Voor wie, de italiaanse taal beter beheersend, hier interesse in mocht hebben: sinds gisteren is mijn boek ook bij de grotere italiaanse boe…
Voor wie, de italiaanse taal beter beheersend, hier interesse in mocht hebben:
sinds gisteren is mijn boek ook bij de grotere italiaanse boekhandels bestelbaar of via de on line-sites van libreriauniversitaria.it of Feltrinelli.
Uitgever (Editore): Mimesis.
Titel (titolo): 'Un legame materno non si recupera più? Autobiografia di una schizofrenica guarita.'
Prijs: 14 euro.
(Bij Feltrinelli, geloof ik, met ietwat korting.)
Goed nieuws, zou ik wel zeggen. Het artikel dat ik samen met mijn pyschiater, dr. Tibaldi, geschreven heb en dat in september 2009 in het it…
Goed nieuws, zou ik wel zeggen.
Het artikel dat ik samen met mijn pyschiater, dr. Tibaldi, geschreven heb en dat in september 2009 in het italiaanse tijdschrift 'Psichiatria di comunità' is verschenen, zal hoogstwaarschijnlijk in een verkorte en aangepaste versie in het engels in het tijdschrift 'Psychosis' gepubliceerd worden.
Tijdens de overkomst van dr. John Read hier, vorige week, heeft Tibaldi er met hem over gesproken. En John Read zit in het bestuur van dit tijdschrift - tijdschrift van de internationale organisatie I.S.P.S. John Read vond het ook een interessant of betekenisvol artikel.
Tijdens de spreekbeurt van prof. Cesare Albasi gisteren heb ik kort wat notes opgeschreven, die ik wel belangrijk vond: Een (ontwikkelings)t…
Tijdens de spreekbeurt van prof. Cesare Albasi gisteren heb ik kort wat notes opgeschreven, die ik wel belangrijk vond:
Een (ontwikkelings)trauma betekent:
géén betekenis kunnen geven aan bepaalde levenservaringen.
Ietsje eerder had ik juist met mijn (ex-)psychotherapeute tijdens de koffiepauze gesproken over
'de geest die zich als het ware (in een soort hoekje) terugtrekt'. Dit heb ik het lezen van boeken als die van Steiner en Wallin ook terug kunnen vinden.
Volgens Albasi is het dan alsof met zich 'verontpersoonlijkt'.
De geestelijke belevenis blijft hierdoor gefragmenteerd.
En traumatisch is al dàt wat niet geïntegreerd kan worden.
Uiteindelijk moet een kind tijdens zijn groei - voor een goede hechtingsrelatie - N I E T door de hechtingsfiguren voor hún persoonlijke innerlijke behoeftes gestrumentaliseerd worden op wat voor manier dan ook.
Omdat op deze wijze de manier van 'zijn' van het kind niet herkend wordt.
Veel hangt dus af van de innnerlijke operatieve (of werk-) modellen van de verzorgende figuren, net zoals de onderzoekers, die nà John Bowlby met de hechtingstheorie omgingen, al bemerkt hebben.
Het soort Congres gisteren over 'Psychosen en ontwikkelingstrauma' was erg interessant. De grote zaal zat trouwens ook behoorlijk vol met - …
Het soort Congres gisteren over 'Psychosen en ontwikkelingstrauma' was erg interessant. De grote zaal zat trouwens ook behoorlijk vol met - volgens mij - zo'n 150 of meer personen.
Het meest heeft John Read gesproken, 's ochtends en 's middags en iedere deelnemer heeft ook 2 in het italiaans vertaalde artikelen van hem mee gekregen.
Verder kwam de psychiater Lorenza Magliano van de Universiteit van Napels tussenbeide, die een onderzoek voorlegde over wat de mensen met de zgn. 'schizofrene' problematiek zélf denken over de oorzaak van hun storingen, onderzoek dat ik al eind januari jl. te Genua met interesse had beluisterd.
Ook een turijnse prof. Cesare Albasi - een klinische psycholoog en psychotherapeut, die aan de turijnse Universiteit les geeft - sprak over 'Hechting, trauma en dissociatie in een ontwikkelingsperspectief'. Ook erg interessant!
' s Ochtends werd er vlak voor mijn spreekbeurt ook een video uitgezonden met de getuigenis van een man, die al meer dan 15 jaar intens gestoord wordt door het horen van 'agressieve stemmen'.
En géén gesprekstherapie schijnt hem te helpen...
Als oudste kind en op 10-jarige leeftijd heeft deze persoon het beleefd dat zijn vader 's nachts zijn moeder met een bijl in haar slaap heeft vermoord! Hij sliep toen in een aanliggende kamer. Zijn vader is daarna 10 jaar lang in een psychiatrische kliniek-gevangenis (hoe heten die op zijn nederlands?) opgenomen geweest en de verhouding met zijn vader is nooit meer goed geworden.
Deze persoon is, samen met zijn broers en/of zussen, verder door zijn grootouders opgegroeid, waarvan een hem vaak voorhield dat hij behoorlijk op zijn vader leek.
Zijn stemmen schijnen ook vaak de figuur van zijn moeder aan te nemen, hem vaak te zeggen dat hij nét als zijn vader zou kunnen handelen enzovoort.
Verschrikkelijke levensverhalen, sommige!
Ook de psychiater Marcello Macario heeft nog over de stemmenhoorders in Italie gesproken.
Later in di middag was er vooral een directe uitwisseling tussen John Read en het publiek, met daartussen véle familieleden van mensen met deze problematiek. Ook tijdens deze uitwisseling ben ikzelf nog meermaals met mijn ervaring tussenbeide gekomen, hetzij over mijn persoonlijke 'onvermijdelijke' I.B.S. (= In Bewaringstelling) hetzij over persoonlijke gewaarwordingen tijdens mijn delirium.
Tijdens de luchpauze zijn ook 30 exemplaren van mijn boek verkocht geworden.
Wij zitten hier in Turijn echt te puffen van de hitte. Binnenshuis is de temperatuur bij ons 31° C. en alle deuren en raamluiken staan open.…
Wij zitten hier in Turijn echt te puffen van de hitte. Binnenshuis is de temperatuur bij ons 31° C. en alle deuren en raamluiken staan open.
Morgen de hele dag afwezig vanwege het soort congres - in Turijn - over 'Psicosi e traumi evolutivi' (= Psychosen en ontwikkelingstrauma), waar hoofdzakelijk de nieuw-zeelandse dr. John Read aan het woord zal zijn. Mijn ex-psychiater heeft hem vorig jaar september te Maastricht al uitgenodigd, waar wij beiden het Eerste Wereldcongres van Intervoice bijwoonden, samen met twee psychiatrische verpleegkundigen.
Ook morgen zal ik kort een speech houden over mijn ervaring als 'emotionally neglected' en wat dat in feite zo'n beetje inhield. Hierover kan men in de beginmaanden van mijn blogarchief ook wat meer lezen. Er zal ook een tweede video-geregistreerde getuigenis van een andere persoon zijn - die anoniem wil blijven - waarover ik later misschien nog wel wat zal schrijven.
Ook de italiaanstalige versie van mijn autobiografie zal er apart verkocht worden, samen met een tweede druk van het boek van Ken Steele. Ook een of meer boeken van Ron Coleman zouden er aanwezig moeten zijn.
Iedere keer een andere speech. Ik begin er uiteindelijk toch wel aan te wennen, na de zoveelste keer.
.
Ik vergat het bijna te vermelden:
vandaag is nà 16 dagen reizen de ansichtkaart uit Siracusa (Sicilie) in Turijn aangekomen!
Maar hoe reisde deze post? Te voet soms?
Vanavond komt mijn man weer thuis. Ik mis hem nu toch wel een beetje, hoor. Ha, ha: na een paar weekjes afwezigheid.
Vanavond komt mijn man weer thuis.
Ik mis hem nu toch wel een beetje, hoor.
Ha, ha: na een paar weekjes afwezigheid.
In deze weken na mijn terugkeer uit Sicilie zit ik gewoon lekker te genieten. Ik heb niet al te veel zin om te schrijven en te lezen, maar w…
In deze weken na mijn terugkeer uit Sicilie zit ik gewoon lekker te genieten. Ik heb niet al te veel zin om te schrijven en te lezen, maar wel om voortdurend geheel aanwezig te zijn bij al wat ik doe.
Vanochtend vroeg - rond 7.00 uur - al genoten van het voortdurende gefluit van de vogels vanaf ons balkon. En de prachtige kleuren buiten. Bij ons onder in de laan is het heerlijk groen (grasvelden, véél bomen, een zijlaan voor wandelen of spelen van kinderen met ook houten banken).
Een andere gewaarwording die ook al sinds een jaar verbeterd is, sinds het begin van mijn radicale waterkuur: ik zie alle silhouetten en kleuren duidelijker dan voorheen.
Ik heb ook totaal geen last meer gehad van mijn lente-allergie.
Na wat klussen en boodschappen ben ik nog gaan wandelen: door een park, dat vanaf ons balkon ook al zichtbaar is. Heerlijk genoten van de stilte, van spelende kinderen, van bloemen, van prachtige lichteffecten... Héérlijk.
Thuis geniet mijn zoon van wat rust na het slagen voor zijn allerlaatste examen en hij leest nu ook een boek van Salinger. Hij heeft voor de pauze tussen het afstuderen en het werk vinden (!!) al wat boeken gekocht de laatste maanden.
Eindelijk zal hij met plezier voor zichzelf kunnen lezen, wat niet al te vaak is voorgevallen de laatste jaren.
Vandaag wat minder regen hier. Zonet minstens een half uur met een familielid in Nederland gesproken: erg leuk! Met mijn zoon ook nog lang g…
Vandaag wat minder regen hier.
Zonet minstens een half uur met een familielid in Nederland gesproken: erg leuk!
Met mijn zoon ook nog lang gesproken nà het middageten: over filosofie en het dagelijkse leven.
Natuurlijk heeft ieder zijn gezichtspunt, niet alleen qua vorming en persoonlijke interessen maar ook in verband met de eigen min of meer lange levenservaring.Ik ben er persoonlijk steeds meer van overtuigd dat het 'goede' en 'kwade' als basis in elke persoon zit, ongemerkt persoonlijke levenservaringen en jeugd die zo enorm de persoon vormen.
Wat dus ook geldt voor de ergste misdadigers, van welke aard dan ook. En wat ook totaal niet uitsluit dat de maatschappij géén perfecte oplossingen kan bieden - wél betere - en zulk gedrag toch zal moeten bestraffen.
Maar ik kan mij niet al te gemakkelijk meer terug vinden in zogenaamde beoordelingen van andere mensen of in filosofische beschouwingen over, om maar een voorbeeld te noemen, het argument 'vrijheid'.
'Vrijheid' is prachtig als theoretische beschouwing, maar in de werkelijkheid is de mens toch vaak niet al té vrij in zijn dagelijkse levenskeuzen. Recent heb ik hier ook nog met een andere persoon over geschreven.
Steeds meer merk ik dan ook om mij heen dat enorm veel mensen deels of méér geblokkeerd zijn in hun gedrag en gedachten vanwege niet al te prachtige jeugdervaringen. Ook al beschouwen zij zichzelf als zogenaamd 'gezond' of gaan ze als zodanig door voor het merendeel van de mensen, GGZ inbegrepen.
Het zal hier hoogstwaarschijnlijk de hele week blijven regenen.
Vannochtend 2 uur op stap geweest, natuurlijk met een opgevouwen paraplu in…
Het zal hier hoogstwaarschijnlijk de hele week blijven regenen.
Vannochtend 2 uur op stap geweest, natuurlijk met een opgevouwen paraplu in mijn tas mee.
Niet veel nieuws te vermelden. Ik heb via een hulpvraag bij de fotohandelaar eindelijk begrepen hoe ik de foto's van mijn nieuwe fotocamera op de computer zichtbaar kan krijgen zonder het Fuji-programma te installeren.
Mijn zoon had mij een paar dagen geleden al 1 uur lang op de computer geholpen, maar met het CD- en geprinte Manual kwamen wij niet al te véél verder.
Het Fuji-programma wordt dus weer van de computer verwijderd.
info voor italiaanstaligen