






aan mijn lieve mama
lijmik zit alleen aan de tafel en voor mij ligt een
berg met scherven
de restanten van wat eens mijn hart was.
op de grond om mij heen liggen allemaal lege
lijmtubes, herinneringen
aan eerder pogingen om de scherven aan elkaar
te plakken
ik doe elke keer mijn best en ben heel
voorzichtig maar ik krijg het niet meer in elkaar,
het zijn er zoveel en alle stukjes lijken hetzelfde
een begin kan ik niet echt vinden.
de lijm resten verraden eveneens de eerdere
mislukte pogingen om een zaak te herstellen,
maar het lukt eenvoudig weg niet, misschien
ben ik toch een stukje kwijt
maar waarom krijg ik het niet meer tot een
geheel het is toch mijn hart en ik weet
hoe het origineel eruit zag, voor dat ik het
spontaan in jou handen heb gelegd,
jij kon er niets aan doen dat je het liet vallen in
duizend stukjes, ik had je eerder
moeten waarschuwen hoe broos en breekbaar
het was.
het vreemde ik ook dat van de stukjes ook
geen schittering meer uitgaat geen glans, daar
waar het in jou handen straalde en licht gaf.
nu blijft elke reflectie uit en is het slechts een
dof hoopje scherven, zelfs zonder scherpe
randen.
misschien kan ik de scherven maar beter
weggooien en een nieuwe kopen een die niet
breekt en
die ik gewoon kan weggeven zonder dat ik het
gevaar loop dat iemand het zomaar laat vallen

Even kon ik zwemmen in een zee van hoop
Zou zoiets moois ooit blijven duren
Hoop behandeld met verwarde gedachten
Hoe vriendschap tot liefde kan leiden
Hoe liefde tot haat kan leiden
Zelfs juist wordt plots allemaal fout
Plots weet ik niet meer hoe het verder moet
koester ik het begrip “onmogelijk”
De lach heeft mij verlaten
Schaduwen van jou achtervolgen mij
Ik hoor ze lopen in het duister
Achter me aan met stil gefluister
Jouw woorden zijn nu dodelijke wapens
Dood lijkt de tederheid
Verdwaald is vriendschap en genegenheid
In deze oorlog van liefde zijn er enkel verliezers
Tijd glijdt als zand door mijn handen
komt niet meer terug
Verloren in verwarring
Een leegte in mijn hart en ziel
Zoveel verdriet maakte mijn hart weer bevroren
Het beschermt mij tegen alle kwaad
Maar het houdt ook het goede tegen
Hoe kan je kiezen tussen vriendschap en liefde
wie zegt me hoe morgen wordt
dat liefde ooit wint van verdriet
neemt de wind je voorgoed mee in deze storm
Hoe hard het ook regent binnen in mij
Ik wil geen herhaling van een eenzaam leven
En hoop dat op een dag onze vriendschap mijn pijn overwint
Ik weet ik moet aan mijn toekomst bouwen
Steen voor steen en vol vertrouwen
Mezelf redden door jou te vergeten
Neen, Jou vergeten zal ik nooit
Gevangen zal ik vrij zijn
Echte liefde stil in mij
Nog even of eeuwig
een stempel op ‘onze’ tijd
Of nam je mijn hart voor een EEUWIGHEID?


echte vrienden
mamaIn je ogen,
zie ik pijn & verdriet.
Bang voor wat er gebeuren zal.
Je weet het niet.
Je wilt weg van hier,
maar durft het niet.
Bang om ons in de steek te laten,
maar mama.
Wees zelf gelukkig,
en ga je eigen weg.
dat je het maar nooit vergeet
For someone that I loveFor someone that I love
I've asked the Lord to Bless
And sending him an Angel
whom brings him love and happyness
For someone that I love
I've asked God to take care
to comfort and watch over him
He always will be there
There's someone that I love
which always let me feel
the warmth of his heart
and he shows me that it's real
He's loved and understanding
pure and filled with love
I guess he is a treasure
A gift from God above
There's someone that I love
so special warms and true
now I am strained to tell you
that someone....is you!
iedereen ziet mijIedereen ziet mij als een meisje met een grote mond,
maar diep in mijn hart zit een grote wond.
er is soms zoveel bij mij stukgemaakt.
zoveel mensen,
die mijn hart hebben geraakt.
maar ik wil het aan niemand laten merken,
ik wil alles zelf verwerken.
ik zal er zelf voor vechten,
voor een nog beter leven.
ik vraag je 1 ding,
hou mij vast voor even!
zodat ik er weer voor kan gaan,
en de pijn in mijn hart kan verslaan!!
ik vraag het niet
moeder
lieve vriend
geluk
omdat jij het bent
het levenwanneer ik even
voor me uit zit te staren
en enkel een leegte zie
denk ik toch bij mezelf
er is meer
het leven bied je
mooie en minder mooie momenten
en elk moment is de moeite waard
je ervaart het alleen anders
wanneer ik denk
aan wat het leven mij schenkt
dan besef ik
ik leef vandaag...morgen is nog ver weg
ik probeer te genieten
van elk mooi moment
hoe moeilijk soms ook
de minder mooie neem ik dan
met een korreltje zout erbij
door jullieDoor jullie.....
************
Als ik geen raad weet met m'n gevoel
kan ik altijd hier terecht
lees ik opbeurende woorden
en die menen jullie echt.
Als ik het even niet zie zitten
Staan jullie altijd voor me klaar
als ik het zelf niet meer weet
zijn jullie altijd weer daar.
Soms maakt het me aan 't janken
juist door die ene lach
zijn jullie weer degene geweest
waardoor ik alles weer helder zag.




