20/3 De EU gokt met de "Kopieermachine" - Niburu

Met de goedkeuring van het 'vaccin' Kostaive (ARCT-154) passeren we een grens waarvan de lange-termijngevolgen niet te overzien zijn.

Is dit medische vooruitgang, of een onbeheersbaar biologisch experiment op de Europese bevolking?

Terwijl de wereld nog nauwelijks bekomen is van de discussies over de eerste generatie mRNA-prikken, zet de Europese Unie de deur wagenwijd open voor een nóg experimentelere techniek: self-amplifying RNA (saRNA).

Het Kostaive-vaccin (ontwikkeld door Arcturus Therapeutics en gedistribueerd door CSL Seqirus) is een zeer zorgelijke ontwikkeling in de COVID-19-vaccinatie en heeft begin 2025/2026 de noodzakelijke goedkeuringen gekregen.

Hier is de stand van zaken per maart 2026:

Goedkeuring in de EU: De Europese Commissie heeft op 12 februari 2025 de handelsvergunning voor Kostaive goedgekeurd voor gebruik in alle EU-lidstaten en de Europese Economische Ruimte, dus ook in Nederland en België.

Goedkeuring in het VK: Op 2 januari 2026 heeft de Britse toezichthouder MHRA Kostaive (zapomeran) goedgekeurd als boosterprik voor volwassenen vanaf 18 jaar.

Wat is Kostaive?

Het is het eerste goedgekeurde self-amplifying mRNA (sa-mRNA) COVID-19-vaccin.

Met de goedkeuring van Kostaive (ARCT-154) passeren we een grens waarvan de lange-termijngevolgen niet te overzien zijn. Is dit medische vooruitgang, of een onbeheersbaar biologisch experiment op de Europese bevolking?

De "Eindeloze" fabriek in je eigen cellen

Het fundamentele verschil tussen de oude mRNA-vaccins en het nieuwe saRNA is de toevoeging van een 'kopieer-enzym' (replicase). Waar de eerste generatie een eenmalige set instructies was, functioneert saRNA als een actieve fabriek die zichzelf in de gastheercel vermenigvuldigt. De belofte van de farmaceutische industrie?

"We hebben veel minder vloeistof nodig voor een groter effect."

Maar de kritische burger stelt de terechte vraag: wie drukt er op de stopknop?

De aanname dat het menselijk lichaam deze genetische kopieermachine na enkele weken keurig opruimt, is gebaseerd op computermodellen en korte klinische trials.

De praktijk met de vorige generatie vaccins heeft ons echter geleerd dat beloftes over "snelle afbraak" niet standhielden; spike-eiwitten werden bij sommige mensen na jaren nog steeds in het bloed teruggevonden. Met saRNA nemen we dat risico en doen er een schep bovenop.

Japan als waarschuwend voorbeeld

Het is onbegrijpelijk dat de EU overgaat tot goedkeuring terwijl de signalen uit Japan – het eerste land dat Kostaive grootschalig toeliet – ronduit alarmerend zijn.

In 2024 en 2025 is daar een verhit debat ontstaan over oversterftecijfers die maar niet willen dalen. Hoewel officiële instanties wijzen naar een vergrijzende populatie, groeit onder Japanse wetenschappers de roep om een onmiddellijke stop.

Waarom negeert de Europese Medicijnautoriteit (EMA) deze rode vlaggen en kiest zij voor een "blind vertrouwen" in de fabrikant?

De mythe van de beheersbaarheid

De overheid noemt saRNA "efficiënt", maar voor de kritische kijker is het synoniem aan "onbeheersbaar". Zodra dit genetisch gemanipuleerde middel de cel binnendringt en begint met kopiëren, verliest de arts de controle over de dosering. Ieder lichaam reageert anders.

Wat als de replicase in vitale organen zoals het hart of de hersenen terechtkomt? De schade die daar aangericht kan worden voordat het immuunsysteem ingrijpt, is onomkeerbaar.

Een onverantwoorde sprong in het duister

De goedkeuring van Kostaive voelt als een herhaling van zetten, maar dan met een potentieel veel grotere impact.

Het negeren van de lessen uit het verleden – waarbij werd beweerd dat vaccin-onderdelen de prikplek niet zouden verlaten – is een klap in het gezicht van de kritische burger.

Door een techniek toe te laten die zichzelf vermenigvuldigt in de gastheer, begeeft de EU zich op glad ijs.

Het is niet alleen een medische kwestie; het is een ethische grens die wordt overschreden.

Zolang de lange-termijncijfers uit Japan niet onafhankelijk zijn onderzocht en de beweringen over "tijdelijke productie" niet onomstotelijk zijn bewezen, is deze goedkeuring niets minder dan een roekeloze gok met de volksgezondheid of de volgende stap in het opruimen van een fiks deel van de wereldbevolking.