UIt: SpaceWeatherLive.com 

SOHO: De ESA/NASA Solar and Heliospheric Observatory (SOHO) missie bestaat uit één ruimtevaartuig in een halo-baan rond het Zon-Aarde L1 punt. Vanaf hier heeft het een ononderbroken zicht op de Zon. SOHO draagt ​​twaalf instrumenten, maar het Large Angle and Spectrometric Coronagraph (LASCO) instrument is nu veruit het belangrijkste instrument. LASCO bestaat uit twee witte licht coronagrafen die beide twee verschillende gezichtsvelden bestrijken. Door een kunstmatige zonsverduistering te creëren, onthult dit instrument coronale massa-ejecties die uit de Zon barsten, gezien vanaf het gezichtspunt van de Aarde. Dit maakt LASCO-beelden van vitaal belang als het gaat om het bepalen van de baan van coronale massa-ejecties. LASCO C2 zijn de infra-rode beelden. LASCO C3 ziet u hieronder. Dit is hoe een zonnevlam eruit ziet van klasse M.

Dit zijn de klasses, en X is de grootste categorie van zonnevlammen.

Wat zijn zonnevlekken?

Zonnevlekken vormen zich op het oppervlak van de zon door sterke magnetische veldlijnen die vanuit de zon door het zonneoppervlak omhoog komen en verschijnen zichtbaar als donkere vlekken in vergelijking met hun omgeving. Deze zonnevlekken, die vele malen groter kunnen worden dan de aarde, zijn altijd donker omdat ze veel koeler zijn dan het omringende oppervlak van de zon zelf. Een grote zonnevlek kan een temperatuur hebben van 3700°C. Dat klinkt veel, maar als we dit vergelijken met de temperatuur van de fotosfeer van de zon, die ongeveer 5500°C is, dan zie je dat er een aanzienlijk verschil is. Als we een zonnevlek uit de zon zouden kunnen halen en deze aan onze nachtelijke hemel zouden kunnen plaatsen, zou deze slechts zo helder zijn als de volle maan, een heel groot contrast met de heldere zon zelf.

(Fotosfeer van de zon is het zichtbare deel van de zon wordt de fotosfeer genoemd. Het is een geel gekleurde laag van dikke, hete gassen gemarkeerd met donkere vlekken, bekend als zonnevlekken.Het is de laagste zichtbare laag van de zon. Het witte licht dat wij zien, wanneer we naar de zon zouden kijken, is afkomstig van de fotosfeer.)

Zonnevlekken zijn een veelvoorkomend gezicht op onze zon tijdens de jaren rond het zonnemaximum. Het zonnemaximum of zonnemaximum is de periode van de grootste zonneactiviteit in de zonnecyclus van de zon, waarbij één zonnecyclus ongeveer 11 jaar duurt. Rond het zonneminimum zijn er maar weinig of zelfs geen zonnevlekken te vinden. Zonnevlekken ontstaan ​​waar magnetische veldlijnen vanuit het binnenste van de zon door het zonneoppervlak omhoog komen, wat betekent dat elke zonnevlek zijn eigen polariteit heeft.

Een zonnevlek bestaat uit twee delen:

Het donkere deel (umbra)

Het lichtere deel rond het donkere deel (penumbra)

Zonnevlekgebieden

De afbeelding hieronder toont een grote en complexe groep met talrijke zonnevlekken. Dit wordt een zonnevlekgroep of een actieve regio genoemd. Elke dag worden alle zonnevlekgebieden op de naar de aarde gerichte zonneschijf geanalyseerd op hun eruptieve dreiging en krijgen ze een nummer. Dit wordt gedaan door het NOAA Space Weather Prediction Center. Zonnevlekgebieden, met name die met complexe magnetische lay-outs, staan ​​erom bekend een fenomeen te veroorzaken dat zonnevlammen wordt genoemd.

Rotatie van de zon

De zon draait om zijn as, net als de aarde. Zonnevlekken op de zon, zoals zonnevlekkengebieden, volgen de rotatie van de zon. Dit betekent dat een zonnevlekkengebied van oost naar west over de zonneschijf reist, gezien vanaf de aarde. Dit is belangrijk, omdat zonnevlekkengebieden zich dicht bij de centrale meridiaan (gezien vanaf de aarde) moeten bevinden om coronale massa-ejectie naar de aarde te kunnen sturen. Het duurt ongeveer 2 weken voordat een zonnevlekkengebied bij de evenaar van de oostelijke rand naar de westelijke rand beweegt, gezien vanaf de aarde. Hoe verder een zonnevlekkengebied van de evenaar verwijderd is, hoe langer het duurt om over het oppervlak van de zon te bewegen. Dit komt doordat de zon sneller draait bij de evenaar dan bij de polen. De rotatieperiode is ongeveer 25,6 dagen bij de evenaar en 33,5 dagen bij de polen. Gezien vanaf de aarde terwijl het om de zon draait, is de schijnbare rotatieperiode van de zon bij de evenaar ongeveer 28 dagen.

Er zijn op dit ogenblik vele zonnevlekgebieden:

En zoals je kunt zien is de zon erg actief: