Wat is dan het verband tussen het idee van goddelijke straf, goddelijke gerechtigheid en onze vrije wil? Wat is het verband met de goddelijke wil? Kun je ons daar iets over vertellen? In het Boek der Hemelen wordt ook veel gesproken over goddelijke gerechtigheid en zware straf. Jezus zegt bijvoorbeeld tegen Luisa, dat Hij liever lichamen doodt om zielen te redden, want door lichamen te behouden, zullen zielen verloren gaan. Dit moet je begrijpen. Wij zijn eeuwig. Als we onze lichamen, die wegzinken in de zonde, in de zonde behouden, is het de Heer die ons oordeelt, die ons ziet wegzinken in de zonde, Hij verkiest onze afdaling naar de hel te stoppen en onze zielen te redden. Dat moet je onthouden. En dit is een van de mooiste zinnen over de huidige toestand van de wereld, uitgesproken door onze Heer.

Deel 12 - 26/9/1919: Ik klaagde veel bij mijn lieve Jezus. Hij zei mij: "Mijn dochter, de ziel die slachtoffer is blootgesteld aan - alle slagen van de Goddelijke Gerechtigheid en - het lijden van anderen te voelen. O, hoe zuchtte mijn Mensheid onder de strengheid van het slachtofferschap! Als gevolg van je staat van gemis, kun je afleiden - hoe de mensen zich ten opzichte van Mij gedragen en - hoe de Goddelijke Gerechtigheid zich voorbereidt om hen te straffen met verschrikkelijke plagen. De mens heeft de staat van totale waanzin bereikt. Bij dwazen zijn de hardste zweepslagen nodig. Wat jou betreft, verander niets. Je zal zien wat Jezus voor jou zal doen.

We leven in 1919 en voor de dwazen zijn de zwaarste zweepslagen nodig. Maar in het Oude Testament weten we dit. Boek Judith 8:25. Het wordt vaak gezegd tijdens de Lauden. Als je bidt tijdens de Lauden, is het om hen beter te waarschuwen dat de Heer hen die tot Hem naderen, geselt. Job 5:17. Hij is blij. De man die God terechtwijst, verwerpt de instructie van de Almachtige niet, verwerpt de geseling van de Heer niet. Hij is het die de wond toebrengt, maar Hij geneest die ook. Hij slaat, maar het is Zijn hand die geneest.

God corrigeert zijn schepsels voortdurend door ballingschap, de woestijn, hongersnood, slangen, slavernij, zonder te spreken over Sodom en Gomorra, de zondvloed, en ook eraan te herinneren dat God Israëls tegenstanders straft. En God de Vader offert Zijn Zoon aan wrede en barbaarse gerechtigheid voor de redding van de wereld. Hij staat toe dat zijn zoon 33 jaar lang gestraft wordt met lijden, zoals we ons herinneren in het Boek der Hemelen.

Maar wees voorzichtig, wees voorzichtig beste broeders, goddelijke gerechtigheid met haar straffen en tuchtigingen komt niet vaak voort uit de directe wil van God. God is inderdaad geen strenge vader. Goddelijke gerechtigheid met haar tuchtigingen is het gevolg van wat de toelatende wil van God wordt genoemd. God heeft een wil die het schepsel toestaat om tot het uiterste van zijn vrije wil te gaan, zodat het de gevolgen van zijn verkeerde keuzes ondervindt.

Hosea: daarom wil God me naar de woestijn trekken en tot mijn hart spreken. God staat, door zijn toelatende wil, de straf toe zodat ik in de woestijn, tot Hem kan terugkeren. Dit is een voorbeeld dat ik jullie ga voorlezen komt uit het boek Aansporing. Het is een boek geschreven door Alicia Lenchevska. Zij was een Poolse vrouw die is overleden, die in de 21e eeuw leefde en geestelijke begeleiding ontving. Ze ontving regelmatig geestelijke begeleiding van onze Heer Jezus. Het werd bevestigd door haar bisschop. Je zult begrijpen waarom ik een zeer veelzeggend voorbeeld gebruik met betrekking tot de vrije wil. Jezus: Ik strijd in de ziel van ieder mens voor zijn ziel en voor zijn eeuwige geluk. Jullie wapen, mensen, is de vrije wil.

Het wapen van de mens is de vrije wil. Mijn wapen is liefde, zegt de Heer. Je vrije wil veroordeelt Mij elke dag tot allerlei vernederingen en martelaarschap. En de Satans met wie je het meest samenwerkt brengen Mij vaak onbewust wonden toe. We blijven de Heer verwonden. Ik verdedig mezelf niet. Ik verdedig de ziel, en om haar te beschermen, stel ik mezelf bloot aan de slag. Ik verdedig elke ziel met alle middelen. Ik wil haar zachtjes beschermen en zachtjes leiden. Hij respecteert onze vrijheid. Maar wanneer de ziel zichzelf verscheurt en worstelt om haar eigen ondergang, gebruik ik drastische middelen en sta ik haar contact met het kwaad toe. Hij staat contact toe met het kwaad waar ze blindelings naartoe oprukt.

Je zult naar de bodem gaan. Dan komt het grote lijden van de kruisiging van de ziel met Mij in haar. En wanneer ze het aanvaardt, beseft ze het. Dan verschijnt haar opstanding tot leven. Ik, ik ben in haar opgewekt, omdat ik alleen het leven ben. Maar het gebeurt ook dat meer dan één ziel de strijd voor zichzelf wint, en haar overwinning is haar dood en Mijn dood daarin, zonder opstanding. Het is de dood van de liefde en daarom de hel voor eeuwig. Maar soms, zie je, laat de Heer ons, vanwege onze vrije wil, helemaal losgaan. Dat is onze vrijheid aan het einde. We breken alles, we vernietigen alles. En het is wanneer we op de bodem van de put zijn, helemaal onderin de put van de Samaritaanse vrouw, dat de Heer 's middags deze transparantie creëert waardoor we weer tot leven worden gewekt.

Ik geef jullie een tweede voorbeeld, aangezien we het hebben over de toelatende wil van God in de Schrift. Het is de gelijkenis van de verloren zoon die jullie uit je hoofd kennen. Lucas 15:11-32. God de Vader, de Vader laat zijn zoon zijn erfenis nemen zonder met hem te redeneren. Wil je weggaan? Ah, je gaat het goede leven leiden, en geeft alles uit zodat de hongerige en verloren zoon, aan het einde van deze vrije wil, uiteindelijk varkens moet hoeden. Weet je, de toegeeflijke wil van de vader laat zijn zoon tot in de diepte zinken uit respect voor de vrijheid van de zoon. De zoon wordt zich ervan bewust dat zijn vrije wil hem naar de ondergang heeft geleid. Hij verlangt ernaar zijn blijvende, gelukkige, veilige en eeuwige vrijheid als zoon van zijn vader terug te krijgen. Hij vernedert zich om vergeving te vragen en is verbaasd zijn vader te zien op hem wachten, met open armen.

Deze stap zal zijn zoon zijn vrijheid teruggeven en hem voor altijd dichtbij houden. Zo begrijpen we de formule uit Johannes 8:32 beter: Dan zult u de waarheid kennen en door de waarheid bevrijd worden.’Mijn vrijheid in de Heer versterkt, laat mijn vrijheid groeien. Daar krijgt het zijn volle betekenis. Het is trouwens niet voor niets dat we in een tijd leven waarin we hier bang voor zijn, zelfs voor dit gezag. We zien oma's op televisie die kinderen komen corrigeren van wie de ouders niet meer weten hoe ze hen moeten opvoeden. Gezag, dat kennen we niet meer. En bovendien is televisie een weerspiegeling van onze afgoderij. De drie dingen die overal op tv-kanalen te zien zijn zijn spelletjes, kookprogramma’s. Je moet de gedachten van mensen afleiden, zodat ze niet met God in contact komen.

Maria herhaalt in haar verschillende verschijningen voortdurend dat in deze tijd van afvalligheid het gezin, en dus het echtpaar, de voornaamste doelwitten zijn van Satan. En bovendien zijn er mensen die christenen aanspreken die slechts één keer onze Heer aanspreken om tegen Hem te zeggen: "Maar wat hebben wij God aangedaan om dit te verdienen?" Inderdaad, deze onbewuste mensen begrijpen de situatie waarin we momenteel leven niet. Zij begrijpen de toorn en gerechtigheid van God niet. Daarom probeert het boek der hemelen, en vooral de eerste delen, ons te confronteren met de eisen van de goddelijke werkelijkheid, voor alle alleen maar om onze zielen te redden.

En dit omvat de Kruiswegstaties met offers, verzaking, strijd tussen vrije wil en vrijheid, reddende correcties, pijnlijke bevrijdingen om uiteindelijk onze vrijheden als kinderen van God terug te krijgen. We hebben nog een lange weg te gaan, mijn vrienden, we hebben nog een lange weg te gaan. De Maagd Maria waarschuwde ons op 25 februari 2026 in Medjugorje met een droevige inschatting. Kleine kinderen, God is dicht bij jullie en Hij verhoort jullie gebeden, maar jullie slapen. Daarom heeft Hij mij naar jullie gestuurd om jullie wakker te maken. Ze zegt dat in 2026.

Deel 6 - 12/3/1904: Omdat Luisa ziek was, heb ik haar gedwongen om te dicteren. Omdat ze niet kon weigeren, dicteerde ze mij met grote tegenzin het volgende: Omdat ik erg ziek was, had ik tegen Onze Heer geklaagd dat Hij me niet met Hem mee naar de Hemel had genomen. De gezegende Jezus zei tegen mij: "Mijn dochter, houd moed in je lijden! Wees niet bedroefd omdat Ik je nog niet naar de Hemel heb opgenomen. Je moet weten dat heel Europa op jouw schouders rust. En dat de toekomst ervan, goed of slecht, afhangt van jouw lijden. Als je sterk en standvastig blijft in het lijden, zullen de dingen die zullen gebeuren draaglijker zijn. Maar als je niet sterk en standvastig bent in het lijden, of als Ik je naar de Hemel breng, zullen de dingen zo ernstig zijn, dat Europa

- bedreigd zal worden met een invasie en

- in handen zal vallen van vreemdelingen.

Jezus zei me ook: "Als je op aarde blijft en veel lijdt met verlangen en standvastigheid, zal alles wat er aan straffen in Europa zal gebeuren, dienen om de Kerk te laten zegevieren. En als Europa hier geen voordeel uithaalt,

- zal het volhardend in de zonde blijven. En jouw lijden zal dienen als voorbereiding op jouw dood,

- zonder dat Europa hiervan heeft geprofiteerd."

Deel 15 - 12/3/1923:, waarin Jezus uitlegt waarom het voor hem noodzakelijk is om met slachtoffers samen te werken voordat je je toestemming geeft.

Ik had het gevoel dat ik stierf van de pijn vanwege het gemis van mijn lieve Jezus. Als Hij al komt, is het als een flits die ontsnapt. Ik kon niet meer verder. Hij kwam uit mijn binnenste, omdat Hij medelijden had met mij. Zodra ik Hem zag, zei ik Hem: Mijn liefste, wat een pijn! Zonder U voel ik me sterven, maar sterven zonder te sterven, dat is de ergste dood. Ik weet niet hoe de goedheid van uw Hart het kan verdragen om mij in een toestand van voortdurende dood te zien, enkel omwille van U.'

En Jezus: "Mijn dochter, moed, verlies de moed niet. Je bent niet de enige die deze Pijn lijdt. Ik heb er ook onder geleden, evenals mijn lieve Mama oh, hoeveel meer dan jij! Hoe vaak bleef Ik alleen in mijn kreunende Mensheid,

- hoewel zij onafscheidelijk was van de Godheid, om boete te doen, om pijnen te lijden! Aangezien deze de Godheid niet konden raken,

- bleef Hij als van Mij gescheiden.

Oh! Hoe voelde Ik dit gemis! Het was echter noodzakelijk. Je moeten weten dat toen de Godheid het Scheppingswerk

volbracht, Hij ook alle Glorie, alle Goeds en Geluk schiep, die elke mens zou ontvangen,

- niet alleen in dit leven,

- maar ook in het hemelse Vaderland.

Het gehele deel dat bestemd was voor de zielen die verloren waren

- bleef opgeschort, omdat er niemand was aan wie het kon gegeven worden.

Om alles te voltooien en alles in Mijzelf op te nemen, bood Ik daarom Mijzelf aan om het gemis te lijden

 - dat de verdoemden in de hel lijden. Oh! Hoeveel heeft deze pijn Mij gekost! Het kostte Mij pijnen van de hel en een meedogenloze dood. Maar het was noodzakelijk. Ik moest alles in Mijzelf opnemen

- alles wat uit Ons voortkwam in de Schepping,

- alle Glorie, alle Goeds en Geluk.

Ik moest alle pijnen en elk gemis van mijn Godheid in Mezelf opnemen, om ze uit Mij te laten komen en opnieuw werkzaam te maken - voor allen die ervan wilden genieten.

Welnu, Ik heb al het Goede van het gehele Scheppingswerk in Mijzelf opgenomen. Ik ben Hoofd van waaruit elk Goed op alle generaties neerdaalt. En Ik blijf zoeken naar zielen die op Mij gelijken in pijnen en in werken, om hen te laten delen in de grote Glorie en het Geluk dat mijn Mensheid bevat. Niet alle zielen willen er echter van genieten. En niet allen zijn leeg van zichzelf en van de dingen hier beneden. Daarom blijf Ik zoeken naar zielen aan wie Ik Mij bekend kan maken en Mij dan terugtrekken.

Ik vorm dan deze pijn van Mij te missen in deze leegtes van zichzelf en van hun verworven kennis van Mij. De ziel kan deze Glorie van mijn Mensheid die anderen verwerpen, in zichzelf opnemen, dankzij haar lijden door Mij te missen. Was Ik niet bijna altijd bij jou geweest, dan had jij Mij niet gekend en had je Mij niet bemind. Je zou dan deze pijn van Mij te missen, niet voelen, noch zou dit gemis deze pijn in jou kunnen teweegbrengen. Het zaad en het voedsel van deze pijn zouden in jou ontbreken. O! Hoeveel zielen zijn zonder Mij en misschien zijn ze zelfs dood. Zij treuren als zij verstoken blijven van een klein pleziertje,

- van elke kleinigheid dan ook. Zij hebben echter geen pijn, en zelfs geen gedachte, als Ik hen ontbreek. Deze pijn zou jou dus moeten troosten. Omdat zij je het bewijs brengt

- dat Ik bij jou gekomen ben,

- dat je Mij hebt gekend, en

- dat uw Jezus in jou de glorie, het goede en het geluk wil leggen die anderen verwerpen."

De Heer heeft zich zozeer door Luisa's genade gegeven dat Hij zich vervolgens terugtrok, zodat het haar lijden zou veroorzaken. Pas nadat ze deze buitengewone aanwezigheid had geproefd, kon Luisa het lijden proeven van de scheiding van Hem.

Deel 18 - 20/12/1925: Want Adam, vooraleer hij zondigde, bezat mijn Wil. En met het bezit van mijn Wil groeide hij in de Gelijkenis van zijn Schepper. Hij groeide zo prachtig in de Gelijkenis van zijn Schepper, dat hij het Wonder van de hele hemel vormde. En iedereen voelde zich geëerd om hem te dienen. Maar na de zonde verloor hij het bezit van mijn Wil. En hoewel hij weende omwille van zijn schuld en niet meer zondigde, kon hij mijn Wil doen, maar hij kon Hem niet bezitten. Hij had immers de Goddelijke Wil beledigd. En de goddelijke Vereniging tussen de mens en zijn Schepper moest hersteld worden.

Dit herstel kwam pas door Mij, het Eeuwige Woord, na vierduizend jaar. Adam had toen al de drempel van de eeuwigheid overschreden. Maar ondanks dit Goddelijke Herstel dat Ik tot stand bracht:

- met Tranen, Zuchten en ongelooflijke Pijnen, bevinden velen zich in dezelfde situatie als Adam na de zonde:

- zij doen slechts mijn Wil,

- anderen willen Hem niet eens kennen,

- en sommigen rebelleren zelfs tegen Hem.

Enkel degenen die in mijn Wil leven, verheffen zich tot de staat van de onschuldige Adam, voordat hij zondigde. Er is een groot verschil tussen

- degenen die mijn Wil doen en

- degenen die Hem bezitten.

Het verschil is zo groot als tussen:

- de situatie van de onschuldige Adam en

- de situatie van Adam na de zonde.

Bij mijn komst op aarde zou Ik handelen als God. Ik moest het werk van de mens in alles vervolledigen. Ik moest hem optillen naar het eerste punt van zijn oorsprong, door hem het bezit van mijn Wil te geven.

Hoewel de meesten op dit moment;

- mijn Komst enkel zien als een Remedie voor hun redding,

- mijn Wil alleen gebruiken als een middel om niet naar de hel te gaan, blijf Ik wachten tot de zielen zich hoger verheffen en mijn Wil als Leven aanvaarden. Door deze Wil bekend te maken, wacht Ik

- dat de zielen ervoor kiezen om Hem in bezit te nemen,

- dat de goddelijke Enting die Ik opnieuw heb uitgevoerd, vruchten afwerpt.

Hoewel Adam veel huilde om zijn zonde, niet meer zondigde en mijn wil nog steeds kon vervullen, kon hij die niet langer bezitten. Het doen van de wil is niet hetzelfde als leven volgens de wil. Want de ent die hem met God verbond, was verbroken. Deze ent werd door mij, het eeuwige Woord, na 4000 jaar hersteld. Maar ondanks dat deze goddelijke ent werd hersteld te midden van zoveel scheuren, geklaag en lijden, hoeveel mensen zijn tevreden met het herstel: Gewoon Mijn wil doen? Er zijn er die niets van Mijn willen horen of, erger nog, ertegen in opstand komen. Er zijn christenen die niet willen horen over het verlaten van mijn menselijke wil om vervuld te worden met de goddelijke wil.

Jezus zegt: Alleen zij die ervoor kiezen om in mijn wil te leven bereiken de staat van onschuld van Adam vóór zijn val. Er is een zeer grote kloof, tussen zij die mijn wil doen en zij die hem bezitten, dezelfde kloof als tussen de situatie van Adam vóór zijn val en zijn situatie na zijn val. Hij besluit: toen ik naar de aarde kwam, handelde ik als een God door te doen wat nodig was zodat de mens kon herstellen. Dat betekent zijn oorspronkelijke staat terugkrijgen, dat wil zeggen, mijn wil bezitten. Hoewel de meeste schepselen momenteel alleen baat hebben bij mijn komst als middel tot hun redding, doen ze slechts een beroep op mijn wil om de hel te ontlopen. Dat is het absolute minimum voor sommige christenen.

Ik blijf wachten tot zielen hogerop komen en mijn wil als hun leven aanvaarden. En mijn wil als hun leven aanvaarden. Door deze wil bekend te maken, wacht ik tot zielen ervoor kiezen om er bezit van te nemen, zodat de goddelijke enting die ik heb verricht vrucht zal dragen.

* Er worden beelden gebruikt in het Boek van de Hemel: Ik zal je twee voorbeelden geven. Luisa zegt bijvoorbeeld dat ze mond-op-mondbeademing met de Heer verricht om de gal van onze Heer te ontvangen, alle bitterheid. Het is natuurlijk geen vleselijke relatie. Het is een spiritueel beeld dat ze ons probeert over te brengen door te zeggen dat ze zo volledig één is met haar Heer dat ze in deze spirituele mond-op-mondbeademing ontvangt, zodat er geen druppel verloren gaat en ze niet vergiftigd wordt door de gal die de Heer ontving tijdens zijn lijden op Golgotha. Ze ontvangt het, dat is alles, ze ontvangt het via haar mond. Dit zijn mystieke beelden. Tweede voorbeeld, er zijn er genoeg van.

Luisa ziet de Maagd Maria Jezus van tijd tot tijd de borst geven. Ze weet dat ook dat een mystiek beeld is. Ze weet dat door haar borst te geven, er een communie plaatsvindt tussen de Maagd Maria en Jezus. En Luisa zegt tegen haar: "Moeder Maria, maar in vertrouwen wil ik graag uw melk drinken." En de Maagd Maria geeft haar haar melk. Het is helemaal niet vleselijk. Er is geen fysiek contact. Het is een spirituele verbinding. Zodat Louisa alles ontvangt wat Maria, die alles van Jezus heeft ontvangen, zelf ontvangt. Zie je wel, het is een diepe verbondenheid. En trouwens, het is niets nieuws. Als je Johannes 6 leest. Er is een moment waarop Jezus zegt: "Wie mijn vlees eet en mijn bloed drinkt, heeft eeuwig leven." Het is volkomen waanzinnig. En veel discipelen verlaten Hem.

En dan zegt Jezus: "Waarom gaan jullie niet ook weg?" Hij wordt aangezien voor een gek. Mensen zeggen: "Wat gebeurt er met Hem? Hij verricht wonderen voor ons, en nu moeten we er niets van begrijpen. Maar het is precies hetzelfde niveau. En toch eten we het vlees en bloed van onze Heer door consecratie en transsubstantiatie, en drinken we het bloed van Christus wanneer we kunnen drinken uit de kelk. Het is een geestelijke realiteit.

De heilige Paulus heeft ons dat al verteld, ik denk in Efeziërs 5, toen hij het over het huwelijk had, gebruikte hij die vergelijking. Wij, de Kerk, dat wil zeggen, ieder van onze zielen, wij zijn de bruiden van Christus. Christus is onze mystieke bruidegom. Dus eigenlijk is er niets nieuws. Het staat in de Bijbel, we zijn allemaal de kleine bruiden van Christus. Jezus is onze geestelijke echtgenoot. Hij is de eindbestemming. Hij zal onze echtgenoot in de Hemel zijn.

Je moet dus deze gave van leven in de Goddelijke wil willen. De Heer wil bijvoorbeeld alle ruimte in ons innemen, dat wil zeggen, werkelijk in ons wonen, ons vergoddelijken. Dus de strijd tegen ons ego, onze menselijke wil verdwijnt niet. Onze menselijke wil blijft altijd in ons, maar die wordt gereduceerd tot: Heer, kom, doe alles, kom, leef alles in mij. Ik ben zo blij in jou en overal met jou dat ik wil dat je in mij woont. Zodat we onze staat van zijn terugkrijgen, eindelijk weer kleine goden te worden zoals Adam was vóór de zondeval. Daartoe zullen we in de eeuwigheid geroepen worden. Maar de Heer zegt ons, dat er een generatie zal zijn die in de goddelijke zal leven op aarde.