19/11 Het is nog lang geen 20 januari 2025 - Niburu 

20 januari 2025 is de datum waarop Donald Trump officieel word ingezworen als president van de Verenigde Staten. De Democraten zijn verdacht stil en misschien worden de feestdagen dit jaar wel behoorlijk verziekt.
Het volgende artikel is een bijdrage van een lezer en schetst een mogelijk scenario waar de wereld mee te maken zal krijgen.

In een belangrijke escalatie van het conflict in Oekraïne heeft president Biden toestemming gegeven voor de overdracht van langeafstandsraketten aan Oekraïne, met het vermogen om diep in Russisch grondgebied te reiken. Moskou heeft gewaarschuwd dat zo’n escalatie een kritische rode lijn zou overschrijden, waardoor het risico op vergeldingsmaatregelen tegen de VS of zijn bondgenoten toeneemt.

Ondertussen is de reactie van de Democratische Partij op de recente verkiezingsoverwinning van Trump opvallend ingetogen vergeleken met eerdere verkiezingen. Waarnemers merken de gedempte reactie op en speculeren over mogelijke redenen achter deze terughoudendheid. Hoewel er enige kritiek is geuit, is de gebruikelijke vurige retoriek en publieke oppositie aanzienlijk gematigd. Deze atypische stilte heeft geleid tot zorgen dat er strategische manoeuvres plaatsvinden nu het land een cruciaal kruispunt nadert.

Mogelijk Scenario:

Tijdens de drukke feestdagen seizoenen zou een vermoedelijke door Rusland gelanceerde hypersonische raket een grote Amerikaanse stad kunnen treffen, met verwoesting tot gevolg die niet meer is gezien sinds 9/11. Belangrijke infrastructuur zou worden vernietigd, communicatienetwerken zouden worden lamgelegd en miljoenen mensen zouden in chaos worden gestort. De regering-Biden zou de aanval als een oorlogsdaad verklaren, waarna het Congres noodmaatregelen zou aannemen die de uitvoerende macht zouden uitbreiden. Continuïteitsprotocollen voor de overheid zouden worden geactiveerd, maar de timing van de aanval – vlak voor de inauguratie – zou een grote leiderschapscrisis kunnen veroorzaken.

Veiligheidsfunctionarissen zouden zich zorgen kunnen maken over de risico’s van een leiderschapsoverdracht tijdens deze kritieke periode. Hoge functionarissen binnen de overheid zouden kunnen betwijfelen of een verandering in de regering vijanden zou kunnen aanmoedigen of de stabiliteit van de militaire en diplomatieke reacties zou kunnen ondermijnen. De regering-Biden zou kunnen betogen dat het verlengen van het huidige leiderschap essentieel is voor de nationale veiligheid, wat zou wijzen op een ongekende vertraging van de machtsoverdracht. Constitutionele experts waarschuwen echter dat een dergelijke stap een gevaarlijk precedent zou kunnen scheppen en de democratische fundamenten van het land zou kunnen bedreigen.

Daarnaast zou er speculatie kunnen ontstaan dat het Congres de kiesstemmen niet zou certificeren, wat een aanzienlijke juridische uitdaging zou vormen. Zonder certificering zouden vragen over de legitimiteit van de aankomende regering rijzen, wat de machtsoverdracht verder zou compliceren. Geruchten over rechterlijke steun voor een verlenging van de ambtstermijn van Biden zouden kunnen opduiken, waarbij voorstanders dit zouden omschrijven als noodzakelijk voor het voortbestaan van de natie. Deze factoren zouden samen kunnen leiden tot een constitutionele crisis, aangezien politieke en juridische systemen onder de druk van deze buitengewone omstandigheden bezwijken.

Conclusie: Mocht de VS een vergeldingsaanval ondergaan door de beslissing van president Biden om Oekraïne langeafstandsraketten te leveren, dan zou de resulterende nasleep het land kunnen duwen in een ongekende constitutionele crisis. In naam van nationale veiligheid zou er serieuze overweging kunnen zijn om de machtsoverdracht uit te stellen. Dit scenario zou, in feite, voorkomen dat Trump aantreedt, wat vragen oproept over de vraag of huidige politieke strategieën de basis leggen voor een dergelijke uitkomst.

De ongewoon stille reactie van de Democratische Partij op de recente overwinning van Trump zou inderdaad strategischer kunnen zijn dan het lijkt. In plaats van de gebruikelijke publieke oppositie, zou deze terughoudende benadering kunnen wijzen op zorgvuldige planning om een crisis van deze omvang te navigeren – of zelfs te benutten. Als dat waar is, voegt dit een nieuwe laag van betekenis toe aan de reactie van de Democratische Partij, die zou kunnen wijzen op een politiek maneuver met diepgaande gevolgen voor de democratische processen van Amerika.