"Wanneer gij dan uw gave brengt naar het altaar en u daar herinnert, dat uw broeder iets tegen u heeft, laat uw gave daar, vóór het altaar, en ga eerst heen, verzoen u met uw broeder en kom en offer daarna uw gave."

"Een dwaas maakt zijn ergernis aanstonds bekend,
Maar een schrandere bedekt de smaad."

Beste Lezer, jouw gebed voor vandaag is...

"Elke weg van een mens is recht in zijn ogen,
maar de HERE beproeft de harten."

"Want dit is de wil mijns Vaders, dat een ieder, die de Zoon aanschouwt en in Hem gelooft, eeuwig leven hebben, en Ik zal hem opwekken ten jongsten dage."

"Waarmede zal de jongeling zijn pad rein bewaren?
Als hij dat houdt naar uw woord."

Paulus schrijft hier dat wij de besnijdenis zijn. Hij zegt dit als een reactie op de wettische leraars in die tijd, die meenden dat je niet behouden kon worden als je niet besneden was (vgl. ook Hand. 15:1). Hij noemt die leraars in Filippenzen 3:2 zelfs "honden", "slechte arbeiders" en de "versnijdenis".

Dat wij de besnijdenis genoemd worden, duidt niet op het weghalen van een klein gedeelte van het lichaam (de uiterlijke besnijdenis), maar het 'weghalen' van het hele lichaam! (Kol. 2:11 en 12a). Wij hebben ons hele lichaam afgelegd, met andere woorden ons eigen leven afgelegd. Dat houdt niet in dat je af en toe jouw eigen leventje aan de kant zet, nee, dat betekent dat je gestorven bent (Kol. 2:20). En omdat jij gestorven bent en opgewekt in een nieuw leven, ben jij het eigendom geworden van God. Je bent door Hem duur gekocht en betaald (1 Kor. 6:20 en 7:22).
Alles wat jij nu bent of doet, is niet meer belangrijk. Als je de verzen in Filippenzen verder leest, zie je dat Paulus ook genoeg redenen had om te roemen in zichzelf. Maar hij houdt dat alles voor vuilnis! Want het gaat er nu niet meer om wat hij zelf is of doet, maar wat God in hem kan doen.

Zo is het ook met jou! Op die manier leer je om niet meer op jezelf te vertrouwen, maar op God. Hij moet door jou heen gaan werken, want zelf kan je het niet! Je mag Hem gaan dienen!
Wanneer je iemand dient, stel je je vrijwillig ter beschikking voor diegene en bepaalt diegene ook wat jij doet. Je leeft dan niet meer voor jezelf maar voor iemand anders. Zo is het ook bij God. Hij wil graag dat je Hem dient, dat je jouw leven vrijwillig inzet om Hem te verheerlijken. Maar omdat je gestorven bent, zijn het niet meer jouw goede werken die je doet, maar is het God Die door jou heen werkt. Er is dus geen eer te behalen door jouw goedheid, maar alle eer gaat naar God, Die jou wil en kan gebruiken als een kleine schakel binnen het grote reddingsplan met deze wereld.

"Wij doen onszelf in alles kennen als dienaren van God: in veel dulden, in verdrukkingen, in noden, in benauwdheden, in slagen, in gevangenschappen, in oproeren, in moeiten, in nachten zonder slaap, in dagen zonder eten, in reinheid, in kennis, in lankmoedigheid, in rechtschapenheid, in de heilige Geest, in ongeveinsde liefde, in de prediking van de waarheid, in de kracht Gods; met de wapenen der gerechtigheid in de rechterhand en in de linkerhand; onder eer en smaad, in kwaad gerucht en goed gerucht; als verleiders en toch betrouwbaar; als niet bekend en toch wèl bekend; als stervend en zie, wij leven; als getuchtigd, maar niet ten dode; als bedroefd, maar altijd blijde; als arm, maar velen rijk makend; als niets hebbend en toch alles bezittend" (2 Kor. 6:4-10).

Bron: Aktieradius

"Geeft het heilige niet aan de honden en werpt uw paarlen niet voor de zwijnen, opdat zij die niet vertrappen met hun poten en, zich omkerende, u verscheuren."