Archief

Vanochtend ben ik weer eens met een droom met details wakker geworden.
Meteen alle details opgeschreven en ook het 'Handboek der droomsymbolen' van Klausbernd Vollmar geraadpleegd, dat ik zojuist recent heb ontvangen (nederlandse taalkennis hoog blijven houden). Men kan evengoed andere boeken raadplegen: ik weet niet meer waarom ik speciaal dit boek bestelde.
Wel, ietsje helpt het mij wel in de richting van mogelijke verklaringen, maar omdat iedere droom erg persoonlijk is, blijft het natuurlijk puzzelen.
Toch interessant, hoor.

Om hier maar een voorbeeld aan te halen. De centrale scène van mijn droom bestond uit mijn aanwezigheid bij een soort herdenkingsceremonie van een overleden persoon. Ik scheen daar niets mee uit te hebben te staan (..?), maar herinner mij duidelijk dat ik op het einde ook naar voren ga en een soort doodherdenkings-kussen van 1 overleden jongen benader en er plots kort intens op huil. Rechts ervan zit een broer van de overleden persoon. Iemand rechts achter mij zegt: 'Zie je wel?' (= dat het jou toch betreft!) Na mijn huilen kijk ik op en zie ik dat dat beige, vierkanten kussen in het centrum een gat heeft, waardoorheen alleen wat licht (of lucht?) zichtbaar is, niets anders. Rechts achter mij zijn er wat personen aanwezig.

Tot zover mijn droomdetails. 
Nu lees ik echter onder 'Dood/doden' in dit Handboek 8 verschillende betekenissen voor 'Dood', waarbinnen mij de volgende betekenissen geschikt lijken:
blz. 67:
" 1. verwijzing naar een noodzakelijke afsluiting van een bepaalde fase, de overgang naar een nieuwe;
 2. het verlangen om van iets af te komen (eigenschap, gedrag, situatie enz.);"
...
"4. men heeft het gevoel aan een grens gekomen te zijn en men weet niet hoe men daaroverheen kan gaan;
5. men zou zich meer om zijn gezondheid moeten bekommeren;"
en verderop nog:
"Volgens Jung een beeld voor het zich losmaken uit de versmelting met de gestorvenen; een symbool voor transformatie en een nieuw begin."

Dit alles vergeleken met wat mij de laatste weken qua gedachten en gebeurtenissen heeft bezig gehouden, heeft wel zijn betekenis.

Aantekening: het kussen is niet zwart, maar beige-ecru-achtig! Wat voor mij persoonlijk betekent dat het niet met rouwen te maken heeft.
Tweede aantekening: er komt licht of lucht uit het centrale gat. Een nieuw begin? Inspiratie? Aanmoediging?
 

Ik ben gisteren, vandaag en de komende dagen opnieuw bezet met het doorlezen van de bijgewerkte italiaanse tekst van mijn verhaal, die tegen eind mei klaar zou moeten zijn.

Ik heb zonet nog een stuk gelezen in dit half-autobiografische boek in een romanvorm van Hannah Green (= Joanne Greenberg) 'Ik heb je nooit een rozentuin beloofd'.
Ik vind het zelf op dit punt - ik ben beland op blz. 64 (1/4e deel) - heel interessant en goed geschreven.
Natuurlijk verandert het oordeel van elke lezer naar mate je al min of meer goede informatie hebt betreffende deze problematiek.

Hier haal ik stukjes, volgens mij betekenisvolle tekst aan:
blz. 64: "De dokter boog zich voorover in haar stoel, ze zag dat Deborah volkomen uitgeput was van deze onthullingen, die in haar ogen zo uiterst belangrijk waren, de onthulling van haar voornaamste drijfveren. Een geheime taal die een andere hoogst geheime taal moest verbergen; een wereld die een verborgen wereld camoufleerde; symptomen die nog dieper gewortelde, voorlopig nog onbereikbare symptomen verhulden en deze verborgen op hun beurt de vurige wens om te leven. Zij (= dokter Fried = dr. Frieda Fromm Reichman) zou het wezenloze starende meisje daar voor zich willen vertellen dat deze ziekte (= schizofrenie) waar iedereen angstig voor terugdeinsde tevens een aanpassing was; al die verborgen werelden, die talen, regels en zoenoffers waren redmiddelen voor haar om niet ten onder te gaan in een wereld van oproer en verschrikkingen."

Gisteravond, juist toen wij opnieuw gebruik wilden maken van de elektrische oven, begaf hij het.

Gisteren heeft het ook nog aardig wat geregend, in de namiddag: zo'n 2 - 2 1/2 uur lang met aan het einde zo'n 10 minuten een echte plensbui.

De avond in gezelschap is prettig verlopen, ook al had die wel wat langer kunnen duren, maar dat zal hopelijk een volgende keer gebeuren. Er zijn personen, waaronder deze vriend, die onverwachts avond- of nachtdiensten moeten vervullen.

Ik ben ondertussen te weten gekomen dat de italiaanstalige versie van mijn verhaal binnen eind mei geprint zal zijn.

Vanochtend op een wijkmarkt een mooie modieus-groene katoen gekocht om er op mijn gemak een sjaal van te haken met 'open' effecten, met haaknaald nr. 3.