Archief

Gebakken artisjokken

sap van 1 citroen
12 kleine ,jonge artisjokken
4-6 teentjes knoflook
6 eetlepels olijfolie
versgemalen zwarte peper
2 citroenen

Vul een grote kom met water en voeg het citroensap toe.
Snijd de steeltjes van de artisjokken vlak onder de bodem af.
Verwijder de harde buitenbladeren ,maar laat wat binnenblaadjes staan.Snijd de bovenkant af.
Snijd de artisjokken in vieren en leg ze in het citroenwater.
Pel de teentjes knoflook en snijd ze in dunne plakjes.
Verhit de olijfolie in een grote koekenpan.
Haal de artisjokken uit het water en dep  ze droog en bak ze in 10 minuten in de hete olie aan alle kanten goudbruin.
Voeg de knoflook na 5 minuten toe.
Bestrooi de artisjokken met peper en zout.
Serveer het met citroenpartjes.

Vorige week woensdag moest ik vroeg naar de huisarts voor mijn medicijnen.Hij bekeek mijn nek en zei:ik zal een briefje maken voor het ziekenhuis,want het is wel een grote bult.
Wij weer naar Malaga,en de chirurg vond het ook niet zo mooi en heeft het vocht weg geknepen.Ik had het gevoel of mijn hoofd in een bankschroef zat.
We kregen wel te horen dat ik moest blijven en dat was iets minder.
Ik kwam op de zelfde kamer als de vorige keer en mijn buurvrouw lag daar nog en had de opmerking,Lenie wat fijn dat je er weer bent.Ik dacht er anders over.
Coen weer het hele stuk terug naar huis om een koffertje in te pakken en weer naar Malaga.
Zaterdagmiddag mocht ik naar huis ,met de mededeling,als de bult groter werd moest ik gisteren terug komen en anders vandaag.
Wij vanmorgen weer naar Malaga ,alles werd nog eens goed bekeken en het vocht werd er uitgezogen,drukverband erop en U moet blijven tot vrijdag,want iedere dag moet er een nieuw drukverband op .
Ik zei,dat ik toch liever naar huis ging,want om alleen te blijven voor het verbinden zag ik niet zo zitten.Nu ,als ik dan maar iedere dag naar de huisdokter ging om het te laten zien ,dan kon ik wel naar huis,maar moet vrijdag terugkomen.
Dus nu maar hopen dat er vrijdag geen vocht meer inzit.

Van de eerste twee dagen in het ziekenhuis ,weet ik alleen dat ik veel geslapen heb,en dat Coen naast mij zat.
De volgende dagen ging het beter,was ik weer helemaal bij.
Verpleegkundige hulp is er genoeg,ze komen regelmatig kijken en een praatje met je maken,daar nemen ze alle tijd voor.
De dieëtiste kwam iedere morgen vragen waar ik trek in had en wat ik kon eten.Je krijgt daar 4 maaltijden per dag,2x warm eten en het ziet er allemaal prachtig uit,echt met zorg klaargemaakt.
Sávonds om half twaalf kwamen ze langs met koffie ,thee of chocolademelk met koekjes en om 12 uur kwam er een zuster of broeder welterusten wensen en of je nog wat nodig had.
Toen ik van alle slangen verlost was ,heeft Coen me heerlijk naar buiten gebracht en kon ik daar een sigaretje roken.
De volgende dag heb ik me aangekleed en zijn we op het terras aan de overkant van het ziekenhuis koffie gaan drinken.Dat vinden ze heel gewoon hier.
Coen was er iedere dag tussen 10 en half elf (lag aan het verkeer) en bleef tot half vier.
Wij hebben samen heel wat puzzeltjes gemaakt.
Een ziekenhuis is nooit leuk,maar wij zijn vol lof over de behandeling hier.