13/11 De dag van de inauguratie, aanslag op Trump - Great Miracles Avenue

In mijn geest werd ik naar een tafereel gevoerd, ver weg van mijn kamer. Plotseling stond ik in een grote menigte mensen. Ze zag er gespannen en rusteloos uit alsof er iets onverwachts was gebeurd er hing verwarring in de lucht. Er was een mengeling van bezorgdheid en angst en ik kon de angst voelen mensen keken om zich heen fluisterend sommigen duwden zich zelfs een weg door de menigte alsof ze op zoek waren naar een uitweg. Ik kon voelen dat er iets was gebeurd, iets waardoor iedereen van streek raakte maar ik kon niet meteen zien wat het was. Ik kon de bekende spandoeken en kleuren zien.

Het was een viering. Ik zag de inauguratie van Donald Trump als president. De menigte was verzameld om getuige te zijn van het historische moment, een tijd van viering en verwachting, maar in plaats van vreugde was er chaos. Ik zag hoe sommigen dichter naar het podium liepen terwijl anderen leken terug te trekken. Hun ogen scanden het gebied alsof ze probeerden te begrijpen wat er mis was gegaan terwijl ik het tafereel bleef observeren. Iets trok mijn aandacht.

Een paar vreemde mannen bewogen door de menigte gekleed in uniformen die niet overeenkwamen met de uitstraling van enige officiële veiligheids- of militaire aanwezigheid. Hun kleding was een haveloze verschijning als van opstandelingen. Ik telde er minstens vijf verspreid over de menigte maar niemand merkte hun aanwezigheid op. Ze zagen er niet uit als supporters of aanwezigen in plaats daarvan leek hun aanwezigheid een bron van spanning een verstoring in de menigte. Ik wist niet wat er was gebeurd maar ik bad tot de Heer om te weten wat er was gebeurd.

Wat ik eerst zag begon als een moment van hoop en trots. De menigte was vol opwinding, juichend en met vlaggen zwaaiend om het begin van een nieuw hoofdstuk in de geschiedenis van het land te vieren. Er hing een sfeer van verwachting in de lucht terwijl supporters en sympathisanten zij aan zij stonden te wachten tot de officiële ceremonie zou beginnen. Terwijl de inauguratie zonder enige verstoring doorging bereikte Donald Trump uiteindelijk het podium.

Het vreedzame tafereel werd plotseling afgesloten met een geluid De harde knal van een geweerschot Het gejuich van de menigte werd overstemd door het afschuwelijke lawaai. Mijn ogen waren gericht op de bron van het geweld. In een oogwenk zag ik Donald Trump die net nog zelfverzekerd naar het podium was gelopen, wankelen toen de kogel hem raakte en op dat moment stortte hij op de grond. De wereld om me heen leek te vertragen terwijl ik hem zag vallen. Zijn hoofd was gewond en bloed spatte over de voorkant van zijn kleding. De hele menigte verstijfde en brak toen uit in chaos.

Terwijl mensen schreeuwden en zich in veiligheid probeerden te brengen, probeerde de beveiliging hem te beschermen tegen verdere schade, maar de schade was al aangericht. Het tafereel dat met zoveel verwachting en feestvreugde was begonnen, veranderde nu in een nachtmerrie. De verkozen president lag op de grond, omringd door verwarring en angst. In het moment dat volgde, veranderde het tafereel opnieuw en ik betrapte mezelf erop dat ik staarde naar de nasleep van het ondenkbare.

De beelden voor me waren overlijdensberichten van Donald Trump, in kranten, billboards en schermen door het hele land. De kop van het overlijdensbericht was: President Donald Trump vermoord. Het was een beeld van nationaal verdriet en een natie in shock in elke uithoek van Amerika. De sfeer was zwaar van verdriet. De vreugdevolle gebeurtenis die bedoeld was om het begin van een nieuw hoofdstuk te markeren, werd overschaduwd door een tragedie.

De natie rouwde om het verlies van een leider, een man wiens visie zovelen had geïnspireerd, en nu werd zijn leven afgebroken door een gewelddadige daad die niemand had kunnen voorspellen. Het was op dit moment dat ik wakker werd uit deze droom.