Zal het een toeval zijn of niet? Ik geloof het toch echt niet. Sinds ik naar Sicilië ben gegaan deze keer heb ik al drie betekenisvolle dro…
Zal het een toeval zijn of niet?
Ik geloof het toch echt niet. Sinds ik naar Sicilië ben gegaan deze keer heb ik al drie betekenisvolle dromen van mijzelf herinnerd en opgeschreven. De laatste op de ochtend van mijn terugkeer in Turijn.
Associaties en nogmaals associaties: tijdens mijn recente trip naar Genua had ik al geschreven weer ca. 60 blz. van het boek 'Droomwerk' te hebben gelezen; voeg daar het avondeten tussen die psychiaters dáár en een paar herinneringen die mijn ex-psychiater ophaalde over mijn I.B.S. (= In Bewaring Stelling) bij op, plus mijn observaties van familieleden en het gelezen hoofdstuk over Fonagy (mentaliseren enz.) in het boek 'Attachment in Psychotherapy' en je geest gaat aan de gang, als een soort met een sleuteltje (op zijn rug) opgewonden poppetje.
Je gaat nadenken en beter observeren en ook betekenisvolle dromen herinneren.
Af en toe komen er nog wat van de fantasieën van mijn toenmalige uitgebreide delirium naar boven. Bepaalde details schrijf ik ook op en ik b…
Af en toe komen er nog wat van de fantasieën van mijn toenmalige uitgebreide delirium naar boven. Bepaalde details schrijf ik ook op en ik begrijp er nu ook meer de betekenis van.
Sommige van deze details zal ik zeker doorgeven aan mijn ex-psychiater, die daar ook interesse in heeft.
Des te meer ik lees en hoor, des te meer ik ook begrijp én herinner, ook in verband met andermans fantasieën.
Interessant, ook in verband met wat Harold Searles en anderen de 'schizofrene' taal en zijn logica noemen.
1 Uur later: gossiemijne. Ik heb zonet 2 bladzijden vol geschreven met details, herinneringen en associaties. Om bepaalde details kan ik nu nog steeds huilen.
Ik heb mijn man op Sicilië achter gelaten opdat hij nog wat langer van het gezelschap van zijn familieleden en bovenal van zijn 87-jarige m…
Ik heb mijn man op Sicilië achter gelaten opdat hij nog wat langer van het gezelschap van zijn familieleden en bovenal van zijn 87-jarige moeder blijft genieten, zolang dit nog mogelijk is. Dit is al meermaals gebeurd sinds mijn man een paar jaar geleden met vervroegd pensioen is gegaan.
Al andere keren is hij geheel alleen vertrokken voor de periode van drie weken.
In die periodes heerst bij ons thuis in Turijn een andere dagelijkse gang van zaken: wij eten - proeven - meer verschillende recepten, halen gevarieerder eten én wijn in huis, waar mijn zoon en ik wél van genieten. Mijn man houdt liefst van traditioneel eten, terwijl mijn zoon en ik véél regels omver gooien en niet alleen qua eten.
Ook in onze bewegingsvrijheid heersen andere regels: vrijheid waar mogelijk! Ieder regelt zich zoals hij zelf graag wil doen en combineert ontmoetingen met vrienden en vriendinnen zonder persé voortdurend thuis te zijn. Er zijn wel vaste tijden waarop wij heerlijk extra kletsen en ook meer onze intieme babbels hebben, maar niets is gedwongen.
Wij hebben vandaag samen ook al aardig wat bijgekletst met informatie over familieleden op Sicilië, over gevoerde gesprekken enzovoort en deels over het tijdverdrijf van mijn zoon hier.
Volgende week (25 februari) zal in Turijn een eerste zelfhulpgroep voor stemmenhoorders gevormd worden en voor de eerste keer samen komen. D…
Volgende week (25 februari) zal in Turijn een eerste zelfhulpgroep voor stemmenhoorders gevormd worden en voor de eerste keer samen komen. Dit nadat op 13 november 2009 Cristina Contini (zie in het beginarchief van dit weblog) hier al een dag in Turijn was gekomen op uitnodiging van mijn ex-psychiater.
Een vrouw, die ik ook ken, is vorige week een paar dagen naar Reggio Emilia gegaan om korte instructies van Cristina Contini te verkrijgen om zo deze groep in Turijn te kunnen leiden. Ik zal er zeker ook bij zijn en hoogstwaarschijnlijk ook de eerstopvolgende keren.
Ik ben weer terug in Turijn. De vlucht Catanië - Turijn is zonder problemen verlopen en het weer in Turijn is zelfs warmer dan dat wat ik de…
Ik ben weer terug in Turijn. De vlucht Catanië - Turijn is zonder problemen verlopen en het weer in Turijn is zelfs warmer dan dat wat ik de laatste twee dagen op Sicilië meemaakte.
Vandaag nog geen stof tot schrijven, geloof ik.
Ik heb het huis heel schoon aangetroffen. Uit zichzelf, maar vooral ook vanwege het bezoek van een vrienden- en vriendinnengroep is mijn zoon zelfs aan het poetsen geweest. Hij is op zich ook nogal ordelijk ingesteld, hoor. En toch heeft hij er juist in deze periode vóór zijn afstuderen en zijn vele reizen tussen twee Faculteitszetels weinig tijd voor.
Al meerdere personen hebben mij via mail geschreven: geniet van het mooie weer op Sicilië en ... van de zon! Maar welke zon? Het is hier - r…
Al meerdere personen hebben mij via mail geschreven: geniet van het mooie weer op Sicilië en ... van de zon!
Maar welke zon? Het is hier - rondom het centrum van het eiland - voortdurend fris weer geweest en min of meer bewolkt. Twee dagen geleden regende het ook de hele dag.
Vandaag is er een stevige wind en vanavond regent het opnieuw. Guur weer vandaag. Winterjas hoog dicht, sjaal om en wanten aan! Welke zon?
En toch is dit een van de beste seizoenen om van de natuur hier te kunnen genieten, volgens mij tenminste: wandelend of ergens zittend. Misschien is het ook in de herfst en lente wel prettig, maar dat zijn bijna nooit de tijden dat ik overkom.
Hier een stukje tekst uit het boek van David Wallin 'Attachment in Psychotherapy' (Psicoterapia e teoria dell'attaccamento), vrij uit de ita…
Hier een stukje tekst uit het boek van David Wallin 'Attachment in Psychotherapy' (Psicoterapia e teoria dell'attaccamento), vrij uit de italiaanstalige versie vertaald:
deel II - 1° Hoofdstuk:
"Gezien de overlapping tussen dat wat door een ouder is gegeven, die in staat was met een goede gevoeligheid te reageren, en dat wat door een therapeut gegeven kan worden, die in staat is in syntonie (= zelfde gevoelsstemming) te komen [met de patiënt], kan ons werk als klinische professionisten versterkt worden in zoverre wij er in slagen de veranderingsprocessen van het kind te begrijpen."
...
"Een verhouding (= de therapeutische) waarin wij tegelijkertijd oude ervaringen kunnen hanteren en er nieuwe kunnen helpen scheppen."
Een bezoeker van dit weblog heeft mij attent gemaakt op de titel van de fiction, die afgelopen zondag en maandagavond in Italië op Rai Uno w…
Een bezoeker van dit weblog heeft mij attent gemaakt op de titel van de fiction, die afgelopen zondag en maandagavond in Italië op Rai Uno werd uitgezonden over het werk van de psychiater Franco Basaglia. Misschien nuttig voor wie wil proberen deze fiction op te zoeken en te bekijken? De titel is 'La casa dei matti'.
Donderdag 11 februari 2010
Ik heb vanochtend gelukkig nog een wandeling kunnen maken binnen en buiten het dorp omdat het vandaag niet regent. Gisteren zaten wij vanweg…
Ik heb vanochtend gelukkig nog een wandeling kunnen maken binnen en buiten het dorp omdat het vandaag niet regent. Gisteren zaten wij vanwege de regen de hele dag in huis.
Prachtig de landschappen met de natuur in groen en de frisse lucht.
Vandaag weer buiten het dorp uitzichten bewonderd met olijfbomen, bloeiende mimosa's, 'fichi d'india' (cactussoort met grote bladeren, waarop 's zomers eetbare vruchten groeien), de eerste kleurige bloemetjes in het gras, de mooie kruisende heuveluitzichten.
Ik heb ook nog verschillende foto's genomen, hier en in Turijn, waarvan ik er misschien een paar op dit blog zal plaatsen zodra ik er in Turijn tijd voor zal hebben.
Donderdag 11 februari 2010
Onze zoon was, zoals altijd, nieuwsgierig naar het hele verhaal over ons vertrek naar Sicilië en ik heb geprobeerd dit via een mail zo'n bee…
Onze zoon was, zoals altijd, nieuwsgierig naar het hele verhaal over ons vertrek naar Sicilië en ik heb geprobeerd dit via een mail zo'n beetje uit te leggen, mede met mijn gezichtspunt van de zogenaamde oude 'polemiek' tussen mijn man en mij.
Wat is het ook moeilijk om te leren de informatie op de juiste, meer objectieve manier door te geven.
Zeker wil hij géén 'voorgekauwde' mening van mijn kant en dit is ook juist. Ik verdraag en verdroeg dit zelf ook niet van de kant van anderen.
Maar ik herinner mij ook nog wel met hoeveel moeite ik bijvoorbeeld in de afgelopen jaren mijn persoonlijke belevenissen over de periode van de scheiding van mijn man tijdens mijn 'ziekte'-periode op tafel kon leggen.
Het was al een probleem samen met mijn man ca. 9 jaar lang ook 1 keer per maand naar de psychiater te gaan. In die gesprekken tussen 3 personen, werd ik in de ogen van mijn man altijd als de 'zieke' beschouwd. Alsof mijn scheiding (van tafel en bed) van hem niet ook zijn redenen had.
Pas in de afgelopen jaren leert mijn zoon ook iets meer over het gedrag van zijn vader en zijn siciliaanse familieleden, die vaak inbreuk op je privacy doen. In de eerste jaren van mijn terugkeer naar huis ná de therapeutische woongemeenschap had ik ook vaak mijn zoon tegen mij...
Natuurlijk ook met verborgen gevoelens, ook van innerlijke woede, geloof ik, omdat hij zich ook door mij verlaten voelde. Maar hij heeft nooit met psychologen willen praten in deze jaren om dit te verwerken. Hij heeft wel verschillende ontmoetingen gehad, maar vertrouwde hen niets toe. Misschien over een paar jaar?
Veel is er los gekomen in onze onderlinge communicatie sinds ik mijn schrijfproces in juni 2006 begon. Gelukkig maar.
Toeval of niet?