LEESBEEST

ook van denis guedj :DE STELLING VAN DE PAPEGAAI;een roman over de geschiedenis van de wiskunde;is vertaald en uitgegeven bij Ambo

D G is een Frans wiskundige en wetenschapshistoricus;een zeer veelzijdig mens ,want daarnaast ook cineast,senario- en toneelschrijver en auteur van diverse romans
  o.a.:De Meridiaan;over het meten van de wereld
over hetzelfde onderwerp,en met dezelfde titel bestaat dan weer een ander boek,van Daniel Kehlmann

allemaal razend interessant

mensen worden letters,dat hebben we al gehad
nu:mensen worden cijfers
het is de kaft van een prachtig boekje van Denis Guedj uit de reeks "découvertes" van Gallimard
het boek vangt aan met een evocatie van de machten van 10;dat is ook hier te zien

en hier gaat het nog verder;van de melkweg op 10 miljoen lichtjaren,over een grote eik;totde wereld van protonen en electronen

dat is genieten

in de openbare bib van Bilzen is dit beeldje te vinden

deze foto komt uit De Standaard:

Peking 's nachts (klik)

Naar aanleiding van de Olympische Spelen krijgen wij erg veel foto's van China aangeboden.
Deze reeks van agentschap AP, over Peking na zonsondergang, wil ik u niet onthouden omdat ze zo bevreemdend is.

de letters tuimelen klaterend uit de mond van de operazangeres
in het kader van De Zomer Van Antwerpen,nog tot 20 juli in de uitstalramen op de Meir

er is een mooie site waar de evolutie van de taferelen te volgen is

De mensen van ROYAL DELUXE hebben dit gemaakt ( flickr wijst je verder de weg als je meer wil,ook youtube helpt je)

Op de webstek van kophieps vond ik deze misterieuze "foto van lezende man",zonder verdere uitleg
Mijn interesse voor Fens bracht me bij een ander boekje,en daar vond ik deze tekst:

De vroege fotografie deed de schilderkunst na. Het spel van licht en donker is door de fotograaf H. Osti (1826-1914) heel knap gespeeld. De lichtvlekken van het hoofd, van de manchet, van het boek en van het decoratieve randje van het salontafeltje - dat is alles. De rest is duisternis, al blijft de zwarte omtrek van het lichaam van de lezer flauw zichtbaar tegen de iets lichtere zwarte achtergrond. De man met zijn haast monastieke kruin is wel een zeer eenzame lezer al zit hij aan een cafétafel. Daarom mag hij de laatste zijn, want lezen is een eenzame bezigheid. Alle afbeeldingen in dit boekje zijn dan ook blijken van onbescheidenheid. Ook het oog kan storen.

De man is het definitieve voorbeeld van de tafellezer, bij wie doorgaans het hele lichaam meeleest. Hoe voorovergebogen zit hij; hoofd en boek naderen elkaar zo dicht dat zijn geest en die van het boek in elkaar overgaan. Wat bij alle intensief lezen het geval is. Daardoor is hij exemplarisch voor hier afgebeelde lezers en lezeressen.

Hij is ook de laatste lezer van de negentiende eeuw, die tot 1914 duurde. En daarmee de laatste van eeuwen leescultuur. In de twintigste wordt de lezer anders afgebeeld, soms niet zonder ironie. Maar in de meeste gevallen poseert hij voor zijn boekenkast, een enkeling met een boek in de hand, duidelijk quasi-lezend.

De waarschijnlijk meest gefotografeerde lezer van deze eeuw is de krantenlezer, de vluchtige lezer bij uitstek. De onzichtbaarste ook, want verdwenen achter de volle breedte van zijn blad. Met de krantenlezer is de stilte van het lezen verdwenen: de pagina's worden omgeslagen onder gekraak van papier. Iets van die stilte kan weer terugkeren bij de stijfste lezer van deze eeuw: die van het scherm. Daar zit de robot. In de ruimte klinkt het heel zachte gezoem van de computer. Voor sommigen een even mooi geluid als dat van de eeuwen stilte waarin is gelezen. En voor bijna iedereen toekomstmuziek

uit: "Poseren voor de bladspiegel" (lezers in de lijst)  van Kees Fens en Uta Janssens

In hetzelfde boekje,op dezelfde pagina 30:

Haar groene kleed is overdadig, ook in de plooien ervan. Het valt aan alle kanten om haar heen, want zij zit op de grond, tegen een kastje. Ze draagt een heel lichte witte sluier. In haar handen houdt ze een boek, een getijdenboek, denk ik.

Haar hoofd buigt zij iets naar voren en naar rechts, want zij leest de tekst op de linkerbladzijde onderaan. Die getijden moet ze kennen, maar haar gezicht heeft de blankheid van de eerste lezing. Ze lijkt nieuwsgierig naar het vervolg van het vertrouwde. Elke tekst van waarde blijft nieuw. Een doekje beschermt het boek als de sluier haar hoofd. Boek en hoofd gaan op elkaar lijken; ze geven elkaar en nemen van elkaar. Zij is de mooiste lezer die ik ken. Naast haar op de grond staat de balsemfles. Zij is Maria Magdalena, geschilderd door Rogier van der Weyden. Ze zit daar al bijna zes eeuwen. Het is een dag. Zo mooi is lezen.

Dominicus was de eerste "lezer" van mijn verzameling;ik ben  hier ook met deze afbeelding gestart
In het boekje HANDGROOT van Kees Fens kwam ik deze tekst tegen;

Hij kijkt iets langs het boek heen dat op zijn schoot ligt. Zijn linkerhand raakt net de onderzijde van de linkerbladzijde, twee vingers van de rechterhand spelen in gedachten langs zijn kin. Hij lijkt in zijn ruime koormantel te zitten. Uit de kap steekt het gekruinde jongenshoofd, de ogen neerwaarts. Naar het boek? Naar binnen. Hij leest niet, hij is iets verder: hij denkt over het net gelezene na. Wat in het boek staat, neemt hij heel langzaam in zich op. Hij is de mooiste lezer die ik ken. Fra Angelico schilderde hem: de stichter van zijn orde. Dominicus. Direct valt het boek in de goed zichtbare slootjes. De ene helft helt al naar de andere. Het heeft dan niet zijn werk gedaan. Het begint dan pas. Hier is dat meditatieve hoofd, dat ook de consequenties overdenkt van het gelezene. En die zijn duidelijk zwaar.

                       

Cees NOOTEBOOM  in  RODE REGEN  pag79

Ineens waaide die toevallige letter L bij mij naar binnen, even onontkoombaar als rood haar of mijn geboortejaar 1933. De L, met wie ik mijn leven lang min of meer intiem omga in zijn meervoudige vorm van kleine letter, opdringerige cursieveling met haast, wijdbenige Griekse labda en hoofdletter die tegelijkertijd een getal wil zijn, ging in zijn gedaante van hoofdletter tegenover mij zitten. U ziet het voor zich, hij is daarvoor geschapen, en ik heb tamelijk rechte Spaanse boerenstoelen. Bij het binnenkomen stond hij even in de deuropening in zijn rechtlijnige eenvoud die wij ten onrechte kleine letter noemen, maar zittend kreeg hij de waardigheid van de nadruk, waardoor ons eerste onderhoud iets plechtigs kreeg, maar ook iets van een examen. Daarbij was hij gekleed in de strenge Hollandse Elsevier, wat hem een haast calvinistische allure gaf. Letters, zoals u weet, spreken alle talen, en zo sprak ook deze L een vlekkeloos Nederlands, een beetje zoals onze koningin het uitspreekt, en ik neem aan dat u van mij wilt geloven dat het haast niet mooier kan.

De illustratie is van Jan Vanriet

Blood on Paper is de titel van een tentoonstelling die net(29 juni) is afgelopen in het Victoria & Albert Museum in Londen.Niet getreurd,want op de site is nog allerlei moois te vinden
Hier vind je nog een site waarmee je wel een tijdje zoet  bent als je geinteresseerd  bent in "boeken als kunst"

M weet wel altijd een leuk kadootje te vinden
deze snoepjes vond ze in Middelburg,in "De Drukkerij"
volgens sommigen steekt deze boekenwinkel de Dominikanen van Maastricht naar de kroon  als mooiste boekenwinkel van Nederland.We zullen weldra toch eens op inspectie moeten

vanaf vandaag mag er ook in Nederland niet meer gerookt worden in publieke ruimtes
daarom hier: Cordelia
Ik nam het ooit mee (2004) uit de cafetaria van de Antwerpse boekenbeurs

Dit plaatje dat ik geknipt heb uit het spelletje:"questionaut" doet mij onmiddellijk denken aan de befaamde Samorost spelletjes,en ja hoor:dezelfde mensen hebben dit gemaakt voor de BBC;

Oorspronkelijk bedoeld voor 11-jarigen, kan iedereen hier zijn basiskennis van het Engels, fysica, meetkunde, wiskunde en literatuur/poëzie nog eens testen. Daarenboven moet je je gezond verstand gebruiken om doorheen de verschillende levels te navigeren op zoek naar het figuurtje dat je de vragen stelt. (geplukt van het pienternet)

Klik hier als je jezelf wil testen (er zijn 8 niveaus)
Hier vind je meer over de andere spelletjes