25/9 Steeds meer kankerverwekkende stoffen in ons drinkwater - Niburu 

Wij als Nederland slaan onszelf graag op de borst omdat bij ons alles zo goed is geregeld.

Maar, dat telt dan niet voor ons drinkwater, want dat wordt met de dag onveiliger om te drinken. Al jarenlang schrijven wij over de belabberde staat van het water dat de meesten van ons uit de kraan drinken.

Zoals het volgende in 2018:

Van Nieuwenhuizen: 'Jaarlijks belandt er nu nog 140 duizend kilo aan medicijnresten in ons water. Hoewel ziekenhuizen en apotheken al forse stappen zetten, zodat minder resten in het riool verdwijnen, is dat slechts een deel van de oplossing. Alleen als medicijnresten ook uit het afvalwater worden gefilterd, komt dit niet meer terecht in onze sloten en rivieren. Voor waterschappen die extra hun nek willen uitsteken heb ik 30 miljoen euro beschikbaar, waarmee zij snel nieuwe installaties kunnen bouwen.’

Of zoals dit uit 2019:

Feit is dat ons drinkwater is vervuild ook door allerlei andere kwalijke stoffen, zoals het kankerverwekkende glyfosaat.

Glyfosaat geeft al problemen bij de Nederlandse drinkwatervoorziening. In oppervlaktewater dat wordt gewonnen om er drinkwater van te maken, zit volgens de drinkwaterbedrijven „al jaren” te veel glyfosaat. Het staat daarom op de lijst van ‘probleemstoffen’.

Daar bovenop kwam het volgende bericht in november 2023:

De Europese Commissie gaat de goedkeuring van glyfosaat binnen de EU met 10 jaar verlengen.

Nu is het aan de Europese Commissie om voor 15 december, dan loopt de huidige toelating van glyfosaat op de interne markt af, een besluit te nemen. Brussel laat in een verklaring weten dat het zal overgaan tot de verlenging van de goedkeuring van glyfosaat voor een periode van tien jaar.

Dan gaan we naar het heden waar te maken hebben met PFAS, waar de overheid het volgende over schrijft:

Sommige poly- en perfluoralkylstoffen (PFAS) kunnen een risico voor uw gezondheid vormen. Zo kunnen PFAS het immuunsysteem beschadigen en kanker veroorzaken. Het hangt af van hoeveel u binnenkrijgt, hoe vaak en hoe lang. Dat verschilt dus sterk van persoon tot persoon.

PFAS komen op verschillende manieren in het milieu terecht. Bijvoorbeeld bij de productie, bij uitstoot en in afval van producten met PFAS. PFAS verspreiden zich via water, bodem en lucht. Zo komen PFAS ook in het lichaam terecht via bijvoorbeeld drinkwater en voedsel.

Volgens het RIVM krijgen wij via het drinkwater teveel PFAS binnen. Stoffen die het immuunsysteem beschadigen en kanker veroorzaken.

Het Nederlandse drinkwater bevat teveel PFAS. Het water is veilig om te drinken, maar op sommige locaties zitten er teveel chemische stoffen in. Dat concludeert het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) na onderzoek. Het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat past daarom per direct vergunningen aan voor toegestane lozingen van PFAS.

Uit het onderzoek van het RIVM wordt duidelijk dat bij alle onderzochte drinkwaterlocaties de hoeveelheid PFAS onder de veilige grens norm blijft. Maar op sommige locaties, vooral waar drinkwater wordt gewonnen uit rivierwater, blijkt er wel meer PFAS te zitten dan consumenten wordt aangeraden om wekelijks binnen te krijgen via drinkwater.

Het advies van het RIVM is om de hoeveelheid PFAS omlaag te brengen. Als dit al gebeurt dan zal dat een proces van jaren worden en ondertussen zal de hoeveelheid PFAS in het drinkwater waarschijnlijk alleen maar toenemen.

In plaats van beter wordt het erger en komt er nu het volgende bericht:

Het RIVM gaat bloed en moedermelk onderzoeken om een beeld te krijgen van de hoeveelheid PFAS in het lichaam van mensen. Dit gaat het rijksinstituut doen in heel Nederland, maar er wordt extra bloed en moedermelk onderzocht in de regio rondom de vervuilende chemiefabriek Chemours en de Westerschelde.

Hoeveel schade al die “resterende” kwalijke stoffen je lichaam toebrengen is moeilijk te bepalen, maar feit is dat je uiteraard beter af bent met echt schoon drinkwater.

En dan is een goede kwaliteit waterfilter eigenlijk een must voor ieder huishouden.

De politiek praat over problemen, de overheid strooit her en der met wat miljoenen, maar het probleem wordt met de dag groter en daardoor is op dit moment ons drinkwater niet of nauwelijks nog te drinken.

Uit een artikel van vrt nieuws 19/6/2021 Luc Pauwels

Beperkte staalnames

Beide partijen drukken erop dat het om ZEER beperkte staalnames gaat (zelf spreken ze over een "oriënterende meetcampagne"). Ze zijn overal één staaltje water gaan halen en hebben daarin gepeild naar 14 stoffen uit de groep van de PFAS, de zogenoemde “forever chemicals” ("eeuwige chemicaliën") waartoe ook het beruchte PFOS behoort. De meting omvat dus niet alle PFAS-stoffen die Europa sinds 2020 wil laten controleren: dat zijn er 20 in totaal. Niet onlogisch: in 2018 was nog niet vastgelegd welke PFAS-chemicaliën Europa precies wilde laten peilen. In de ontwerpteksten was sprake van 14 stoffen. De Vlaamse onderzoekers gingen dan ook achter die 14 stoffen aan, maar daarbij zaten dus wel PFOS en PFOA, twee van de meest omstreden verbindingen uit de PFAS-groep. 

De resultaten vielen al bij al mee. Zo onderzochten het Agentschap Zorg en Gezondheid en de VMM bij 57 klanten de kwaliteit van het water uit de keukenkraan. Op basis daarvan maakten ze een voorzichtige extrapolatie naar de gebieden van de verschillende drinkwaterbeheerders in Vlaanderen. Waterlink, de groep die Antwerpen, Zwijndrecht en een aantal gemeenten ten zuidoosten van Antwerpen bedient, kwam daar als minst goede uit (38 ng/l), op de voet gevolgd door De Watergroep (37 ng/l), die rond Kuurne, Waregem, Wielsbeke en Lendelede actief is. Maar de resultaten aan de keukenkraan vielen mee. Nergens kwamen de concentraties PFAS in de buurt van de Europese norm. Zo kwamen PFOS en PFOA nergens boven de 5 nanogram per liter uit. 

Het drinkwater uit de regio Antwerpen bevatte het meeste PFAS, op de voet gevolgd door Zuid-West-Vlaanderen

Metingen van drinkwaterwinningen

De onderzoekers keken ook naar de drinkwaterproductie zelf. Nogal wat maatschappijen halen hun drinkwater uit grondwaterlagen en sturen het na extra zuivering en bewerking de leidingen in. In 6 van de 13 onderzochte grondwaterwinningen bleek er geen enkele van de onderzochte PFAS-stoffen aanwezig. In 7 andere wel. Het wijst er alleszins op dat de stoffen al ver zijn doorgedrongen, maar ze zitten nog ruim onder de Europese norm. De hoogst gemeten waarde was 22 nanogram per liter in een grondwaterlaag in Haasrode tegen Leuven, uitgebaat door De Watergroep.

In zeven van de dertien winningen uit grondwater zat PFAS

Watermaatschappijen trekken ook een deel van hun drinkwater uit oppervlaktewater, kanalen en rivieren bijvoorbeeld. Ook daar zochten de Vlaamse diensten naar PFAS-stoffen. In één afnamepunt vonden ze geen enkele van de onderzochte stoffen. In de 6 andere wel. In eentje, de Blankaart bij Diksmuide, zat 37 nanogram PFAS-stoffen. De oppervlaktewaterwinning van "Waterlink" uit het Albertkanaal dat in de drinkwaterleidingen van Antwerpen en Zwijndrecht terechtkomt, bevatte 29 nanogram PFAS.

Het zit breed verspreid… maar aan lage concentraties

Uit deze zeer beperkte staalname kan je één ding concluderen: de poly- en perfluoralkylchemicaliën (PFAS) zitten wijd verspreid, ook in ons drinkwater, maar nog in zeer lage concentraties. Opvallend is wel dat de streek rond Antwerpen en Zwijndrecht de hoogste waarden laat zien. Misschien, heel misschien heeft dit iets te maken met de fabriek van 3M in Zwijdrecht. Het zou volgens de federatie van de chemische industrie het enige bedrijf in ons land dat PFAS-chemicalïën aanmaakte.

De brede verspreiding wijst er mogelijk ook op dat niet alleen de industrie een bron is van de verspreiding: de stoffen hebben zich vermoedelijk al zo diep in onze samenleving genesteld dat vanuit allerlei andere industriële en huishoudelijke bronnen kleine concentraties worden aangevoerd.