Archief

Met betrekking tot wat ik vandaag al hier geschreven heb, zou het misschien de moeite lonen deze kwestie uit te puzzelen?

Logical people more easily become 'schizophrenic' - for attachment problems?

Dit als men zulks al ooit eens zal kunnen onderzoeken, daar het tijdens de prille jeugd ontstaat.

Misschien in een verre toekomst?

Aantekeningen bij het veertiende hoofdstuk van ‘Collected Papers on Schizophrenia and related subjects’ van Harold Searles

Zonder op bepaalde details in te gaan, die experts vanzelf af zullen kunnen leiden uit beschrijvingen in mijn boek, zou ik hier nu alleen even in willen gaan op het stukje tekst, bovenaan op blz. 421:

"In de klinische praktijk vindt men dat de schizofrene of andersoortige patient zich subjectief gecastreerd voelt of, in het geval van een vrouw, ‘ontvrouwelijkt’, in de mate waarin hij/zij een weggewerkte en onopgeloste destructiviteit bezit ten opzichte van de boezem en andere kentekenen (eigenschappen) van de moeder…. " enzovoort

Ik heb de ervaring van een duidelijk betere verhouding met mijn vader en uit de ‘schizofrene’ fantasiëen van mijn delirium en het verschijnen van een archetype kan men dit ook gemakkelijk afleiden.

Wat mij bij het herlezen van deze tekst meteen te binnen schoot is dat ik altijd, vanaf mijn middelbare schooltijd, beter met jongens of mannen om kon gaan dan met vrouwen.

Veel vrouwengepraat vond ik gewoon weinig interessant, met argumenten (interessen) en gedragingen die ik persoonlijk niet deelde. Ik geloof dat dit ook vandaag de dag nog grotendeels geldt, ook al ben ik door de jaren heen wel wat ‘vrouwelijker’ in gedrag geworden.

Ik heb ook nooit gehouden van overdanige vrouwelijk kleding of kledingversiering, zoals ringen, oorbellen, kettingen, haarversieringen, make-up enzovoort.

‘Koket’ ben ik helemaal nooit geweest, geloof ik.

Vele zussen van mij hebben trouwens deels wel een soortgelijk gedrag, ook al geldt dat niet voor allen.

Vreemd om nu bij mijzelf te merken dat bepaald eigen gedrag, dat ik tot intieme persoonlijke overtuigingen terugbracht, ook met het gedrag van mijn ouders te maken heeft.

Wij willen nu binnen de zelfhulpgroep zeker werken op de basis van het boekje 'Working with voices' dat Ron Coleman en Mike Smith samen hebben geschreven. De deelnemers zullen dus ook - vrijblijvend - indien mogelijk gestimuleerd worden tot het neerschrijven en bijhouden van hun eigen ervaringen, die privé blijven zolang als zij dat wensen. 
Ik heb zelf ervaren dat het neerschrijven van je belevingen enorm het mentaliseren helpt, ook al begon mijn schrijfproces jaren ná het horen van de stemmen.

Een van de leidsters van de groep heeft ook een jarenlange ervaring met zelfhulpgroepen van alcoholisten, terwijl ik mij zal behelpen met eigen ervaringen en lecturen, waaruit ik al zeker heb begrepen dat je niets bij de ander moet interpreteren of forceren.
Waarschijnlijk zullen wij er mettertijd ook gepubliceerde ervaringen van andere personen voorlezen.