18/3 Een oproep tot vasten, gebed en de kreet van Nineve - Pillars of Faith - Dank aan Martine

Mijn geliefde broeders en zusters in Christus,

Er zijn momenten in het Evangelie waarop zelfs de apostelen – degenen die het dichtst bij onze Heer stonden – een soort kwaad tegenkwamen dat iets meer vereiste.

Ze waren uitgezonden. Ze hadden gepredikt.

Ze hadden demonen uitgedreven in Zijn naam.

En toch, op een bepaald moment, bleken ze niet in staat de gekwelde zoon van een man te bevrijden.

Niet omdat Christus' macht ontbrak. Niet omdat Zijn gezag was verminderd. Maar omdat er iets diepers werd geopenbaard.

Toen ze bij onze Heer kwamen, vroegen ze Hem zachtjes: "Waarom konden wij hem niet uitdrijven?"

En onze Heer antwoordde met woorden die in elke tijd, maar vooral in de onze, weerklank moeten vinden: "Maar dit soort demonen wordt alleen uitgedreven door gebed en vasten" (Matteüs 17:20-21).

Christus' gezag is altijd toereikend. Er is geen macht van de duisternis die tegen Hem op kan. Maar Hij openbaart hier iets over onze deelname – onze samenwerking met de genade. Er zijn momenten waarop we niet alleen geroepen worden om te handelen, maar ook om ons voor te bereiden, ons te verootmoedigen, te bidden en te vasten. Want in het mysterie van Gods voorzienigheid staat Hij ons toe om deel te nemen – werkelijk deel te nemen – aan de strijd tegen het kwaad.

En voor ons, die in deze wereld leven, betekent dat dit:

Sommige dingen zullen niet veranderen, sommig kwaad zal niet worden teruggedrongen zonder GEBED en zonder VASTEN.

En wanneer we naar de wereld om ons heen kijken, moeten we ons eerlijk afvragen: leven we in zo'n tijd? Want wat we zien is niet zomaar verwarring. Het is iets duisterders.

De afgelopen maanden zijn verontrustende openbaringen naar boven gekomen die ernstige corruptie op de hoogste niveaus van de samenleving aan het licht brengen. De informatie die naar voren komt over het Epstein-netwerk van kwaad heeft een wereld van uitbuiting, mensenhandel, misbruik en diepe morele verdorvenheid blootgelegd, waarbij machtige individuen betrokken zijn in de financiële wereld, de politiek, de entertainmentindustrie en de academische wereld. De uitbuiting van onschuldigen. Kinderhandel. Het verbergen van het kwaad door middel van rijkdom en macht. En velen beginnen nu pas de diepte van deze duisternis te beseffen. Maar dat zou ons niet moeten verbazen.

Want wanneer een samenleving zich afkeert van de wet van God... blijft ze niet neutraal. Ze daalt af in de duisternis. En wanneer de meest kwetsbaren – de onschuldigen, vooral kinderen – daardoor worden geschaad schreeuwt die zonde het uit naar de hemel.

Paus Pius XII waarschuwde: "Misschien wel de grootste zonde in de wereld van vandaag is dat de mens het besef van zonde is gaan verliezen." En is dat niet precies wat we zien? Niet alleen ongebreidelde zonde... Maar zelfs het verlies van het besef van zonde.

In het verleden kon onze samenleving tenminste nog erkennen dat sommige overtuigingen, sommige handelingen taboe waren, en dat degenen die zich schuldig maakten aan ernstige zonden dat in het geheim deden, met een gevoel van eigen schuld. Maar nu, nu onze cultuur steeds verder in de duisternis is afgedaald, wordt zonde vaak aangemoedigd en zelfs gepromoot. "Schreeuw je abortus uit!" zeggen ze. "Vier je trots! Volg je waarheid!" Maar waar leidt dat toe?

De Heilige Schrift spreekt duidelijk: “Want de toorn van God wordt geopenbaard vanuit de Hemel tegen alle goddeloosheid en onrecht van hen die de waarheid van God in onrecht tegenhouden” (Romeinen 1:18).

“Maar nu moet u alles wat slecht is opgeven: ontucht, onreinheid, wellust, boosaardige begeerte en hebzucht, die dienstbaarheid aan afgoden is. Om deze dingen komt de toorn van God over de kinderen der ongelovigen” (Kolossenzen 3:5-6).

“Zie, de dag van de HEER zal komen, een wrede dag, vol verontwaardiging, toorn en woede, om het land te verwoesten en de zondaars eruit te verdelgen” (Jesaja 13:9).

Dit zijn geen gemakkelijke woorden. Maar ze zijn waar. En ze herinneren ons eraan dat wanneer ernstig kwaad zich door een samenleving verspreidt, maar zwijgen is geen optie.

Maar verontwaardiging is ook niet genoeg. We kunnen spreken. We kunnen veroordelen. We kunnen aan de kaak stellen. Maar als we daar stoppen hebben we nog niet gedaan wat de Hemel van ons vraagt. Want onze Heer heeft ons al gezegd:

Dit soort wordt niet uitgedreven maar door gebed en vasten.

En dit brengt ons bij iets wat de moderne wereld bijna vergeten is: vasten.

We leven in een tijd waarin offers worden vermeden. Ongemak wordt vermeden. Boetedoening wordt vermeden. Zelfs onder de gelovigen blijft het gebed misschien bestaan, maar vasten is grotendeels verdwenen. En toch is het een van de krachtigste wapens die God ons heeft gegeven.

De H. Basilius de Grote leert: "Vasten brengt profeten voort en versterkt de machtigen; vasten maakt wetgevers wijs. Vasten is een goede bescherming voor de ziel, een standvastige metgezel voor het lichaam, een wapen voor de dapperen en een gymnasium voor atleten" (Homilie over het vasten).

Vasten maakt ons nederig. Het tuchtigt het vlees. Het wendt ons af van onszelf en naar God. Het wordt een daad van herstel – niet alleen voor onze eigen zonden, maar ook voor de zonden van anderen.

En in een wereld waar zonde openbaar is geworden, ingeburgerd is, beschermd wordt, is herstel geen keuze.

We begrijpen het niet. Niet volledig. En daarom reageren we niet zoals het hoort. Als we willen begrijpen wat God nu van ons vraagt, moeten we ons tot de Schrift wenden. Naar een verhaal dat velen kennen – maar misschien niet volledig hebben overwogen. Het verhaal van Jona.

God riep Jona om naar Nineve te gaan – een grote stad, bekend om haar goddeloosheid – en een waarschuwing te verkondigen. Bekeer je... of ga ten onder. Maar Jona wilde niet gaan. Hij vluchtte. Hij keerde zich af van de missie die God hem had gegeven. En we weten wat er volgde. De storm. Het lot. De zee. En Jona, opgeslokt door de grote vis. Drie dagen in de diepte. Een plaats van duisternis. Een plaats van afrekening. Een plaats waar Jona niet langer kon vluchten. En daar keerde hij terug tot God. En God gaf hem in Zijn genade de missie opnieuw. Ga naar Nineve. En deze keer ging Jona. Hij ging de stad binnen en verkondigde de waarschuwing: Vernietiging komt eraan. Er was geen verzachting van de boodschap. Geen onderhandeling. Geen strategie. ALLEEN DE WAARHEID.

En wat volgde is één van de meest buitengewone momenten in de heilsgeschiedenis.

De Schrift zegt: "En de mannen van Nineve geloofden in God; en zij riepen een vasten uit en trokken rouwgewaden aan, van de grootste tot de kleinste" (Jona 3:5).

Het volk geloofde. Zelfs de koning vernederde zich. Hij stond op van zijn troon, legde zijn gewaad af en hulde zich in berouw. En hij gebood dat allen zouden vasten. En hij zei nederig: "Wie weet of God zich zal bekeren en vergeven?" Er was geen sprake van overmoed. Alleen berouw. Alleen nederigheid. Alleen een smeekbede om genade.

En God zag hun werken. Hij zag dat zij zich van het kwaad afkeerden. En Hij hield de straf tegen.

St Augustinus geeft ons een diepgaand inzicht: "Wil je dat je gebed naar God opstijgt? Geef het dan twee vleugels: vasten en liefdadigheid."

Gebed alleen is krachtig. Maar in combinatie met vasten stijgt het op. Het bereikt. En nu moeten we ons afvragen: zijn we bereid te reageren zoals Nineve? Want wij zijn niet beter dan Nineve. We zijn getuige van corruptie die diep geworteld is, systemisch, en ernstig kwaadaardig.

Wat moeten we dan doen? We moeten doen wat zij deden!

En daarom lanceren we wat wij de Nineve-vasten noemen.

Dit is geen politieke actie. Het is geen campagne voor menselijke oplossingen. Het is een wending tot God. Een kreet naar de Hemel. Een erkenning dat de problemen waarmee we worden geconfronteerd niet alleen met menselijke kracht kunnen worden opgelost.

Deze vastenactie begint op vrijdag 27 maart en wordt voortgezet op de vierde vrijdag van elke maand, gedurende de volgende acht maanden – in totaal negen dagen vasten.

Elk van deze dagen wordt opgedragen:

Als boetedoening voor ernstige zonden – vooral die begaan tegen onschuldigen.

Als smeekbede om Gods genade voor ons land en onze wereld.

In gebed om genezing voor hen die misbruik en uitbuiting hebben geleden.

En in smeekbede om bekering van harten – vooral van hen die invloedrijke posities bekleden.

Dit is een uitnodiging aan iedereen. Groot en klein. Bekend en onbekend. Net als in Nineve.

Hoe moet deze vasten worden nageleefd? Ieder naar vermogen. Sommigen kunnen een strengere vasten volgen – brood en water. Anderen kunnen de traditionele gewoonte volgen: één volledige maaltijd … en twee kleinere maaltijden. En voor hen die niet van voedsel kunnen vasten, kunnen andere offers worden gebracht. Maar het moet wel verbonden zijn met gebed.

Wij moedigen aan:

De Heilige Mis

De Rozenkrans

Het Rozenkransgebed van de Goddelijke Barmhartigheid

Eucharistische Aanbidding

Het Getijdengebed

Spirituele lectuur

Want vasten zonder gebed is slechts een beproeving.

En voor degenen die zich geroepen voelen om hieraan deel te nemen, kunt u terecht op NinevehNovena.org voor meer informatie.

Daar vindt u gebeden, begeleiding en een manier om deel te nemen aan deze oproep tot bekering en barmhartigheid voor onze wereld.

De Schrift geeft ons hoop: "Als wij onze zonden belijden, is Hij getrouw en rechtvaardig om ons onze zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid" (1 Johannes 1:9).

"Wees daarom berouwvol en bekeer u, opdat uw zonden worden uitgewist" (Handelingen 3:19).

"...Want de HEER, uw God, is barmhartig en zal zijn gezicht niet van u afwenden, als u tot Hem terugkeert" (2 Kronieken 30:9).

Dit is geen boodschap van wanhoop. Het is een boodschap van urgentie. En hoop. Want dezelfde God die Ninevé spaarde, regeert nog steeds. Ziet nog steeds. Reageert nog steeds. Maar de vraag is niet wat God zal doen. De vraag is: wat zullen wij doen? Er is nog tijd. Maar we moeten handelen. Omdat onze Heer ons al heeft verteld wat nodig is: "Dit soort demonen wordt niet uitgedreven, maar alleen door gebed en vasten."

Sluit je bij ons aan vanaf 27 maart. Laten we samen roepen, niet in woede maar in berouw. Niet in vrees maar in geloof. En laten we God smeken om wat alleen Hij kan geven: genade.

En moge de Almachtige God jullie zegenen.

In de naam van de Vader, en van de Zoon, en van de Heilige Geest. Amen.

Bisschop Joseph E. Strickland

Bisschop Emeritus