Provinciale sportdag 50+
Sporten van 's morgens tot in de late namiddag, wat een luxe en dat allemaal voor 8 euro'kes. Wel ik had waar voor mijn geld. Van 9.35 uut tot 12 uur heb ik gedanst dat het een lust was. Eerst seniorobics, daarna Country Linedance en om de ochtend af te sluiten 'Latino'.
Dat eerste klinkt nogal senior-achtig, maar vergeet dat maar. Wij waren wel seniors maar ik wil er op wedden dat menig 'jong' mens dat niet zou volgehouden hebben, wij wel. Country klinkt al wat knapper en dat was wel zo. Je moest er je hoofd wel goed bijhouden of je passen waren verkeerd. Als je het mij vraagt, een goede remedie tegen geheugenverlies (hihi). En dan 'Latino' - dat was 'wulps', dat is mijn ding. Niet dat ik zo wulps ben, maar ik voelde mij daar wel best goed in. Voor die 8 euro'kes kregen wij rond 12 uur nog 3 belegde broodjes en koffie 'a volonté' en nog een drankbonnetje voor een afsluitertje (nog wat centjes op te leggen als je een Trappist nam...).
Om 13.10 sta ik al in de grote sportzaal om deel te nemen aan Taï-chi guan, niet dat ik dat niet ken, dat beoefen ik al 2 jaar, maar wel ben ik nieuwsgierig hoe een andere leraar die lessen geeft. één uurtje Taï-Chi is als een proevertje en dat was het ook. Ik proefde iets anders en dat was ook 'lekker'.
Om 14.10 uur vlug naar de 'kleine' sportzaal om deel te nemen aan 'Volksdans'. Plezant en heel ontspannend. Voor mij waren de dansen nieuw, maar voor menig 50-plusser was het een 'opfrissing', die dansen bij OKRA, nu krijg ik zin om ook aan te sluiten bij OKRA, dat is de nieuwe benaming van de bond van de gepenioneerden, is goed gevonden en klinkt in ieder geval vééééél jonger!
Ter verfrissing ga ik om 15 uur zwemmen, al die vermoeidheid en al dat zweet laat ik in 30 minuten achter na het nemen van een weldoend stortbad.
Om 16.20 uur worden wij verwacht aan de bus, die ons veilig naar huis zal brengen, maar eerst vergast ik mezelf op een lekkere trippel Trappist van Westmalle, dat heb ik verdiend.
Wat ik ook heel fijn vind aan zo'n dag is dat ik alleen aan zo'n dag begin, dus zonder vriendin en dat ik elke keer heel lieve mensen ontmoet, daarmee bijna de hele dag mee optrek. Een mens loopt nooit alleen, het is slechts de manier waarop je naar de mensen gaat, je openstelt voor nieuwe ontmoetingen. Dat is telkens een uitdaging en daar houd ik van.
Ik ben een gelukkig mens!


