te bespeuren waren (uitgezonderd de kievit). Luister maar : Gorzenstraat, Hopstraat, Keepstraat, Kievitstraat en Roekstraat.

      Soors Karel.”       

 

1982 – Januari – ‘Toeters en Trompetten’  :

 

Jos Baudewijns : een stem die je niet meer zal horen via B.R.T. 2 Omroep Antwerpen

“De ‘Jos’ stopt ermee ! Niet met het radiowerk, wel met het presenteren van programma’s !

Na 25 jaar vindt hij zelf dat het genoeg is geweest ! Wel blijft hij producer bij BRT-2 Omroep Antwerpen.

Hij, die zoveel voor de amateurmuziek heeft gedaan, zullen we niet meer horen via de radio. Wij wensen hem nog veel stil werkgenoegen !

Onze Leestse fanfare en de Leestse mensen hebben hem altijd na aan het hart gelegen. Hij herinnert zich nog de boerenboterhammen en het bier van Emerance Van Den Heuvel in de tijd van de Boerenkapel.

Ook durfde hij het aan om het eerste Europese Brass Bandkampioenschap (dat te Leest werd georganiseerd) op te nemen. Het werd gelukkig voor hem en voor ons een succes, zodanig zelfs dat de opnamen in gans Europa werden uitgezonden.

Jos, bedankt voor alles ! De Leestenaars wensen U nog vele jaren !”

 

Jos Baudewijn (°Wetteren 17/1/1922, +11/12/2006) was een geliefd Vlaams radiopresentator en –producer bij de BRT-radio (thans VRT). Van opleiding was hij scheikundige maar zijn liefde voor de radio en de muziek was zo groot dat hij een carriére verkoos bij de NIR (Nationaal Instituut voor de Radio Omroep). Zijn zin voor vernieuwing bracht hem herhaaldelijk in aanvaring met de Radio2-top. Jos Baudewijn stond dan ook aan de wieg van heel wat nieuwe radiotrends : hij introduceerde tijdens de Expo’58 verkeersinformatie, bracht de eerste verzoekprogramma’s en zorgde ook voor vernieuwing door sport te combineren met lichtere muziek. Van 1967 tot aan zijn pensionering in 1987 werd hij producer bij BRT 2 Omroep Antwerpen waar hij programma’s presenteerde als ‘Van 12 tot 2’, ‘De Eerste Dag’ en ‘Vragen Staat  Vrij’, het populaire verzoekprogramma dat na hem door Lutgart Simoens gepresenteerd werd.

Baudewijn was zeer goed op de hoogte van het reilen en zeilen in de muziekbusiness. Persoonlijk bezat hij een platenverzameling van meer dan 60.000 exemplaren. 

 

1982 – Januarinummer van ‘De Band’ : ZWANEN OP DE LEESTSE KOUTER

 

“Reeds enkele weken is Leest een toevluchtsoord geworden van wilde knobbelzwanen. Dat die beschermde zwaan niet geliefd is bij de landbouwers kun je wel denken. Ze grazen niet alleen in ’t gras, maar ook aan de jonge wintertarwe, de prei en de spinazie. Na die koudegolf van begin januari zullen ze vlug veiliger oorden opzoeken.

We geven hier enkele indrukken van landbouwers die niet zo positief klinken voor deze trekvogels :

-Als we met verschillende mensen een klopjacht houden kunnen we ze vangen.

Wat zou je ermee beginnen ? Opeten natuurlijk ! Ze eten aan de prei en aan de spinazie. Aan menne spinazie mogen ze gerust komen, maar van de prei moeten ze afblijven.

-Er waren zes zwanen. De woensdagavond hoorde ik een schot en mijn eerste gedacht was: daar is er een geweest. ’s Anderendaags zag ik ze op zeker ogenblik nog vier vliegen en ik was overtuigd dat de anderen neergehaald waren. Als ze nog lang hier blijven krijgen ze last. Dat beloof ik ! Ze zitten aan de tarwe en aan de spinazie…

 

In de winter wanneer heel de natuur zijn adem lijkt in te houden, insecten zijn weggedoken, de plantengroei bijna stilstaat en de grote vogeltrek is tot rust gekomen, toen werden tussen Kerstmis en Nieuwjaar deze wilde knobbelzwanen op de Leestse Kouter voor ’t eerst door jagers opgemerkt. Volledig wilde exemplaren strijken bij ons enkel toevallig neer. Bijvoorbeeld als in Zuid-Zweden, Denemarken of de Britse eilanden de winter hard toeslaat en het voedsel er onbereikbaar wordt. Voor ons zijn de jonge knobbelzwanen dus toevallige wintergasten.

…

De knobbelzwanen die hier in Leest een rustpauze namen bij hun trektocht waren wel jonge dieren en waren niet zinnens om vlug verder te trekken. Als ze werden gestoord sisten ze heftig en maakten zich al waggelend uit de voeten.Van de club van zes werd er één gevangen. De vier anderen werden daardoor vlug opgeschrikt en vlogen moeizaam weg met zware vleugelslag om even verder weer te landen.

…

Vooral bij de vijvers van de Rendelbeekhoeve en in het Vrijbroekpark kan je tamme knobbelzwamen hun forse nesten zien bouwen. Het mannetje brengt takken aan, het wijfje schikt ze. Rond april legt het wijfje een vijftal eieren. Van al onze broedvogels legt de knobbelzwaan de grootste eieren. -11 cm lang en 7 cm breed. Mannetje en wijfje broeden afwisselend gedurende vijf volle weken, dan blijf je best uit hun buurt.

   Karel Soors.”

 

Foto’s :

-Jos Baudewijn.

-Knobbelzwaan

                                                                    1982

 

1982 – Gemeentekrediet van België 1982 : Gemeenten van België – Geschiedkundig en

              Administratief-Geografisch Woordenboek.

“Leest, htg. Brabant en heerlijkheid Mechelen. Departement Twee Neten, provincie Antwerpen. Arrondissement Mechelen. Bisdom Kamerrijk,Mechelen (1559).

Leest ontwikkelde zich in het vlakke heide- en boslandschap langsheen de Zenne. Het maakte deel uit van Smal-Brabant dat aan de hertogen van Brabant behoorde en van de Heerlijkheid Mechelen. De Berthouts hebben steeds getracht hun gezag te Leest te vestigen. Seders 1308 viel Leest zoals de andere dorpen en gehuchten in de Heerlijkheid Mechelen, onder de macht van de Mechelse schepenbank.
Eertijds trof men te Leest een reeks grote pachthoeven aan, zoals het Hof van den Broeck, waarvan Jan-Jozef Locquet, graaf van Hombeek, eigenaar was in de 17^de eeuw. Het Hof van Halen, een Heerlijkheid die in de 13^de eeuw een Brabantse enclave vormde, nadien het pachthof van Grispere genoemd. Het Hof van Steijnemolen, ook een Heerlijkheid naar de naam van de Mechelse familie uit de 14^de eeuw (in 1810 onder de naam chateau de Spangen gekend en afgebroken in 1820). Het kasteel de Mot, naar de naam van de bezitter Rombout de la Mot, hoewel er ook een motte aanwezig was. Het kasteel Rendelbeke, e.a.

Zij droegen er toe bij sedert het einde van de 13^de eeuw de ontginningen te bevorderen en van Leest een welstellende landbouwgemeente te maken.

De abdijen van Kortenberg en van Averbode, alsmede grote families, o.a. de Van de Vennes, de Van Dales hadden er bezittingen.

De abdij van Kortenberg verwierf in 1129 het patronaat over de kerk van Leest, bezat er verscheidene gronden en inde er de tienden, waarvoor zij de Tiendenschuur liet bouwen.

De kern waaruit het dorp en de parochie ontstond lag tegen de Zenne op een verhevenheid, waar de kerk werd opgericht. Van de Romaanse bouw bljven alleen het gelijkvloers en de onderste verdieping van de Westertoren over. Buiten het neogotisch meubilair bezit zij o.a. een arduinen doopvont (17^de eeuw) en beelden van Sint-Anna-ten-Drieën (15^de eeuw), Christus op de Koude Steen (17^de eeuw), H. Marculfus (18^de eeuw).

Op Paasmaandag heeft een grote processie ter ere van Sint Cornelius plaats.”

 

1982 – In de loop van 1982 werden de dijken van de Zenne verbreed en verhoogd om

            overstromingen definitief te weren. Van dan af waren ze bestand tegen 8 meter

            hoog water.

            Bij deze werken werden alle bomen op de dijken gerooid zonder nieuwe

            aanplanting.

            Bij het oud klooster van Leliëndaal werden heel wat stenen, tegels en scherven

            opgewoeld en aan de voet van de dijk kwam nog een stuk van een

            funderingsmuur bloot te liggen. (KH)

 

1982 – Nieuw verkozen ‘Dagelijks Bureau’ van de KWB

            -Voorzitter : Alfons Geerts (33 bekomen stemmen)

            -Ondervoorzitter : Theo De Prins (20)

            -Secretaris : Johan Vandeputte (24)

            -Penningmeester : Jozef Lauwers (29)

            -Verslaggever : Gustaaf Publie (20)

            (DB,januari 1982)

 

1982 – Leestse aanwezigheid in de “Info-Gids van het Mechels Verenigingsleven 1982”.

 

Landelijke Gilde van de Belgische Boerenbond :

p.a. Raiffeisenkas Leest, Dorpsplaats 20,2931 Leest.

Emiel Peeters, Winkelstraat 11 Leest.

 

K.W.B. Afdeling Leest:

Meisjesschool Leest. Alfons Geets, Kouter 90 Leest.

 

Toneelvereniging “Rust Roest”:

Alfons Hellemans, Dorp 12 Leest

Guido Hellemans, Kouter 61

 

Werkgroep “Voetspoor”

Scheerstraat Leest.

Frieda Willems, Kouter

 

De Loze Vissers

Burndy Electra NV, A. Spinoystraat 8 Mechelen.

Mevr. Schaerlaeken-De Kock, Mechelbaan 7 Leest

 

Sportkring Leest V.Z.W.

Mechelbaan 5 Leest, 015/20.10.39.

Jean Apers, Scheerstraat 29,

 

V.V. Leest

Vinkstraat 34 Leest

Willy Slachmuylders, adres idem.

 

ChiroJongens Zennedijkers Leest

Kouter 11 Leest

Joost Duysburgh, Juniorslaan 96 Leest

 

Chiro Meisjes Leest

De Maeyer Rita, Tisseltbaan 78 Leest.

 

Vereniging voor Onderlinge Bedrijfshulp (V.V.O.B.)

Parochiecentrum, Dorpstraat 10 Leest.

De Prins Jan, Kleine Heide Leest.

 

1981 – 19 december : KWB – Kaartavond – Kerstkalkoen te winnen.

 

1981 – 19 december : Landelijke Gilde en KVLV : “Spruitenbal”.

 

1981 – Zondag 20 december : Zonnewendefeest

           “Ouders bezorg uw kinderen een aangename voormiddag, hen gratis aangeboden

            door de SP. Naast een gezellige ontspanningsfilm wordt hen ook een

            aanwezigheidsgeschenk overhandigd.

            Ouders die problemen hebben met vervoer, kunnen hiervoor beroep doen op

            de bestuursleden. Het feest ging door van 10u30 tot 13 uur.”

            (“Voor Allen”, 3/12/1981)

 

1981 – 22 december – Het Laatste Nieuws :

 

            Leestsesteenweg krijgt eindelijk de riolering (zie foto’s onderaan)

 

            Een werk van 196  miljoen te Mechelen

De Mechelse raadsleden gaven hun goedkeuring aan het definitief ontwerpdossier             inzake het aanleggen van rioleringen en wegverhardingen in de Leestsesteenweg,             Oude Leestsebaan, Gentsesteenweg, Mechelbaan, Warandestraat...

(…)

Kris Van Esbroeck (VU) vroeg aan het schepencollege om, nadat de Leestsesteenweg een nieuw wegdek heeft gekregen, het zware vrachtvervoer van deze rijweg weg te houden. Dat is volgens hem gemakkelijk op te lossen door aan de brug te Leest het verkeersbordje “Max. 10 ton” aan te brengen. De Leestsesteenweg wordt nu alle dagen belast met zwaar vervoer van een firma uit Kapelle-op-den-Bos. Vooral deze beschuldiging nam Gust Emmeregs (CVP, en werkzaam in dit bedrijf) (noot : Eternit) niet. De CVP-er repliceerde bitsig in de richting van de VU-banken en zei dat het niet prettig is voor de bestuurders om een omleiding te maken van 20 kilometer, “of wilt gij dat de fabrieken in de streek allemaal sluiten”, zei Gust Emmeregs.

(…)

 

 

 

1981 – 25 december : Chiro bezocht bejaarden van Leest.   

 

1981 – Zaterdag 26 december : Kerstfeest VV.Leest.

 

1981 – Zondag 27 december : Kinderkerstfeest van K.F. St.-Cecilia

Vanaf 15 uur kregen de kinderen van de muzikanten en leden hun nieuwjaarsgeschenk

in de zaal “St.-Cecilia”.

Per gezin mochten ook twee volwassenen aan het kerstfeest deelnemen.

Op het programma stond :

-koeken eten en koffie drinken.

-spelletjes voor de kinderen.

-bedeling van het speelgoed.

 

 

1981 – 31 december : Alternatieve Oudejaarsavond Chiro.

            De chiro organiseerde een alternatieve oudejaarsavond in haar lokalen.

            Die bestond uit amusementsmuziek, poppenkast, dans, zang, film en vuurwerk.

 

Foto’s :

-Voor de Leestsesteenweg is eindelijk een oplossing voorzien.

-Het gevaarlijke kruispunt aan de Gentsesteenweg is ook aan herinrichting toe.

  

 

 

1981 – Donderdag 17 december : Mechelse raad behandelt toelagen toneelverenigingen

 

Het Laatste Nieuws :

In openbare vergadering werden 45 punten besproken. Wat Leest betrof : goedkeuring ontwerp betreffende het uitvoeren van wegen- rioleringswerken in de Tisseltbaan en een gedeelte van de Juniorslaan en wijziging van artikel 1 van het reglement voor de betoelaging van de toneelliefhebbersverenigingen.

 

Dezelfde krant van 28 december : Nieuw wegdek voor ‘Hel van Leest’. (zie foto onderaan)

De kogel is eindelijk door de kerk. Het definitief ontwerp aangaande de wegen- en rioleringswerken aan de Tisseltbaan en een gedeelte van de Juniorslaan te Leest werden door de gemeenteraadsleden éénparig goedgekeurd. Het bundel kan nu doorgestuurd worden naar de overheid voor het bekomen van toelagen. Als het allemaal wat mee zit, dan steekt de Tisseltbaan, beter gekend als ‘de Hel van Leest’ volgend jaar in een nieuw kleedje. Tot grote opluchting van de bewoners, waaronder gemeenteraadslid Gust Emmeregs, en de automobilisten die op deze weg hun voertuig reeds jaren pijnigen.

 

1981 – Vrijdag 18 december : Uitbetaling Spaarkas SK Leest en souper

            Naar jaarlijkse gewoonte ging de spaarkas van Sport-Kring Leest over tot de

            uitbetaling van de gespaarde gelden.

            Deze uitbetaling ging gepaard met een souper en vond plaats in het chalet van

            SK Leest.

            Deelname in de onkosten bedroeg 220 fr per persoon en 490 fr voor niet-leden.

            Op het menu stond : garnaal cocktail, kippenroomsoep, kalfsgebaad met

            groentenkrans, kroketten, verse ananas met slagroom en koffie en gebak.

            Secretaris Jean Apers en bestuurslid Louis Vanden Bosch (foto) verzochten elke          

            deelnemer om een prijs voor de tombola mede te brengen, “zodoende kunnen

            wij onze kas terug een beetje spijzen voor een volgende activiteit.”  

            Het sparen zelf gebeurde in “Het Brughuis” het lokaal van Frans Apers

            tot maart 1983 toen deze zijn café sloot. Van dan af spaarde men in het

            Chalet van het voetbalveld.        

 

1981 – 19 december : Overlijden Jan DE SMEDT (foto)

 

“Jan van den Bakker” was de zoon van Jan-Baptist (de ‘Gielen’ ook ‘Jankske den Bakker’) en van  Virginie (‘Virske’) Van Crombruggen.

Hij was te Leest geboren op 9 augustus 1913 en overleed in het O.-L.-Vrouwziekenhuis te Mechelen op 19 december 1981.

Zijn weduwe Maria Verbergt was op het ogenblik van zijn overlijden het oudste erelid van de K.Fanf. St.-Cecilia. De verknochtheid van de familie De Smedt met deze Leestse fanfare was bewonderenswaardig. Zelfs na het overlijden van haar man bleef Maria het jaarlijks lidgeld betalen ook al hoefde ze dat niet meer.

Jan De Smedt was melkboer en bestelde zijn zuivelproducten bij Bonilac. Hij zorgde ervoor dat St.-Cecilia in 1960 een lonend optreden als Bonilac-fanfare kon geven in het Brusselse.

Als gewezen weerstander en als lid van de Leestse Oudstrijdersbond had hij een sterk nationaal gevoelen.

In zijn vrije tijd was Jan vooral duivenmelker en immer aanwezig op concertuitvoeringen van de fanfare.

Maria Verbergt was te Hombeek geboren op 8 mei 1911 en overleed te Leest op 21 augustus 2000.

 

‘Jan van den Bakker’ werd op woensdag 23 december begraven :

 

Uitvaart Oudstrijder Jan De Smedt

De leden van de N.S.B.afdeling Leest kregen van hun voorzitter André Walschaers

een uitnodiging om de begrafenis bij te wonen van hun lid Jan De Smedt.

“Wij verzamelen aan de zennebrug om 9u30. Eretekens worden gedragen.”

In “De Band” van februari schreef de secretaris van de Nationale Strijdersbond Leest Georges Veiller volgend in memoriam :

“Op 19 december 1981 overleed in de ouderdom van 68 jaar de heer De Smedt Jan, bestuurslid van onze afdeling.

Allen die deze wapenbroeder gekend hebben zullen hem blijven gedenken. Deze kleine moedige makker met het grote hart. Een hart dat uiteindelijk toch is bezweken onder het vele leed dat hij in zijn leven heeft meegemaakt.

Vanzelfsprekend heeft deze verdienstelijke makker heel wat eretekens bekomen.

Hij heeft deelgenomen aan de mobilisatie en de veldtocht.

Bij zijn terugkomst in zijn geboortedorp Leest had hij de moed nog niet verloren, want aan de zijde van zijn enige broer Albert, maakte hij zich verdienstelijk voor het verzet bij het A.S. “Het Geheim Leger”.

Een zeer grote massa ging naar de offerande tijdens de kerkdienst waarin op het einde het Volkslied weerklonk.

Twee toespraken werden gehouden, door de heer Gobien, namens de Koninklijke            Fanfare Sint-Cecilia uit Leest, maar ook als secretaris van de N.S.B. afdeling Leest door de heer Georges Veiller.Allen onderstreepten de verdiensten van de aflijvige als oudstrijder en

 weerstander maar ook de mens tegenover zijn muziekmaatschappij.

Er werd ons de vraag gesteld wat van hem in onze herinnering zal blijven voortleven : zijn levensblij optimisme, zijn levenslange werklust, zijn inzet voor de oudstrijders of zijn sympathieke omgang met al de vrienden van de verschillende verenigingen, waarvan hij lid was. Deze vraag beantwoorden is eenvoudig : het zal allemaal blijven voortleven,             omdat het ene nauw verbonden was aan het andere. Bij hem vormde dit alles één geheel, want hij had alles wat ge van een vader, een vriend en een  goed mens kunt verwachten.

Aan de weduwe, haar kinderen en kleinkinderen en familie betuig ik de gevoelens van oprecht medeleven en van pijnlijke ontroering van alle oudstrijders en alle kameraden. Zij gelieve de hulde te aanvaarden van onze herkentelijkheid en de uitdrukking van onze droefheid.

Nooit zullen wij Jan vergeten. Dat beloven wij.

                       De Secretaris N.S.B.-Leest Veiller G.”  

 

‘Toeters en Trompetten’, januari 1982:

 

Jan De Smedt is niet meer…

“Op woensdag 23 december, brachten we ons erelid, Jan De Smedt, naar zijn laatste rustplaats. Slechts een paar maanden na het overlijden van zijn vriend en eveneens een erelid van onze vereniging Flor Meyers, gaf Jan ook de geest.

Hij overleed na een ziekte in het O.L.Vrouwziekenhuis te Mechelen op 19 december ll.

We zullen Jan De Smedt blijven herdenken als een trouw en verdienstelijk lid, die zoveel als mogelijk onze organisatie en optredens bijwoonde.

De innige deelneming werd aan de familieleden overgemaakt en de afscheidrede uitgesproken door de secretaris. 

 

Foto’s :

-De Tisseltbaan was in erbarmelijke staat.

-SK-Bestuurslid Louis Vanden Bosch, electricien bij RTT, was ook politiek actief. Hij was voorzitter van de SP van de Mechelse wijk Otterbeek en ondervoorzitter in het Verbond der geburenkringen.   

-Jan De Smedt (“Jan van den Bakker”).  

-Maria Verbergt, de echtgenote van “Jan van den Bakker”.

 

 

1981 – Vrijdag 4 december : Pannenkoekenfeest Volksdansgroep Korneel.

            Naar aanleiding van van het éénjarig bestaan van Volksdansgroep Korneel werd een

            groot pannenkoekenfeest gegeven.

            Een andere reden om te feesten was de verwelkoming van het honderdste lid.

            De jongsten van de volksdansgroep gingen door de goede zorgen van voorzitster

            “Leonie” om 18 uur aan het smullen, een uurtje later gevolgd door de jeugd.

            Intussen werd flink gedanst en gespeeld.

            Om 20 uur waren de volwassenen aan de beurt.

            De vrouwelijke bestuursleden werden in de bloemen gezet door hun mannelijke

            collega’s en de voorzitster gaf een fles wijn aan het oudste lid en suikerbonen aan

            de jongste van de groep.

            Speciale dank was er ook voor Elvire Soors-Claes voor haar danslessen.

 

1981 – Zaterdag 5 december : KWB Sint-Niklaasronde en ’s avonds Sint-Niklaasbal (foto)

            In de parochiezaal – Kouter met medewerking van het orkest “The Ribanas”.

            Inkom 70 frank. Tijdens het bal deelden Sint Niklaas en Zwarte Piet

            versnaperingen uit aan de aanwezigen.

            Tijdens de dag werden 91 huizen bezocht en 156 kinderen gelukkig gemaakt

            met speelgoed en snoep.

 

1981 – 6 december : Jaarlijkse kampioenendag Duivenbond “Recht voor Allen”.

            Volgende kampioenen werden gehuldigd in het verbond “Recht voor Allen”

            (Zesverbond) tijdens hun jaarlijkse kampioenendag in zaal Ste Cecilia bij Mille

            Van Steen, Dorpstraat 6 te Leest :

            Voor Quievrain:

            1. Kampioen oude duiven (Keizer)    1. Kampioen jonge duiven

                Van Moer-Keuleers (Heffen)             Boey-Van den Brande (Leest)

            2. Kampioen oude duiven                  2. Kampioen jonge duiven

                Publie Gustaaf en zoon (Leest)          Van Camp gebroeders (Leest)

            1. Kampioen jaarse duiven                1. Algemeen kampioen Quievrain

               Boey-Van den Brande (Leest)            Van Moer-Keuleers (Heffen)

            2. Kampioen jaarse duiven                2. Algemeen kampioen Quievrain

               Publie Gustaaf en zoon (Leest)           Publie Gustaaf en zoon. 

 

1981 – Maandag 7 december : KVLV :  “Het leven (her)begint op veertig”.

 

1981  – Zaterdag 12 december : St.-Niklaasbal VV.Leest.

 

1981 -  Zaterdag 12 en zondag 13 december : 2^de Hobbytentoonstelling van SP-Leest

            In zaal Sint-Cecilia Dorpstraat, met medewerking van verschillende Leestse

            schilders, verder als bezienswaardigheden een miniatuurrommelmarkt, weefstand,

            grabbelton, kantklossen, e.a.

            Napraten kon bij een lekker glaasje bier, een geurende kop koffie of bij de

            zelfgebakken pannekoeken.

            De tentoonstelling werd officieel geopend door gemeenteraadslid George Joris.

            (folder) 

 

1981 – Zondag 13 december : Jaarlijks Kerkconcert Kon.Fanf. St.-Cecilia

            In de Sint-Niklaaskerk van Leest om 19 uur. O.l.v. Jan-Piet Leveugle.

            Naast de Leestse fanfare ook optreden van het blokfluitensemble o.l.v. Franke

            (Frauke Schollaert ?).

            De opbrengst ging naar de parochie van Leest. (folder)

 

1981 – Maandag 14 december : KVLV : “Tintelende aperitieven.

 

1981 – 14 december : Frans “Gust” Lauwers Ere-Burgemeester van Leest (foto)

            Bij Koninklijk Besluit van 14 december 1981 werd Frans Lauwers, burgemeester

            van de vroegere gemeente Leest, gemachtigd de titel van Ere-Burgemeester te

            voeren.

            (Belgisch Staatsblad 30/1/1982)

 

1981 – 14 december – Het Laatste Nieuws : Ook vrije radio te Leest

 

“Op FM 104,75 Mhz is sedert een half jaar de vrije zender ‘Radio Dynaite’ te Leest in de lucht. Enkele jongeren uit Leest en omgeving zitten iedere zondag, tussen 12 en 18 uur met deze zender in de ether. Deze radio is binnen een straal van 6 km te ontvangen. Het programma voorziet onder meer : van 12 tot 14 u. het wekelijks verzoekplatenprogramma van Tommy James, van 14 tot 16 uur draait collega Ruud Van Kapellen ‘gouwe ouwertjes’ uit de jaren 1950-1970 en van 16 tot 18 uur komt Joop Van Egger uit Blaasveld aan de beurt met moderne muziek van hier. Uiteraard worden ook lokale nieuwtjes uitgezonden tussen de plaatjes in.”  

 

1981 – 17 december – Het Laatste Nieuws : Leest – Boom afgeknakt.

            “Aan de Bist knakte, ingevolge een rukwind, een boom af.

            De boom kwam op de electriciteitsleidingen en vervolgens op de rijweg terecht.

            De diensten van Intercom kwamen ter plaatse om het euvel te herstellen.”

 

Foto :

-Geladen met tientallen zakken snoep bracht de Sint, in gezelschap van KWB-mensen, zijn traditioneel bezoek aan Leestse gezinnen met kinderen.

-Ere-Burgemeester Frans August ‘Gust’ Lauwers.

 

 

1981 – 28 november : CVP-Afdeling Leest bezocht het OCMW van Mechelen

            Organisator was Louis Vloebergh.
            In de burelen van de Bruul kregen de deelnemers een overzicht van de

            werking  van het OCMW en konden ze een blik werpen op de  prachtige

            kunstschatten. Nadien ging het naar het Hof van Egmont, het Crisisopvangcentrum

            en het Dienstcentrum de Smis op de Leuvensesteenweg.

            (Periodiek CVP-Info, afdeling Mechelen, sektie Leest, december 1981)

 

1981 – December : Nieuwe straatnamen

            Door de stedelijke diensten van Mechelen werd sinds begin december een

            aanvang gemaakt met het aanbrengen van straatnaamborden in die straten

            waarvan de benaming door beslissing van de gemeenteraad gewijzigd werd.

            Als overgangsmaatregel werden oude en nieuwe benamingen aangebracht tot

            einde 1982, waarna de oude straatnaamborden zouden worden verwijderd.

            Te Leest werd de Dorpplaats Leest-Dorp, de Lindelaan werd Kloosterhoeveweg,

            de  Mechelbaan werd Pastoor De Heuckstraat en de Scheerstraat werd Ten

            Moortele.

            Hierbij werd rekening gehouden met het advies van de Dorpsraad.

            Wat de nieuwe straatnamen betrof betreurde Karel Soors (DB januari 1982)

            dat Mechelen gekozen had voor vogelnamen die in geen 20 jaar te Leest te

            bespeuren waren : Gorzenstraat, Hopstraat, Keepstraat, Roekstraat.
            Enkel de Kievit kon zijn goedkeuring wegdragen.

 

1981 – Decembernummer ‘De Band’ Het 60-jarige RUST ROEST dankt.

 

Vrienden toneelminnaars,

 

Hier zijn we dan weer. Het eerste gedeelte van onze viering is voorbij. En met succes, voortgaande op :

1) de collegiale reactie van die Leestse verenigingen welke op onze receptie aanwezig waren met lieve woorden, bloemen en geschenken.

2) het attentievolle gebaar van het AKVT-bestuur wiens afgevaardigden de receptie een feestelijk karakter gaven ; en de zinvolle beschouwingen over toneel door Edwin Peeten, artistiek leider van het Mechels Mimetheater.

3) de zeer talrijke aanwezigen (van Leest en omstreken) op onze beide toneelvoorstellingen, met daarbij gunstige reacties over ons gezamenlijk creatief bouwwerk dat een toneelopvoering zijn moet.

4) het aanbod dat wij ontvingen om in Blaasveld op 27 november en in Rumst op 29 november nogmaals ‘Figaro’s Bruiloft’ te komen spelen.

5) de aankoop, door meerdere mensen, van onze herinneringsmedaille met aan de voorzijde ons stichtingslokaal naar een tekening van onze decorschilder Tony Baarendse, en aan de achterzijde ons embleem ontworpen door Krista Leemans. (Belangstellenden kunnen zich deze medaille nog aanschaffen voor 200 fr).

 

Al de mensen van Rust Roest danken allen die ons –hoe dan ook- hun sympathie hebben betoond. Wij zijn gelukkig. Wat kunnen wij nu nog wensen ?

-Voor de toekomst nog dikwijls, vele jaren en voortreffelijk te kunnen en te mogen toneelspelen met een regelmatige aangroei van enthoesiaste leden.

-En voor ons huidige toneelseizoen : een prima tweede toneelvoorstelling op 21 en 27 maart 1982 in zaal St Cecilia van het realistische stuk ‘Penelope in het warme Nest’ door Eddy De Vries. Op een van deze beide voorstellingen zal aan onze twee stichters (Alfons Hellemans en Jaak Publie) door AKVT-afgevaardigden een ereteken geschonken worden voor hun verdiensten aan het amateurtoneel in Leest. Zij, samen met anderen, waren de ‘eerste-steen leggers,’ wij zijn voortbouwers. Zij mogen rusten, kijken en genieten (en ons indien nodig ‘verbeteren’). Ook zal de geschiedenis van Rust Roest geschreven worden, en uitkomen na de voorstellingen omdat het zinvoller is het herdenkingsjaar 1981-1982 volledig te verwerken.

 

Goede vrienden,

Rust Roest heeft in zijn boeiende levensloop voor de zoveelste maal een schitterend toneelseizoen ingezet.

Uw aanmoediging en onze inzet zijn de basis dat de Leestse toneelvereniging Rust Roest verder pelgrimmeert naar veel schoons voor hen die daar van houden.

Namens Rust Roest, Guido Hellemans.”

 

1981 – Decembernummer “De Band” JAN GEERTS en de PAARDEN

 

“Sinds lang wordt het paard door de mens als huisdier gefokt. Nu de paarden veel van hun belang verloren hebben, zijn ze stilaan op weg op zeldzame huisdieren te worden. Doch er komt nieuw leven in de paardenfokkerij. Kijk maar naar de opkomst van de ruitersport. Maar ook het aloude goede boerenpaard krijgt meer een meer aandacht en wint aan belangstelling. Zelfs in onze eigen gemeente zijn er nog mensen die het zwaar Belgisch trekpaard (Brabants ras) graag gebruiken bij het zware werk rond de boerderij, en wil je alles weten over het fokken van onze Brabander dan ga je maar eens luisteren en kijken bij Jan Geerts, iemand die rasechte Brabanders zelf fokte en reeds heel wat prijzen in de wacht sleepte met deze trekdieren.

We laten Jan even aan het woord : ‘Kijk daar loopt Tosca, een vijfjarige merrie van 900 kg en 1 m 61 groot. Zo’n dier luistert direct als je haar roept, ze kent de stem van den baas en loopt zomer en winter buiten. Ik heb genoeg veld hier op ’t Hoogveld om m’n paarden te laten grazen. Maar die eten niet alleen gras, maar ook haver en zemelen en voederbieten. Ze heeft al verschillende veulens gehad. ’t Is een schoon beest : een klein hoofd, een gespiede hals met volle manen, een diepe borst, een sterke achterhand en zware rechte armen zijn gewenste eigenschappen bij elk paard. Den Tosca heb ik in Brussel in de smisschool moeten laten beslaan, ze had een gespleten hoef en ze hebben me verzekerd dat ze het eruit krijgen. Zo’n paard kost 100.000 frank als je ’t moet gaan kopen.

En daar heb je de Leires van de Bist, een 6 maand oud veulen, en Radar van de Molenbeek, een jonge hengt van 5 maand oud. Korte kop, zware hals, brede borst, ronde korte romp en een rond aflopend kruis. Sterke rechte benen met haarbossen boven de hoeven, daarop geeft de jury haar punten op de tentoonstelling. Een verkoper die let vooral op de lijn van de schoften, de kniegewrichten en de gelijke benen. Zitten de manen mooi ingeplant en is hun hele lichaamsbouw zwaar en gespierd !

Onze Tosca loopt altijd buiten, ook in de winter. Een beest past zich aan en krijgt en dikke winterpels. Alleen als het sneeuwt zetten we het op stal. Zo’n dier vraagt veel zorg en kost tijd en geld. Als we onze Brabander zijn dagorden eens bekijken : dat begint elke dag om 7 uur met plus minus 3 kg haver met zemelen en een drietal bieten. Voor de rest van de dag loopt hij in de wei te grazen. Krijgt veel water en ’s avonds weer 3 kg haver en zemelen en een paar bieten en ook mineralen. Regelmatig moeten zijn benen gewassen worden. Teveel vuil maakt schurft en huispellen moeten vermeden worden. In de winter moeten de benen met olie ingesmeerd worden. Onze Tosca is een braaf beest maar een keer heeft ie me toch liggen gehad. Ik bracht hem naar de wei en ’t beest sloeg van plezier zijn achterbenen uit. Ik kreeg zijn hoeven vlak op m’n borst en sloeg als dood neer. Gelukkig had ik niets gebroken, maar ze hadden me wel als dood opgeraapt. In de Juniorslaan heb ik ook een wei. Twee veulens van Tosca liepen daar. Om de een of andere reden had ik er één weggehaald. Niet lang daarna vonden we het ander veulen in een pinnekesdraad geklauwd. Het arme veulen was heel erg gekwetst ; z’n schouder zat helemaal uiteen zodat we hem hebben moeten laten afmaken. Dat was een tegenslag, maar ik had nooit dat andere veulen mogen weghalen : paarden hebben gezelschap nodig.

Paarden houden is m’n hobby en m’n leven. Je weet niet wat vriendschap en plezier je aan zulke dieren hebt. Nog enkele jaren en dan ga ik op pensioen, al m’n land zet ik om in wei en met m’n paarden zal ik genoeg hebben. Het Hoogveld krijgt ook een betonbaan want ze zijn reeds enkele keren komen nameten. Niemand vraagt erom en de boeren moeten meer en meer kostbaar land afstaan, voor den auto moet alles wijken. Laat ze maar eens de oliekraan dichtdraaien, ze zullen dan wel niet meer zo kwistig met beton moeten omspringen en ze zullen teruggrijpen naar het aloude trekdier : het paard !

Met Tosca heb ik verschillende prijzen behaald : een 2^de prijs in de 1^ste categorie in Brussel en een 1^ste prijs in Heist-op-den-Berg en Steenhuffel. Je moet dan met je paard voor de jury verschijnen. Die bekijkt de stand van de poten, het achterwerk, knieën en hakken, de rechte benen en de haren op de benen. Daarna een tiental meter stappen en lopen. Het presenteren dat telt en daarop krijg je punten. Dat vraagt ook wel veel voorbereidend werk. Je paard moet geroskamd worden, de manen worden gevlochten, de hoeven gezuiverd, de staart ingevlochten met raffia, de haren ingesmeerd met leem en de witte toom met leiband en singel wordt omgedaan. Laatst hadden we een wedstrijd in Antwerpen. De dag voordien werd onze Tosca afgehaald en gestald in het slachthuis. Daar werden stallen in orde gebracht voor de bewaring van de prijsdieren. Wie slapen dan bij de paarden, maar ’s nachts werden we wakker van de kou. Er werd nogal wat verteld over het fokken van paarden. Ieder had zo zijn eigen ervaringen. Om 6 uur werden de paarden dan gevoederd en om 7 uur begonnen we met het vlechten van de manen.  Het klaarmaken duurde nog een vol uur tot de wedstrijd begon. Het was een hele belevenis ! Paarden houden heeft zo z’n charme. Je beleeft er veel plezier aan en je kunt niet geloven hoeveel vriendschap je van die dieren krijgt. Je leert ze op de duur zo goed kennen als je eigen broekzak.’

Jan zou nog zoveel kunnen vertellen. Al die medailles en foto’s hebben zo hun eigen verhaal. Maar steeds komt ‘het goede Brabantse ras’ als z’n favoriet naar voren. Daar zal Jan in de toekomst nog veel mee te stellen hebben en zal hij nog veel prijzen mee in de wacht slepen.

We wensen hem nog veel geluk !

      Soors Karel”.   

1981 – 21 en 22 november :  JAARLIJKSE TEERFEESTEN Kon.Fanf. St.-Cecilia

 

“ ‘t Was zaterdagmiddag ! Half Leest stond in rep en roer ! De Dames stonden zelfs bijna allemaal op stelten. Zij hadden hun nieuwste kleedjes uit de kast gehaald en zich extra opgemaakt want vandaag begonnen de teerfeesten. De mannen hadden zich uiterst netjes geschoren want het zou een lange dag en misschien ook een lange nacht worden. Voor de muzikanten zou het ook wat worden : zij gingen voor ’t eerst naar het teerfeest in hun nieuw uniform.

Traditioneel werd er gestart met een optocht naar de kerk en met een mis ter nagedachtenis van de overledenen van de vereniging. De mis werd opgeluisterd met eigen muziek.

Na de mis trok heel de stoet naar de herberg bij Vic De Maeyer. Daar werd er al wat bier naar binnen gegoten om toch maar goed geluimd en in vorm aan tafel te komen. Deze aperitiefjes werkten bijzonder goed, zo goed zelfs dat het dienstpersoneel niet kon volgen met het opdienen van het feestmaal. ’t Kon bij die mannen (en vrouwen) van Leest niet rap genoeg gaan, gingen ze later vertellen. Maar wat willen zij ? Zij weten nog niet wat er over de Leestse dirigent wordt geschreven in een vooraanstaand muziektijdschrift. Daar stond letterlijk : Jan-Piet Leveugle : stijl en dynamisme ! We gaan dat niet ontkennen, maar deze titel is toch een beetje onvolledig ! Wij hadden daaraan minstens nog toegevoegd : TEMPO ! TEMPO ! Wie concerten bijwoont, die door J.P. worden geleid, zal begrijpen wat we bedoelen. Tussen twee werken hebben de muzikanten nog geen tijd om zich het zweet van hun voorhoofd te wrijven of om hun keel droog te slikken, zo rap moet het gaan. En dan komt het ervan dat er toch nog een muzikant of zelfs meerdere bijzitten, die het condenswater niet tijdig uit hun instrument krijgen. En dan krijg je zo’n opborrelende klanken, zoals dat het geval was tijdens de mis. Maar nu gaat J.P. verklaren dat hij toen niet dirigeerde, maar wel zijn vriend en hulpdirigent, Edward De Maeyer ! Inderdaad, maar die begint ook al stilaan het klappen van de zweep te kennen, d.w.z. harde fysische training en tempo…tempo…tempo… De muzikanten liggen er na de repetitie nog van te woelen in hun bed.

Miele Van Steen en de echtgenoten van de muzikanten kunnen er nu zeker van zijn dat het niet komt van al dat gerstenat maar van dat tempo…tempo…Daarom ook dat het dienstpersoneel zoveel te verduren had die zaterdag ! Thuis kunnen de muzikanten nog wel rustig eten maar eens dat ze samen zijn, moet het vooruitgaan !

Het financieel verslag liep eveneens van een leien dakje tot we in de goot van…170.000 fr. terecht kwamen. Er waren leden die bleek werden van de schrik, anderen tastten bijna onopgemerkt eens naar hun portefeuille en de meest ongerusten verlieten stilletjes de eetzaal en gingen buiten achter een hoekje hun brieven en briefjes eens natellen. Deze laatsten zaten al met dusdanige schrik dat hun jaarlijkse teerfeesten naar de vaantjes waren.

En dan waren er ook de geboren optimisten, die zeiden dat het wel in orde zou komen want er zijn er in de fanfare die mooie brieven kunnen schrijven. Als de Minister van Nederlandse Cultuur dan nog een vrouw is (of was), dan kan die niet anders of die moet dadelijk ter hulp komen en een fikse subsidie toekennen. Deze laatsten hadden het bij het recht eind, maar ’t heeft moeite gekost.

 

Terug naar de teerfeesten ! Er werd nog flink gegeten en na meer dan voldoende tijd raakte iedereen voldaan. Ondertussen waren ook al de hoofdprijzen van de jaarlijkse tombola getrokken. Een mevrouw in de zaal won de fiets en een meneer die ook in de zaal was, won het t.v.-toestel. Het feestmaal werd besloten met een lekker taartje van een Leestse bakkerij gevestigd aan de Dorpsstraat.

En nu vlogen de muzikanten naar huis om van dat uniformpak verlost te raken. De meesten kunnen zich niet uitleven in zo’n waardevol ding tenzij dan op muzikaal gebied. En wat zouden de leden wel zeggen als er een vlekje op moest komen ?

Omstreeks 22 uur waren de meesten al terug in de feestzaal, die nu omgetoverd was tot een balzaal. Anderen kwamen nog wat later, maar ja…die kunnen nog niet dansen met een lege maag en wat zou het dan worden met een gevulde maag ?

Er was heel wat jong volk. Volgens sommigen –wij zijn die mening niet toegedaan- waren het zelfs ‘snotneuzen’. Maar die jonge mensen brachten sfeer en beweging in de massa. Er werd geen dansje overgeslagen door die jonge snaken. Soms trapten ze wel eens op de tenen van een ietwat oudere dame of heer, maar die vonden dat niet zo erg omdat het toch teerfeesten waren. En dan kwam er weer eens een erfelijk verschijnsel te voorschijn ! ’t Komt ook nog van de Oude Belgen : ze dronken en dronken en ze…gokten. In hun tijd speelden ze met stenen dobbelsteentjes en de Belgen van deze tijd spelen op de ‘lotto’.

In de vroege uurtjes werden ze dan toch eindelijk moe. Het was een opperbest orkest geweest die avond. Die muzikanten speelden alles en ’t was niet zo klassiek of vooruitstrevend als dat bij de fanfare het geval was; Maar we zien nog niemand dansen op muziek als ‘Canadian Impressions’ of ‘Resurgam’. Degenen die nog niet moe waren, herinnerden zich dat er morgen nog een dag kwam en in de late of vroege uurtjes trokken ze dan ook maar naar huis.

 

’t Was nu al zondagmorgen. De mensen van Leest Dorp werden wakker gemaakt door het klokkengelui voor de hoogmis. Bij sommigen waren dat geen klokken meer, maar mokerslagen.Ze dachten dat de wereld verging en sprongen in een razendsnel…tempo…van tussen de lakens.

Enfin, ze waren nu toch wakker en ze zouden maar eens hun beafstuk gaan eten. ’t Was zoals steeds een lekker brokje, maar dat kon ook niet anders want die kwam van een Leestse slager. Het vlezig hapje ging er smakelijk door en de meesten voelden zich herboren en een nieuw mens worden.

’t Weer was ook niet te best. Om te natte pakken te vermijden, besloot het bestuur dat er van de muzikale rondgang in Leest niets kwam. Dan maar met de wagens naar de Heide. Er werd afgesproken dat wie zou rijden geen alcoholische dranken zou gebruiken of toch met mate. Er zijn er die zich aan die afspraak hebben gehouden, maar voor een groot gedeelte was het een ijdele belofte geweest. Na een paar uurtjes reed de hele karavaan terug naar het Dorp.

Een paar honderd meter voor de feestzaal  werd er geprobeerd de muzikanten terug in optocht te krijgen. Sommigen hadden zoveel op dat hun kepie als een aureool van een heilige wel tien centimeter boven hun kruin zweefde.

Tenslotte geraakte iedereen zonder al te veel ongelukken toch terug in het dorp. De mars ‘Alte Kameraden’ werd op zodanige wijze uitgevoerd dat het meer leek op die andere compositie ‘Beschonken Muzikanten.’  Vroeger zei men : ‘Als de wijn is in de man, is de wijsheid in de kan,’ en nu hebben er (misschien) velen gehoord ‘Als het bier is in de muzikant, hoort men de gekste muziek van ’t land’. En ’t klonk gek, maar ’t was toch nog wat plezant…Zo plezant dat de dirigent bijna de ganse weg krom liep van het lachen, of was dat ook van wat anders ?

De muzikanten schrokken zich bijna een dronken aap toen ze de dames daar zo bijna broodnuchter zagen zitten. Die wisten zich tenminste te gedragen !!! Gelukkig maar, want die hadden nog meer weg afgelegd dan de muzikanten en de leden !

Iedereen raakte tenslotte aan een tafel. En daar begon het ! Er waren nog een 200 deelnemers en de man die de eetmalen leverde, had slechts 4 personeelsleden gezonden. Met het voorgerecht ging het nog, maar de soep liet al wat langer op zich wachten. En de rest kwam met uren vertraging op tafel. Gelukkig waren er nog bereidwillige leden die de wenende dienstertjes niet alleen gingen troosten maar ook helpen. Na een onnoemlijk lange tijd had iedereen toch wat gekregen. Er waren er die de volgende plechtige eed aflegden : ‘Dat nooit meer !!!’

’s Avonds was er weer een bal en het ging er nog plezanter aan toe dan de avond voordien.

Sommigen dachten al dat het carnaval was. En weer in de vroege ochtend trokken ze naar hun slaapstede. Het moet een opluchting geweest zijn als ze daarin terecht kwamen.

Voor een groot deel van de muzikanten en de leden waren de teerfeesten afgelopen.

Een aantal muzikanten en leden gingen ook nog de maandag door. Die zouden wel weken doorgaan…als ze dat konden, maar hun tempo zou dan ook zienderogen vertragen. De week die volgde op de jaarlijkse teerfeesten was te Leest een  van de rustigste uit de geschiedenis. Velen krijgen nog steken in het achterhoofd als ze aan de teerfeesten 1981 terugdenken, maar ’t is een zoete pijn, zeggen ze. Maar je moet niet alles geloven wat de mensen zeggen…” (‘Toeters en Trompetten’, Januari ’82)

 

Menu van zaterdag (prijs : 500 fr.)

-Voorgerecht : pâte du chef

-Cresson roomsoep

-Twee soorten gebraad + groenten + kroketten

-Nagerecht : gebak met koffie

 

Menu van zondag

-Beafstuk met brood (120 fr.)

 Namiddag : (230 fr.)

-Kardinaal roomsoep

-Koude vleesschotel met aardappelen

-Nagerecht : gebak met koffie

 

De muzikanten en de drumbandleden mochten gratis aan tafel.