Naar de inhoud

'Schizofrenie'

levensproblemen
akke.beakke.be
Genezen van 'schizofrenie' is mogelijk!

Archief

Woensdag 3 februari 2010

wandeling vandaag in het Valentino-park

Oh, wat een heerlijke middag vandaag: vanaf ca. 15.30 uur tot aan 18.30 uur circa heb ik gewandeld, vanaf de buitenwijk waar wij wonen en door het hele Valentino-park heen. 
Heerlijk van de frisse lucht genoten, van het wandelen, van de stilte in het park, van de prachtige natuur en uitzichten daar. Een echte oppepper, ook al ben ik lekker moe.
Ik heb ook aardig wat personen ontmoet, een enkele op de fiets, anderen te voet (meest mensen van middelbare leeftijd) en veel hardlopers (jong en oud).  

Ik ben ook weer eens, voor de zoveelste keer, dwars door de reconstructie van die middeleeuwse burcht (il Castello Mediovale) gegaan, waarover ik elders hier al geschreven heb. 
Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 3 februari 2010

deel VIII van het artikel van 'schizofrenie'-beleving

Hier het laatste deel van het artikel, dat Janice Jordan in 1995 in Schizophrenia Bulletin heeft laten plaatsen:
 
"Ik weet dat ik nooit tot op het punt gekomen zou zijn waar ik mij nu bevind zonder de liefde en steun van mijn familieleden, mijn therapeuten en mijn vrienden. Het is hun geloof in mijn mogelijkheden geweest om deze potentieel zo verwoestende ziekte te boven te komen, die mij geholpen heeft er doorheen te komen. Er zijn zoveel mensen met ernstige psychische ziektes. Wij moeten weten dat ook wij actieve deelnemers in de maatschappij kunnen zijn. Wij hebben ook iets aan deze wereld te geven, als men ons maar de kans geeft. Er zijn nu zoveel prachtige psychofarmaca op de markt, die ons toe staan ‘normaal’ te zijn. Het is onze taak, mensen met schizofrenie, geduld en vertrouwen te hebben, Wij moeten geloven dat morgen een andere dag is, misschien een dag dichter bij het volle begrip van de schizofrenie, naar de kennis van zijn oorzaak en zijn behandeling. …..  Ik hoop dat ik nog een andere stem geweest ben in de duisternis – een duisternis met een kaars die zwak blijft branden, maar niet dooft."



Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 3 februari 2010

Iets over de oude psychiatrische structuren

Uit het boek ‘Centro di igiene mentale’ van Simone Cristicchi, waarin hij ook verhaalt van zijn bezoek aan vele van de oude psychiatrische structuren.

Uit het hoofdstuk ‘I graffiti di N.O.F. 4’:

“Nannetti sprak met niemand; en niemand kwam hem ooit opzoeken of schreef hem een paar regels.” ; “In een van zijn muurinkervingen praat N.O.F. 4 over zichzelf en zijn ouders: ….
Zijn vader heeft hij nooit gekend; hij had alleen zijn moeder.
Uiteindelijk was Nannetti nooit van zijn leven buiten de structuur geweest.” ;


Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 3 februari 2010

Italiaanse versie van mijn verhaal

Olé: hoogstwaarschijnlijk zal de italiaanstalige versie van mijn verhaal al vóór aanstaande zomer verschijnen in plaats van ná de zomer.
Aardig wat vrienden en kennissen zitten er al sinds begin vorig jaar op te wachten. Ook zoonlief trouwens.

Verder zal er met de hulp van mijn ex.psychiater en zijn contacten met vele psychiaters en andere bronnen heel wat meer aandacht aan besteed kunnen worden. Ook tijdens reünies of congressen is het gemakkelijker hier het boek tussen andere uitgaven binnen de GGZ onder de aandacht van het publiek te brengen.
Dat is in Nederland voor mij niet zo gemakkelijk, indien zelfs niet onmogelijk.
Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 2 februari 2010

Gedicht van Umberto Saba

Tussen de italiaanse dichters uit de vorige eeuw is Umberto Saba een lievelingsdichter van mij. 

Hier een - voor mij ook betekenisvol - gedicht van hem uit zijn laatste levensjaren (da "Sei poesie della vecchiaia"):

italiaanse versie

Ultima 

Guarda, donna, il tuo cane che adorato
ti adora. Ed io... se penso alla mia vita!
Variamente operai, se in male o in bene
io non so; lo sa Dio, forse nessuno.
Mai appartenni a qualcosa o a qualcuno.
Fui sempre ("colpa tua" tu mi rispondi)
fui sempre un povero cane randagio.

vrije vertaling naar het nederlands: 

Laatste 

Kijk, vrouw, jouw hond die aangebeden 
jou aanbidt. En ik... als ik aan mijn leven denk!
Op verschillende wijzen handelde ik,
of nu in kwaad of goed
ik weet het niet; God weet het, niemand misschien.
Nooit behoorde ik iets of iemand toe.
Altijd was ik ("jouw schuld" zul jij mij zeggen)
altijd was ik een arme zwerfhond.
Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 2 februari 2010

deel VII van het artikel van 'schizofrenie'-beleving

Hier deel VII van het artikel dat Janice Jordan in 1995 in Schizophrenia Bulletin heeft laten plaatsen:

"En toch klemde ik mij aan hem (= de Controller) vast alsof ik een zinkend schip was, zelfs al voelde ik mij alsof ik langzaam maar zeker verdronk. Ik was echt gezegend toen ik mijn huidige therapeut begon te ontmoeten. Ik heb hem de laatste 19 jaar ontmoet. Hij is de boei geweest in de rusteloze wateren van mijn geest. En opnieuw was ik gezegend toen ik een patiënt van mijn huidige psychiater werd. Hij heeft voor langer dan 16 jaar tijd voor mij gezorgd. Zij zijn beiden mijn redders geweest. Zij aarzelden niet om nieuwe medicijnen en nieuwe behandelingswijzen uit te proberen. Het maakte niet uit hoe slecht de zaken er ook uit zagen: zij waren er altijd voor mij, mij terug halend naar het rijk van de gezondheid. Zij hebben meer dan eens mijn leven gered.
In feite was het met hun hulp dat ik Clorazil begon te slikken, (voor mij) echt een wonderlijke medicijn. Het heeft minder dan de helft van de bijwerkingseffecten die voor andere neuroleptica gelden en ik voelde mij echt uitstekend met het gebruik van deze medicatie. Het enige probleem is dat dit product enorm hoge kosten heeft en dat is ook de reden waarom de meeste mensen met schizofrenie het niet gebruiken. Gelukkig kan ik mij met mijn ziekteverzekering deze medicijnkosten  wel veroorloven. Mijn ziekteverzekering heeft uiteindelijk ook al mij opnames en behandelingen vergoed. Af en toe ben ik er bang voor dat zij mij dat niet meer toe zullen staan, maar ik probeer mij niet door deze angst te laten beheersen."

Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 2 februari 2010

Stukje tekst van Dr. Schuurman

Hier een stukje tekst van Dr. C.J. Schuurman uit zijn boek 'De medemens en wij', dat interessant is voor iedereen:

blz. 87-88:
"Het zou te wensen zijn dat alle mensen, voor ze het volwassen leven ingaan, een soort zelfbezinningsproces doormaakten om dergelijke moordende machten (*) uit de jeugd, die het leven van al zijn vreugde kunnen beroven, op te lossen, maar natuurlijk moet daarvoor nodig zijn dat ze diep in zichzelf doordrongen, om te kunnen begrijpen wat ze zichzelf aandoen. Ze zouden moeten gaan voelen en beleven dat ze veel op de buitenwereld projecteren en aan de buitenwereld allerlei toeschrijven dat ze eigenlijk onbewust bij zichzelf waarnemen."


(* = hij verwijst hier naar gevoelens als minderwaardigheidsgevoelens en schuldgevoelens, met als uiterste ook zelfvernietigingsneigingen) 
Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 2 februari 2010

Info - reis naar Sicilie

Hier eventjes de bezoekers informatie verschaffen over het feit dat ik van vrijdag 5 februari t/m 13 februari met mijn man naar Sicilië ga voor familiebezoek. Mijn schoonmoeder is nu al 87 jaar oud en dat is eigenlijk voor mij de hoofdzakelijkste reden dat ik er nu al weer zo snel naar toe ga. Ik was er namelijk in augustus 2009 al, ook al was er toen ook een bruiloft.
Op Sicilië zal ik af en toe dit blog wel met wat dingen aanvullen, maar heel wat minder dan nu gebeurt, veronderstel ik.
Geduld hebben, dus.
Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 1 februari 2010

deel VI van het artikel van 'schizofrenie'-beleving

Hier deel VI van het artikel van Janice Jordan dat in 1995 in Schizophrenia Bulleting geplaatst werd:

"In het ziekenhuis werd elke mogelijke test op mij uitgevoerd. Toen de psychiater zei dat ik paranoide schizofrenie had geloofde ik hem niet. Wat wist hij uiteindelijk? Hij kende mij niet. Hij probeerde enkel maar te raden. Ik was er zeker van dat hij mij die leugens op wilde leggen. Hoe dan ook, hij begon mij een antipsychotica voor te schrijven en dat was de eerste van vele psychofarmaca die ik door de jaren heen heb genomen. Ik heb door de jaren heen Meelaril, Stelazine, Haldol, Loxitane, Prolixm en Serentil geslikt, om er maar een paar op te noemen. Deze medicijnen schenen een poosje te werken, maar de symptomen kwamen altijd weer terug en de bijwerkingen waren geheel niet plezierig. Vaak begon ik ook te denken dat mijn medicijnen mij vergiftigden en dan hield ik op ze te slikken. En dan kwam de ‘waanzinnigheid’ met volle krachten weer terug. Gewoonlijk eindigde ik in het ziekenhuis en met nog méér medicatie slaagden de dokters er in de psychose onder controle te houden. Ik heb gedurende deze periodes twee keer geprobeerd zelfmoord te plegen. Ik wilde mijzelf straffen omdat ik deze verwoestende ziekte had. De Controller probeerde mijn leven te vernietigen. Hij zorgde ervoor dat ik uiteindelijk miserabel werd."

Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 1 februari 2010

thema op het congres van Genua

Tussen de openingen van het psychiatriecongres te Genua was er de eerste dag ook de Lezione Magistrale (soort universiteitsles), die dr. M. Tansella had moeten voordragen. In zijn plaats gaf Mirella Ruggeri van de Universiteit van Verona die les. Tussen de aangehaalde argumenten had zij het ook over de regels die men zou moeten volgen om de psychiatrische hulp te verbeteren en haalde zij 3 kernwoorden daarvoor aan:
Etica (Ethiek) - Evidenze scientifiche (Evidence Based) - Esperienze (Ervaringen).

Maar in haar voordracht haalde zij ook aan wat ik in dit weblog al vlak vóór mijn vertrek naar Genua  signaleerde als 'raad' voor eventuele hulpverleners, familieleden enzovoort en wel:
M. Ruggeri zei dat de verhouding met de patiënt vaak paternalistisch is! Alsof de professional uitgaat van het principe dat hij alleen beter weet wat goed is voor de patiënt. 
Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van 'Schizofrenie'

↑ Terug naar de berichten