Naar de inhoud

'Schizofrenie'

levensproblemen
akke.beakke.be
Genezen van 'schizofrenie' is mogelijk!

Archief

Donderdag 18 februari 2010

Vandaag in de stad

Vandaag weer met meneer X en zijn 36-jarige vriend uit eten geweest: een prettige afleiding. 
Daarna heb ik erg lang met hen gewandeld en tijdens de wandeling kwam ook een vierde persoon mee, die ik ook al een poos ken.
Dit is een man van ongeveer mijn leeftijd, óók met onze problematiek, die echter nooit therapie heeft willen doen. 

Hij heeft vaak een vreemde manier van handelen: alles moet voor hem als communicatie aan de oppervlakte blijven, geloof ik. Zo wil hij alleen vrolijke muziek horen en beweert dat 'alle muziek zó moet zijn'.   Het zal pijn doen gevoelens bloot te leggen...  
Hoeveel mensen hebben hier niet moeite mee?
Verder wil hij nooit de stad uit gaan, want dan schijnt hij in paniek te raken. Zijn belevingswereld beperkt zich dus tot wandelen in de stad, merendeels alléén eten, thuis zitten te tekenen of televisie kijken. Van meneer X weet ik dat het binnen zijn woning 'een troep' is qua schoonmaak.

De routine om angsten onder controle te houden is iets wat ook andere mensen karakteriseert. Ook Elyn Saks beschrijft het van zichzelf in haar boek 'De geschiedenis van mijn gekte'.


Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 18 februari 2010

Nieuw interessant site binnen de GGZ

Men kan zich gratis voor een nieuwsbrief bij het nederlandse Trimbos-Instituut inschrijven voor die argumenten waarin men interesse heeft. 
Ik heb dit zelf ook al minstens anderhalf jaar geleden gedaan, niet zozeer omdat ik echt alles wil volgen - iets wat vanuit Italië ook onmogelijk zou zijn - maar omdat ik wel kijk naar nieuwtjes, die speciaal mijn aandacht trekken.
Zo heb ik zoeven een kijkje genomen bij het nieuwe kenniscentrum Phenos, dat begin 2010 gestart is 
( www.kenniscentrumphenos.nl ): erg interessant! 
Ik zie dat er verschillende gratis downloads zijn van artikelen, maar er worden ook onderzoeken, congressen en zelfs een paar films (bijv. film-documentaire 'Vreemde gasten') gesignaleerd.


Wie er hier interesse in mocht hebben ...  
Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 17 februari 2010

iets extra's

Iets wat niet in mijn autobiografische verhaal vermeld staat is dit detail, dat voor sommigen toch wel interessant zal zijn:

ongeveer 1 jaar na het begin van mijn psychotherapie, jaar waarin ik al wél had begonnen te praten, kwam ik enkele keren naar de therapeute en kwam er geen woord meer uit. Zij vroeg mij toen hoe het met mij ging en ik antwoordde: 'Oh, goed.' en meer kwam er niet uit. 
Hoogstwaarschijnlijk was dit toen het gevolg van té hoge dosissen psychofarmaca...
Onderlinge bespreking van mijn geval en er werd toen besloten de kunsttherapie met mij te proberen. Ik herinner er mij weinig van, maar dat werkte bij mij totaal niet omdat ik al op mijn 18e jaar, direct na mijn vertrek uit de ouderlijke woning kompleet geblokkeerd raakte in het tekenen en/of verfen. 
En te bedenken dat ik in al die jaren ervóór juist altijd plezier had gevonden in deze uitingsmogelijkheid.

En vanaf dat moment werd gezamenlijk besloten mijn medicijnen af te bouwen, waar ik kompleet mee gestopt ben in de zomer van 2002.
Ik herinner mij vaag dat ik het laatste anderhalve jaar of zo injecties kreeg toegediend die zo'n 3 weken tijd bedekten. Dit werd toen ook besloten om mij toe te staan rustig naar Sicilië of Nederland te reizen.
   
Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 17 februari 2010

zichzelf terug vinden in teksten, gedichten of andere kunst

Zeker kan ik er niet aan beginnen alles aan te halen, waarin ik door de jaren heen, vooral vóór het overlijden van mijn moeder, mijn eigen problematiek terug vond ('Projecteren' noemt men dat ook wel , in psychoanalytische taal).
Men - het geldt voor iedereen - vindt zich (of eigen zielsproblemen) terug in andermans verhalen, in het beleven van situaties, in eigen voorkeur voor allerlei kunst, waaronder schilderkunst, maar ook in teksten en gedichten.

Zo las ik in de periode van 1990 -'94, nádat ik na 12 jaar afwezigheid weer naar Nederland terug kwam en na het weerzien vooral van mijn moeder, vele gedichten en schreef ik er zelf ook wel.

Van de italiaanse dichter Angelo Barile beviel mij ook zijn gedicht 'Neve' dat met deze strofe eindigt:

in het italiaans:

"Tante neve è caduta
da allora! tanta neve
fradicia e pesta ho sul cuore. Non so,
veramente non so
da che angolo incolume mi ride
quella bambina."


vrij vertaald naar het nederlands:

"Zoveel sneeuw is er
sindsdien gevallen!
zoveel bedorven en vertrapte sneeuw
ligt er op mijn hart. Ik weet niet,
ik weet echt niet
uit welke ongedeerde hoek
dat meisje mij toelacht."
Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 17 februari 2010

Twijfel

Wie weet wat er nu eigenlijk erger is: dat wat ik heb beleefd, maar nu in een jarenlange goede gesprekstherapie heb verwerkt of onverwerkte belevenissen, die broers en zussen in zich meedragen?

De psychiatrie die bepaalde gevallen, zoals de mijne opvist en - voor mijn geluk - mij goed heeft geholpen; de psychiatrie die DSM met diagnoses opstelt en zich vaak in zijn eigen glorie van betweterigheid verliest.
En daarbuiten zovele personen, die weinig weten of willen weten en ons (degenen die in het net van de psychiatrie vallen) vaak vermijden, isoleren, beoordelen of veroordelen, terwijl ze vaak zelf verwikkeld zijn in eigen, nooit verwerkte problematiek. Dit geldt trouwens evengoed voor de professionisten, psychiaters en psychologen inbegrepen. 

Af en toe heb ik de vage sensatie dat ik nog steeds 'the fool on the hill' ben, maar nu op een omgekeerde manier. Als iemand die nu met meer kennis van zaken en ook een goede dosis zelfkennis de anderen in hun gedrag beleeft of gadeslaat.  
Ik geloof dat ik dit gevoel ook wel met anderen met een ervaring als patiënt-cliënt binnen de psychiatrie deel.            
Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 16 februari 2010

Lenzen als maaltijd op Oudejaarsavond

Ik weet niet of dit in heel Italië geldt, maar ik geloof van wel: op Oudejaarsavond is het hier een gewoonte om tussen de verschillende avondgerechten ook lenzen te koken, omdat die 'geluk' zouden brengen in het Nieuwe Jaar.

Ik heb er verschillende varianten als voorbereiding van gezien, waartussen bijvoorbeeld ook lenzen met vers op de weide geplukte, wilde spinazie erin (dit op Sicilie). 
Een groene groente smaakt er in elk geval lekker in, dus ook wel kleine 'costine', waarvan ik de nederlandse benaming niet weet. 
    
 
Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 16 februari 2010

eten

Vandaag als warm middaggerecht voor zoon en mij dit als variant gegeten:

lenzen voor 2 personen met 1 fijn gesneden ui, 2 wortels en wat kleine broccoli in een pan met voldoende (niet te véél water: voldoende om bijna geheel te verdampen vóór het einde van de kooktijd) water gelegd en er bijna 1/4 groentebouillonblokje aan toegevoegd. Een half uur laten koken op een heel laag pitje. Na de kook een scheut olijfolie erover en samen met brood opgegeten. 
De kooktijd hangt van de lenssoorten af. Er bestaan namelijk erg kleine (chineze?) lenssoorten, die langer dan een uur kooktijd nodig hebben.
De broccoli kun je eventueel ook - of misschien beter - apart koken.

Op Sicilië heb ik dit jaar ook meermaals een soort minestrone (= groentesoep met kleine pasta erin) met vele broccoli en wat lenzen gegeten. Ik geloof dat men dit simpelweg 'pasta coi broccoli' noemt. Als afwisseling best lekker, ook omdat broccoli héél wat smakelijker zijn dan bijv. bloemkool.
Eergisteren hier rijst met saffraan (plus ui en merg) gegeten, morgenavond bahmi volgens nederlands-indonesische recepten. 
Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 16 februari 2010

te lezen artikelen...

Tijdens het Psychiatrie Congres te Genua eind jan. jl. (zie weblog) gaf mijn ex-psychiater mij verschillende engelstalige artikelen in handen over de medewerking van (ex-)cliënten (of patiënten) met de research binnen de GGZ, zoals al gebeurt in het Institute of Psychiatry van het King's College te Londen.
Hij had mij de artikelen al eerder beloofd, maar er geen tijd voor gehad ze mij vooraf ter beschikking te stellen. 

Vanwege de trip naar Sicilië, maar hoogstwaarschijnlijk ook vanwege mindere interesse van mijn kant in het doorlezen van deze artikelen (bovendien engelstalig!), terwijl ik andere méér voor mij interessante dingen kan doen of lezen heb ik er nog maar weinig van terecht gebracht. 
Wie weet wanneer ik alles door zal lezen...

Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van 'Schizofrenie'

↑ Terug naar de berichten