storm

Stormwind, wervelwind,je doet alles om me heen leven !
Inplaats van voor je te beven,
voel ik me als je kind.
Je giert angstwekkend om de daken,
vlaggen wapperen verwoed, masten kraken.
Je ontketent schrikbarende geluiden en kreunen,
papieren tuimelen en huppelen, bomen steunen...
Onze omgeving geeft opeens een woeste gewelddadige indruk,
't verschiet ! Emmers buitelend en tuimelen, veel maak je stuk.
Al wat loshangt of staat neem je ongeduldig mee :
scheurend, schurend, buitelend, nu heb je vree.
Voorwerpen hinkelen, dansen en zweven,
knerpen, knappen, breken en beven,
snerpen, rammelen, ratelen en suizen,
gij loeit, giert en rukt rond onze huizen !
Bewegingloze dingen krijgen opeens leven !
De aarde houdt zijn adem in, bomen begeven.
Ge speelt graag met water, tovert torenhoge golven,
waaronder zelfs gigantische schepen worden bedolven,
vechtend en sidderend in alle voegen om 't vege leven
mensen, biddend geknield, stamelend God hun zonden te vergeven.
Je herschept onze vertrouwde wereld in een andere dimensie,
gillend, huilend op een helse kakkefonische, dodelijke melodie.
Ik voel steeds met je mee,
ook ik voel me best tevree,
tegen je worstelend en toch te worden voortgeduwd
kromgebogen, tot je uitgeraast bent, zachtjes geluwd.
Eveneens binnen in ons hart kan 't er stuiven !
Onze gevoelens en emoties die de vrijheid snuiven,
losgerukt uit het adembenemend korset van zelfbeheersing;
vrij van etikette: gepaard gaande met onze geëikte samenleving;
De "must" die we ons elke dag opnieuw moeten inprenten.
Een boterkoek met hier en daar een paar spaarzame sappige krenten :
is de optelling van die woeste, om vrijheid-schreeuwende momenten
van koppigheid, opstandigheid, waarna we weer 't juiste pad opzwenken :
gedisciplineerd, nauwgezet, berustend, levend op onze uurwerken :
de "stress-maëstro" waarop we onze regelmaat leerden verwerken,
bespelen, beleven, fantaseren, onszelf beduvelen, dàt vooral !
Daarom, storm, de opstandigheid zelve, houd ik van je, bovenal !
26.09.89




















