Archief

Jawel, je leest het goed - op zaterdag, 28 oktober 2006 was ik één van de 'docenten' en wel met 2 workshops van lach-yoga.
Om 11 uur ben ik reeds ter plaatse om in de sfeer te komen, alles te gaan verkennen.
Rond 12.30 uur mag ik mee aanschuiven aan het middagmaal, maar van eten komt niet veel in huis. Lach-yoga  sessie geven met een volle maag is niet aangewezen. Om 13.30 uur is het zover - 24 deelnemers zijn ingeschreven voor de 1ste workshop, waarvan 18 studenten L.O., de anderen leerkracht of medewerker of sportfunctionaris enz.
Enthousiaste deelnemers- heel studentikoos - echt een plezier om met die jonge mensen te 'werken'. Je voelt dat ze naar het WE zijn gekomen om nieuwe indrukken op te doen en die wil ik hen met alle plezier aanreiken. 
Bij de rondvraag na de sessie zijn de meeste deelnemers heel tevreden.

Even een verpozing van 20 minuten om mij te verfrissen.

Om 15.10 uur begint de 2de workshop met 22 deelnemers - 11 studenten, 4 leerkrachten; nog medewerkers en mensen van de federatie enz.
Een heel andere groep, ze zijn niet te vergelijken met de vorige deelnemers.
Ze hebben voordien een workshop gevolgd met een diepe relaxatie en dat maakt dat de lach-yoga hen minder aanspreekt - jammer.
Bij de dans zijn er enkele deelnemers die niet meedoen, geen zin, dan weet ik al hoe laat het is. Maar ze hebben hun workshop zelf gekozen en daarom doe ik gewoon voort, alleen ga ik minder 'voluit', houd ik mij een beetje in om niet té zot te doen.
Bij de rondvraag krijg ik te horen dat ze er iets anders van verwacht hadden, of dat ze zich niet 'veilig' voelden bij sommige oefeningen.
Gelukkig zijn er enkele 'oudere' deelnemers die de sessie erg smaakten en het zeker zullen toepassen in hun werk.
Bij de afsluiting van de 1ste dag ontmoet ik de 'studenten' van de 1ste workshop, die mij begroeten met een grote 'smile' als een vriend en dat doet deugd! Mijn doel is bereikt.
Nu nog zien of ze mij volgend jaar opnieuw vragen.

UITNODIGING, aan allen die hun doel willen bereiken in dit leven.
Ga eens kijken bij de site www.essens.be ; daar vindt je alle info over deze belangrijke film 'The Secret' - echt de moeite waard en helemaal gratis!
Wel moet je inschrijven, de plaatsen zijn beperkt,er zal veel volk op afkomen.
Wees er dus op tijd bij.
Lach-yoga zit mee in de organisatie van de filmvertoning, daarom maak ik langs deze weg reclame.
Ik zou zeggen... ALLEN DAARHEEN!

19 mobiele en mindermobiele bewoonsters en 1 bewoner van het rusthuis kwamen druppelsbewijs binnen voor de lach-yoga sessie, vandaag, 16 oktober 2006 om 14 uur. Je hoorde ze al van ver praten en lachen, ze keken er al echt naar uit om samen te lachen.
Na de kennismaking en naamkaartjes geplakt te hebben op hun jurk of vest is het de moment om van start te gaan.
Eerst gronden wij ons, heel goed de voeten op de grond en dan wortels visualiseren, wortels die aan de voeten groeien en dieper de grond in gaan...

Mijn klankschaal is ook van de partij en ze genieten allen van de prachtige klanken die ze dicht bij hun keel mogen ervaren, voor sommigen een eerste maal dat ze zo'n klankschaal van dichtbij zien en vooral horen.

Daarna verscheidene ademhalingsoefeningen, ik sta ervan te zien hoe goed ze meedoen, ze hebben er duidelijk plezier in.

Wij spelen met een bal zonder bal - heel eigenaardig voor de medespelers, dat zijn ze niet gewoon, eerst is het heel onwennig, maar al spelend raken ze het toch gewoon en gaat het beter, daarna is het bijna moeilijk om ze te doen stoppen.

De klanken worden gezongen terwijl wij elkaar de hand geven en wij de armen telkens de lucht in laten gaan. 'Move is action'

En dan is daar de lach... er werd al veel gelachen, maar nu komen de lachoefeningen; proesten, fluiten, zoemen, de lach doorgeven enz. enz.
Wat is het mooi om te horen en te zien hoe die mensen in dat spel opgaan, ze doen het zo goed, jammer dat wij dat niet kunnen filmen; klank en geluid, om er nadien nog van na te genieten.

Even worden wij gestoord door familie die hun respectieve ouder komen schaken; voor mij niet erg, wel voor de 'cursist'.

Wij komen aan het einde van de sessie, wij maken het stil in ons en houden een korte meditatie.
Een rondvraag wordt ook gehouden, zo kan elke 'bewoner' haar of zijn zegje doen.
'Wij hebben er van genoten'; 'Wij willen dat nog wel eens doen'; 'is eens iets anders'.
Voor mij was het een bijzonder fijne ervaring, ik hoop die lieve mensen nog terug te zien en samen met hen te lachen!

Op dinsdag 17 oktober 2006 wordt er een verbinding gemaakt tussen twee dimensies in de kosmos, waarbij een Ultraviolette straal naar de aarde gestuurd zal worden met een intense energie.
Let op, deze energie versterkt tot 1 miljoen maal zijn intentie.
Dat wil zeggen dat op het moment dat deze UV-straal de aarde raakt, de intentie van elke persoon met 1 miljoen versterkt wordt.
Stel je op die dag open met de meest positieve verlangens die je maar kan denken en hou in gedachten alle positieve doelen die je nog wil bereiken in dit leven. (Zij die negatief denken in die tijdsspanne
worden in hun gedachten uiteraard ook 1 miljoen maal versterkt.)

Dit is een boodschap als voorbode voor 2012. In onze aardse tijd in ons land zal de UV-straal stipt binnenkomen om 10u17 in de ochtend en zal op zijn sterkst fungeren om 17u10 . Wanneer je je op het sterkste punt (namelijk 17u10) verplaatst in de natuur en kontakt maakt met de natuur, zal je zeer intens deze energie voelen.

Hou je gedachten en gevoelens en de woorden die je die dag spreekt dus zeer zuiver en positief."

Verspreid deze informatie zoveel mogelijk!!!

Om 16 uur was de afspraak deze namiddag - in Castelhof - een 'oud klooster', een prachtige locatie. 2 Knappe gasten staan mij op te wachten, in een mooi pak. Ze excuseren zich voor hun kledij, 'is het thema', leggen ze uit. Hoewel er niks mis is met hun keurige outfit.
Ik ben iets later, heb Castelhof niet gevonden, twee maal langsgereden en ... voorbijgereden. Is niet te best aangeduid. Maar ja, ik ben er dan toch geraakt. Perfecte timing, hun vier-uurtje is genuttigd en de jongeren staan al enthousiast klaar voor de sessie. 'Het zijn er maar negen', excuseert Jeroen zich, er is nog een workshop: stijldansen.
Ieder zijne meug, ik heb alvast de 'lachers' mee.
Met 10 starten wij, gelukkig zijn het er niet meer, het lokaal is gepast voor deze kleine groep. Wij vliegen er in, het lachen zit al klaar, heel gemakkelijk werken met zo'n enthousiastelingen!!!
Mijn sessie is erop gericht zoveel mogelijk ideeën mee te geven aan die jongelui, dat is tenslotte hun doel.
Na een uurtje van yoga, ademen, dansen, zingen en lachen wordt er nog een rustpause gehouden met een meditatie en rustige muziek plus een rondvraag tot besluit. Altijd fijn hun ervaringen te mogen vernemen.

'Ik was gestresst, nu ben ik heel rustig, de spanningen zijn weggevallen';
'Ik voel mij heel goed';
'Ik was daarstraks heel moe van het lachen, nu, na de meditatie voel ik mij zo rustig dat ik, indien ik in mijn bed zou liggen, direct zou kunnen inslapen.';
'Ik vond het bijzonder fijn, voor een tijdje vergeet je alle problemen, het werkte heel ontspannend';
enz. enz.
Daaruit kan je opmaken hoeveel deugd het lachen je doet, spanningen vallen weg, je voelt je opgelaten, bevrijd, rustig.
Na twee glazen plat water vertrek ik met een bijzonder goed gevoel dat nu nog steeds nawerkt, een gevoel van dankbaarheid, van vreugde.
Fijn met die mooie jeugd te mogen werken.
Dank je Jeroen en Cie.

Warempel, ik ben een lachende BV!
Wat denk je nu, die krijgt het hoog in hare bol...
Dat is bijna zo ook.

Zondag was het de Nationale lachdag in Halle. In Hotel-Restaurant 'Alsput' te Halle. De zaal werd door hen aan de lachclub van België gratis ter beschikking gesteld waarvoor wij hen zeer erkentelijk zijn!
Begin om 10 uur met een vergadering van de actieve lach-yoga-leden. 'Het dagelijks bestuur' of  'Algemene vergadering' om het in mooie termen te zeggen. De boeken worden opengelegd en de inkomsten en uitgaven medegedeeld. Uittredende leden, nieuwe leden, een blij onthaal van onze webmaster als clublid en last but not least.... de aanstelling van een nieuwe secretaris: Wiske!
Ja, je leest het goed, ze weten dat ik graag schrijf en dat ik een vlijtige bie ben. Toen ze mij het voorstel deden heb ik er toch een tijdje moeten over nadenken, want dat brengt wel heel wat werk mee.  
Doordat ik de lach-club een warm hart toedraag, vind ik het niet meer dan normaal dat ik dat ambt aanvaard. Ik zie wel!
De eerste vergadering eindigt met de mededeling dat wij volgend jaar, dus in 2007, twee opleidingen voor lachanimatoren voorzien.  Een op 3 en 4 maart en op 24 maart in Borzée en een ander op 6 en 7 oktober en 17 november te Kortenberg. Meer info op de site www.lachclub.be
Gedaan met het 'droge' gedeelte.
Nu gaan wij lachen. Enkel de actieve lachanimatoren doen hieraan mee, dat zijn die die een lachclub opgericht hebben.
Er worden nieuwigheden aangereikt. Wij ruilen ideeën, wat echt heel fantastisch is. Stilaan komen de andere lach-animatoren toe; zij die de cursus volgden, maar niet 'actief' zijn.
Ondertussen komt 'France3' toe met groot materieel, die blijft filmen tot de middag, Het Nieuwsblad is van de partij evenals journalisten uit Nederland.
Een interview wordt van ons afgenomen en plaatjes geschoten, waw! Dan zijn er nog 2 studenten die een eindwerk filmen over lach-yoga. Hier in Halle kunnen ze heel veel 'materiaal' bijeenrapen. Ook door hen worden wij geïnterviewd.
Gratis reclame, dat is mooi meegenomen.

Lachen, dansen, gekke situaties scheppen, een lachsessie samenstellen om in de namiddag te geven voor het grote publiek. Materiaal ten over. Mijn eerste werk als secretaris begint. Ik schrijf de hele sessie in volgorde op; de planning wordt omhoog gehangen.
Onze lachspieren doen al pijn, de borstkas voelt wat zwaar aan van het lachen, wat hebben wij plezier. De cineast heeft moeite om te filmen, zoals hij schud van het lachen.
Rond 13 uur wordt de innerlijke mens versterkt. Van iedere deelnemer werd gevraagd wat koude schotel of/en dessert mee te brengen - een potluck.
 Op één, twee, drie staat de tafel vol met lekkere gerechten, een andere tafel met desserten, wat een luxe. Kartonnen bordjes en plastieken vorken, messen en lepels zijn voorzien, kwestie van de vaat tot een minimum te herleiden.
Wat is dat allemaal lekker en het smaakt na het zware labeur! Ook kunnen wij nog even, al etend, de vriendschapsbanden wat aantrekken. Fijn van je lachvrienden terug te ontmoeten, sommigen na één jaar of meer.
En dan komen de mensen druppelsgewijze binnen, eerst wat schuw en wat angstig, niet wetend wat hen te wachten staat. Maar wanneer van start gegaan wordt met de sessie is het hek van de dam. Je kan gewoon niet weerstaan aan zoveel vreugde, zoveel gelach. De opkomst mag wel iets beter zijn toekomend jaar. De zaal is vrij goed gevuld, eigenlijk meer dan genoeg volk.
Maar alle begin is moeilijk en volgend jaar - de eerste zondag van mei -  is het de internationale lachdag. Dan wordt er wereldwijd gelachen in alle lachclubs.
De eerste zondag van mei is uitgeroepen tot de jaarlijkse, internationale lachdag. Noteer het al in jullie agenda!
Rond 17 uur zijn wij uitgelachen, wordt de sessie besloten met een lach voor de wereld. Iedere deelnemer mag een appel nemen uit de mand en kan nog wat water drinken en dat is nodig ...
De lachanimatoren worden nogmaals verwend met lekkere taarten en desserten allerlei, het kan niet op!
Tot besluit van de lachdag komt de 'Raad van bestuur' nog even bijeen om de agenda voor te bereiden voor de volgende vergadering in de maand december 2006.
Die journalisten hebben niet stilgezeten. France3 liet de lachsessie zien rond 13 uur. Vrienden uit Zuid-Frankrijk stuurden mij een mail dat ze mij gezien hadden op te TV. 'Incroyable!!! - Super!', ze konden hun ogen niet geloven...
Maandag in het Nieuwsblad een mooie bewerking van het interview plus foto's - geslaagd! Die journalist heeft begrepen wat wij hem te vertellen hadden.
Overal waar ik kwam kreeg ik te horen dat ze mij gezien hadden op TV, RTBF - Karrekiet op Ketnet, in de krant enz...

Even voelde ik mij de lachende BV.

Zaterdag, 23 september 2006.
Ze weten mij te vinden voor de feesten. Deze keer een 16-tal meiden op een vrijgezellenfuif. Ze hebben al de hele dag - in groepjes - o.a. opdrachten vervuld en paard gereden. Mijn opdracht is om de groepjes te laten samensmelten, al lachende wordt het ijs gebroken en leren ze elkaar beter kennen.
102km rijden met de nodige wegversperringen, gelukkig dat ik steeds tijdig op weg ga.
Om 20.15 uur is de afspraak, ik ben er al om 20 uur, kwestie van wat voor te bereiden en in de stemming te komen. De gastvrouw is super en bied mij te drinken aan, ik houd het bij een plat waterke.
Rond half negen komen de dames druppelsgewijs binnen en storten zich op de nootjes en het aperitief. Na nog wat over en weergeloop, toiletbezoek en matjes buiten brengen zijn ze klaar om met de lachsessie van start te gaan.
Ondertussen is het al aardig donker geworden en als je weet dat de sessie doorgaat in openlucht, dan zie je wel dat er niet veel meer te zien is. Een aardige dame komt wat verlichting buitenbrengen, dat is dan toch al iets beter.
Een groot zeil zorgt voor droge voeten.
Er wordt duchtig bewogen, gezongen en vooral gelachen, het meditatiemoment is wel de lucht ingegaan, want die meiden hadden toch zoveel plezier en het even rustig houden zat er niet in. Daarbij komt een lieve dame van uit de keuken mij vertellen dat het eten klaar is en dat ik stilaan mag afronden.
De bruid krijgt tot besluit van mij nog een klein aandenken, ik krijg een applaus als bedank. De avond is nog jong, er staat nog heel wat te gebeuren.
Een grote tent werd opgetrokken, daarin stoelen, een tafel en zetels. Het ziet er best gezellig uit en het weer is van de partij, wat moet je meer hebben.
Ze meisjes hebben hun slaapzakken bij, ik denk dat het heel laat of heel vroeg zal worden...
Zaterdag, 30 september, is de grote dag - de trouwdag! - Proficiat

Gisteren had ik het plezier van op Seniorennet een lieve ziel te vinden. 'ONDERWEG'blog ging ik verkennen en vond daar zo'n mooie teksten. Een mailtje naar haar en 'floep': krijg ik toch al die mooie teksten zomaar in mijn 'brievenbus', van wonderen gesproken.
Krijg ik vandaag nog een TIP van 'LIEN' die ik, waarde lezers, jullie niet wil onthouden....
Verscheidene malen heb ik problemen gehad om een titel opnieuw in te brengen, wanneer ik een tekst gewijzigt had...
Dus had ik telkens een tekst zonder titel.
Wanneer je dat ook voor hebt, schrijf dan opnieuw de titel, scroll helemaal naar beneden, 2de knop 'wijzigen' en ja hoor, dan werkt het.
Al mijn titels staan er nu goed in en voel ik dat mijn werk op die manier vollediger is.

Van harte dank Lien, je bent een schat!
Ga een kijken op haar blog 'onderweg'