Naar de inhoud

mooie afbeeldingen

Die ik wil delen met jullie
akke.beakke.be

Berichten van 15 augustus 2005 tot 21 augustus 2005

kop op

   een tunnel kan soms heel lang zijn
   maar het einde komt ooit in zicht.

   de nacht kan pikken donker zijn
   maar s ochtends wordt het licht.

   een deur die kan gesloten zijn
   maar er is altijd een bel.

   tot ziens kan soms verdrietig zijn
   maar is geen vaarwel.

   dus laat zien wie je bent en verzamel al je kracht
     want ergens is er iemand die op je wacht.

   dus recht met je schouders en om hoog met je hoofd
      je vind echt wel iemand die in jou geloofd.

       een mens kan erg eenzaam zijn,
      maar is dan nooit alleen.

    een hart kan verloren zijn,
   maar het is nooit van steen.

   het vuur waar je komt voor te staan,
   kan  eindelijk nooit heter.

   maar als het  dan niet slechter kan,
   wordt het alleen maar beter.

  dus laat zien wie je bent en verzamel al je kracht,
   want ergens is er iemand die op je wacht.

   dus recht met die schouders en om hoog met je hoofd,
 want er is altijd wel iemand die in jou geloofd.
 
Hoe vind je dit bericht? 9 stemmen
Geschreven door lieneke om 01:15 Reageer op dit bericht

waarom moet het leven

Waarom moet het leven zo moeilijk zijn?
Waarom kan ik niet gewoon gelukkig zijn?
Ligt het dan allemaal aan mij?
Doe ik het dan allemaal zo verkeerd?
Ik weet het echt niet meer,
Maar één ding weet ik wel heel zeker;
Leven dat doet zeer!

Starend in de duisternis,
gedachten gaan voorbij,
jezelf afvragend,
heeft het leven nog wel zin voor mij?
Tranen niet meer in bedwang,
zoeken zich een baan,
in stilte dragend de pijn,
hoe lang deze weg nog voort te gaan.

waarom duurt geluk zo kort?
waarom duurt geluk maar heel even?
waarom duurt pijn zo lang?
waarom duurt pijn mijn hele leven lang?

Ik ben zo leeg
Zo leeg van binnen
Ik voel me klote
Klote dat is niet fijn
Als die mensen die lachen ik denk waarom?
Ik ben zo leeg en ik weet niet eens waarom!
Het liefst ga ik slapen
sluit ik me ogen voor heel lang
ga ik naar boven naar het paradijs

Ik voel me als een steen
kan me niet bewegen
Stil in de koude regen
in mijn hoofd storm
verdriet enorm
verdriet om jou
voor iets dat ik totaal niet wou.

Niemand weet hoe ik me voel.
Niemand weet wat ik bedoel.
Helemaal niemand ziet mij staan.
Ze hebben allemaal liever dat ik heen ga.
Ik voel me zo rot.
ik ga er aan kapot.
Zou het ooit nog overgaan?
Of zou ik altijd alleen blijven staan?

Hoe vind je dit bericht? 12 stemmen
Geschreven door lieneke om 03:33 Reageer op dit bericht

Meer van mooie afbeeldingen

↑ Terug naar de berichten