11/7 Ben je klaar voor wat komt? - Unknown prophet
11/7 Ben je klaar voor wat komt? - Unknown prophet
Fred Watkins: Een pad door de sneeuwvelden.
Ik zag een visioen van wat leek op een met sneeuw bedekt veld. Ik bevond me plotseling midden in een sneeuwstorm. De sneeuw viel behoorlijk dik en dwarrelde rond, en ik zag letterlijk individuele sneeuwvlokken. Het was donker, maar niet nacht. Gewoon de duisternis van een zware sneeuwstorm. Terwijl ik keek, hield het op met sneeuwen en kwam de zon tevoorschijn, waardoor het hele veld glinsterde en fonkelde. Ik bleef kijken en een man verscheen in mijn visioen. Hij ploeterde door de sneeuw die tot aan zijn knieën reikte. Hij had het zwaar, maar hij bleef doorgaan tot hij uit mijn zicht verdween. Het enige wat ik nu nog zag, was een met sneeuw bedekt veld met een enkel pad dat door de man door de sneeuw was gebaand. Terwijl ik keek, verschenen er echter een aantal jongeren van alle leeftijden in beeld, die over dat pad liepen, door de sneeuw die de man had gemaakt. Het begon donker te worden en de jongeren liepen over dat pad naar wat leek op de gloed van een licht of lichten in de verte.
God de Vader: Zoon, het met sneeuw bedekte veld en de storm, de sneeuwstorm die je als eerste zag, vertegenwoordigt de harten van de meeste van mijn mensen. Ze zijn koud en onbeweeglijk, en er komen steeds meer sneeuwstormen die de sneeuw dieper maken en hen zo houden. Dat is het plan van mijn vijand. Maar zoals altijd zal hij niet lang zegevieren. Toen kwam de man en baande zich een weg door de sneeuw, een spoor achterlatend dat anderen konden volgen. Hij was een sterke en rijpe man met veel kennis van het land, dus hij was niet bang. Hij baande zich gewoon een weg door de sneeuw tot hij uit het zicht verdween. Toen kwamen de jongeren. Ze waren niet zo wijs en niet zo sterk als hij, maar ze konden zijn spoor volgen en waren veilig op weg naar het licht in de verte, terwijl de nacht viel.
Laat me het uitleggen. Zoals ik al zei, de sneeuw en de kou vertegenwoordigen de harten van de meeste van mijn mensen. Dit zijn niet jullie, mijn kinderen, die mijn familie zijn, maar degenen die ik heb geschapen en die zich nog moeten bekeren en familie moeten worden. Ze mogen er dan wel prachtig en glinsterend uitzien, net als het veld, maar ze zijn koud en onbreekbaar. De man is hij of zij, die sterk genoeg is en genoeg kennis heeft om de kou te trotseren en een pad door de sneeuw te banen. Ze kennen het gevaar en de strijd die het zal kosten. Maar ze hebben een sterk verlangen om het licht te bereiken dat je in de verte zag en er een pad naartoe te banen.
Ze lijden onder de kou en soms de eenzaamheid van het banen van dat pad om te bereiken wat ze zo vurig verlangen. Zodra ze hier het pad hebben gebaand, zullen er anderen volgen die in dezelfde richting reizen. Zij hoeven geen pad te banen, want het is er reeds. En terwijl ze erover reizen, zal het breder en gemakkelijker begaanbaar worden. Ze zullen veel minder moeite hebben om het licht te bereiken. Het licht waarnaar ze zoeken, ben ik. Ik ben het licht. Ik heb mijn zoon Jezus gezonden, die de weg, de waarheid en het leven is. Ze hebben hem aan het einde van het pad gezet. Ik heb hem aan het einde van het pad gezet. De man wist dat hij daar was. Hij had maar één doel voor ogen: de weg naar Jezus effenen voor anderen die omringd zijn door koude harten.
Je zou hem of haar de missionaris kunnen noemen die eropuit trok naar de onbekeerde gebieden, de gebieden met besneeuwde velden en koude harten, en een pad baande voor anderen om te volgen. De jongeren volgden hen en begonnen het pad te verbreden en effen te maken, zodat velen tot het licht konden komen. Zij waren jonger van geest, niet per se van leeftijd, want leeftijd is niet zo belangrijk voor hun geestelijke gesteldheid in wat ze doen. Mijn woord verspreiden. Dit zijn de pastors die zullen volgen, versterken en bouwen waar het pad is gebaand. Waarom heb ik jullie dit laten zien? Omdat, hoewel jullie, mijn kinderen en mijn volk, in een gemakkelijk bereikbaar land wonen, Amerika, er nog steeds veel sneeuwvelden zijn die doorbroken moeten worden. En jullie, mijn kinderen, zijn degenen die zullen gaan en die mensen voortbrengen die niet bang zullen zijn om door de sneeuw, door de sneeuwvelden, te gaan om een pad te banen.
Deze paden zullen niet gemakkelijk te banen zijn, want de sneeuw valt al een tijdje en is diep geworden. Maar ik zal jullie de nodige middelen geven om het pad te banen. Er zijn er onder jullie, mijn kinderen, tot wie ik reeds in jullie geest ben begonnen te spreken. Jullie voelen een onrust en een beroering. Weet dat ik jullie eruit zal halen en jullie in mijn kracht zal uitzenden wanneer de tijd rijp is. En jullie zullen in staat zijn om de sneeuwvelden te trotseren en te overwinnen. Jullie allen, mijn kinderen, wandel in mijn liefde en mijn kracht. Maar ik zal er waar nodig extra kracht aan toevoegen om jullie vertrouwen te versterken en de twijfels van de vijand te overwinnen die jullie probeert te overtroeven. Ben je er klaar voor?
Dit heb ik gezegd tot mijn land, Amerika, want daar woont mijn profeet. Maar luister goed. Hetzelfde geldt voor jullie en jullie landen. Alleen zal het voor velen van jullie nog moeilijker zijn om door de sneeuw en bevroren harten heen te breken dan hier. Maar ik houd niet minder van jullie, en waar nodig zal ik jullie nog meer van mijn kracht en liefde geven om mee te werken. Het gaat snel in deze tijd, en dit ligt aan de basis van mijn opwekking en vernieuwing, en het zal zich daarin uitstrekken. Wees er klaar voor als ik je roep. En als je gaat, ga dan in mijn liefde, dezelfde liefde die ik voor jou heb.

