Donderdag 14 januari 2010
Na het overlijden van mijn vader in 2003 heb ik van broers en zussen vele foto's en brieven terug gekregen die ik door de jaren heen aan mij…
Na het overlijden van mijn vader in 2003 heb ik van broers en zussen vele foto's en brieven terug gekregen die ik door de jaren heen aan mijn ouders gestuurd had en die nog bewaard waren gebleven. Ik dacht dat ik hiertussen ook nog wat andere aantekeningen van mijzelf had bewaard en dus heb ik daar recent weer een kijkje genomen. Op ál mijn brieven aan mijn ouders is de ophef altijd 'lieve pa en ma' of 'beste pa en ma' en hooguit een keer 'hoi luitjes' geweest.
Betekenisvol begin van brieven van mijn kant en van mijn persoonlijke gevoelens!
Donderdag 14 januari 2010
En het aanhalen van deze stukjes tekst van 'schizofrenie'-beleving is dan ook aanleiding tot nog een detail extra. Er bestaat namelijk de po…
En het aanhalen van deze stukjes tekst van 'schizofrenie'-beleving is dan ook aanleiding tot nog een detail extra.
Er bestaat namelijk de poor me- paranoia en de bad me-paranoia.
Voor leken verduidelijk ik hier dat de 'paranoia' de achtervolgingswaan aanduidt.
Wel, ik heb persoonlijk nooit aan een bad me-paranoia geleden, maar aldoor aan een poor me-paranoia.
En wie alleen aan een poor me-paranoia leidt heeft duidelijk méér zelfvertrouwen, een hoger besef betreffende zijn eigenwaarde.
Donderdag 14 januari 2010
Op het thema van stukjes tekst van 'schizofrenie'-beleving brei ik maar verder. Hier een klein stukje tekst uit het boek 'De geschiedenis va…
Op het thema van stukjes tekst van 'schizofrenie'-beleving brei ik maar verder.
Hier een klein stukje tekst uit het boek 'De geschiedenis van mijn gekte' van Elyn Saks (The center cannot hold):
blz. 38-39: "Tijdens de wandeling viel het me op dat de kleuren en vormen van alles om me heen steeds scherper werden.Op een bepaald moment besefte ik dat de huizen waar ik langsliep een boodschap aan me doorgaven: Kijk maar eens goed. Je bent bijzonder. Je bent bijzonder slecht. Kijk goed en u zult vinden. Er zijn veel dingen die je zult moeten zien. Zien. Zien."
Hier een stukje tekst uit een boek dat niet al te veel informatie geeft voor leken, familieleden of schizofrene mensen en als tekst zelfs w…
Hier een stukje tekst uit een boek dat niet al te veel informatie geeft voor leken, familieleden of schizofrene mensen en als tekst zelfs weinig geschikt kan zijn voor mensen met deze problematiek, die op de weg van genezing zijn. Het zich confronteren met zo'n gefragmenteerd Ik als dat van Renée kan op bepaalde momenten angstaanwekkend werken.
Het boek is 'Dagboek van een schizofreen' van Marguerite A. Sechehaye en hier vertaal ik een stuk uit de italiaanstalige versie ('Diario di una schizofrenica'):
Deel II - Hoofdstuk I :
"Renée kon niet van zichzelf houden daar haar moeder haar de voeding, de liefde, geweigerd had."
en ietwat verderop:
"Dankzij deze impulsen wilde Renée niet meer leven en probeerde zij wanhopig zichzelf pijn te bezorgen. Ook haar delirium verwerft (of: krijgt) op bepaalde momenten typisch melancholische tonaliteiten."
Ook al heb ik mijzelf nooit in zo'n gefragmenteerd Ik als dat van Renée kunnen herkennen, zitten in dit kleine stukje tekst elementen die ook in mijn autobiografische verhaal aanwezig zijn en, in het algemeen, in wie deze problematiek heeft.
Zie in het archief van dit weblog ook andere stukken tekst van mij.
En hier voor wie wat engels verstaat een gedicht van Emily Dickinson uit de italiaanse bundel 'Poesie': 410 - (1862) The first Day’…
En hier voor wie wat engels verstaat een gedicht van Emily Dickinson uit de italiaanse bundel 'Poesie':
410 - (1862)
The first Day’s Night had come –
And grateful that a thing
So terrible – had been endured –
I told my Soul to sing –
She said her Strings were snapt –
Her Bow – to Atoms blown –
And so to mend her – gave me work
Until another Morn –
And then – a Day as huge
As Yesterdays in pairs,
Unrolled its horror in my face –
Until it blocked her eyes –
My Brain – begun to laugh –
I mumbled – like a fool –
And tho’ ‘tis Years ago – that Day –
My Brain keeps giggling – still.
And Something’s odd – within –
That person that I was –
And this One – do not feel the same –
Could it be Madness – this?
De meeste weerstand over het feit dat de hele familie-dynamiek en grotendeels de moederband in de prille jeugd enorm van invloed zijn op het…
De meeste weerstand over het feit dat de hele familie-dynamiek en grotendeels de moederband in de prille jeugd enorm van invloed zijn op het verschijnsel 'schizofrenie' vind men juist tussen de betrokkenen:
niet alleen de mensen met deze problematiek zelf hebben problemen dit op te graven, te herkennen, toe te geven en te verwerken, maar nog meer de overige familieleden.
Kijk ook maar de nederlandse Ypsilon-organisatie...
Daar werd de recensie van mijn boek trouwens júist geschreven door een vrouw, die zelf een dochter met deze problematiek schijnt gehad te hebben en die er nu niet meer is...
Natuurlijk bestaat er ook weerstand tussen alle zgn. experts en onderzoekers, die hun hele leven of universiteitscarrière gewijd hebben aan theorieën of onderzoeken, die juist exclusief de biologische (genetische) redenen aanhangen.
En hier het laatste deel van het artikel dat William D. B. voor Schizophrenia Bulletin schreef en dat P. Bertrando aanhaalt in zijn boek 'Vi…
En hier het laatste deel van het artikel dat William D. B. voor Schizophrenia Bulletin schreef en dat P. Bertrando aanhaalt in zijn boek 'Vivere la schizofrenia':
"Voor de eerste keer nadat ik uit de Marine ben ontslagen, begin ik opnieuw te werken. Ik weet niet of ik er in zal slagen mijn betaalde baan te behouden, maar ik voel dat ik er nu klaar voor ben. Ik ga bijna elke dag naar buiten en meng mij tussen de mensen en ook al voel ik mij nog bespied en ook al denk ik af en toe dat de mensen over mij praten, geloof ik niet langer een sensitieve of een-door-God-uitgezondene te zijn. Deze mening van mij kan iedere dag veranderen, maar over het algemeen geloof ik dat ik eigenlijk een 'geestesziekte' heb.
Dit korte artikel afsluitend, zou ik er aan toe willen voegen dat het lezen van mijn ervaring niet zal helpen om mensen, die in zulke dingen geloven zoals ik doe, te veranderen. Het is het oude verhaal: "Hij is Jezus niet, maar ik ben het wel!" Ik hoop echter, dat als de een of andere paranoide schizofreen met gelijksoortige wanen als de mijne deze pagina's zou lezen, dat hij dan zal begrijpen."
Hier een stuk tekst uit de italiaanstalige versie van het boek van Ken Steele (en Claire Berman) 'The day the voices stopped.' (in Italië 'E…
Hier een stuk tekst uit de italiaanstalige versie van het boek van Ken Steele (en Claire Berman) 'The day the voices stopped.' (in Italië 'E venne il giorno che le voci tacquero'):
hoofdstuk 8:
" Ik doe de televisie en de radio aan: ik zoek op een frenetische manier mijzelf op de stemmen af te stemmen. Ze moeten absoluut terugkomen, ik wil dat ze terug komen! Tweëendertig jaar lang zijn zij mijn trouwe levensmakkers geweest: zij hebben mij nooit verlaten, zelfs niet toen ik op straat leefde als een clochard."
Zo heeft ieder zijn ervaring wat dit betreft. Zoals elders in het archief van mijn weblog staat geschreven, hoorde ik de stemmen 1 week lang toen ik 18 jaar was en toen 25 jaar lang niet meer. Ongeveer 6 maanden na het overlijden van mijn moeder in de zomer 1994 begon ik ze weer te horen en stopte deze 'waarneming' voor mij pas na mijn I.B.S. (= In Bewaring Stelling) in mei 1998, een paar dagen nadat ik de psychofarmaca kreeg toegediend.
Psychofarmaca die ik vanaf half 2002 niet meer slik en die vooraf langzaamaan zijn afgebouwd.
Ik heb gisteren, terwijl ik vanwege mijn verkoudheid bijna niet in staat was te lezen, de film Elling (2001) bekeken. Het is een noorse film…
Ik heb gisteren, terwijl ik vanwege mijn verkoudheid bijna niet in staat was te lezen, de film Elling (2001) bekeken. Het is een noorse film over twee mannen, waartussen de man Elling, die 2 jaar lang in een psychiatrische inrichting dezelfde kamer delen en daarna samen het leven aangaan in een onafhankelijke woning in de stad.
Een mooie en voor mijn gevoel interessante film over het argument van de psychiatrie. Volgens mij echt de moeite waard. Voor de rest van de inhoud verwijs ik naar Internet.
Hier deel IX van het artikel dat William D. B. voor Schizophrenia Bulletin heeft geschreven en dat P. Bertrando in zijn boek 'Vivere la schi…
Hier deel IX van het artikel dat William D. B. voor Schizophrenia Bulletin heeft geschreven en dat P. Bertrando in zijn boek 'Vivere la schizofrenia' aanhaalt:
"Door de jaren heen, sinds die tijd, heb ik vele en verschillende "gekke" ideëen gehad, maar mijn hoofdzakelijke grootheidswanen - mediumverschijnselen - en achtervolgingswanen zijn constant dezelfde gebleven. Deze wanen zijn ondersteund door zo erg levende hallucinaties dat ik geen onderscheid maak tussen deze en de werkelijkheid, als ik niet aan mijzelf opleg dat niets hiervan echt werkelijk is, dat datgene wat de personen die van mij houden en waar ik in vertrouw echt waar is, dat ik uitzonderlijk ben alleen al omdat ik schizofreen ben en dat alles wat ik denk betreffende het bovennatuurlijke alleen maar door mijn 'ziekte' wordt veroorzaakt."
Gedachten