Naar de inhoud

'Schizofrenie'

levensproblemen
akke.beakke.be
Genezen van 'schizofrenie' is mogelijk!

Archief

Maandag 19 april 2010

zomaar wat

Vanochtend eerst lekker aan de telefoon met een familielid in Nederland gekletst.   
Daarna naar buiten gegaan, om boodschappen te doen en tegelijkertijd van de lente hier te genieten: heerlijke zon, verschillend groen gebladerte op de bomen bewonderd, merels bekeken die wormen uit de grond trekken en mooie heldere contouren van alle ramen en bomen gezien vanwege de heldere lucht enzovoort.

Ik heb ook lavendel gekocht bij een 'erboristeria' (hoe heten die op zijn nederlands? Winkels waar je schoonheidsprodukten, maar ook kruiden en gedroogde bloemen kunt vinden.) en thuis al heerlijk een paar geurzakjes ermee gevuld en verpakt. 
Mijn ochtend is al goed. 
Vanmiddag lezen, eten koken, borduren, sporten...

Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 18 april 2010

over 'eenzaamheid'

Over het thema 'eenzaamheid' gezien vanuit psychoanalytisch perspectief:
Hier denk ik nu aan het al genoemde boek 'Solitude' (Solitudine felice) van Franςoise Dolto, maar ook aan het boek van Judith Viorst ('Necessary losses' of 'Noodzakelijk verlies'):
ons hele leven, vanaf de geboorte is een continue weg van zich-losmaken, van grenzen overschrijden, van hierover 'rouwen' en er rijper of wijzer van worden.
En in ons blijft altijd het verlangen bestaan naar die oer-eenheid, die symbiose met moeder, dat geheel een-zijn met elkaar.

En de psychische problemen van eenieder ontstaan daar waar deze weg niet al té perfect is verlopen, stagnaties of fixaties gevormd heeft.

Juist in de volle 'schizofrenie'-beleving wordt de bestaans-eenzaamheid enorm geaccentueerd. Ik verwijs hiervoor bijvoorbeeld ook naar mijn gedicht 'Vervreemd', elders in mijn blog-archief vindbaar.    

Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 17 april 2010

zomaar wat

Ik heb toch nu, ná het afzakken van die enorme lentemoeheid dit jaar (hoorde dat mijn zus, haar man en vriendinnen er ook last van hadden. Ja, het 'bioritme' van de mens! ), ook weer zin om te lezen, hoor.

Ik las zonet een hoofdstuk in het boek 'Solitude' (Solitudine felice) van Françoise Dolto. Dit is nu al het vierde boek dat ik van haar lees, natuurlijk in het italiaans. Een voordeel van het wonen in een land met méér bevolking: de vertalingen worden gemakkelijker gedaan, hetzij van films hetzij van boeken. 
Dolto is, voor mij persoonlijk, héérlijk in het in gemakkelijke taal weergeven van voorbeelden of toepassingen van de psychoanalyse, bovenal in de opvoedingspraktijk - en mensontwikkeling.
Ik wacht nu ook nog op een paar in Nederland bestelde boeken.

Vanochtend ook weer extra gewandeld en wat cadeautjes voor een familielid bedacht en georganiseerd.
Leuk ook alleen al om ook daar mee bezig te zijn, ook in gedachte.

Kommentaar voor vandaag: ik weet dat ik ondanks alles altijd erg optimistisch ben geweest. Ik geloof dat dit toch wel een erfelijke trek is. Van de kant van mijn vader of van mijn moeder?      
Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 16 april 2010

vanochtend

Vanochtend heerlijk minstens twee en een half uur op mijn gemak gewandeld, terwijl ik ook de taalcorrecties met de post verstuurde. 

Heerlijk genoten van allerlei kleine dingetjes vandaag: zoonlief, die uit eigen initiatief thuis dingen op orde brengt (meehelpt); bomen met nieuwe bladeren; een superefficiënte en vriendelijke postbediende; koopjes op een grote wijkmarkt; een praatje met een barman; winkelen.

En pas thuis weer ontdekken waarom manlief gisteren speciaal een ragout à la bolognese voor vandaag had voorbereid: het is vandaag 33 jaar geleden dat wij op Sicilie trouwden.
Was ik helemaal vergeten, dit jaar. 
Zijn het bijna niet altijd de vrouwen, die daar hun man of partner aan herinneren?   
Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 16 april 2010

mijn creatieve bezigheid

Ik ga momenteel nog steeds regelmatig verder met mijn borduren als een van de bijna dagelijkse ontspanningsbezigheden.
Vele dingen van mijn productie zullen als cadeautje eindigen, anderen zullen in ons huis pronken - voor zover ik door het vaak mopperende kommentaar van mijn man door kan prikken en hierin mijn zin krijg.
Hij wil altijd originele dingen zien hangen (houdt niet van posters), maar vanwege deze overtuiging van hem hangen er hier in huis nog steeds meerdere, enorm donkere pasteltekeningen uit zijn adolescentie en die kan ik gewoon niet meer verdragen!

Heb zopas een mooi antiek decor geborduurd in de vorm van een hart, dat eigenlijk groter uit had moeten vallen. Misschien maak ik hier wel een serie met varierend decor van omdat ze echt mooi uitvallen.
Misschien ga ik voor een vriendin ook nog een tas - waarop al een strook borduurstof zit - borduren. Vele, kleine ideetjes waarvan ik ook geniet.
Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 15 april 2010

verwachtingen en nog wat

Morgen gaat de eerste italiaanse tekstcorrectie van mijn verhaal naar de uitgever terug. Daarna zal er minstens nóg een controle volgen.
Met de hulp van mijn ex-psychiater heb ik nog wat zinnen veranderd en details beter toegelicht. 
Zijn hulp stel ik hiervoor echt ook wel op prijs.
Perfect is iemand toch nooit en je zoudt alles - mijn verhaal inbegrepen - wel oneindig kunnen verbeteren. 

Ondertussen is de lentemoeheid wat afgezakt, maar is er nog steeds de bezorgdheid binnen de familie voor een 'ziek' familielid. 
Wat dit betreft stuit ik persoonlijk nog steeds binnen bepaalde communicatie op andere familieleden, die wie weet wat wel niet van mij verwachten. Alsof ik op de een of andere manier de oplossing zou moeten zijn voor hún niet opgeloste spanningen of levensproblemen... 
Gelukkig kan ik er nu op een betere manier afstand van nemen.

Dit is mij ook al zo'n beetje voorgevallen binnen de zelfhulpgroep. Het schijnt mij dat een persoon daarbinnen mij graag voortdurend aanwezig ziet omdat ik meer nuttige informatie en input kan geven dan andere 'stemmenhoorders' met hun problemen. 
Maar ik heb géén zin mij voor een ieder daar in te zetten. Ik heb al voldoende bezigheden en in de keuze of het volgen ervan is het belangrijkste criterium nu toch wel wat ik echt wil doen.  

Mijzelf zijn, ná bijna een leven lang hierin vanwege mijn ex-problematiek niet geheel te zijn geslaagd...
Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 13 april 2010

ontmoeting

Tijdens mijn trip van vanochtend heb ik bij mijn ex-psychiater ook weer een vriend ontmoet, die weer eens helemaal zijn humeur in zijn schoenen heeft zitten.

De laatste tijden gebeurt er ook wel aardig wat in zijn leven: zijn grootmoeder overleden (zijn moeder leeft al jaren niet meer), sinds een jaar last van pijn in zijn schrijfhand en arm, weinig werk voor hem op de markt (hij werkt freelance); zijn verkering - en samenwoning - is uit; een dierbaar familielid komt hem na jaren opzoeken met desbetreffende consequenties. 

Alles schijnt hem zo ongeveer tegen de wind te gaan of zwaarder te wegen, over het algemeen beschouwd. 
En hij is persoonlijk ook al op de radicale anti-toer - overal tégen - wat hem de verwerking van alles zeker niet vergemakkelijkt.
Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 13 april 2010

activiteiten in deze dagen

Ik ben nu aardig bezet ook vanwege de correctie van de italiaanse tekst van mijn verhaal. 
Mijn ex-psychiater heeft mij nog wat suggesties gegeven, die ik liever van hém aanneem dan van mijn man, dit tenminste wat betreft vertaalde tekst of hier tekstcorrecties.

Jaren geleden, rond 1992-1994, toen ik ook nog artikelen voor de Europeze Gemeenschap vertaalde, heb ik mij aardig geïrriteerd toen mijn man zijn neus er tussen stak - en ik dat toeliet. Het werd avonden lang werk op de computer en/of elektrische typmachine.
Hij herschreef vaak hele zinnen, paragrafen, en daar gingen wij avonden lang over in de klins.

Sindsdien vraag ik zijn hulp desbetreffend gewoon niet meer. Liever van de kant van anderen. Door hoevele handen is mijn tekst nu wel niet gegaan?
Eerst de hulp van een bejaarde journalist, die mijn tekst 'interpreteerde', d.w.z. een andere uitleg gaf dan die had. Later hebben nog zeker mijn psychotherapeute, mijn psychiater, een andere vrouw (methodologe in autobiografieen) en nog wel iemand hem gelezen en suggesties gegeven.  
Ook mijn zoon gaf mij nog een of andere suggestie.
En het kan nog altijd wel beter, hoor. Maar ja, dan zeg je op een bepaald moment toch wel stop òf omdat je er van begint te balen of omdat je er gewoon geen zin meer in hebt.

Hoe meer vakliteratuur ik hoe dan ook lees, hoe meer details ik ook zou kunnen schrijven, maar ik geef zo al genoeg bloot van mijn privéleven, vind ik...      
Nu moet voor de italiaanse versie ook nog de tekst voor de achterkant worden opgesteld, wat ik in Italië liever aan anderen over wil laten. 
Na deze correcties zal de tekst van de uitgever nog een keer gecontroleerd moeten worden.

Vanochtend heb ik vanwege bovengenoemde reden ook weer 3 1/2 uur tijd in reizen binnen de stad verloren. 
Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 11 april 2010

creatief en ontspannen bezig zijn

Ik ben sind een poosje opnieuw enorm geïnteresseerd in creatieve handarbeid, zoals sommige lezers van dit blog al wel gelezen zullen hebben. 
Wel, met het 'ouderwetse' borduren heb ik al 3 geurzakjes, één schilderijtje (in delfts-blauw effect) en één pannelap geborduurd. 
Natuurlijk moet het een en ander nog gevuld, dichtgenaaid en in een frame met passepartout verwerkt worden, maar dat komt mettertijd nog wel.   
En ik heb al aardig wat andere ideëen opgedaan voor het werken met stof.

Het is gewoon een héérlijk gevoel voor jezelf iets uit je handen te zien komen, handarbeid te doen, van wat voor aard dan ook: knutselen, koken, het huis een bepaalde orde geven, tuinieren, schilderen  enzovoort. 

Dat is juist deel van die dingen, die de mensen voor het begin van de industriëele revolutie normaal deden: in contact blijven met wat er uit hun handen kwam. 
Met de industrialisering is er dus ook een 'vervreemdingsproces' voor de mens van start gegaan, dat iedere persoon juist met creatief bezig zijn óók met zijn handen tegen zou moeten werken. Balanceren dus, uiteindelijk. 
Erg belangrijk en enorm ontspannend.
Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 11 april 2010

gisteren en nog wat

Gisteren was het centrum van Turijn aardig vol, ook vanwege de opening van de nieuwe tentoonstelling van de ‘Sindone’, het laken waarvan men veronderstelt dat Jezus er na zijn dood in gewikkeld was.

Ook in het restaurantje, waar ik met vriend X en 36-jarige vriend Y at, zat het propvol toeristen. Wij hebben echter heerlijk gegeten.
Na het etentje ging vriend Y snel weg vanwege een afspraak met zijn ‘verliefde’, een nieuwe recente story van hem.
Met X bezocht ik de wijkmarkt om hem ook te helpen bij de aankoop van voorwerpen en hem tussen het zicht op verschillende soorten gordijnen uit te leggen welke nu het meest geschikt zijn voor een keuken. Hij zal er nog over nadenken vóór ze ook te kopen.

Ik heb dit jaar weer wat moeite gehad mij snel aan de nieuwe ‘zomertijd’ aan te passen.
Zal het hiervan een nasleep geweest zijn? Ik was de laatste dagen namelijk behoorlijk moe en heb gisternacht en vannacht dan ook lang uit moeten slapen.

Of zal het zijn oorzaak gehad hebben in gedachten rondom de ‘ziekte’ van een dierbaar familielid en nog wat andere zaken die mij deze week bezig hielden? 

Ook mijn man schijnt in deze dagen meer moeheid te hebben dan voorheen. Zal het toch moeheid vanwege de overgang tot de zgn. zomertijd zijn?

Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van 'Schizofrenie'

↑ Terug naar de berichten