De twee ansichtkaarten die ik op 2 juni vanuit Siracusa (Sicilie) op de bus deed (een brievenbus van een postkantoor!) zijn hier ondertusse…
De twee ansichtkaarten die ik op 2 juni vanuit Siracusa (Sicilie) op de bus deed (een brievenbus van een postkantoor!) zijn hier ondertussen NOG niet aangekomen.
Werken die postambtenaars daar wel...?
Vanochtend liep ik in mijn woonwijk rond en ik ben hier toch echt ingeburgerd, na 37 1/2 jaar wonen hier: ik praat voortdurend italiaans, ik…
Vanochtend liep ik in mijn woonwijk rond en ik ben hier toch echt ingeburgerd, na 37 1/2 jaar wonen hier: ik praat voortdurend italiaans, ik hoor de radio en televisie in het italiaans. Gisteren heb ik de hele dag italiaans gesproken, circa 2 - 1/2 uur lang zelfs.
Begin ik zo'n beetje half bewust te neuriëen: 'Drie schuintamboers'...
Ha, ha: nederlandse volksliedjes uit mijn jeugd, maar ook nog bestudeerd tijdens de Pedagogische Akademie te Bergen N.H. - voor zanglessen op de lagere scholen - en zo half om half gezongen tijdens de eerste levensjaren van mijn zoon.
Drie schuintamboers ... die kwamen uit oosten...
Wie weet waarom ik dat toch begon te zingen? Wat voor associatie of herinnering had ik in mijn onbewuste gemaakt of verlevendigd?
Al sinds afgelopen zondag worden wij hier een beetje verfrist door een dagelijkse regenbui, maar gisteravond en vannacht plenste het echt me…
Al sinds afgelopen zondag worden wij hier een beetje verfrist door een dagelijkse regenbui, maar gisteravond en vannacht plenste het echt meermaals!
De temperatuur binnenshuis is dan ook gedaald tot 25° Celsius (was 28°). Ik ben ook nog twee keer wakker geworden vanwege de plensbuien en opgestaan om te kijken of het niet binnen regende, want wij slapen hier ook met deels opene raamdeuren.
Nog een paar dagen genieten van de afwezigheid van mijn man. Erg verfrissend zulke ingelaste pauzes in ons dagelijkse leven.
Heb gisteren tijdens die speech ook nog gesproken over een paar cultuurverschillen tussen Noord-Europa en Zuid-Italië.
Eventjes iets over vanmiddag, terwijl ik was uitgenodigd - in een dorp buiten Turijn - tussen een groep familieleden en hulpverleners die te…
Eventjes iets over vanmiddag, terwijl ik was uitgenodigd - in een dorp buiten Turijn - tussen een groep familieleden en hulpverleners die te maken hebben met deze problematiek om over de mogelijkheid van genezing te praten en ook, natuurlijk, over mijn eigen ervaring:
een hele fijne ontvangst gehad, maar bovenal met een erg geinteresseerd publiek.
Uitnodiging dus binnen het reüniegebouw van een soort lokale organisatie van familieleden, hulpverleners en wat vrijwilligen, die meerdere mensen met psychische problemen bijstaan.
Hier waren alleen mensen samen gekomen die betrokken waren bij de 'schizofrene' problematiek.
Er zaten ook familieleden tussen, die zelf op hún beurt een gesprekstherapie zijn begonnen, wat hun omgang met de zogenaamde 'zieke' familieleden heeft verbeterd. Als hulpwegen - buiten de hulp aan dat familielid zelf - zeker werkzaam, geloof ik, en waardevol. Niet alleen 'wij' hebben onze problemen!
Het is op het einde een uitwisseling van ervaringen geworden. Ook wel vragen gehoord betreffende verkeerde verwachtingen, details verhelderd enzovoort.
Veel gesproken over dingen, situaties, info enz. die in mijn boek niet vindbaar zijn: details die je vaak niet kunt vinden bij de professionals.
Ik had, op aanvraag, ook wat boekexemplaren meegebracht en heb ze allemaal - tegen verwachting in - verkocht. Iemand moet zelfs op 29 juni te Turijn wachten om een ander exemplaar te vinden.
Ik werd zelfs met een heel mooi bloemenboeket verrast, iets wat in Italie zeker niet zò gewoon is als in Nederland!
En ik werd ook met de auto thuis gebracht, wat met onverwachte regens en lange reistijden op bussen wel prettig was. Prettige ervaring!
Voor mij ook eens een heel ander gezichtspunt van uitwisseling met familieleden.
Hier regent het om huis nù pijpestelen en dat heb ik zeker vermeden...
Ik ben kompleet op de relaxtoer: heerlijk genieten van de stilte thuis, alleen of samen met mijn zoon. Buiten is het nog steeds behoorlijk w…
Ik ben kompleet op de relaxtoer: heerlijk genieten van de stilte thuis, alleen of samen met mijn zoon.
Buiten is het nog steeds behoorlijk warm en zelfs binnenshuis hier is de temperatuur 28° Celsius.
In deze dagen haak ik veel, ben ik nogal bezig met verschillende eetvoorbereidingen (vanavond bijvoorbeeld weer eens Bahmi met extra groenten - op mijn manier) en ook het lezen van het Manual van mijn nieuwe fotocamera.
De overige lectuur is een beetje opzij gezet.
Wandelen mogelijk tijdens de koele uren, véél fruit, véél water, hydraterende massages enzovoort.
Loom ben ik nu en het is heerlijk.
Ik slaap ook als een roos.
Aanstaande maandag een spreekbeurt voor familieleden van mensen met deze problematiek in een dorp buiten Turijn.
Heb vanochtend mijn speech voor 29 juni in Turijn nog wat doorgelezen en bijgespijkerd.
Vandaag signaleer ik het hier toch wel. Op 2 juni deed ik twee ansichtkaarten op de bus te Siracusa, juist in de brievenbus van een postkant…
Vandaag signaleer ik het hier toch wel.
Op 2 juni deed ik twee ansichtkaarten op de bus te Siracusa, juist in de brievenbus van een postkantoor, maar vandaag - 11 juni - zijn die nog niet bij mijn zoon en vriendin in Turijn aangekomen! Na 9 dagen nog niets gezien.
Af en toe verkeer je voor bepaalde diensten - en ik noem hier maar niet alles op - in een soort 'Derde Wereld'-situatie, vooral in Zuid-Italië.
Ook vanuit het dorp van mijn schoonmoeder op Sicilie doet de post er ongeveer 7 dagen over, terwijl mijn post van en naar Nederland hooguit 2-3 dagen reist.
Ik heb heerlijk rustig aan twee en een half uur gewandeld om mijn buitenshuisbezigheden af te wikkelen. Ik heb ook wel voor het wandelen op …
Ik heb heerlijk rustig aan twee en een half uur gewandeld om mijn buitenshuisbezigheden af te wikkelen. Ik heb ook wel voor het wandelen op de heenweg moeten besluiten omdat ik plotseling te weten ben gekomen dat er een deelse staking van de transportmiddelen was.
Dat zijn, sinds mijn aankomst in Italie in zomer 1972, de vaak zéér onaangename verrassingen geweest in dit land, ook al is het gelukkig in de laatste tien jaar enorm verminderd, lijkt mij.
Of heb ik er soms minder last van sinds ik niet meer regelmatig werk?
Ik besloot dus voor heen- én terugweg wandelen in plaats van uitstellen tot aan maandag.
Daarna heerlijk fruit gekocht; wat rondgekeken in andere wijkwinkels; een klein mooi haaktijdschrift gekocht voor zomertops en door een groot park terug naar huis gelopen.
In het park werd ik aangenaam verrast door uitbundige tieners, die het einde van het schooljaar vierden op verschillende manieren: voetballend, door zich in een grote vijver op te frissen of emmers water naar klasgenoten te gooien (ik liep er langs, maar ben gelukkig niet nat geworden!) of zittend op hoge speelconstructies voor kleinere kinderen.
Ja, de jeugd en hun uitbundigheid...
Voorbije tijd, Lia. Alles héél lang geleden.
Maar toch nog steeds inleefbaar.
Thuis genieten van het uitrusten en de grotere koelte.
Gisteravond hier voor ons tweetjes een variant voorbereid op het oeroude tomatensaus-recept voor de pasta (zie in blogarchief februari): ik …
Gisteravond hier voor ons tweetjes een variant voorbereid op het oeroude tomatensaus-recept voor de pasta (zie in blogarchief februari): ik heb er diepvriesmosselen en fijngesnipperde peterselie aan toe gevoegd. Lekker was het!
Dit recept ga ik zeker herhalen.
Ik heb er 200 gram mosselen aan toegevoegd, waarvan ik de helft van de mosselen heel fijn heb gesneden en er eerder aan toe heb gevoegd, terwijl ik de hele mosselen en de peterselie pas zo'n 3-4 minuten voor het einde er in heb gedaan.
Wij wonen niet in een plaats waar je direct de geviste producten kunt kopen. Turijn ligt minstens op 2 uur reizen van zee af. Tot op heden heb ik alleen nog maar de toevoeging van tonijn aan de tomatensaus lekker gevonden.
Ik heb jaren geleden ook wel 'vongole' (*) uit een potje toegevoegd, maar die lieten altijd 'zandresten' achter hoezeer je het ook filtreerde.
Dit diepvriesproduct had totaal géén zandresten.
(* = 'Vongole' zijn heel wat kleinere schelpdieren, lichtbruin van kleur en van een soort driehoekige vorm. Ik ken er de nederlandse benaming niet van.)
Gossie mijne: ik heb zonet een telefoongesprek van 55 minuten van een oude bevriende tekenleraar van mijn man overleefd! Hoe kan iemand in …
Gossie mijne: ik heb zonet een telefoongesprek van 55 minuten van een oude bevriende tekenleraar van mijn man overleefd!
Hoe kan iemand in hemelsnaam zo lang aan de telefoon spreken met iemand, die niet eens een dierbaar familielid is of direct met jou bevriend is?
Echt totaal niets voor mij, hoor.
Het is iets wat ook een paar andere vrienden van mijn man als gewoonte hebben.
En nu ben alleen ik in huis, dus het viel mij ten dele.
Mijn koffie is er koud door geworden. Gelukkig had ik nét de voorbereiding van de kleine runderrollades klaar, anders had ik die ook moeten onderbreken.
In dit geval is het bijna geheel een monoloog van zijn kant geweest. Zo'n tien minuten kan ik er nog wel tegen en, hup, ook nog wel een kwartier, maar 55 minuten.
HELP!!!
Achteraf gezien verkeer ik ook nog in een gemoedelijke stemming omdat ik anders het gesprek wel had afgebroken met een of andere uitvlucht.
Op grote aanvraag (??) dan nu het receptje met de mosselen waar ik al een paar keer van heb gesmuld en nu het recept heb zien voorbereiden. …
Op grote aanvraag (??) dan nu het receptje met de mosselen waar ik al een paar keer van heb gesmuld en nu het recept heb zien voorbereiden.
Eventjes wat basisinfo voor het schoonmaken van mosselen:
leg ze allen in een plastic bak met water of beter nog in het aanrecht en spoel ze goed om en af. Je moet er echt met je handen over wrijven. Trek de ‘baard’ van de mossel (= het haarachtige uitsteeksel) met kracht weg, zo goed mogelijk.
Bij het wegleggen van de gewassen mosselen (spoel ze ook maar twee keer om) zijn alleen de volgende mosselen eetbaar:
- de nog geheel dichte en die, die maar 1 of 2 millimeter geopend zijn.
De mosselen die tè veel open zijn gegaan, zijn niet goed meer en moeten weggegooid worden.
Maak de mosselen nu met een mes open en gooi één van de schelpkanten weg.
Na dit gedaan te hebben, kun je een mengsel voorbereiden van:
paneermeel, héél fijn geraspte parmesaanse kaas (of andere oude kaas, maar héél fijn geraspt), een scheut extra vierge (extra vergine) olijfolie, 1 groot fijngesnipperd teentje knoflook en wat fijngesneden peterselie. Meng dit goed door elkaar.
Leg in een ovenbak een stuk ovenpapier en leg de open mosselen er op rijtjes in, nadat je elke mossel rond hun ‘mosselvlees’ tot aan de rand met het mengsel gevuld hebt.
Zet alles voor de tijd van 10 minuten in een al voorverwarmde oven op 200°.
Giet nà deze 10 minuten in de oven ook een beetje wijnazijn over de mosselen heen.
Echt om te smullen!
post ...?