7/10 Israël een jaar na zijn eigen 9/11 de profetische steen des aanstoots voor alle volken - Xandernieuws 

Vandaag is het precies een jaar geleden dat de Palestijnse terreurbeweging Hamas een ongekende aanval op dorpen en steden in het zuiden van Israël uitvoerde, en daar volgens officiële cijfers ruim 1100 mensen afslachtte, tal van vrouwen en meisjes verkrachtte en zo’n 250 mensen gijzelde. Het was in alle opzichten Israëls eigen 9/11, inclusief het overduidelijke ‘false flag’ element. 10/7 was hoe dan ook de opzettelijk uitgelokte aanleiding om een beslissende oorlog tegen Hamas en nu ook Hezbollah te ontketenen. Daarmee werd Israël nog meer de in Bijbelse profetieën voorzegde ‘steen des aanstoots’ voor alle volken.

Enkele moedige Israëlische (ex-)soldaten en inlichtingenmedewerkers verklaarden vorig jaar online dat de terreuraanval van Hamas – die in Gaza nota bene publiekelijk, ten overstaan van tienduizenden mensen, was aangekondigd – enkel met medeweten en medewerking van Israël uitgevoerd kon worden, omdat niemand ongezien de best bewaakte grens ter wereld had kunnen oversteken. Bovendien bleek later uit video opnamen dat een niet gering aantal burgers was omgekomen door ‘friendly fire’. Bij het uitschakelen van de terroristen had het Israëlische leger namelijk niet of nauwelijks op de aanwezigheid van Israëlische burgers gelet. 

Laatste optie 

Puur vanuit Israëlisch perspectief gezien was het aangrijpen van deze terreuraanval voor een keiharde militaire operatie die de naam ‘Swords of Iron’ kreeg, waarbij in Gaza meer dan 14.000 - maar vermoedelijk al 17.000 - Palestijnse ’terroristen‘ en 728 IDF soldaten om het leven zijn gekomen, nog de enige overgebleven optie om de almaar sterker wordende islamitische terreurbewegingen Hamas en Hezbollah definitief uit te schakelen, zonder daarbij de steun van de Westerse ‘bondgenoten’ te verliezen (al is die inmiddels weer tanende).

Bij de vele eerdere (vergeldings)aanvallen op Gaza en Hezbollah oefende de internationale gemeenschap onder aanvoering van de Verenigde Staten namelijk al snel grote druk uit op de regering in Jeruzalem om ‘proportioneel’ te reageren – kortom: de vijand intact te houden – en akkoord te gaan met de zoveelste wapenstilstand. 

Zo zat het met de ‘verloren’ Tweede Libanonoorlog 

Dat gebeurde ook tijdens de Tweede Libanonoorlog in 2006, die de Joodse staat volgens Israëlhaters ‘verloren’ zou hebben. Wat er in werkelijkheid gebeurde was dat het Israëlische leger op het punt stond Hezbollah (voortgekomen uit Jihad Islami) te verslaan en daarmee een grote regionale oorlog dreigde te ontketenen. Na immense Amerikaanse, Europese en VN druk ging Israël akkoord met een terugtrekking en een – later tandeloos, om niet te zeggen pro-Hezbollah gebleken – VN vredesmacht in het grensgebied.

Deze terugtrekking werd door Hezbollah als een ‘overwinning’ gevierd, omdat in islamitische ogen een oorlog maar twee uitkomsten kan hebben: óf je wint, je doodt je vijand of onderwerpt hem, óf je verliest. Een vijand die de mogelijkheid heeft om jou uit te schakelen maar dat nalaat, is in islamitische ogen automatisch de verliezende partij. ‘Vrede’ kan er in de islam enkel zijn als alles en iedereen is onderworpen aan Allah en Mohammed. De compromisloze* islam is volgens zijn eigen religieuze concepten altijd en automatisch in oorlog met alle landen en volken die niet-islamitisch zijn.

(* Compromissen, inclusief vredesverdragen, zijn in de islam uitsluitend tijdelijk en mogen enkel worden gesloten indien je nog niet sterk genoeg bent om je vijand te verslaan. Zodra dit wél het geval is, dan mag je – zoals ‘de profeet’ het leerde en zelf ook uitvoerde – onaangekondigd en eenzijdig het verdrag verbreken en de andere partij(en) alsnog aanvallen en overwinnen.) 

Irrationaliteit slaat toe als het over Israël gaat 

In discussies met gelijkgestemde vrijheidsdenkers en andere critici van het Nederlandse- en Westerse (Oek-Rus/klimaat/immigratie)beleid is het mij opgevallen dat ten aanzien van Israël een geheel andere, mijns inziens hypocriete houding wordt aangenomen. Ineens staat men aan de kant van de Palestijnen en zelfs Hezbollah, en zou het in het Midden Oosten allemaal pais en vree zijn als ‘de Zionisten’ hun oorlogen nu maar zouden stoppen, het door hen ‘bezette’ Palestina zouden opgeven en het liefst geheel van het toneel zouden verdwijnen.

Aangezien het wijzen op de verifieerbare historische feiten** nauwelijks effect heeft, vraag ik tegenwoordig waar ze dan liever zouden willen wonen en leven: in het door hen gehate Israël, of in de Palestijnse gebieden, Libanon, Jordanië, Egypte, Saudi Arabië, Iran, of om het even welke andere islamitische staat.

(** ‘Gestolen land’, maar door wie? Het gebied dat nu Israël is, werd 400 jaar lang door de Ottomanen bezet, en daarna korte tijd door de Britten. Al die tijd waren er in het gebied zowel Joodse als Arabische gemeenschappen, waarbij de laatste met de regelmaat van de klok moorddadig geweld pleegden tegen de eerste (let wel: van de staat ‘Israël’ was toen nog geen sprake).

Vervolgens kwam de VN met een oplossing, het verdelingsplan om beide groepen vreedzaam met elkaar te laten samenleven. De Joden accepteerden dit plan, de Arabieren niet. Integendeel, die verklaarden de Joden de oorlog en bezwoeren hen tot de laatste man, vrouw en kind de zee in te drijven. En dat streven staat nog altijd zwart op wit in de officiële handvesten van Hamas, Fatah (de Palestijnse Autoriteit) en Hezbollah. Hoe kun je ooit vrede sluiten met een partij die openlijk jou wil uitroeien?)

De wat beter geïnformeerde types worden dan ineens stil, want klaarblijkelijk dringt dan het besef door dat je een andere, kritische mening in het Westerse Israël (nog) wél in vrijheid kunt blijven uiten (moet u de commentaren in de Israëlische media eens lezen! en denk eens aan de massademonstraties tegen de regering Netanyahu), maar het in vrijwel de hele islamitische wereld niet lang zou duren voordat je zou worden opgepakt en vastgezet. En als die autoriteiten Hamas, Hezbollah of Ayatollah Khamenei zouden heten, zou er nog geen dag voorbij gaan voordat je zonder proces voor zeer lange tijd in een klein donker hol wordt gesmeten. 

De Rothschilds 

Vanzelfsprekend halen Israëlhaters de van oorsprong Joodse bankiersfamilies er altijd bij, met de infame Rothschild familie voorop, omdat die niet alleen instrumentaal was bij het financieren van de Tweede Wereldoorlog, maar ook bij de oprichting van de Joodse staat. Inderdaad, er zijn weinig andere families die het Kwaad zó krachtig hebben uitgeoefend en verspreid op onze planeet. Maar vertegenwoordigen zij daarmee alle Joden en Israëliërs? Natuurlijk niet.

Of het genetisch ook zo is valt niet te bepalen, maar geestelijk zijn dit soort puissant rijke en machtige families één op één het nageslacht van de Joodse Schriftgeleerden die door zowel Jezus als de apostel Paulus met de voor die tijd grofst mogelijke scheldwoorden (‘gewitte graven’, ‘slangen’, adderengebroed’, ‘honden’, ‘synagoge van Satan’) werden verketterd vanwege hun geld- en hebzucht, machtswellust, bedrog, controledwang en andere ernstige zonden tegen God en hun medemensen. 

De Joodse staat ‘heilig’? 

Aan de tegenovergestelde kant van de Israëlhaters staan de in mijn ogen bijna net zo onuitstaanbare heiligverklaarders, met name te vinden in christelijke kringen. In hun ogen kan Israël geen enkel kwaad doen omdat het om Gods ‘uitverkoren’ volk zou gaan, het ‘heilige land’. Zelfs grove mensenrechtenschendingen tegen de Palestijnse (of eigen!*) bevolking worden weggeredeneerd of goedgepraat met verkrachte of uit hun verband gerukte Bijbelteksten – alsof een door een bom uit elkaar gerukt Palestijns gezin minder erg is dan een door een moslimterrorist uitgemoord Israëlisch (/Joods) gezin.

(* Denk niet alleen aan de genoemde ‘friendly fire’ slachtoffers op 7 oktober, maar ook aan het door Netanyahu openlijk erkende feit dat de hele bevolking als ‘proefkonijn’ voor de gewraakte Covid mRNA injecties van Pfizer werd gebruikt. Met ook voor talloze mensen in Israël de inmiddels bekende vreselijke gevolgen.)

Dat is ook de houding van het overgrote deel van Israëlisch rechts. Zelfs het wijzen op het leed van de Palestijnse bevolking levert je al snel het predicaat ‘antisemiet’ op. Zo kan het dat de circa 17.000 omgekomen Palestijnen allemaal als uitgeschakelde ’terroristen’ worden geregistreerd. Als je niet vierkant achter de oorlogen tegen Hamas en Hezbollah (/Iran) staat, ben je in hun ogen meteen een Israëlhater.

Gezien de Holocaust en de eeuwenlange Joden pogroms kan overigens wel begrip voor deze wantrouwende, soms ronduit agressieve houding worden opgebracht. Er is in Israël namelijk vrijwel geen familie te vinden die geen man, vrouw of kind is verloren bij een Palestijnse terreuraanslag of een oorlog met een Arabische coalitie van landen die het piepkleine Joodse staat van de kaart wilde vegen. Dat dit iets met je mentaliteit en vertrouwen doet, ook bij de volgende generaties, moge duidelijk zijn. 

Een volk toegewijd aan de dood heeft zijn zin gekregen 

Een hemelsbreed verschil in mentaliteit is er vooral met de omringende vijanden van Israël. Zelfs de VN, in alle echelons een door-en-door eenzijdig anti-Israëlische organisatie, geeft toe dat Hamas en Hezbollah al tientallen jaren lang hun eigen burgers als menselijke schilden gebruiken.

Woongebouwen, scholen (zelfs van de VN) en ziekenhuizen worden gebruikt als wapenopslagplaatsen en raketlanceerinrichtingen. Bij Israëlische vergeldingsaanvallen komen hierdoor vaak grote aantallen burgers om het leven, wat de islamitische terreurleiders vervolgens gretig aangrijpen om op extreem hypocriete wijze de ‘wreedheid’ van de ‘Zionistische bezetter’ aan de wereld te tonen.

Toenmalig Hamasleider Mohammed Deif maakte in 2012 de beruchte zin ‘Wij houden meer van de dood dan jullie van het leven’ tot een nieuw mantra dat eindeloos in TV-uitzendingen en video’s waarin werd opgeroepen om Israël te vernietigen, werd herhaald. Je kunt met zoveel omgekomen Palestijnen, een geëlimineerde Hamas commandostructuur en een deels tot puin gereduceerde Gazastrook rustig stellen dat hij inmiddels zijn zin heeft gekregen. (En vergeet daarbij niet dat de Palestijnen bij hun eerste en enige vrije verkiezingen massaal Hamas tot hun leiders verkozen.) 

De wonderbaarlijke geboorte van een land

Of vriend en vijand het nu willen erkennen of niet, de totstandkoming van Israël en het wonderbaarlijke overleven van het slechtst verdedigbare grondgebied ter wereld komt opmerkelijk overeen met een groot aantal Bijbelse eindtijd profetieën. Dat de gehate Rothschilds een rol in de oprichting van de Joodse staat hebben gespeeld maakt hoegenaamd niets uit. Integendeel, het is door de hele geschiedenis heen een typerende wijze waarop God zijn doelstellingen verwezenlijkt.

Zo gebruikte Hij bijvoorbeeld een farao, een occultist, een moordenaar, ongelovige militaire leiders, een verrader, astrologen en een gevreesde christenvervolger om Zijn plannen uit te voeren. Om niet te zeggen het Joodse volk zelf, dat volgens uitspraken van God en Jezus wel eens het meest koppige, halsstarrige en ongelovige volk ter wereld zou kunnen zijn.

‘Wie heeft zo iets gehoord, wie heeft iets dergelijks gezien? Wordt een land op één dag voortgebracht of een volk op eenmaal geboren? Maar Sion heeft nauwelijks barensweeën gekregen, of zij baarde haar kinderen.’ Hier voorzegde de profeet Jesaja (66:8) dat Israël in 1948 inderdaad plotsklaps een onafhankelijke natie werd, en in korte tijd vol stroomde met Joodse vluchtelingen uit Europa en de Arabische wereld, waar er ongeveer 800.000 van al hun bezittingen werden beroofd en werden verjaagd. 

‘Ik haal u weg bij de volken en zal u brengen naar Israël’ 

De profeet Ezechiël (37) profeteerde op bevel van God de herleving van een dal vol met geraamten van mensen, die het ogenschijnlijk ter ziele gegane Joodse volk voorstelden. Eerst kwamen er spieren, vlees en huid op de beenderen, ‘maar geest was er nog niet in hen’ (vs. 8).

Hier werd voorzegd dat het Joodse volk weer zou worden hersteld, maar nog geen ‘geest’ zou bezitten. Dat lijkt de situatie te zijn van na 1948 tot op heden. Daar gaat echter verandering in komen, en zowel het vervolg van deze profetie, als een andere profetie, maken dit duidelijk:

‘Toen profeteerde ik, zoals Hij mij bevolen had, en de geest kwam in hen en zij herleefden en gingen op hun voeten staan, een geweldig groot leger. Voorts zeide Hij tot mij: Mensenkind, deze beenderen zijn het gehele huis Israël. Zie, zij zeggen: onze beenderen zijn verdord en onze hoop is vervlogen, het is met ons gedaan.

Daarom profeteer en zeg tot hen: Zo zegt de Here: zie, Ik open uw graven en zal u uit uw graven doen opkomen, o mijn volk, en u brengen naar het land Israëls. En gij zult weten, dat ik de Here ben, wanneer ik uw graven open en u uit uw graven doe opkomen, o mijn volk. Ik zal mijn Geest in u geven, zodat gij herleeft en Ik zal u doen wonen in uw land, en gij zult weten dat Ik, de Here, het gesproken en gedaan heb.’ (37:10-14).

‘Ik haal de Israëlieten weg uit de volken naar wier gebied zij gegaan zijn; Ik zal hen van alle kanten bijeenverzamelen en naar hun land brengen… Ik zal hen verlossen van alle afvalligheid waarmee zij gezondigd hebben, en hen reinigen, zodat zij Mij tot een volk zullen zijn en Ik hun tot een God zal zijn… Zij zullen wonen in het land dat Ik aan mijn knecht Jakob (= Israël) gegeven heb en waarin hun vaders gewoon hebben; ja, zij zullen daarin wonen, zij, hun kinderen en hun kindskinderen, tot in eeuwigheid…’ (21+23+25)

‘Geest’ is er in hen nog niet, maar Die gaat wel komen 

Zoals ik al vaker heb geschreven dienen we bij de uitleg van Bijbelse profetieën, die vanuit een Oosterse denkwereld zijn geschreven, onze ‘logische’ Westerse chronologische bril af te zetten. Dat geldt zeker ook voor deze teksten. Het ‘herleven’ en ‘verlossen van afvalligheid en zonden’ komt namelijk niet noodzakelijk voor, tijdens of pal na de terugkeer naar Israël. Het gaat om de kern van de profetie, die stelt dat er een terugkeer zal komen, wat vanaf 1948 overduidelijk is vervuld. ‘Geest’ is er in hen nog niet, maar Die gaat – weliswaar na een immense crisis – wel degelijk komen:

‘In het gehele land.. zullen twee derden uitgeroeid worden en de geest geven, maar een derde zal daarin overblijven. Dat derde deel zal Ik in het vuur brengen, en Ik zal hen smelten, zoals men zilver smelt, ja hen louteren, zoals men goud loutert. Zij zullen mijn naam aanroepen en Ik zal hen verhoren.’ (Zach.14:8-9)

‘Ik zal over het huis van David en over de inwoners van Jeruzalem uitgieten de Geest der genade en der gebeden; zij zullen hem aanschouwen, die zij doorstoken hebben, en over hem een rouwklacht aanheffen als de rouwklacht over een enig kind, ja, zij zullen over hem bitter leed dragen als het leed om een eerstgeborene.’ (Zach.12:10)

Op een handjevol uitzonderingen na wil tot op heden geen Jood er ook maar iets van weten dat hier over de – later ook letterlijk – doorstoken Messias Jezus Christus wordt gesproken. Wanneer zal dit gebeuren? Tijdens de finale eindstrijd om Jeruzalem, wanneer Israël van alle kanten door moslimlegers zal worden aangevallen:

‘Zie, Ik maak Jeruzalem tot een schaal der bedwelming voor alle volken in het rond; ja, ook tegen Juda zal het gaan bij de belegering van Jeruzalem. Te dien dage zal Ik Jeruzalem maken tot een steen, die alle natiën moeten heffen; allen die hem heffen, zullen zich deerlijk verwonden. En alle volkeren der aarde zullen zich daarheen verzamelen.’ (12:2-3)

‘Dan zal Ik alle volken tegen Jeruzalem ten strijde vergaderen; de stad zal genomen worden, de huizen zullen worden geplunderd en de vrouwen geschonden. De helft van de stad zal wegtrekken in ballingschap, maar de rest van het volk zal in de stad niet uitgeroeid worden.’ (14:2) 

Aanvallende legers met kernwapens vernietigd 

Dat het hier onmogelijk over de verwoesting van Jeruzalem in het jaar 70 kan gaan, blijkt onder meer uit dit vervolg:

‘Te dien dage zal Ik de stamhoofden van Juda maken als een vuurbekken tussen het hout, en als een vuurfakkel tussen de garven; dan zullen zij rechts en links alle natiën in het rond verteren; en Jeruzalem zal blijven voortbestaan op zijn eigen plaats, te Jeruzalem… Te dien dage zal Ik zoeken te verdelgen alle volken die tegen Jeruzalem oprukken.’ (12:6+9)

‘Dan zal de Here uittrekken om tegen die volken te strijden… zijn voeten zullen te dien dage staan op de Olijfberg… dan zal de Olijfberg middendoor splijten, oostwaarts en westwaarts tot een zeer groot dal… en gij zult de vlucht nemen in het dal…’ (14:3-4)

Als de Israëlische / Joodse bevolking door dat dal in veiligheid is gebracht, zal dat ‘verdelgen’ van alle aanvallende legers en volken vermoedelijk met kernwapens worden uitgevoerd:

‘Dan zal dit de plaag zijn, waarmee de Here alle volken zal treffen, die tegen Jeruzalem zijn uitgerukt: Hij zal ieders vlees, terwijl hij nog op zijn voeten staat, doen wegteren, en ieders ogen zullen wegteren in hun kassen, en ieders tong zal wegteren in zijn mond.’ (14:12)

Samen met de in hoofdstuk 12 voorzegde ‘vertering door vuur’ kan er bijna niet anders dan over de rechtstreekse gevolgen van het inzetten van nucleaire wapens worden gesproken.  

De mensheid heeft nog altijd de keus 

Is dit alles zo door God ‘besloten’? Absoluut niet, Hij wil immers niet dat ook maar één iemand verloren gaat (Matt.18:14, 2 Petrus 3:9). Maar de mens heeft een eigen vrije wil en een eigen keuze, zodat van schuld en verantwoordelijkheid afschuiven (‘het is allemaal zo bepaald’, ‘het is Gods plan’, het is een script’, ‘het is de elite’, ‘het komt door de duivel’) geen sprake kan zijn. De gevolgen van die keuzes zijn in deze profetieën (= geschiedenis van de toekomst) voorzegd, juist met de bedoeling om iedereen te waarschuwen dat bij ongewijzigde koers deze grootschalige verwoestingen onvermijdelijk zullen zijn.

Tot op heden volgt de gehele mensheid, die vrijwel volledig in beslag wordt genomen door hebzucht, eerzucht, machtswellust en eigenbelang, echter exact deze fatale koers. Uiteindelijk zal God Zelf moeten ingrijpen, omdat anders ‘geen vlees behouden wordt’ (Matt.24:22).

Gezien de gebeurtenissen in en rond Israël – om het over Oekraïne nog maar niet te hebben – lijkt de conclusie gerechtvaardigd dat we nu letterlijk op ieder moment in deze huiveringwekkende laatste eindtijdfase kunnen worden gestort. Weliswaar volgt daarna de finale verlossing, maar dat wil niet zeggen dat we niet alles in het werk zouden moeten stellen om deze verschrikkingen, en al dat onpeilbare leed dat er nu al is, te stoppen. - Xander